Category Archives: features

වටිනා ඛනිජ නිධියක් කැණීම නිසා අලිකොටආර ජලාශය අනතුරේ

වැල්ලවාය, කොටිකම්බොක්ක, කොස්ගහවෙල රජයේ රක්ෂිතයේ පැතිර ඇති ඉහළ වාණිජමය අගයක් සහිත ධමනි තිරුවනා (ක්වාට්ස්) නිධිය, භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ හා පතල් කාර්යාංශයට අනුබද්ධ පෞද්ගලික සමාගමකට පැවරීම සඳහා අමාත්‍ය මණ්ඩල අනුමැතිය හිමි වීම පිළිබඳව පරිසර සංවිධානවල අවධානය යොමුව තිබේ.


PI3_2763

මෙතෙක් නිවැරදි ගවේෂණයකට ලක් නොවූ මෙම ඛනිජ නිධිය, මූලික පාරිසරික විශ්ලේෂණ වාර්තාවක් (initial environmental examination report) පමණක් කැඳවා අදාළ සමාගමට පැවරීමට පරිසර අමාත්‍යාංශය තීරණය කර තිබෙන අතර, මෙරට පරිසර සංවිධාන හා පරිසරවේදීහු එම තීරණයට විරෝධය පළකරමින් පවසන්නේ විධිමත් පාරිසරික ඇගයීමකට ලක් නොකොට මෙම ඛනිජ නිධිය කැණීමට අවසර ලබාදීම ප්‍රශ්න රැසකට තුඩු දෙන්නක් බවයි.

මේ සම්බන්ධයෙන් අදහස් දක්වන පරිසර යුක්ති කේන්ද්‍රයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ පාරිසරික විද්‍යාඥ හේමන්ත විතානගේ මහතා පවසන්නේ මුහුදු මට්ටමින් මීටර 305ක් හා දළ බෑවුම සියයට හැටක් වූ භූමියක් වන මෙහි, කැණීම් කටයුතු සිදුකිරීමේදී හා ඒ සඳහා පිපිරවීම් සිදුකිරීමේදී සිදුවිය හැකි බලපෑම සම්බන්ධයෙන් පූර්ව අධ්‍යයනයක නියැළීම ඉතා වැදගත් බවයි. එමෙන්ම උමාඔය බහුකාර්ය යෝජනා ක්‍රමය යටතේ ඉදිකර තිබෙන අලිකොටආර ජලාශයට ආසන්නව මෙම ඛනිජ නිධිය පිහිටා ඇති නිසා මෙහි කැණීමක් හෝ යම් සංවර්ධන කටයුත්තක් කරන්නේ නම් ඊට අනිවාර්යයෙන්ම පාරිසරික බලපෑම් තක්සේරුවක් (Environment Impact Assessment)  කර ඉන් මෙම පරිසරයට හා ජලාශයට ඇතිවිය හැකි බලපෑම් පිළිබඳව අධ්‍යයනය කළයුතුව ඇතැයි පවසයි.
“මෙය අන්තර් කලාපීය සවානා මිශ්‍ර වනාන්තරයක්. ඒ වගේම ජල සංවේදී කලාපයක්. උමාඔය ව්‍යාපෘතිය යටතේ ඉදිකර තිබෙන අලිකොටආර ජලාශයේ වගේම කිරිදි ඔයේ අතු ගංගාවක් වන අලිකොටආරේ පෝෂක වනාන්තරය වන්නේත් මෙයයි. මෙහි ඉහළ වටිනාකමක් සහිත දැවමය ශාක විශාල ප්‍රමාණයක් තියෙනවා. විශාල වනසතුන් ප්‍රමාණයකට වාසස්ථාන සපයනවා. වනඅලි සංක්‍රමණික මාර්ගයක් මෙම වනාන්තර පද්ධතිය හරහා වැටී තිබෙන බව අපේ නිරීක්ෂණවලින් තහවුරු වී තියෙනවා. අනික මෙම කැණීම් කිරීමට සිදුකරන පිපිරවීම් මගින් ජලාශයේ වේල්ලට, සොරොව්වට විශාල බලපෑම් එල්ලවිය හැකියි* පරිසර යුක්ති කේන්ද්‍රයේ හේමන්ත විතානගේ මහතා තවදුරටත් අවධාරණය කරයි.

SAN_2881

එම අවදානම පහළ ඌව නිම්න සංවර්ධන වැඩසටහන යටතේ ඉදිකර තිබෙන උමාඔය බහුකාර්ය යෝජනා ක්‍රමයේ අලිකොටආර ජලාශයේ නේවාසික ඉංජිනේරු එච්.එම්.පී.එස්.ඩී හේරත් මහතාද පෙන්වා දී තිබේ.
ඒ මහතා 2016.07.20 දින භූ විද්‍යා හා පතල් කැණීම් කාර්යාංශයේ මොනරාගල කැණීම් ඉංජිනේරුවරයාට, මොනරාගල දිසා වන නිලධාරීවරයාට හා මධ්‍යම පරිසර අධිකාරියට පිටපත් සහිතව උමාඔය පහළ නිම්න  සංවර්ධිත ව්‍යාපෘති අධ්‍යක්ෂකවරයාට යවා ඇති ලිපියෙහි දැක්වෙන්නේ මෙහි ඛනිජ කැණීම්වලට සිදුකරන පිපිරවීම් හේතුවෙන් ජලාශයේ බැම්මට, සොරොව්වට හා පිටවානට හානි සිදුවිය හැකි බැවින් මෙහි කැණීම් කිරීමට කිසිදු ආයතනයකට ඉඩ ලබා නොදෙන ලෙසයි.

මෙම වාරි ඉංජිනේරුවරයා එම  ඉල්ලීම කර ඇත්තේ අලිකොටආර ජලාශයේ බැම්ම ඒ වන විට මීටර් 10ක් හා පිටවාන සහ සොරොව්ව මීටර් 15ක් උසට නිමකර Core grout කර තිබූ අවධියකය. නමුත් මේ වන විට ජලාශයේ ඉදිකිරීම් මුළුමනින්ම අවසන් කර තිබේ. ඔහු පවසන්නේ මෙම භූමියේ පවතින භූ විෂමතා ලක්ෂණ අනුව මෙහි ඛනිජ කැණීමට පිපිරවීම් කළහොත් එය මෙම ජලාශයේ ජලය රඳවාගැනීම සම්බන්ධයෙන් බරපතළ ප්‍රශ්න ඇතිවිය හැකි බවයි.

PI3_2784

වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට අයත් වැල්ලවාය අඩවිය හා ඇතිලිවැව බීට්ටුව තුළ ඇති කොටිකම්බොක්ක කොස්ගහවෙල රක්ෂිතය හෙක්ටයාර 270ක පමණ විශාලත්වයකින් යුක්තය. මෙහි හෙක්ටයාර 06ක පමණ භූමියක් වසාගෙන මෙම ඛනිජ නිධිය පිහිටා තිබේ. භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ හා පතල් කාර්යාංශයේ ඉංජිනේරුවන් පෙන්වාදෙන්නේ මෙම ඛනිජ නිධිය මෙරට ඇති ඉතා ඉහළ වාණිජමය වටිනාකමකමකින් යුතු අගනා ඛනිජ නිධියක් බවයි.  මෙම ඛනිජ නිධියේ ධමනි තිරුවානාට අමතරව ෆෙල්ස්පර් හා සඳකැන් වැනි පාෂාණද තිබෙන බව මොනරාගල දිසා වන නිලධාරී ඩී.පී ප්‍රසාද්  මහතා 2015.06.06 දින ඌව මධ්‍යම පළාත් නියෝජ්‍ය වන සංරක්ෂණවරයාට යොමු කර තිබෙන මෙහි ඇති පාරිසරික වටිනාකම සමිබන්ධයෙන් සකස් කළ වාර්තාවේ සඳහන් වේ. එමෙන්ම මෙහි ඉහළ ජෛව විවිධත්වයක් ඇති නිසා කොස්ගහවෙල කොටිකම්බොක්ක රජයේ රක්ෂිත වනය යෝජිත රක්ෂිතයක් ලෙස නම් කිරීමට අවධානය යොමුකරන ලෙස නියෝජ්‍ය වන සංරක්ෂකවරයාට යවන ලද ලිපියේ තවදුරටත් සඳහන් වී තිබේ. එමෙන්ම ඒ මහතා 2015/03/06 දින ඌව මධ්‍යම පළාත් නියෝජ්‍ය වන සංරක්ෂණවරයාට තවත් ලිපියකින් දන්වා ඇත්තේ 1998 වසරේ සිට විවිධ පාර්ශ්වයන් මෙහි ඛනිජ කැණීම් සිදුකිරීම නිසා විශාල පාරිසරික හානියක් සිදුව ඇති බවයි. වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ දත්තයන්ට අනුව කොස්ගහවෙල රක්ෂිතයේ ඇති මෙම ධමනි තිරුවානා නිධියේ කැණීම් කටයුතු ආරම් භකර ඇත්තේ 1998 වසරේදීය. නමුත් මෙහි ඛනිජ කැණීම් කටයුතුවල ඇති අවධිමත්භාවය හා පාරිසරික හානිය සැලකිල්ලට ගනිමින් 2016 වසරෙන් පසුව මෙහි කැණීම් කටයුතු මුළුමනින්ම නවතා දමා තිබේ. ඒ බව 2016.07.20 දින වන සංරක්ෂණ (ආරක්ෂණ හා නීති ක්‍රියාත්මක) වෙත මොනරාගල දිසා වන නිලධාරී ඩී.පී ප්‍රසාද් මහතාගේ අත්සනින් යුතුව යවා ඇති ලිපියෙන් පැහැදිලි වේ.

කොස්ගහවෙල අලිකොටආර රක්ෂිත වනයේ ඇති ධමනි තිරුවානා නිධියේ කැණීම් කටයුතු 2015 වසරේ නවතා දැමුවද, 2016 වසරේදී නැවත මෙය කැණීමට භූ විද්‍යා හා පතල් කාර්යාංශයට සම්බන්ධ G.S.M.B Technical Service (pvt)Ltd නම් පෞද්ගලික සමාගමට දීමට රජය තීරණය කර ඇත. ඒ අමාත්‍ය මණ්ඩල පත්‍රිකා අංක 17/0629/704/001 මගින් පරිසර අමාත්‍ය මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කර තිබූ අමාත්‍ය මණ්ඩල තීරණයකට අනුවය.
ඒ අනුව 2016/05/23 දින වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ වන සංරක්ෂණ අධ්‍යක්ෂක ජනරාල් එස්.ඒ අනුර සතුරුසිංහ මහතාට පිටපත් සහිතව, භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ හා පතල් කැණීම් කාර්යාංශයේ සභාපතිවරයාට, මහවැලි සංවර්ධන හා පරිසර අමාත්‍යාංශයේ එවකට  හිටපු ලේකම් උදය ආර්. සෙනවිරත්න මහතාට ලිපියක් යවමින් ඉල්ලා ඇත්තේ ජනාධිපතිවරයාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් 2016.03.31 දින පරිසර අමාත්‍යාංශයේ පැවති ප්‍රගති සමාලෝචන රැස්වීමේදී වැල්ලවාය කොටිකම්බොක්ක තිරුවානා නිධිය ඉවත් කිරීමට භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ හා පතල් කාර්යාංශ තාක්ෂණික සේවා පෞද්ගලික සමාගමට (G.S.M.B Technical Service (pvt)Ltd) අවසර දී ඇති බැවින්, භූමියේ ඇති තිරුවානා ප්‍රමාණය ගණනය කර වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට හා භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ හා පතල් කාර්යාංශයෙන් අයවිය යුතු ගාස්තු අයකර අදාළ සමාගම වෙත කැණීම් කටයුතු කිරීමට කොන්දේසි 08කට යටත්ව අවසර දෙන ලෙසයි.

san002

 මෙහිදී හිටපු පරිසර අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් උදය ආර්. සෙනවිරත්න මහතා භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ හා පතල් කාර්යාංශයේ සභාපතිවරයාට අවධාරණය කර තිබුණේ අදාළ භූමිය වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට අයත් නිසා කැණීම් කටයුතු කිරීමට පෙර ඒ සඳහා වන සංරක්ෂක අධ්‍යක්ෂක ජනරාල්වරයාගේ විධිමත් අවසරයක් ලබාගත යුතු බවයි.

පරිසර අමාත්‍යාංශ හිටපු ලේකම් උදය ආර් සෙනවිරත්න මහතා වන සංරක්ෂණ අධ්‍යක්ෂක ජනරාල්වරයාට පිටපත් සහිතව යවා තිබූ ලිපියේ මෙහි කැණීම් කටයුතු කළ යුත්තේ සියලු පාරිසරික නීතිරීතීන්ට අනුකූලව බව අවධාරණය කර තිබුණද 2016 වසරේ මැයි මස 10 දින භූ විද්‍යා පතල් කැණීම් කාර්යාංශයේ සභාපතිවරයාට ලිපියක් යවා ඉල්ලා තිබුණේ ජනාධිපතිවරයා මෙම ඛනිජ නිධිය කැණීමට G.S.M.B Technical Service (pvt)  Ltd සමාගමට අවසර දී ඇති නිසා ඛනිජ කැණීම සඳහා කැණීම් බලපත්‍රයක් නිකුත් කරන ලෙසයි.
එම ඉල්ලීමට අනුව මෙම ඛනිජ නිධිය කැණීම සඳහා වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව තම ඉඩම් නිදහස් නොකර තිබියදී හා මේ පිළිබඳව මූලික පාරිසරික විශ්ලේෂණයක් හෝ නොකර තිබියදී භූ විද්‍යා හා පතල් කැණීම් කාර්යාංශය එම සමාගමට කැණීම් බලපත්‍රයක් නිකුත් කර තිබුණි. ඒ බව වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තු වන සංරක්ෂක මහින්ද සෙනවිරත්න මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් 2017.03.13 දින වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තු කාර්යාලයේ ශ්‍රවණාගාරයේදී මෙම ඛනිජ නිධිය එම සමාගමට පැවරීම සම්බන්ධයෙන් පැවති තාක්ෂණික කමිටු රැස්වීමේදී අනාවරණය වූහ.

වැල්ලවාය කොටිකම්බොක්ක ධමනි තිරුවානා නිධියේ කැණීම් කිරීමට G.S.M.B Technical Service (pvt)  ltd සමාගම ඉදිරිපත්කර තිබූ ව්‍යාපෘති යෝජනාව අනුව අලිකොටආර ජලාශයට උතුරු කෙළවරින් මීටර් 08ක පමණ පළලකින් හා මීටර් හාරසියයක පමණ දිගකින් යුතු මාර්ගයක් ඉදිකර මෙහි ඛනිජ ඉවත් කිරීමට යෝජනා කර තිබුණි. ඒ  අනුව වන සංරක්ෂක අධ්‍යක්ෂක ජනරාල්වරයා මගින් මොනරාගල දිසා වන නිලධාරීවරයාගේ උපදෙස් මත වැල්ලවාය අඩවිවන කාර්යාලයේ වන නිලධාරීන් මෙම මාර්ගය ඉදිකිරීම නිසා ඉවත්වන ගස්  සලකුණු කළ අතර, එහිදී ගස් 332ක් ඉවත් කිරීමට සිදුවන බව අනාවරණය විය.  ඒ අනුව මෙම ගස් කපා ඉවත් කිරීමට වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් 2016.11.10 දින පරිසර අමාත්‍ය ලේකම්වරයාගෙන් අවසර පතා ලිපියක් යවා තිබුණද ඊට පරිසර අමාත්‍යාංශයේ අනුමැතිය මෙතෙක් හිමි වී නොමැත.

SAN_2905

G.S.M.B තාක්ෂණික සේවා ආයතනයේ ව්‍යාපෘති යෝජනාව මගින් මෙම ඛනිජ නිධියේ කැණීමට අවසර පතා ඇති භූමි ප්‍රමාණය හෙක්ටයාර 02කි. 1980 අංක 47 දරන පරිසර පනතින් ප්‍රකාශිත 1993 ජුනි 24 දින අංක 722/22 දරන ගැසට් නිවේදනයට අනුව හෙක්ටයාරයකට වැඩි භූමියක යම් සංවර්ධන කටයුත්තකට යොදා ගන්නේ නම් ඒ සඳහා අනිවාර්යයෙන්ම පරිසර බලපෑම් තක්සේරුවක් (E.I.A) සිදුකළ යුතු බව මෙරට ප්‍රකට පාරිසරික නීතිවේදියකු වන ජගත් ගුණවර්ධන මහතා අවධාරණය කරයි. මෙහිදී පරිසර හානියේ ස්වභාවය සලකා එහි හානිය අවම නම් ඒ සඳහා මූලික පාරිසරික විශ්ලේෂණ වාර්තාවක් (I.E.E.R) කැඳවීමද ප්‍රමාණවත් බව ඒ මහතා පවසයි.
මේ අතර 2015.05.06 දින මොනරාගල දිසා වන නිලධාරී ඩී.පී ප්‍රසාද් මහතා නියෝජ්‍ය වන සංරක්ෂක (ඌව, මධ්‍යම) ලිපියක් යවමින් පෙන්වා දී ඇත්තේ මෙහි ඛනිජ කැණීම් සිදුකිරීමේදී අදාළ නීත්‍යනුකූල පියවරයන් අනුගමනය නොකර කිසියම් සමාගමකට පැවරීමට කටයුතු කළහොත් සොබා පදනම නම් මොනරාගල ප්‍රදේශයේ ක්‍රියාකාරී පරිසර සංවිධානය ඊට එරෙහිව නීති මගින් කටයුතු කරන බවට  ලිඛිතව දැනුම් දී ඇති බවයි. 

“මෙහි ඛනිජ කැණීමට කරන පිපිරවීම් නිසා ජලාශයේ බැම්මට, සොරොව්වට හානි  විය හැකියි. වාරි ඉංජිනේරුවන් මෙහි කැණීම්  කටයුතු රසායනිකයක් යොදා කරන්න යෝජනා කර තිබුණත් ඊට භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ හා පතල් කාර්යාංශයේ ඉංජිනේරුවන්ගේ කැමැත්තක් නැහැ. මෙවැනි තත්ත්වයක් යටතේ මූලික පාරිසරික විශ්ලේෂණ වාර්තාවක් කැඳවා පමණක් මෙහි ඛනිජ කැණීමට අවසර දෙන්න යනවා නම් අපි ඊට විරුද්ධයි.  මේ බව  වන සංරක්ෂණ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්වරයාට, මොනරාගල දිසා වන නිලධාරීවරයාට ඇතුළු සියලු වගකිව යුතු පාර්ශ්වයන්ට අපි දන්වලා තියෙනවා. කිසියම් විදියකට initial environmental examination වාර්තාවක් පමණක් කැඳවා මෙහි කැණීම් කටයුතු කිරීම ඉඩ දී යම් පාරිසරික හානියක් හෝ ජලාශයට බලපෑමක් වුණොත් මේ තාක්ෂණික කමිටුව එම හානියේ වගකීම ගත යුතුයි* මොනරාගල සොබා පදනමේ රාජා විදානපතිරණ මහතා පවසයි.

 වැල්ලවාය කොටිකම්බොක්ක ගම්මානයේ පවුල් 25කට පමණ තම ඉඩම් අත්හැර වෙනත් ප්‍රදේශවලට පදිංචියට යාමට සිදුවූයේ එම ඉඩම් අලිකොටආර ජලාශයට යට වූ බැවිනි. 
“තිරුවානා කඩන්න පිපිරවීම් කරනකොට ප්‍රමිතියක් දක්වලා තිබුණත් කවුරුත් ඒ ගැන සැලකිලිමත් නැහැ. ඒ අය හිතිච්ච හිතිච්ච විදිහට පිපිරවීම් කළා. ඒ කළ පිපිරවීම් හැටියට මේ කන්ද නාය නොගිහින් තිබුණා පුදුමයි. හැබැයි ඒ බලපෑම පස්සෙ එන්න පුළුවන්. අනික හැම ව්‍යාපාරිකයාම සොච්චම් රාජ්‍ය භාගයක් ගෙවලා මේ ඛනිජය අමුද්‍රව්‍ය ලෙස අරන් ගිහින් වික්කා මිසක මීට අගය එකතු කිරීමක් කරලා ගමට රැකියා අවස්ථාවක් දෙන්න උනන්දුවක් තිබුණේ නැහැ. මේ නිධිය මුල ඉඳලම කඩලා පිටරට පටවපු මේ පැත්තේ දේශපාලඥයෙක් කැණීම් කරන්න දුන්න භූමියෙන් පිටස්තරව හෙක්ටයාරයක විතර තිරුවානා කඩලා පටවලා රජයට රුපියල් කෝටි ගණනක අලාභයක් කරලා තිබුණා. දැන් ඒකට නඩුවක් යනවා. ඒත් නඩුත් බඩුත් දෙගොල්ලොම ඒ අයගේ* 
නම හෙළි නොකරන ලෙස ඉල්ලා සිටි කොටිකම්බොක්ක ගම්මානයේ වැසියකු අප සමග පැවසීය.

කෙසේ නමුත් මෙම ඛනිජ කැණීමට අදාළව තාක්ෂණික කමිටුව ඉල්ලා තිබූ මූලික පාරිසරික විශ්ලේෂණ වාර්තාව    (I.E.E.R) G.S.M.B Technical Service (pvt) Ltd සමාගම විසින් වන සංරක්ෂණ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්වරයාට යොමුකර තිබුණි. ඒ අනුව වන සංරක්ෂක මහින්ද සෙනවිරත්න මහතාගේ අත්සනින් යුතුව 2017.11.29 දින ප.ව. 2.30 ට කොළඹ වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ ප්‍රධාන කාර්යාලයේදී තාක්ෂණ කමිටු නිලධාරීන් රැස් වූ අතර,  එහිදී සමාගම ඉදිරිපත් කර තිබූ මූලික පාරිසරික විශ්ලේෂණ වාර්තාව තාක්ෂණික කමිටු නිලධාරිගේ අවධානයට යොමුකර තිබේ. නමුත්  එම වාර්තාවෙහි බොහෝ සදොස් තැන් තිබූ බවත්, එය කිසිදු සැලකිල්ලකින් තොරව සකස් කළ වාර්තාවක් බවට ඔප්පු වූ බවත් නම හෙළි කිරීමට මැලි වූ තාක්ෂණ කමිටු නියෝජිතයෙකු අප සමග පැවසීය. කෙසේ නමුත් සමාගම මෙම නොසැලකිලිමත්ව සාදා තිබූ මූලික පරිසර විශ්ලේෂණ වාර්තාව තාක්ෂණ කමිටු නියෝජිතයන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිසා නැවත එම වාර්තාව සකසා ඉදිරිපත් කරන ලෙස අදාළ සමාගමට තාක්ෂණික කමිටුව දැනුම් දී  තිබේ.
අප මෙම මූලික පාරිසරික විශ්ලේෂණ වාර්තාව සම්බන්ධයෙන් G.S.M.B Technical Service (pvt)Ltd සමාගමට සම්බන්ධ අනුබද්ධ ආයතනය වන භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ හා පතල් කාර්යාංශයේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් මහාචාර්ය රොෂාන් ප්‍රනාන්දු මහතාගෙන් කළ විමසීමකදී අදහස් දැක්වූ ඒ මහතා මෙහි කැණීම් කටයුතු සඳහා පරිසර බලපෑම් තක්සේරු වාර්තාවක් (E.I.A) අවශ්‍ය නොවන බව තාක්ෂණ කමිටුව දන්වා තිබූ බව පැවසීය. ඒ අනුව (I.E.E.) වාර්තාව සකසා පසුගියදා පැවති තාක්ෂණ කමිටුවට ඉදිරිපත් කළද ඒ සඳහා මෙතෙක් තාක්ෂණ කමිටුවේ පැහැදිලි කිරීමක් නොලැබුණ බවද පැවසීය.

මෙහිදී G.S.M.B Technical Service (pvt)  Ltd සමාගම වැල්ලවාය කොටිකම්බොක්ක රජයේ රක්ෂිතයේ  ඛනිජ කැණීම සඳහා ඉදිරිපත් කර තිබූ ව්‍යාපෘති යෝජනාව සම්බන්ධයෙන් පාරිසරික බලපෑම් තක්සේරුවක් තබා ඒ පිළිබඳව මූලික පාරිසරික විශ්ලේෂණයක් හෝ අඩුම තරමේ වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ එම ඉඩම් පවා නිදහස් නොකර තිබියදී හෙක්ටයාර 02ක භූමියක් සඳහා එම සමාගමට ඛනිජ කැණීමට භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ හා පතල් කාර්යාංශයට බලපත්‍ර  නිකුත් කළේ ‍කෙසේදැයි භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ හා පතල් කාර්යාංශයේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්වරයාගෙන් අපි නැවත විමසීමක් කළෙමු. එහිදී ඉතා කෝපයෙන්  පිළිතුරු සැපයූ ඒ මහතා  එම සමාගම කැණීම සඳහා ඉල්ලා තිබූ ඉඩම් ප්‍රමාණය මතක නැති බවත්, තමන්ට ඔය දේවල් මතක තබා ගන්නවාට වඩා කළයුතු බොහෝ දේ ඇති බවත් පවසා දුරකථනය විසන්ධි කළේය.

අනතුරුව අප මේ සම්බන්ධව නුගේගොඩ ස්ටැන්ලි තිලකරත්න මාවතේ රත්නවීර ගොඩනැගිල්ලෙහි පිහිටුවා ඇති භූ විද්‍යා හා පතල් කැණීම් කාර්යාංශයට අනුබද්ධ G.S.M.BTechnical Service (pvt)  Ltd සමාගමේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී සරත් සිල්වා මහතාගෙන් මෙම ඛනිජ කැණීමට මූලික පාරිසරික විශ්ලේෂණයක් පමණක් කිරීම ප්‍රමාණවත්ද යන්න විමසීමේදී ඒ මහතා පැවසුවේ තමන්ට ඒ සම්බන්ධව කිසිවක් කිව නොහැකි බවයි.
මේ සම්බන්ධයෙන් විමසීමට මෙම ඛනිජ කැණීමට අවසර දීමට ඇති හැකියාව සොයා බැලීමට පරිසර අමාත්‍යාංශය මගින්  පත්කර තිබෙන තාක්ෂණික කමිටුවේ ප්‍රධානියා වන, වන සංරක්ෂණ අධ්‍යක්ෂකවරයා සම්බන්ධ කර ගැනීමට අවස්ථා කිහිපයකදීම උත්සාහ කළද ඒ මහතා දුරකථනයෙන් සම්බන්ධ කරගත් සෑම අවස්ථාවකම විවිධ වැඩකටයුතු ඇතැයි පවසා මේ සඳහා පිළිතුරු දීම මගහැරියේය.

 

ශ්‍රී ලංකාවේ සෙලවෙන මත්පැන් නීති

ලාංෙක්ය සමාජය තුළ මිනිසුන් ස්වකීය ව්‍යවහාරික කටයුතු සිදුකරනුයේ අනෙක් රටවල මිනිසුන්ට වඩා ළෙංගතුකමකින් යුතුවය. සංස්කෘතිය තුළද විවිධ භූමිකාවන් නිරූපණය කරන ඔවුනට හිමි ගෞරවය, පිළිගැනීම අනිවාර්යයෙන්ම ලැබෙන්නකි. සමාජය තුළ කුමන අයුරින් කටයුතු කළත් මේ අතරින්  කාන්තාවට හිමිවන්නේ ප්‍රමුඛ ස්ථානයකි. විටෙක මවක්, දියණියක්, නැඟණියක් වශයෙන් විවිධ සමාජ භූමිකාවන් නිරූපණය කරන ඇයට මත්පැන් මිලදී ගැනීමට සහ මත්පැන් අලෙවි  කිරීමට ඉඩ සැලසිය යුතුය යන මතය බලෙන් ඔබ්බවන්නේ ලාංකේය සමාජයේ කාන්තාවගේ භූමිකාව හරිහැටි නොදත් පාලනාධිකාරිය විසිනි. මෙය සිදුවීම් රැසක එක් දෙයක් පමණක් විය. 


People drinking beer in bar or club

කාන්තාවන්ට මේ සඳහා අයිතියක් නිදහසක් දිය යුතු යැයි කොතෙක් පුරසාරම් දෙඩුවද, ලාංකේය සමාජය තුළ එම තීරණය බලාත්මක කිරීම යම්තාක් ගැටලු සහගතය. දකුණු ආසියානු රටක් වශයෙන් හඳුන්වන ලංකාව ඇමරිකාව නොවන බව තරයේ මතක තබාගත යුතුය. එවැනි සංස්කෘතියක් තිබුණා නම් බියර් වතුරවලටත් වඩා අඩු කළාට කම් නැත. නමුත් ලාංකේය සමාජ තත්ත්වය ඔස්සේ ගන්නා වූ තීරණයන් ගැනීමට පාලනාධිකාරියට මේ පිළිබඳව අවබෝධයක් තිබිය යුතුය. 
පසුගිය මාසයේ ඉදිරිපත් කළ 2018 අයවැය යෝජනා පැමිණීමත් සමග දුම්වැටි, මත්පැන් සහ මත්ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධයෙන් ලාංකේය සමාජයට අහිතකර යෝජනා මාලාවක් එන්නට පටන් ගැනුණේ පවුල් සංස්ථාව එහෙන් පිටින්ම කඩා බිඳ දමන්නට දැයි සැක සිතෙන තරම්ය.
පාසල් යන කුඩා ළමයා පවා ඉලක්ක කර ගනිමින් බියර් බදු අඩු කෙරුණේ එහි මූලාරම්භය ලෙසිනි. නමුත් මෙය එතැනින් අවසන් නොවීය. තව තවත් අහිතකර යෝජනා රැසක් ඉදිරියට එන්නට විය. නමුත් එකී යෝජනා පිළිබඳ හා එහි විපාක පිළිබඳව මාධ්‍ය මගින් බොහෝ දැනුවත් කිරීම් සිදුකළද ඒ සඳහා කිසිදු විකල්පයක් ඉදිරිපත් නොවීය. මැති ඇමතිවරු, විවිධ ආයතන ප්‍රධානීන්, සිවිල් සංවිධාන, ස්වාමීන් වහන්සේලා මෙම යෝජනාවන්ට විරුද්ධව නොයෙක් ලෙස ස්වකීය අදහස් දැක්වුවද ඒ සඳහා හිතකාමී ප්‍රතිඵලයක් නම් හිමි නොවීය. 
සෞඛ්‍ය අමාත්‍ය වෛද්‍ය රාජිත සේනාරත්න මහතා එම අමාත්‍යාංශ අයවැය ඉදිරිපත් කරන අවස්ථාවේ මෙහි අහිතකර තත්ත්වය පිළිබඳ කතා කළ අතර, එයට සහයෝගය දක්වමින් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාද ස්වකීය අදහස ඉදිරිපත් කළේ මෙම යෝජනාවලට තමන්ගේ අකමැත්ත ප්‍රකාශ කරමිනි. රටේ ජනාධිපති වුවද ස්ව මතය ඉදිරිපත් කළ පමණින් එය මුදල් අමාත්‍යවරයා සංශෝධනය නොකළේ ඔහු එයට බැඳී නොසිටින නිසාවෙනි. එය එසේ සිදුකරන්නට කියා නියමයක්ද නොමැත. නමුත් ඒ පිළිබඳ උනන්දුවක් දක්වන, ඒ පිළිබඳ ප්‍රගතිශීලී තීරණයක් අපේක්ෂාවෙන් සිටින්නන් ජනපතිගේ, සෞඛ්‍ය ඇමතිගේ වදනට ඇහුම්කන් නොදෙන මුදල් ඇමති මහජනතාවගේ වදනට ඇහුම්කන් දෙයිද යන ප්‍රශ්නය නගයි. මහජනතාව විසින් පත්කර ගන්නා නියෝජිතයන් අවසානයේ කටයුතු කරන්නේ ජනතා පරමාධිපත්‍ය බලයටත් ඉහළින් ගියා වූ දේව වරමක් ලත් කෙනෙකු ලෙස බව එයින්ම අපට මැනවින් වැටහේ.

මෙම සිදුවීම සිදු වී දින කිහිපයක් ගත වූ පසු  පසුගියදා ගැසට් පත්‍රයක් නිකුත් කරමින් මත්පැන් නිෂ්පාදනය කරන සහ අලෙවි කරන ස්ථානවල කාන්තාවන් රැකියාව සඳහා යොදා ගැනීමට හා කාන්තාවන්ට මත්පැන් මිලදී ගැනීම සඳහා මෙතෙක් පැවති තහනම ඉවත් කෙරිණි. ඒ අනුව මත්පැන් නිෂ්පාදනය කරන සහ අලෙවි කරන ස්ථානවල රැකියා කිරීමට සහ මත්පැන් මිලදී ගැනීමට කාන්තාවන්ට අවස්ථාව සැලසෙන බව මුදල් සහ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශය වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කරනු ලැබීය. බියර් බදු අඩු කළ අවස්ථාවේ මෙන්ම මේ සම්බන්ධයෙන්ද නොයෙක් පුද්ගලයන් රට පුරාම නොයෙක් අයුරින් ස්වකීය මතයන් දැක් වූ අතර, එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා එම චක්‍රලේඛනය අවලංගු කිරීමට වහාම කටයුතු කිරීමයි. 
ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, නිදහස සහ සාධාරණත්වයෙන් යුත් සදාචාරවත් සමාජයක් ගොඩනැගීමට තමන් කැප වී සිටින බව අවධාරණය කළ ජනාධිපතිවරයා ප්‍රකාශ කළේ, වර්තමානයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ නිදහස සමග ඉතා පැහැදිලි පාලනයක් රට තුළ ඇති වී තිබෙන බවයි. එම නිදහස භුක්ති විඳීම මනුෂ්‍යත්වය තුළ සිදුවිය යුතු අතර, ඇතැම් පිරිස් එම නිදහස අහිමි කිරීමට මාර්ග සකසමින් සිටින බවද හෙතෙම පැවසීය. කෙසේ නමුත් ඒ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සාධාරණ ක්‍රමය යටතේ මහජනතාවගේ සැබෑ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිළිබඳ අනිවාර්යයෙන් සිතිය යුතු බව ඔහු වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කළේය. 

එක් අතකින් මේ යෝජනා දෙක සම්බන්ධයෙන් වුවත් ඉක්මන් ක්‍රියාමාර්ගයක් ගැනීම පිළිබඳව අප ප්‍රශංසා කළ යුතුය. මෙතෙක් කුටුම්භය තුළ බීමත් ස්වාමිපුරුෂයන් නිසා දරුවන් ආරක්ෂා කරන්නේ කාන්තාවයි. එසේම ලාංකේය සංස්කෘතිය තුළ වුවත් කාන්තාවන් හැදී වැඩී ඇති පරිසරය අනෙකුත් රටවලට වඩා මඳක් වෙනස්ය. එනිසා මේ පිළිබඳ ගනු ලබන කරුණු කාරණාවන් වෙනත් රටවල් ආදේශයට ගනිමින් කිසිසේත් සිදුකළ නොහැකිය. මෙවන් නීතියක් පවතින්නේද යන්න පිළිබඳවත් කාත්තාවන් පමණක් නොව සමාජයේ බහුතරයක් දැනගනු ලැබුවේ මෙම චක්‍රලේඛනය නීතිගත කිරීමත් සමගය. 
එමෙන්ම වෙතන් රටවල මෙන් නොව මත්පැන් තොලගා බොන සිරිතක් අපේ රටේ පිරිමින්ට නැත. මේ නිසා සිදුවන ළමා හා කාන්තා ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා පවා ඉතා ඉහළය. එවැනි තත්ත්වයක් යටතේ මෙවැනි චක්‍රලේඛන මගින් කාන්තාවගේ නිදහස ඇතිකරන මුවාවෙන් සිදුකරන්නේ තිබෙන නිදහසත් සම්පූර්ණයෙන්ම නැතිකිරීමකි. 

එමෙන්ම බියර් ගැන, දුම්වැටි සමාගම් ගැන ලිහිල් ක්‍රියාමාර්ග ගනිද්දී කාන්තාවන් මත්පැන් අලෙවි සැල්වලට යාම පමණක් සීමා කිරීම කිසිසේත් ප්‍රමාණවත් නොවේ. මත්ද්‍රව්‍ය පාලනයට මුලින්ම යොමු වන්නේ තරුණයෙකු අරක්කු හෝ කසිප්පුවලින් නොව බියර්වලිනි. එනිසා බියර් බදු අඩු කිරීම තුළින් සමාජයේ සිටින කුඩා ළමුන් පවා තව තවත් මත්ද්‍රව්‍යවලට ඇබ්බැහී වීම අනිවාර්යයෙන් සිදුවේ. එනිසා නියපොත්තෙන් කඩන්න තියෙන දේ කවුරුත් පොරොවෙන් කපා දමා පෙන්විය යුතු නොවේ. 
අනෙක් කාරණය නම් අඩු මද්‍යසාර ප්‍රතිශතයක් බියර්වල තිබේ යැයි පැවසීමයි. සාමාන්‍යයෙන් අනෙකුත් රටවලට වඩා ලංකාවේ බියර් වල සාන්ද්‍රණය වැඩි බව ඒ පිළිබඳ පර්යේෂණවලින් ඔප්පු වී අවසානය. එමෙන්ම අරක්කු බොන්නන් බියර් භාවිත කරාවියි යැයි කිසිසේත් කිව නොහැකිය. එනිසා ඔවුන් ඒ සඳහා ඉදිරිපත් කරන සෑම තර්කයක්ම බිඳවැටෙන මුත් සිදුවන එකම දෙය වන්නේ බියර් භාවිතයට තව තවත් පිරිස් හසුවීම  වීම පමණි.

ඇතැම්විට මේ සියල්ල සැලසුම්ගතව කළ දේවල් විය හැකිය. මන්ද එවැනි කරුණු කාරණා එලෙස සිතීමට බොහෝ දේවල් නැතුවාම නොවේ. බියර් බදු අඩු කිරීමට මූලික හේතුව ලෙස මංගල සමරවීර මහතා දැක්වූයේ ලංකාවේ කසිප්පු බොන ප්‍රමාණය වැඩි වීමයි. ඔහු එය සනාථ කිරීම සඳහා වරෙක කොළඹ ආර්ථික විද්‍යා අධ්‍යයන අංශයේ ආචාර්යවරයෙකුගේ පර්යේෂණයක්ද භාවිතයට ගනු ලැබීය. අමාත්‍යවරයා ජනතා පරමාධිපත්‍යයෙන් යුත් පාර්ලිමේන්තුව තුළ  එම පර්යේෂණය විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදයකින් සකස් කරන ලද්දක් බව කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව ඉදිරිපත් කළේය. නමුත් එය විශ්ලේෂණය කර බැලීමේදී එම කරුණු සාවද්‍ය බව මැනවින් පැහැදිලි වූ බව ක්ෂේත්‍රයේ විද්වත් පිරිසගේ මතයයි. ඔවුන් සඳහන් කරන පරිදි නුවරඑළිය ප්‍රදේශයේ භාවිත කරන ඇල්කොහොල් වලින් 95෴ක් කසිප්පු ලෙස එම වාර්තාවේ සටහන් වන නමුත්, ශ්‍රී ලංකාවේ වැඩිම බලපත්‍රලාභී මත්පැන් අලෙවි සැල් වැඩි ප්‍රමාණයක් තිබෙන්නේද නුවරඑළිය දිස්ත්‍රික්කය තුළයි. අදාළ අචාර්යවරයා තමා සිදුකළ පර්යේෂණය සම්බන්ධව විවිධ අදහස් මාධ්‍ය හමුවේ ඉදිරිපත් කළ අතර, බොහෝ අවස්ථාවන්වල පරස්පර විරෝධී අදහස් පවා ඔහු විසින් පළ කෙරිණි. එකී දෙබිඩි පිළිවෙත නිසා ඇතැම්විට මෙය සැලසුම් සහගතව කළ දෙයක් යැයිද බොහෝ පිරිස්වලට අනුමාන කළ හැකිය. 
මෙවර අයවැයේ එතරම් කතාබහට ලක් නොවූ දේවල් පවා සංශෝධනය වෙද්දී සංශෝධනය නොවූ බරපතළම කාරණාව නම් මත්පැන් හා දුම්වැටි සම්බන්ධ යෝජනාවන් කිහිපයයි. නමුත් කතාබහට වැඩිපුරම ලක්වූයේද එම කාරණාවමය. බියර් බදු අඩු කිරීම, අවන්හල් සඳහා මත්පැන් බලපත්‍ර ලබා දීම, කෑන් බියර් බදු අඩු කිරීම මෙන්ම අලුතින් දුම්වැටි සමාගම් ලියාපදිංචි කිරීම මේ කාරණාවන්ය.

කාන්තාවන්ට මත්පැන් අලෙවි සැල් විවෘත වූවාට විරුද්ධව හඬක් නැගුණත්, අයවැය යෝජනාවලින් ගෙන ආ මත්පැන් සම්බන්ධ ලිහිල් යෝජනා පිළිබඳ ජනාධිපති ස්වකීය මතය ප්‍රකාශ කළා විනා එම යෝජනා සංශෝධනය කිරීමට කිසිදු ක්‍රියාමාර්ගයක් නොගත්තේ මන්ද යන්න ගැටලුවකි. 

සෞඛ්‍ය අමාත්‍ය රාජිත සේනාරත්න මිනිසුන්ට සෞඛ්‍ය අංශයෙන් මෙය ප්‍රබල බලපෑමක් වන නිසා කතා කළද මුදල් අමාත්‍යවරයාට එසේ අවශ්‍ය වන්නේ නැත. ඔහු මුදල් අමාත්‍යවරයා වශයෙන් කටයුතු කරනුයේ රටේ ආර්ථිකයට ගැළපෙන සමබර ආර්ථිකයක් ගොඩනැගීමටය. ඔහු ලැබෙන ආදායමද අහිමි කර ගනිමින් මෙවර බියර් බදු අඩු කිරීමට කටයුතු ගත්තේය. එය 2016 වර්ෂයට සාපේක්ෂව බියර් බදුවලින් ලැබූ ආදායමෙන් 40%ක ප්‍රමාණයක් ඊළඟ බදු වර්ෂයේදී ආණ්ඩුවට මෙවර අහිමි වනු ඇත. එහි හිඟය ඇතැම් විට මිලියන ගණනක් විය හැකිය. නමුත් මොවුන්ට මෙම හිඟය පුරවන්න අවශ්‍ය නම් මෙතෙක් කල් බියර් නොබී සිටි අලුත්ම පිරිසක් මේ සඳහා එක් කරගත යුතු අතර, දැනටත් භාවිත කරන්නන් වැඩි වැඩියෙන් බියර් බීම කළ යුතුය. වෙළෙඳ පොළේ මිල අඩු වීමත් සමග වැඩි ලීටර ප්‍රමාණයක් අලෙවි වේ යැයි යන්න ඔවුන්ගේ අදහස විය යුතුය. නමුත් මෙවන් මිලියන ගණනක පාඩුවක් ගැන මුදල් අමාත්‍යවරයාගෙන් කිසිවෙක් ප්‍රශ්න කරන්නේ නැත. විපක්ෂයෙන් විරෝධයක් නැගුණේද නැත. එයද බරපතළ ගැටලුවකි. 

ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා එවකට ජනාධිපතිව සිටි මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ ධුර කාලය තුළ සෞඛ්‍ය ඇමති වශයෙන් කටයුතු කළ අතර, සිගරට් පැකට් මත අවවාද ඡායාරූප දැමීමට එතුමා නිකුත් කළ ගැසට් නිවේදනය සම්බන්ධ (වික්ටොරියල් වොර්නින්) සිදුවීමෙන් පසු එළියට ඇවිත් මාධ්‍ය හමුවේ අදහස් දක්වමින් ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ, අත්තනෝමතික ලෙස බැසිල්ලා මහින්දලා බලය පාවිච්චි කරන නිසා වෙනත් ඇමති කෙනෙකුට තීරණ ගැනීමේ හැකියාවක් නැති බවටයි. එමෙන්ම තමා අමාත්‍යවරයෙක් ලෙස එකල ලැබූ අමිහිරි අත්දැකීමක් බවත්, ඒ නිසා ඔවුන්ගෙන් ඉවත් වී පැමිණෙන්න එය හේතුවක්  වූ බවත් ඔහු ප්‍රකාශ කර තිබුණි. එලෙස ප්‍රකාශ කළ ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාම අද නව දුම්වැටි සමාගම් ලියාපදිංචි කිරීමට කළ අයවැය යෝජනාවට  විරුද්ධව දැඩි ක්‍රියාමාර්ගයක් නොගැනීම හාස්‍යයට කරුණකි. පික්ටොරියල් වොර්නින් අවස්ථාවේ එවන් සිත් රිදීමක් යම් හෙයකින් ඔහුට අමාත්‍යවරයෙකුව සිටියදී සිතුණා නම් දැන් ඔහු රටේ ජනාධිපතිවරයා ලෙස කෙබඳු මට්ටමින් කම්පාවට පත්විය යුතුදැයි අමුතුවෙන් කිවයුතු නොවේ. මෙයින් අන් හැමදේටම වඩා එක් දෙයක් පැහැදිලි වනු ඇත. එනම් පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින සෑම කෙනෙක්ම තමන්ගේ යුතුකම පැහැර හැර ඇති බවයි. 

ජනාධිපති වරෙක මාධ්‍යයට ප්‍රකාශ කරනුයේ අරක්කු බොන අයට ඡන්දය දෙන්න එපා යනුවෙනි. නමුත් එය නතර කළ යුත්තේ රාජ්‍යතන්ත්‍රය තුළිනි. රටක ප්‍රතිපත්ති සකස් විය යුත්තේද එයට අනුකූලවය. අයවැය මගින් මත්පැන් සම්බන්ධ කරුණු කාරණා ලිහිල් කර එවැනි දේ පානය කරන ජනතා නියෝජිතයන්ට ඡන්දය නොදෙන ලෙස කීම සාධාරණද? එසේනම් මහජනයා සිදුකළ යුත්තේ එවන් ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කරන අයට නැවත කිසිදාක ජනතා වරමක් නොදී සිටීමය. 
ජනාධිපතිවරයා මත්පැන් මිලදී ගැනීමට තිබූ තහනම ඉවත් කිරීම හා මත්පැන් අලෙවි සැල් විවෘතව තබන වේලාවන් දීර්ඝ කිරීම සම්බන්ධයෙන් නිකුත් කර ඇති චක්‍රලේඛනය අවලංගු කළේ ජනාධිපතිතුමාට ඒ පිළිබඳ පූර්ව දැනුවත් කිරීමක් නොකළ බව සඳහන් කරමිනි. මෙවන් ඒකමතික තීරණ ගන්නා වූ සමාජයක ජනාධිපති අපේක්ෂා කරන්නා වූ සාධාරණ දේශපාලන රාමුවක ගොඩනැගිය හැකිද යන්නත් උභතෝකෝටිකයකි. කාන්තා නිදහස ඇතිකරන මුවාවෙන් බියර් කර්මාන්තයට කාන්තාවන් පාවා දීම හා මද්‍යසාර අලෙවි සැල් විවෘතව තබන වේලාවන් වෙනස් නොකිරීමට දැඩි පියවර ගත්තා සේම, අයවැයේදී සම්මත කරගත් බියර් බදු අඩු කිරීම, නව සිගරට් සමාගම් ලියාපදිංචියට ඉඩකඩ සැලසීම, මද්‍යසාර බලපත්‍ර ක්‍රමය ලිහිල් කිරීම හා ජනතාවට හානිකර යෝජනාවන්ද ජනාධිපතිවරයාගේ ඍජු මැදිහත් වීම යටතේ සිදුවේ යැයි සිතන වැඩි දෙනාගේ විශ්වාසයයි. 

රටටම නොමිලේ විදුලිය ලබාදෙන්නට සැරසෙන සූර්යබල සංග්‍රාමය

බලශක්ති ප්‍රභවයන් ක්‍රමක්‍රමයෙන් ක්ෂය වී යාම ආරම්භ වීමත් සමග අද වනවිට ලෝකයේ අවධානය වැඩි වශයෙන් යොමු වී තිබෙන්නේ පරිසර හිතකාමී පුනර්ජනනීය බලශක්ති ක්‍රමවේදයන් වෙතය.ශ්‍රී ලංකාවට එය වඩා වැදගත් වන්නේ විශාල විදේශ විනිමය ප්‍රමාණයක් මේ වන විට බලශක්ති උත්පාදන කාර්ය සඳහා වැය කරමින් පාරිසරික අර්බුදයන්ටද එහි අතුරු ඵලයක් ලෙස මුහුණ දෙමින් සිටින රටක් වශයෙනි. බලශක්ති උත්පාදනය සඳහා ස්ථිරසාර ප්‍රවේශයක් ලෙස ආරම්භ වූ සූර්යබල සංග්‍රාම ව්‍යාපෘතිය පිළිබඳවත්, එය දැනට ලබා ඇති සාර්ථකත්වය පිළිබඳවත් අද වෙත විග්‍රහයක් ගෙන එන්නේ විදුලිබල හා පුනර්ජනනීය බලශක්ති අමාත්‍ය රංජිත් සියඹලාපිටිය මහතාය.


Net-Metering

'ශ්‍රී ලංකාව ගත්තොත් අද වෙනකොට අපේ විදුලි බලය නිෂ්පාදනයෙන් වැඩිම ප්‍රමාණයක් සිදුවෙන්නේ ගල් අඟුරු බලාගාර මාර්ගයෙන්. ඒ වගේම ඩීසල් බලාගාරත් අප සතුව තිබෙනවා. මේ බලාගාරවලින් සිදුවන පරිසර හානියත් සැලකිය යුතු මට්ටමක තිබෙනවා. ඒ වගේම නඩත්තු සහ බලශක්ති නිෂ්පාදනයට යන වියදම පවා අධිකයි. මේ නිසා අපිට සිදුවෙලා තිබෙනවා පරිසර හිතකාමී සහ පුනර්ජනනීය බලශක්ති උත්පාදන ක්‍රමවේද සඳහා අවධානය යොමු කරන්න. ඒ අනුව මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමන්ගේ හරිත බලශක්ති සංකල්පය අනුව ගිහින් අපිට හැකිවුණා %සූර්යබල සංග්‍රාමය^ නමින් සූර්ය බලශක්තිය ජාතික විදුලිබල පද්ධතියට ලබාගැනීමට සාර්ථක ව්‍යාපෘතියක් ආරම්භ කරන්න.

සූර්ය බල සංග්‍රාම ව්‍යාපෘතිය මීට වසරකට පමණ පෙර අපි ආරම්භ කළේ ශ්‍රී ලංකාවේ නිවාස දසලක්ෂයක පියැසි සූර්ය බලාගාර ඇති කරලා මෙගා වොට් දහසක බලශක්තියක් ජාතික විදුලිබල පද්ධතියට එක්කිරීමේ බලාපොරොත්තුව ඇතිවයි. හරිත බලශක්තියේ ප්‍රගතිශීලී හැරවුම විදියට සූර්යබල සංග්‍රාමය අපි හඳුන්වන්නේ ඒ නිසයි. සමකයට ආසන්න රටක් විදියට සූර්ය ශක්තිය ප්‍රශස්ත ලෙස ලබාගන්න අවශ්‍ය නිසා මේ බලශක්තිය අපි ලබාගන්නේ පෙරවරු 6ත් පස්වරු 6ත් අතර කාලසීමාවේදියි. මෙහි තිබෙන විශේෂතම කාරණය වෙන්නේ අපි මේ සූර්යාලෝකය හරහා ලබාගන්නා බලශක්තිය පාරිභෝගිකයාගෙන් මිලදී ගැනීමයි. සූර්යබල සංග්‍රාමය යටතේ වහල උඩ තිබෙන බලාගාරය හැදුවට පස්සේ ඒ බලාගාරයෙන් ජනනය කරන විදුලිය ජාතික විදුලිබල පද්ධතියට එක්වීම සිදුවෙනවා. ජාතික විදුලිබල පද්ධතියෙන් තමයි පාරිභෝගිකයාට අවශ්‍ය විදුලිය සැපයීම සිදුවෙන්නේ. මෙතන ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ %වහල මත පියැසි බලාගාරය^ කියන සංකල්පය.

මේ ඇතිකරන දසලක්ෂයක සූර්ය බලාගාර අතරින් 20෴ ක ප්‍රමාණයක් අඩු ආදායම්ලාභී පවුල්වලට ලබාදීම හරහා එවැනි පවුල් ලක්ෂ දෙකක් පමණ විදුලි නිෂ්පාදකයන් බවට පත්කිරීම මගින් ඔවුගේ ජීවන තත්ත්වය නගාසිටුවීමත් මෙතනදි අපි අරමුණු කරගෙන තිබෙනවා. සූර්යබල සංග්‍රාම ව්‍යාපෘතිය හරහා විදුලි පාරිභෝගික ජනතාවට ලැබෙන සුවිශේෂී ප්‍රතිලාභ ගත්තොත් මෙතනදි ඔවුන්ට තෝරාගන්නා ක්‍රමය අනුව මාසික විදුලි බිල සඳහා වැයවෙන මුදල සම්පූර්ණයෙන් උපයාගැනීමේ හැකියාව තිබෙනවා. වසර 07ක් දක්වා නැවත ගෙවීමේ පදනම මත ක්‍රියාත්මක වෙන රාජ්‍ය සහ පෞද්ගලික අංශයේ වාණිජ බැංකු රැසකින්ම සූර්ය පැනල මිලදී ගැනීම සඳහා 4% ඉඳලා 8% දක්වා වූ අවම පොලී අනුපාත යටතේ ණය පහසුකම් සලසා තිබෙනවා. සූර්ය පැනල මිලදී ගැනීමට පාරිභෝගිකයා විසින් ලබාගන්න ණය මුදල  ඔබ ලබන අාදායමෙන් ඒ ණය මුදල සහ පොලිය ගෙවීමට හැකියාව තිබෙනවා. ඒ වගේම පාරිභෝගිකයන් ඔවුන්ගේ පියැසි සූර්ය බලාගාරය හරහා නිෂ්පාදනය කරන සෑම අතිරික්ත විදුලි ඒකකයක් සඳහාම අප විසින් ඔවුන් සමග එළඹෙන ගිවිසුම යටතේ පළමු වසර 7 තුළදී රුපියල් 22ක මුදලක් සහ 8 වැනි වසරේ සිට සෑම අතිරික්ත විදුලි ඒකකයක් සඳහාම රුපියල් 15.50ක මුදලක් හිමි වෙනවා.

ජනතාවට මෙතනදි තමන්ගේ විදුලි පරිභෝජන රටාව අනුව තෝරාගත හැකි යෝජනා ක්‍රම තුනක් පවතිනවා. පළමු ක්‍රමවේදය වෙන්නේ වහල මත සවිකරන සූර්ය පැනල මගින් ජනනය කරන විදුලිය ඒකක ගණන, පරිභෝජනය කරන විදුලි ඒකක ගණනට වඩා අඩුනම් එම වෙනසට පමණක් මණ්ඩලයට මුදල් ගෙවීමට පාරිභෝගිකයාට හැකියාව තිබෙනවා. ජනනය කරන ඒකක ප්‍රමාණයේ අතිරික්තයක් තිබෙනවා නම් වසර 10ක් දක්වා හිඟ අවස්ථාවන්වලදී හිලව් කිරීමට එම ශේෂය ඉදිරියට පවත්වාගෙන යාමට හැකියාව තිබෙනවා. (Net Metering)

දෙවැනි ක්‍රමවේදය වෙන්නේ තමන්ගේ වහල මත සවිකරන සූර්ය පැනල මගින් ජනනය කරන විදුලි ඒකක ගණන නිවාස හිමියා විසින් පාවිච්චි කරන ලද විදුලි ඒකක ගණනට වඩා වැඩි නම් මණ්ඩලය විසින් නිවාස හිමියාට ගෙවීමක් සිදුකරනවා. නිවසේ ජනනය කළ විදුලි ප්‍රමාණය අඩු නම් ගෙහිමියා මණ්ඩලයට ගෙවීමක් සිදුකරනවා (Net Accounting).

තෙවැනි ක්‍රමවේදය තමයි තම වහල මත සූර්ය බලශක්තියෙන් විදුලිය නිෂ්පාදනය කරන නිවාස හිමියන්, නිෂ්පාදනය කරන විදුලි ඒකක ගණනට
මණ්ඩලය මගින් නිවාස හිමියාට ගෙවීම් සිදුකරනු ලබනවා. නිවසේ විදුලි පරිභෝජනය සඳහා වන බිල්පත ගෙහිමියා විසින් මණ්ඩලයට ගෙවනු ලබනවා (Net Plus).
පාරිභෝගිකයාට සූර්යබල සංග්‍රාමය මගින් මේ විදිහට ප්‍රතිලාභ ලැබෙද්දි රටටත් ඒ හරහා ලැබෙන ප්‍රතිලාභ ගණනාවක් තිබෙනවා. සූර්ය බලය කියන්නේ නොමිලයේ ලැබෙන බලශක්ති ප්‍රභවයක් ඒ නිසා දැනට බලශක්ති උත්පාදනයට යොදාගන්නා ගල් අඟුරු සහ ඉන්ධන සඳහා විශාල වශයෙන් වැය කරන විදේශ විනිමය ප්‍රමාණය ඉතිරි කරගැනීමට හැකියාව පවතිනවා. තාප බලාගාර ඔස්සේ සිදුකරන විදුලි ජනන ක්‍රියාවලියේදී වායුගෝලයට මුදාහරින කාබන්ඩයොක්සයිඩ් ප්‍රමාණයෙන් වසරකට මෙ.ටො 150,000 ක පමණ ප්‍රමාණයක් අඩු කර ගැනීමට පුළුවන්. ඒ ඔස්සේ පාරිසරික හානිය අවම කරලා තිබෙනවා. විදුලි පද්ධතියේ සමතුලිතතාව මේ හරහා රැක ගැනීමට හැකිවෙනවා වගේම විදුලි බලය සම්ප්‍රේෂණය සහ බෙදාහැරීමේ හානිය අවම වෙනවා.  
ඒ වගේම දැනට මහා පරිමාණ ව්‍යාපාරිකයන්ට පමණක් සීමාවෙලා තිබෙන විදුලිබල නිෂ්පාදන කාර්යයට සමස්ත ජනතාවටම සම්බන්ධ වෙන්න හැකියාව තිබෙනවා. මේ හරහා රට පුරාම විසිරුණු කුඩා පරිමාණ විදුලි නිෂ්පාදනාගාර  පද්ධතියක් නිර්මාණය වෙන නිසා එය ජාතික විදුලි සුරක්ෂිතතාවට ධනාත්මක ලෙස බලපානවා. පාරිභෝගිකයනන් විශාල ප්‍රමාණයක් විදුලි නිෂ්පාදකයන් බවට පත්වෙන නිසා මෙමගින් විදුලි ජනනය ඔස්සේ ලැබෙන ආදායම තුළ රටේ ආදායම් බෙදීයාමේ විෂමතාව අඩු කරගන්න පුළුවන්. 
තවත් වැදගත් කාරණයක් වෙන්නේ 2025 වසර වන විට සූර්යබල සංග්‍රාමය හරහා ජාතික විදුලිබල පද්ධතියට මෙ.වො 1000ක ප්‍රමාණයක් එක්කර ගන්න හැකියාව තිබෙනවා. ඒ වගේම මේ ක්ෂේත්‍රයේ ඇතිවන පිබිදීමත් එක්ක ඍජු වශයෙන් සහ වක්‍රව නව රැකියා අවස්ථා විශාල ප්‍රමාණයක් නිර්මාණය වෙනවා. පසුගිය වසරේ අපට හැකිවුණා ජාතික විදුලිබල පද්ධතියට මේ හරහා  මෙගාවොට් 100ක බලශක්තියක් ලබාදෙන්න. එය විශාල ජයග්‍රහණයක් වෙනවා වගේම මේ ව්‍යාපෘතියේ සාර්ථකත්වයත් පෙන්නුම් කරන විශේෂ අවස්ථාවක් වෙනවා'

විශේෂ ස්තුතිය
විදුලිබල හා පුනර්ජනනීය බලශක්ති අමාත්‍යාංශයේ මාධ්‍ය ලේකම් පැතුම් මහතාට.

අපේ රටේ වියදම් අධික ප්‍රාථමික මැතිවරණ යාන්ත්‍රණය

මැතිවරණය යනු රාජ්‍යතන්ත්‍රය පාලනය සම්බන්ධයෙන් මැදිහත්වීම සඳහා මහජනතාවට ලැබෙන පරම අයිතියයි. එය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජයක මහජනයාට අනිවාර්යයෙන් හිමිවන්නකි. නමුත් මෙවැනි මැතිවරණ ලෝකයට සාපේක්ෂව ලාංකේය ජන සමාජය තුළ විවිධ මට්ටම්වලින් ක්‍රියාත්මක වෙයි. එය නොයෙක් කාලවල පැවැත්වෙන අතර, මැතිවරණ යාන්ත්‍රණය තුළ අධික ශ්‍රමයක්, කාලයක්, මුදල් වැය වෙන දෙයකි. සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටක් වශයෙන් මෙවැනි මැතිවරණවලට රටකට ඔරොත්තු දිය හැකිද? එමෙන්ම මැතිවරණ ක්‍රියාවලියේ ප්‍රාථමික භාවයෙන් අප මිදිය යුත්තේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ ක්ෂේත්‍රයේ මේ සම්බන්ධ විද්වත් පිරිසක් සම්බන්ධ කර ගතිමු.


f94d59eccf4de576076491419bbc15f3_XL

'මනාප ක්‍රමය අහෝසි වීමත් සමග තවත් වියදම් අඩු වේවි' ආචාර්ය චන්දන අලුත්ගේ ආර්ථික විද්‍යා අංශය කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලය

'පාරදෘශ්‍යභාවයෙන් යුතු මෙන්ම විශ්වසනීයත්වයෙන් යුතු ක්‍රම මගින් ලෝකයේ බොහෝ රටවල මැතිවරණ ක්‍රියාවලිය දියුණු වෙලා තිබෙනවා. සෑම දෙනාටම සහාභාගි විය හැකි අඩු පිරිවැයක් සහිත මැතිවරණ ක්‍රම ලෝකේ ඕනෑ තරම් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. අපේ රටේ ක්‍රම Chandana aluthgeක්‍රමයෙන් මෙය දියුණු වී ගියත් තාම භාවිතයට ගැනෙන්නේ ප්‍රාථමික ක්‍රමවේදයන්. එනිසා එතැන නිසැකයෙන්ම පිරිවැය පිළිබඳ ගැටලුකාරී තත්ත්වයක් ඇති වෙනවා. ඒ වගේම විශාල වශයෙන් මිනිස් ශ්‍රමයද මේ සඳහා අවශ්‍යයි. පිරිවැය කෙසේ වුවත් සමාජයක මැතිවරණ කාලීන වශයෙන් අනිවාර්යයෙන් පැවතිය යුතුයි. ඇත්තෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ දළ ජාතික නිෂ්පාදනය, විශාලත්වය, භූමි ප්‍රමාණය, ජනගහනය අනුව යමින් කෙනෙකුට මේ පිළිබඳ තර්කයක් ගොඩනගාගන්න පුළුවන්. මේ අනුව ව්‍යුහයන් තුනක් ඔස්සේ අපේ රටේ මැතිවරණ ක්‍රියාවලිය ගොඩනැගිලා තිබෙනවා. පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය, පළාත් සභා මැතිවරණය සහ ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණයයි. වෙනත් රටවලත් මේ අයුරින් විවිධාකාරයේ මැතිවරණ පැවැත්වෙනවා. මෙවරත් මැතිවරණ මුළු රටේම තියන්න වෙන්නේ නැහැ. ඒ නිසා අනෙක් ඉතිරි වන කොටසට මැතිවරණය පැවැත්වීම සඳහා ඒ වියදම කරන්න සිදු වෙනවා. සාපේක්ෂව ගතහොත් මේ වියදම මහා නිෂ්ඵල දෙයක් වන්නේ එවිටයි. නගර සභා හෝ ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණය එකවර පැවැත්වීමේ වාසි සහගත තත්ත්වය වන්නේ එක් නගර සභාවක් හෝ එක් ප්‍රාදේශීය සභාවක් සඳහා යන වියදම ඉන් අවම කරගැනීමට හැකියාව ඇති නිසයි. ඒ නිසා අපට සිදු වෙනවා මේ යාන්ත්‍රණය නැවතත් ක්‍රියාත්මක කරවන්න. එකම දෙයකට දෙපාරක් වියදම් කරන නිසා මැතිවරණයට සාපේක්ෂව ඉතා ඉහළ වියදමක් යනවා. අපේ වගේ පහසුකම් අඩු, දියුණු වෙමින් පවතින රටකට එය එතරම්ම හොඳ දෙයක් නෙමෙයි. අනවශ්‍ය වියදමක්. වියදම අඩු, ඉලෙක්ට්‍රොනික් ක්‍රම ලෝකයේ දියුණු වී තිබෙනවා. අපි ඒවාට යොමු වීමට ඉදිරියේදී කටයුතු කළ යුතුයි. ඉදිරියේදී මැතිවරණවල මනාප ක්‍රමය අහෝසි වීමත් සමග තවත් වියදම් අඩු වේවි. 

විවිධ ප්‍රශ්න සෑම මැතිවරණයකදීම ඇති වෙනවා. මැතිවරණ සමයේ කූට උපක්‍රම ඇතැම් විට ක්‍රියාත්මක වෙනවා. මිනිසුන් බිය වැද්දීම, මිනිස්සුන්ට අහිතකර බලපෑමක් ඇති කරන ලෙස ප්‍රචාරක කටයුතු සිදු කිරීම වැනි දේවල් ඒ අතර සිදුවෙනවා. මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා මේ පිළිබඳ උනන්දුවෙන් ඕනෑකමින් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. අපි ඒවා හැකි පමණින් අවම කරගත යුතුයි. අනෙක් කාරණය තමයි මැතිවරණයේදී රජය දරන වියදමට වඩා දේශපාලන පක්ෂ දරන වියදම් වුණත් විශාල ප්‍රමාණයක් වීම. එය පෞද්ගලික දෙයක් වුණත් මේ මුදල් අපට වෙනත් වැඩදායී දෙයක් සඳහා ආයෝජනය කළ හැකියි. පක්ෂයක් ලෙසින්, අපේක්ෂකයෙක් ලෙසින් මේ ගැන මීට වඩා අවබෝධයකින් යුතුව ඔවුන් කටයුතු කළ යුතුයි. ප්‍රචාරක කටයුතු සිදුකරන්න සමාජ ජාල, වෙබ් අඩවි ගණනාවක් තිබෙනවා. මේවා මගින් අඩු වියදමකින් මිනිසුන් අතර ප්‍රචාරක කටයුතු සිදු කරන්න අපේක්ෂකයන්ට හැකියාව ලැබෙනවා. සම්ප්‍රදායානුකූලව ගෙයින් ගෙට යන එක පවා ඉතා වෙහෙසකර සිදුවීම් මිනිසුන්ට. අපි දීර්ඝ කාලයක සිට හුරු වී තිබෙන දෙයින් එක්වරම මිනිසුන් වෙනස් කරන්නත් බැහැ. 
මහජනතාව ස්ව ඡන්දයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට නියෝජිතයන් පිරිසක් පත්කර යවා තිබෙනවා. ඒ නිසා ඔවුන්ටද මැතිවරණ පැවැත්වීමේ ක්‍රියාපටිපාටිය පිළිබඳ කටයුතු කරන්න වගකීමක් තිබෙනවා. ඒ අනුව ඒ පිළිබඳ විශ්ලේෂණය කොට රටට ගැළපෙන ලෙස මැතිවරණ පැවැත්වීමට කටයුතු කරන්න අවශ්‍යයි. හැමදාම මැතිවරණය තියෙන ලෙසින්ම පවත්වා අවසන් කිරීම කිසිසේත් අපේ සමාජයට ගැළපෙන දෙයක් නම් නෙමෙයි. 

'යටත්විජිත ක්‍රමයෙන් මිදුණු පසුත් අපේම වූ දේශපාලන ක්‍රමයක්, ආණ්ඩු ක්‍රමයක් සකස් කරගන්න අපි සමත් වුණේ නැහැ' මොහාන් සමරනායක ප්‍රවීණ දේශපාලන විචාරක

රටවැසියෙක් මෙන්ම මේ සම්බන්ධව උනන්දුවක් දක්වන කෙනෙක් වශයෙන් මටත් බරපතළ ගැටලුවක් තිබෙනවා මේ මැතිවරණ සඳහා කරන වියදම් පිළිබඳ. ඇත්තෙන්ම ඒවා නාස්තියක්. ඊළඟට මහජන Mohan samaranayake (නියෝජිතයන්ගේ සංඛ්‍යාව පිළිබඳ අපි සලකා බැලුවහොත්, පාර්ලිමේන්තුව තුළ සිටිනවා 225ක්. ඊළඟට පළාත් සභා 09ක් තිබෙනවා. එමෙන්ම පළාත් පාලන ආයතන දෙගුණයකින් පමණ වැඩි කරලා තිබෙනවා. මේ නිසා අඩු ආදායම් ලබන රටකට මෙවැනි විශාල නියෝජිතයන් පිරිසක් නඩත්තු කරන්න පුළුවන්ද? ඒ වගේම මැතිවරණ පැවැත්වීමේ සංකීර්ණ ක්‍රියාවලියක් මේ රටේ තිබෙන්නේ. එය සරල කරලා නැහැ. ඒ නිසා තමයි අපි නැවතත් පටන්ගත්ත තැනට එන්නේ. 
මේ නීති සම්පාදනය පුළුල් කතිකාවතකින්, සාකච්ඡාවකින් සිදුවිය යුත්තක් බවයි මම අදහස් කරන්නේ. මෙවර පැවැත්වෙන පළාත් පාලන මැතිවරණයට දැවැන්ත වියදමක් යනවා. අපට පළාත් සභා ක්‍රමයක් තිබෙනවා නම් පළාත් පාලන ආයතන තුළත්, පාර්ලිමේන්තුවේත් නියෝජිතයන් පිරිස වැඩි කිරීමට උත්සාහ ගන්නේ ඇයිද යන්නත් මට තිබෙන ප්‍රධාන ගැටලුවක්. මා මුලින් සඳහන් කළ පරිදි මේ සම්බන්ධ දැනුවත් පුද්ගලයන්ට පවා මේ හා සම්බන්ධ ක්‍රියාදාමයන් හදිසියේ තමයි දැනගන්නට ලැබෙන්නේ. සියලු දේ රජයේ නිලධාරීන් සහ දේශපාලඥයන් එකතු වී සකස් කරනවා. ඉන්පසුව ජනතාවට කියනවා එය බාරගන්න කියලා. අපේ රටේ දේශපාලන ක්‍රමය තුළ පමණක් නොව ආර්ථිකයේද දකින්න තිබෙන්නෙ මෙන්න මේ කාරණාව. 
අපි ඇතැම් කරුණු කාරණාවලදී බටහිර රටවල් ආදර්ශයට ගන්නවා. නමුත් පිරිමැසුම්දායක ඡන්ද ක්‍රම භාවිතය වැනි දේ අපි ආදර්ශයට ගෙන නැහැ. ඇමෙරිකාවේ ජනාධිපතිවරණය පැවැත්වෙන නිශ්චිත දිනයක් තිබෙනවා. ජනාධිපතිවරයා වැඩ බාරගන්නා නිශ්චිත දිනයක් තිබෙනවා.

මම අදහස් කරන්නේ නැහැ මැතිවරණ නොතිබිය යුතුයි කියා. මක්නිසාද ජනතාව පාලන තන්ත්‍රයට ටික කාලයක් හෝ සම්බන්ධ කරගත හැකි වෙන නිසා. ආර්ථික, සමාජ, දේශපාලන තන්ත්‍රය නිවැරදිව අධ්‍යයනය කරමින්, ඔවුන් නිවැරදි තීරණ ගන්නවා නම් එයයි ප්‍රජාතන්ත්‍රය සක්‍රීය වීමට අවශ්‍ය ප්‍රධාන පසුබිම වන්නේ. එවැනි වාතාවරණයක් නොතිබීම අපේ රට පෙළෙන ප්‍රශ්නයක්. එවැනි ක්‍රමවේදයක් තිබෙනවා නම් මේ ඡන්දය සඳහා යන වියදම් සකස් කරන ක්‍රමවේදයක්, නිකුත් කරන නිවේදන සහ මැතිවරණය සඳහා යොදාගන්නා නිලධාරීන්ගේ සංඛ්‍යාව, පොලීසියේ සමාජිකයන් සංඛ්‍යාව සීමා කරන්න පුළුවන්. හුදෙක් මැතිවරණය දෛනික ජීවිතයේ සාමාන්‍ය අංගයක් බවට පත් කරන්න අප සියලු දෙනා ගමන් කළ යුතුයි. ඇතැම් රටවල මේ මැතිවරණ පැවැත්වීම නිශ්චිත කාලවකවානුවක සිදුවෙනවා. බලයේ සිටින ආණ්ඩුවට වාසි වෙලාවට පවත්වන්නත් අවාසි වේලාවට කල්දාන්නත් පරිසරයක් ඒ රටවල නැහැ. අපි මේ ඉන්නේ අපේ පළාත් පාලන මැතිවරණය පුළුවන් තරම් කල්දාලා බැරිම වූ අවස්ථාවක. ඒ දේම විකෘතියක්. ඒ කාලය තුළ කාලය, ශ්‍රමය රටට විශාල වශයෙන් නාස්ති වෙනවා. නමුත් මැතිවරණ නොපැවැත්වීම රටක් වශයෙන් කොහොමවත් සිදු නොකර සිටින්න බැහැ. මෙය අවශ්‍යයි. පහළ ආදායම් ලබන පිරිස්වලට පාලන තන්ත්‍රය සඳහා යම් හෝ බලපෑමක් සිදු කිරීමට හැකිවන්නේ මේ අවස්ථාවේදී තමයි. 
ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ මැතිවරණ පවත්වන්නේ එකම දිනයක. ඇමෙරිකානු ජනාධිපතිවරණයේදී තමයි ඒ රටේ කොංග්‍රසයේ මන්ත්‍රීවරුන්ගේ යම් සංඛ්‍යාවක් සහ සෙනෙට් සභිකයන් සිය දෙනෙක් තෝරාගන්නේ. එවැනි ක්‍රමයකින් වියදම් අඩු කරන්න පුළුවන්. අපේ රටේ ගැටලුවක් පැමිණි වහාම රාජ්‍ය අංශය යම් ප්‍රමාණයකට අකර්මණ්‍ය වෙනවා. ඔවුන්ගෙන් රටේ නිෂ්පාදනයට තිබෙන දායකත්වය පහත වැටෙනවා. ඒවා ගැන කතා කරන්න පටන්ගන්නවා. ඉතින් වර්ෂයක් පාසා මැතිවරණ තිබුණහොත් එයින් සිදුවන හානිය සිතාගන්නට හැකියි. පවත්නා ක්‍රමවේදයත් සමග මැතිවරණයේ පාරදෘශ්‍යභාවයක් නොමැතිකම අපි බලපාන්නා වූ බරපතළ නිධන්ගත ප්‍රශ්නයක්. යටත්විජිත ක්‍රමයෙන්  මිදුණු පසුත් අපට අපේ හැකියාව, විභවතාව සහ අනන්‍යතාව හඳුනාගෙන අපේම වූ දේශපාලන ක්‍රමයක්, ආණ්ඩු ක්‍රමයක්, ආර්ථික ක්‍රමයක් සකස් කරගන්න අපි සමත් වුණේ නැහැ. අපි එහෙන් මෙහෙන් කෑලි මූට්ටු කරලා යටත් විජිතවාදීන් හඳුන්වාදුන් ක්‍රමය තමයි ප්‍රමුඛත්වය ගත්තේ. නිදර්ශනයක් ලෙස ගතහොත් දැන් ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණය ක්‍රියාත්මක වන්නේ අතීතයේ තිබූ ගම් සභා ක්‍රමය මට්ටමින් නොවෙයි. පැරණි රජවරුන් සිටි අවධියේ පවා සිටියා ගම් පාලනය කිරීම සඳහා වූ නිලධාරීන් හෝ සභා විශේෂයක්. අනුරාධපුර පැවතියේ එය වරිග සභාව නමින්. අපේ ඒවායේ යම් යහපත් ලක්ෂණයක් තිබුණා නම් අපි ඒවා ආදර්ශයට ගැනීමට යොමු වූයේ නැහැ. අපි අනුකාරක ආකාරයට තමයි අපේ දේශපාලනය ආදී සෑම දෙයක්ම සකස් කරගෙන තිබෙන්නේ. ඒ නිසයි ආකාර්යක්ෂ්ම, පිරිමැසුම්දායක නොවන මැතිවරණ පැවැත්වෙන්නේ. ඉතින් ඒ ගැටලුව මගහරවාගැනීමට සමස්ත සමාජයේම ආකල්පවල රැඩිකල් පරිවර්තනයක් සිදු කරන්නේ නැතිව, මැතිවරණ ක්‍රමය වෙනස් කරමින් පමණක් බැහැ. නිදර්ශනයක් ලෙස ගත්විට අපේ රටේ මැතිවරණ ඇයි ප්‍රචණ්ඩ වෙන්නේ? ඇයි වෙනත් රටවල එසේ නොවන්නේ. මෙයට හේතුව තමයි අපේ රටේ සම්පත් බෙදී යාම අනුව මැතිවරණයකදී බලය අතට ගැනීම ප්‍රධාන සාධකයක් වීම. දේශපාලකයා ඇත්ත වශයෙන්ම ධනය උපයන පුද්ගලයෙකු බවට පත්වෙනවා. කොන්ත්‍රාත්වල ටෙන්ඩර් නිකුත් කරන්නේ ඔහු, තැබෑරුම්වල බලපත්‍ර නිකුත් කරන්නේ ඔහු, පාසල්වලට ළමයින් ඇතුළත් කරන්නේ ඔහු. ඒ නිසා මෙය අද බලු පොරයක් බවට පත්ව තිබෙනවා. ඒවාට මුල වෙන්නේ අපි තෝරාගත් අපේ සමාජ ක්‍රමය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්. වේදිකාවලට විත් වහසි බස් කිව්වට, පුරසාරම් දෙඩුවට යථාර්ථය හාත්පසින්ම වෙනස්. මම නම් දකින ආකාරයට පළාත් පාලන මැතිවරණයක් ආසන්න වනවිට බැඳුම්කර වාර්තාව පිළිබඳ ජනාධිපතිවරයා විශේෂ ප්‍රකාශයක් කිරීමම පළාත් පාලන මැතිවරණයට අනිසි බලපෑමක්. එයින් පෙන්නුම් කරන්න හදනවා තමා හා තම කණ්ඩායම අතිශයින්ම පවිත්‍ර, පාරිශුද්ධ කණ්ඩායමක් හා එයට විරුද්ධ පිරිසක් යන අදහස. මම දකින අයුරින් එය කුමන ආණ්ඩුවක් කළත් එහෙමයි. පසුගිය කාලවල පැවැති ආණ්ඩු මැතිවරණවලට අනිසි බලපෑම් කරන ක්‍රියාවල යෙදිලා තිබෙනවා. නමුත් ඇතැම් සිදුවීමක් දෙකක් හැරුණු විට මැතිවරණ කොමසාරිස්ට හෝ එම අමාත්‍යාංශයට එය වළක්වන්න හැකියාවක්
 ලැබිලා නැහැ.

'මැතිවරණ මිල අධිකයි, මිල අධික නිසාම මැතිවරණයක් නොපවත්වනවානම් එය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පැත්තෙන් ගැටලුවක්' ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලය

nirmal'සංවර්ධනය වෙමින් පවතිනවා කියන්නේ නිකම් වචනයක්. එතකොට කවුරුහරි දන්නවා සංවර්ධනය කියන්නේ මේකයි කියලා. අනෙක් කාරණය තමයි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය. මෙයින් අදහස් වන්නේ රාජ්‍ය පිළිබඳ අවසාන තීරණය තිබෙන්නේ මහජනයා අත බවයි. මොකද ආණ්ඩුකරණය සිදුවන්නේ මහජනයාගේ කැමැත්තට නිසා. ඒ අනුව එකී තමන්ගේ මතය නියෝජනය කරන්න තිබෙන ප්‍රධාන ක්‍රමය ලෙස මැතිවරණය හඳුනාගත හැකියි. එය වියදම් අධිකයි. ආර්ථික වියදම් නිසා මැතිවරණයක් නොපවත්වනවා නම් එය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පැත්තෙන් ගැටලුවක්. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය මිල අධික දෙයක් තමයි. එහෙමත් නැතිනම් මෙවැනි දේ මිල අධික නිසා කවුරුන් හෝ පිරිසකට රට පාලනය කරන්න දිය යුතුයි. නමුත් එය හොඳ තර්කයක් නොවේ. නමුත් මැතිවරණ පැවැත්වීමේ නිරන්තරභාවය නොවේ මෙහි ගැටලුව ඇත්තේ. දේශපාලන තන්ත්‍රයේ පිරිස අති විශාලයි. පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී වුණත් නියෝජිතයන් විශාල පිරිසක් පත් කරගන්න කටයුතු කරනවා. ඒ වගේම පළාත් සභා, පාර්ලිමේන්තුවද තිබෙනවා. මේවායේ නියෝජනය අති විශාලයි. ඇතැම් අවස්ථාවල මැතිවරණ පවත්වන්නේ මහජනයා සහාභාගි කරගන්නවාට වඩා තමන්ගේ පාලනය යටතේ සුජාතභාවයක් ලබාගැනීම සඳහා විය හැකියි. මැතිවරණ පවත්වන්න යන මුදල් වියදම වැඩි අගයක් ගත්තත් එය අඩු කරගැනීමට ක්‍රම තිබෙනවා. මගේ මතයට අනුව ලංකාවේ ජනාධිපතිවරණය, පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය, පළාත් පාලනය ආදිය වෙන ලෙසකින් සිදුකරන්න පුළුවන්. මෙවැනි දේවල් සිදු කරන්න ගියාම හරි භයානක දේ වන්නේ දේශපාලඥයන් ඒවා තමන්ගේ වාසියට හරවාගන්න නිසා. පැවැති අතුරු මැතිවරණ ක්‍රමයත් අහොසි වූ නිසා එක පැත්තකින් ගත්තාම මේ ආකාරයේ  මැතිවරණ නිරන්තරයෙන් රටට අවශ්‍යයි. මම කැමතියි ඕනෑම අවස්ථාවක කැඳවිය හැකි අයුරින් ප්‍රදේශීය සභා මැතිවරණ මගින්ම නියෝජිතයන්  පත් වෙනවා නම් පාර්ලිමේන්තුවට. මම පමණක් නොවේ කිහිපදෙනෙක්ම මීට සමගාමී නොයෙක් මැතිවරණ වෙනස්කම් පිළිබඳ යෝජනා ඉදිරිපත් කර තිබෙනවා. ඒ වගේ අපි අලුත් ක්‍රම සිතන්න අවශ්‍යයි මහජනයාගේ දේශපාලන සහාභාගිත්වය වැඩි වන ආකාරයට. 

මේ මැතිවරණ ක්‍රමවේදයන් සම්බන්ධයෙන් අපේ යම් යම් ගැටලුකාරී තත්ත්වයන් තිබෙනවා. නමුත් අපේ සමාජයේ මැතිවරණ සඳහා අලුත් ක්‍රම අත්හදා බැලීමේ එක් දුෂ්කරතාවක් තමයි කුමක් හො අලුත් ක්‍රමයක් යෝජනා වූ පමණින් දේශපාලඥයන් උත්සාහ කරනවා තමන්ගේ වාසියට ඒවා කපා කොටා භාවිතයට ගැනීමට. මෙය හරියට අධ්‍යාපනයට දළ දේශීය ආදායමෙන් 6෴ක් වෙන් කිරීමට යෝජනා කළ අවස්ථාවේ මතුවුණා වගේ තත්ත්වයක්. දේශපාලඥයන් පැනලා ඒක අරගෙන ඔවුන්ගේ වාසියට ඔවුන් එය භාවිත කරනවා. මේ නිසා මේවායේ යම් වෙනසක් සිදු කිරීමට නම් විචාරාත්මක මහජන සාකච්ඡාවකට අප යා යුතුයි. මෙවර කාන්තා නියෝජනය 25ක් කරවීම සම්බන්ධයෙන් කතා කළත් මෙහි දෙපැත්තක් තිබෙනවා. ඒ ඒ ප්‍රදේශවල සිටින කාන්තා අපේක්ෂකයන්ට ක්‍රියාකාරීත්වය ගැන සැලකීමේදී ඇත්තෙන්ම එය සාධනීය දෙයක්. නමුත් අනෙක් පැත්තට තර්ක කරන්න පුළුවන් ස්ත්‍රීන් සහ පුරුෂයන් ලෙස වෙන් කිරීම මත වෙනත් ගැටලුවක් තිබෙන බවට. එය සිදුකළ යුත්තේ ස්ත්‍රීන් බලගැන්වීම සඳහා මිසක් සෑම ලැයිස්තුවටකම අනිවාර්ය කිරීම නොවේ. ස්වේච්ඡාවෙන් ඉදිරිපත් වීම වෙනුවට අනිවාර්ය සහාභාගිත්වයන් ලබාදීම දැන් සිදුවෙලා තිබෙන්නේ. 

මහ පොළොවේ තහවුරු කළ යුතු සංහිඳියාව

සංහිඳියාව පිළිබඳව අප නිතරම කතාබහ කරන්නෙමු. නමුත් ගැටලුව වන්නේ සියලු ජනකොටස් සංහිඳියාවෙන් විසිය යුතු බවත්, සංහිඳියාව තුළින් රට දියුණුවට පත් කළ හැකි බවත් කියමින් ජනතාවට වැදි බණ දෙසන්නේ සංහිඳියාවක් ගෑවීවත් නොමැති, දිනපතාම පාහේ දියවන්නාවේදී ජනතාවට විහිළු සපයමින්, මසකට වරක් සටන් ජවනිකා රඟ දක්වන පිරිසක් වීමයි. එවැනි වටපිටාවක් තුළ ජනතාවගේ සංහිඳියාව පිළිබඳ ගැටලු ඇති වීම අරුමයක් වන්නේ නැත. සැබෑ සංහිඳියාව යනු කුමක්ද?, සංහිඳියාව අපට තවත් දුරද යන්න පිළිබඳව විග්‍රහයක් ගෙන ඒමට මෙවර %අද^ සමග සම්බන්ධ වන්නේ කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ සමාජීය විද්‍යා පීඨයේ පීඨාධිපති මහාචාර්ය ඒ.එච්.එන්.එච්. අබේරත්න මහතාය.


2017-11-08-15-19-52-584

'සංහිඳියාව පිළිබඳව හොඳම ආදර්ශ අතීතයේ ඉඳලම ලෝකයට පෙන්නුම් කළේ අපේ රට. උදාහරණයක් විදියට පණ්ඩුකාභය රජ සමය ගැන මහාවංශය දක්වන තොරතුරු ගත්තොත් පණ්ඩුකාභය රජතුමා යක්ෂ වන්දනය සඳහා අනුග්‍රහය දක්වා තිබෙනවා, දේව වන්දනය සඳහා අනුග්‍රහය දක්වලා තිබෙනවා, වෘක්ෂ වන්දනය සඳහා අනුග්‍රහය දක්වලා තිබෙනවා, නිගන්ඨයන්ට, ආජීවකයන්ට, බ්‍රාහ්මණයන්ට සිය ආගමික කටයුතු කරගෙන යාමට ආරාම හැදුවා. ඒ වගේම ලිංග වන්දනය සිදුකළ අයටත්, ශ්‍රමණ භික්ෂූන්ටත් අනුග්‍රහය දැක්වූවා. විශේෂිතම කාරණය තමයි ප්‍රධාන ආගමික ධාරාවන්ගෙන් මිදුණු තමන්ගේම ආගමික විශ්වාසයන් මත කටයුතු කරපු මිත්‍යාදෘෂ්ටික පවුල් පන්සියයකට අධික ප්‍රමාණයකට පණ්ඩුකාභය රජු අනුග්‍රහය දැක්වීම. එතැනදී එතුමා පෙන්වාදී තිබෙනවා තමන් කුමන මතයක් දැරුවත් ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධ මත දරන අයගේත් පැවැත්ම පිළිගත යුතු බව. ඒක තමයි සංහිඳියාවේ මූලිකම සිද්ධාන්තය වෙන්නේ.

මේ රටේ බහුතරය වෙන්නේ සිංහල ජනතාව. එය තමයි බැහැර කළ නොහැකි සත්‍ය. නමුත් සිංහල ජනගහනය බහුතරය වූ පමණින්ම දෙමළ හෝ මුස්ලිම් කියන බහුතරයක් නොවන කණ්ඩායම්වලට කිසිදු ආකාරයකින් අගතියක් සිදුනොවිය යුතුයි. ඒ වගේම දෙමළ ජනතාව හෝ මුස්ලිම් ජනතාව බහුතරයක් වන සිංහල ජනතාව සුළුතරයක් වන ප්‍රදේශවල සිංහල ජනතාවට අගතියක් සිදු නොවිය යුතුයි. එසේ ‍ෙවනවා නම් කිසිම ආකාරයකින් සංහිඳියාව ගොඩනගන්න බැහැ. ඒ නිසා බහුතරය සුළුතරය කියන දේ නොසලකා සියලු ජනයාගේ අවශ්‍යතා සැපිරීම වැදගත් වෙනවා සංහිඳියාව ඇති කිරීමේ කාර්යයේදී.

මේ රටේ සංහිඳියාව ඇති කිරීම සම්බන්ධයෙන් ගැටලු ගණනාවක් දකින්ට ලැබෙනවා. එකක් තමයි ආගමික වශයෙන් හෝ අපේ ජනතාව නිරන්තරයෙන් උත්සාහ කරන්නේ බෙදී සිටින්න. බුදු දහම ගත්තොත් ඒ සමස්ත ධර්මයේද තිබෙන්නේ සංහිඳියාව. සංහිඳියාවෙන් තොර වූ බුදු දහමක් නැහැ. ඉස්ලාම් දහම ගැන සැලකුවොත් එහි අගයන්නේ සියලු මිනිසුන්ගේ සහෝදරත්වය. ජේසුස් වහන්සේ ලෝකයට ලබාදුන්නේ සාමයේ පණිවුඩය. භගවත් ගීතාවේ පෙන්වා දෙන්නේ සමානාත්මතාව. නමුත් අපි ආගම ආරක්ෂා කරගන්න කියලා භේද බින්න වෙලා කෝලහාල ඇති කරගන්නවා නම් පැහැදිලිවම එතන සිදුවෙන්නේ ශාස්තෘවරයාගේ පණිවුඩය පසෙකින් තබලා තමන්ගේ හිතුමනාපය අනුව ධර්මය වෙනස් කරගෙන ජනතාව කටයුතු කිරීමයි. ඒ නිසා අපි මොනයම් හෝ ආගමක් අදහනවා නම් කළ යුත්තේ එහි හරය වටහාගෙන ඒ අනුව කටයුතු කිරීමයි. එහෙම කරනවා නම් සංහිඳියාව නිරායාසයෙන්ම සමාජය තුළ නිර්මාණය වෙනවා. 

අනෙක් කාරණය තමයි ආර්ථික ක්‍රියාවලියේදී සියලු ජනකොටස්වලට දැනෙන ආකාරයේ සංහිඳියාවක් ඇති කිරීමට අප අසමත් වෙලා තිබෙනවා. දැන් තිබෙන්නේ කොළඹ කේන්ද්‍ර කරගත් ආර්ථික ක්‍රමයක්. ඒ හරහා මොනරාගල වැනි ප්‍රදේශවල සිටින ගොවියාට, කම්කරුවාට ආර්ථික ප්‍රතිලාභ ලැබෙන්නේ නැහැ. ජනාධිපතිවරයා පොළොන්නරුවේ වුණාට එහි ඉන්න ගොවීන්ට කම්කරුවන්ට ආර්ථික ප්‍රතිලාභ ලැබෙන්නේ නැහැ. විපක්ෂ නායකයා යාපනයේ වුණාට එහි ඉන්න ගොවීන්ට සහ කම්කරුවන්ට ආර්ථික ප්‍රතිලාභ ලැබෙන්නේ නැහැ. නිදහසින් පස්සේ අවුරුදු 70ක් දක්වා මේ තිබෙන පාලනයේත්, අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයේත් තිබෙන ආර්ථික ප්‍රතිලාභ බෙදී යෑමේ විෂමතා නිසා සිංහල මහ ආණ්ඩුවක් තිබෙන රටක දෙමළ ජනතාව සහ මුස්ලිම් ජනතාව සිතනවා අපි දෙමළ වූ නිසා, මුස්ලිම් වූ නිසා එහෙමත් නැත්නම් මේ රටේ සුළුතරය නියෝජනය කිරීම නිසයි අපිට මේ ප්‍රතිලාභ නොලැබෙන්නේ කියලා. නමුත් බහුතරයක් වූ සිංහල ජනතාවටත් ඒ දේමයි සිදුවෙලා තිබෙන්නේ. සෑම ජනකොටසක්ම මෙතනදී පීඩාවට පත්වෙලා තියෙනවා. ඒ අනුව පැහැදිලියි ආර්ථික ප්‍රතිලාභ රටේ ජනතාවට සමානව භුක්ති විඳීමට අවස්ථාව සැලසීමට සියලු රජයන් අසමත්ව තිබීම සහ ඒ සඳහා නිසි අනාගත සැලසුමක් හෝ ඔවුන් තුළ නොතිබීම සංහිඳියාව ගොඩනැගීමට බාධාවක් වී තිබෙන බව.

අද රැකියා අවස්ථා ලබාදීමේදීත් දේශපාලන පක්ෂය, ඇමතිවරයා කුමන ජාතිකයෙක්ද, ප්‍රදේශය කියන කාරණා බලපානවා. නමුත් යම් පුද්ගලයෙක්ට දේශපාලන හෝ ජාති භේදයකින් තොරව රැකියා අවස්ථාවක් ලැබෙනවා නම් ඒ පුද්ගලයාගේ මනසේ සංහිඳියාව නිරායාසයෙන්ම ගොඩනැගෙනවා. ඒ වගේම කෘෂිකර්මාන්තය ජීවනෝපාය කරගත්ත මිනිස්සු වෙනුවෙන් අපි මෙතෙක් කාලයකට කරපු දෙයක් තියෙනවද, දේශීය ගොවි ජනතාවට දිවිනසා ගන්නට වෙන විදිහේ වටපිටාවක් තිබෙනවා නම්, කෘෂිකාර්මික ක්ෂේත්‍රයේ බරපතළ විෂමතාවක් තිබෙනවා නම් සංහිඳියාව ගොඩනගන්න බැහැ. අපේ අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයේත් බරපතළ ප්‍රශ්න තිබෙනවා. දරුවන්ගේ කුසලතා, ආකල්ප සංවර්ධනය නොකර පුහු මිනිසුන් පමණක් බිහිකරන, විභාගවලින් අසමත් කරලා අධ්‍යාපනයෙන් දරුවන් විශාල ප්‍රමාණයක් පිටමං කරලා දමන අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් තියාගෙන සංහිඳියාව ඇති කරන්න හැකියාවක් නැහැ. දිනපතාම පොදු ප්‍රවාහනයේ විෂමතා නිසා මාර්ග තදබද නිසා පීඩිත මානසිකත්වයක් ජනතාවට ඇති වෙනවා නම් ඒ මනසේ සංහිඳියාවක් හදන්න බැහැ. සෞඛ්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ විශාල වශයෙන් පවතින අඩු ලුහුඬුකම් සහ විෂමතා නිසා ජනතාව පීඩාවට පත් වෙද්දි සංහිඳියාව ඇති කරන්න බැහැ. සංවර්ධනය කියමින් දුරදිග නොබලා කරපු වැඩ නිසා මුළු මහත් ප්‍රදේශයකම ජනතාව දැඩි පීඩාවකට පත් වෙද්දී, ඒ ඔස්සේ විවිධ පරිසර ව්‍යවසන මතුවෙද්දී සංහිඳියාවක් ගැන කතාකරන්න බැහැ. මේ කතා කළේ ක්ෂේත්‍ර කිහිපයක් ගැන විතරයි. මේ අකාරයට ජනතාව දැඩි පීඩනයක සිටින සමාජ වටපිටාවක් ඇතුළේ සංහිඳියාවක් පිළිබඳ කතා කිරීමම විකෘතියක් පමණයි. ප්‍රභාකරන් වැනි පුද්ගලයන් බිහිවෙන්න හේතු වුණෙත් මේ වටපිටාවමයි. ප්‍රභාකරන් කියන පුද්ගලයා නැති කළත් අපි තවම ප්‍රභාකරන්ලා බිහිවීමට හේතුවෙන ගර්භාෂය තවමත් ඉවත් කරලා නැහැ. ඒ නිසා යුද අරගල තවතවත් ඇති වෙන්න ඕනෑ තරම් ඉඩ ප්‍රස්ථාව තිබෙනවා.

මේ ගතවුණු කාල සීමාව තුළ ජාතීන් අතර සංහිඳියාව ඇතිකරලා රට දියුණුවට ගෙනියන්න අපට අවස්ථා දෙකක් ලැබුණා. ඉන් එකක් තමයි 2004 වසරේදී ඇතිවුණු සුනාමි ව්‍යසනය. සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම්, බර්ගර් භේදයක් නැතිව ජීවිත විශාල ප්‍රමාණයක් ඉන් අහිමි වුණා. ඒ අවස්ථාවේදී මිනිස්සුන්ගේ ආකල්පවල වෙනසක් ඇති වුණා. ජාත්‍යන්තරයේ අවධානය සහ සහයෝගය ලැබුණා. එතැනදී යම් කාලයකට සියලු භේද අමතක කරලා මේ රට ගොඩනගමු කියලා සියලු ජාතීන්, පක්ෂ එකතු කරගත් වැඩපිළිවෙළක් හදන්න එවකට රජය කටයුතු කළා නම් මේ තත්ත්වය අද වෙනස් වෙන්න ඉඩ තිබුණා. නමුත් පැවැති රජය කළේ ඒ වෙනුවට තවත් බෙදුම්වාදය පෝෂණය කිරීමයි. අනෙක් අවස්ථාව තමයි 2009 වසරේදී ප්‍රභාකරන්ගේ මරණයත් සමග යුද්ධය අවසන් වීම. එතැනදී %උතුරු වසන්තය^ සහ %නැගෙනහිර නවෝදය^ බෝඩ් එකකට පමණක් සීමා නොකර ප්‍රයෝගිකව සියලු ජනකොටස් එකමුතු කරන වැඩපිළිවෙළක් සකස් කළා නම් මේ තත්ත්වය වෙනස් වෙන්න ඉඩ තිබුණා.

සංහිඳියාව කියන එක මුලින්ම ඇති වෙන්න ඕන මිනිස්සුන්ගේ සිත්වලයි. මිනිස්සුන්ගේ හිත්වල එවැනි සංහිඳියාවක් නිර්මාණය වෙන්න නම් ඔවුන්ට පිළිගත හැකි සාධාරණව ජීවත්වීමට සුදුසු වටපිටාවක් හදන්න පාලකයන් කටයුතු කරන්න අවශ්‍යයි. අපේ ජනතාවත් අසමත් වෙලා තිබෙනවා සංහිඳියාවක් ඇති කරන්න හැකියාව තිබෙන පිරිසක්, සංහිඳියාවක් සහිත පිරිසක් බලයට පත්කරන්න. දේශපාලඥයන් අතර විවිධ ජාතීන්ට අයත් පිරිස් ඉන්නවා. නමුත් ඔවුන් හොඳ සංහිඳියාවකින් ඉන්නවා. ඔවුන්ගේ සංහිඳියාවේ යම් බිඳ වැටීමක් වෙන්නේ තනතුරු සහ වරප්‍රසාද බෙදාගැනීමේදී පමණයි. සංහිඳියාව සහ සමානාත්මතාව සමාජය තුළ යථාර්ථයක් බවට පත්නොකර පෝස්ටර්, බැනර්, කටවුට් ගහලා, රූපවාහිනියේ පුහු වැඩසටහන් කරලා ප්‍රචාරණ තලයේ සන්දර්ශන පැවැත්වුවාට මහ පොළොවේ සංහිඳියාව ගොඩනගන්න බැහැ.'

වසර 300ක් පැරණි මිද්දරමුල්ල පුරාණ රජමහා විහාරය රැකගැනීමට ඔ‍ෙබි සහාය ලබාදෙන්න

අහුන්ගල්ල, මිද්දරමුල්ල පුරාණ ක්‍ෂේත්‍රාරාම රජමහා විහාරස්ථානය, වසර 300කට වඩා ඉතිහාසයක් සහිත ඉපැරණි පුදබිමකි. එහි විහාර මන්දිරයේ බිතුසිතුවම් හා ඓතිහාසික ධර්ම මන්දිරය නුවර යුගයට අයත්ය. මෙම විහාර මන්දිරයේ හා ධර්ම මන්දිරයේ කිසිදු වෙනස්කමක් හෝ අලුත්වැඩියාවක් නොකරන ලෙස පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව විසින්ද දැනුම් දී තිබේ. නමුත් විහාර මන්දිරයේ බිතුසිතුවම් හා ධර්ම මන්දිරය ආරක්ෂා කරගැනීමට පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව කිසිදු ක්‍රියාමාර්ගයක් නොගැනීම හේතුවෙන් බිතුසිතුවම් හා ඉපැරණි ධර්ම මන්දිය විනාශ වෙමින් තිබේ.මේ සම්බන්ධයෙන් අවස්ථා කිහිපයකදීම පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව දැනුවත් කළද කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් නොවූ බව විහාරාධිපති හිමියෝ පවසති.


Poto - 02

බිතුසිතුවම් සංරක්ෂණය කිරීමට හා විහාර මන්දිරය අලුත්වැඩියා කිරීමට වැය වන සියලු වියදම් තමන් දැරීමට සූදානම් බව පවසමින් එම කටයුතු කර දෙන ලෙස පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ඉල්ලා සිටියද, ඔවුන් කිසිදු ප්‍රතිචාරයක් නොදැක්වූ බවද විහාරාධිපති හිමියෝ ප්‍රකාශ කළහ. ගණින්නාන්සේලා පිරිසක් පළමුවෙන් මෙම විහාරස්ථානයේ වැඩසිට ඇත. එයින් පසු වැඩසිට ඇත්තේ හෑගල්ල ප්‍රදේශයේ භික්ෂූන් වහන්සේ නමකි. අමරපුර නිකාය පිහිටුවා වදාළ වැලිතර ශ්‍රී ඥානවිමලතිස්ස මහා නාහිමියන්ගේ ශිෂ්‍ය හිමිනමක් වූ මීගමුවේ ආසභතිස්ස නාහිමියන් විසින් මෙම විහාරස්ථානය සංවර්ධනය කර තිබේ. ඉපැරණි විහාර මන්දිරය, මහනුවර යුගයට අයත් එකකි. එහි පුරාවිද්‍යාත්මක වටිනාකමකින් යුත් බිතුසිතුවම් රැසක් මේ වන විට විනාශ වෙමින් තිබේ. විහාර මන්දිරයේ බිත්තිවල පහළ කොටසේ සිතුවම් මේ වන විට සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ විනාශ වී තිබේ. විහාර මන්දිරයේ සිවිලිමේ ලෑලිවලද ඉතා විචිත්‍රවත් අන්දමින් සිතුවම් ඇඳ ඇති අතර, මේ වන විට එම ලෑලි තැනින් තැන ගැලවී දිරාපත් වී ඇත. වහලයේ උළු බිඳී යෑම නිසා ඒ තුළින් ජලය කාන්දු වීම හේතුවෙන් මෙසේ සිවිලිම දිරාපත් වී තිබේ. මෙම විහාර මන්දිරයේ කිසිදු අලුත්වැඩියාවක් නොකරන ලෙස පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් දන්වා ඇතත්, එය අලුත්වැඩියා කිරීමට ඔවුන්ද කිසිදු මැදිහත්වීමක් නොකිරීම තුළ විහාර මන්දිරය විනාශ වෙමින් පවතී.

තමන්ට අලුත්වැඩියා කර ගැනීමට ඉඩ ලබාදෙන්නේ නම් එය සිදුකර ගැනීමට හැකි බවද විහාරාධිපති හිමියෝ ප්‍රකාශ කරති. කළුගලින් නිමකරන ලද අතු 05කින් සමන්විත ගල්මල් ගසක්ද විහාර මන්දිරය පිහිටි භූමියේ ඇත. පෞරාණික වටිනාකමකින් යුත් මෙම ගල්මල් ගසින් සිවුවනක් පිරිස පිළිඹිබු වන බව පැරැන්නෝ කියති. මෙම ගල්මල ආරක්ෂා කර ගැනීම විහාරයේ පෞරාණික බව රැකගැනීමටද මහෝපකාරී වේ.

Poto - 03

ධර්ම මන්දිරය පෞරාණික වටිනාකමකින් යුත් ගොඩනැගිල්ලකි. එහි පෞරාණික බව නිසාම මිල කළ නොහැකි මට්ටමක පවතී. මෙම ධර්ම මන්දිරය සකසා ඇත්තේ ඉගිලෙන පරෙවියෙකුගේ හැඩයටය. මෙම ගොඩනැගිල්ල මේ වන විට සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ අබලන් වී තිබේ. ගොඩනැගිල්ලේ තිබූ සොල්දරයද මේ වන විට භාවිත කළ නොහැකි මට්ටමින් දිරාපත් වී තිබේ. මෙම ගොඩනැගිල්ල දකුණු පළාතේ තිබෙන ඉපැරණි ගොඩනැගිල්ලක් බවද දැනගන්නට තිබේ. ගොඩනැගිල්ලේ පිටුපස කොටස මේ වන විට විශාල වශයෙන් දිරාපත්ව ඇත. මැටියෙන් තැනූ බිත්තිවල ඇතැම් ස්ථාන කඩා වැටෙමින් තිබේ. මෙම ගොඩනැගිල්ල ආරක්ෂා කරගැනීමට විහාරාධිපති හිමියන්ට හා දායක පිරිසට අවශ්‍යව ඇතත්, පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව ඊට හරස්වී තිබේ. පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව මෙම පෞරාණික දේෙපාළ ආරක්ෂා කිරීමට කටයුතු කිරීම කෙසේ වෙතත් ඒවා විහාරාධිපති හිමියන්ට හෝ රැකගන්නට ඉඩ දෙන්නේ නැත. අඩුම වශයෙන් ඒ සඳහා වැය වන මුදල ලබාදීමට කැමැත්ත පළකර තිබියදීත් ඒ වෙනුවෙන් උනන්දුවක් නොදැක්වීම කනගාටුදායකය.Poto - 12
මේ සම්බන්ධයෙන් අහුන්ගල්ල, මිද්දරමුල්ල පුරාණ ෙක‍ෂ්ත්‍රාරාම විහාරාධිපති, බලපිටිය විහාරාධිපති සංගමයේ සභාපති ආඥාපොළ මංගල හිමියන්ගෙන් විමසූ විට මෙසේ පැවසීය.

&මේ විහාරස්ථානය ඉතා පෞරාණික පන්සලක්. මෙහි බිතුසිතුවම් සියල්ල නුවර යුගයට අයත්. ධර්ම මන්දිරයත් ඉතා පැරණි පුරාවිද්‍යාත්මක වටිනාකමකින් යුක්තයි. පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවේ අවසරයක් නැතිව කිසිදු අලුත්වැඩියාවක්, වෙනස්කමක් කරන්න එපා කියල නියෝගයක් පනවල තිබෙනවා. මේ වන විට විහාර මන්දිරයේ තත්ත්වය හා ධර්ම මන්දිරයේ තත්ත්වය පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවට දැනුම් දීල තිබෙනවා. දැන් වසර 03ක් තිස්සේ ලියුම් ලියනවා. දෙතුන් සැරයක් ගිහිල්ලත් කිව්වා. ඒ අය මේ ගැන හොයන්නේ නැහැ. තමන්ගේ බලය පතුරුවා ගන්නයි අවසරයක් නැතිව මොකුත් කරන්න එපා කියල කියන්නේ. එහෙම නැතුව පෞරාණික දේපොළ ආරක්ෂා කරගන්න ඒ අයට  ඕනෑකමක් නැතුව වගෙයි පෙනෙන්නේ. අපිට අලුත්වැඩියා කරගන්න දෙන්නෙත් නැහැ. ඒ අය අලුත්වැඩියා කරන්නෙත් නැහැ. අපි සල්ලි දෙන්න අලුත්වැඩියා කරදෙන්න කියල ඉල්ලුවා. ඒකටත් ඔවුන්ගෙන් උත්තරයක් නැහැ. ඒ නිසා විහාර මන්දිරය හා ධර්ම මන්දිරය අලුත්වැඩියා කර දෙන ලෙස නැවත වරක් මෙසේ මාධ්‍ය මගින් පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ඉල්ලා සිටිනවා. රටේ දේශපාලන බලධාරීන් හෝ මැදිහත්ව මේ සම්බන්ධයෙන් පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව දැනුවත් කරාවි යැයි විශ්වාස කරනවා'
දුරකථනය – 0722504359 (ආඥාපොළ මංගල හිමි)

Poto - 02 Poto - 07 Poto - 09

තමිඳු මධුසර ලියනගේ – අහුන්ගල්ල

ශ්‍රී ලංකාවේ ගුවන් පාලම් කල්පැවැත්මෙන් යුතුද?

Nugegoda .jpg   lllll

මහානගර සහ බස්නාහිර පළාත් සංවර්ධන අමාත්‍ය පාඨලී චම්පික මහතා නොයෙක් ව්‍යාපෘති රැසක් මේ වන විටත් කොළඹ අවට රථවාහන තදබදයට විසඳුමක් ලෙස ඉදිරිපත් කර හමාරය. ප්‍රමුඛතා මංතීරු ක්‍රමය මෙන්ම සැහැල්ලු දුම්රිය (ලයිට් ට්‍රේන්) ක්‍රමයද එයට සමගාමීව සිදුකිරීමට දැනටමත් විදේශ රටවල සහභාගිත්වයෙන් වැඩකටයුතු ආරම්භ කර අවසන්ය. 

වත්මන් ආණ්ඩුව විසින් රාජගිරිය ගුවන් පාලම පසුගියදා ජනතා අයිතියට පත් කරන ලද්දේ එම ස්ථානයේ මාර්ග හුවමාරුවේදී සිදුවන තදබදය අවම කිරීමටය. මෙය එක් අතකින් ප්‍රශංසනීය කරුණකි. මන්ද මෙවැනි තදබදයක් තිබීම තුළින් ඉන්ධන මෙන්ම ජනතාවගේ ශ්‍රමය විශාල වශයෙන් අපතේ යයි. බිලියනයක පමණ මුදලක් මේ සඳහා දෛනිකව වියදම් වේ. එබැවින් යම්තාක් හෝ එය අවම කිරීමට උත්සාහ ගැනීම අප අගය කළ යුතුය. නමුත් මෙවැනි ඉදිකිරීම් සිදුකිරීමේදී අප මුලින්ම අවශ්‍යතාවට මූලිකත්වයක් දුන් නමුත් එහි කල්පැවැත්ම මෙන්ම යාවත්කාලීන කිරීම පිළිබඳ ඒ හා සමානව සිතීම අනිවාර්යය දෙයකි. 

පසුගිය ආණ්ඩු සමයේදී පෑලියගොඩ ගුවන් පාලම ජනසතු කළේ දින 60ක් වැනි ඉතා කෙටි කාලසීමාවක් තුළදීය. නමුත් එය අද වන විට අලුත්වැඩියා කටයුතු සඳහා වෙන්කර තිබේ. ඒ හේතුවෙන් මේ වනවිට රථවාහන ගමන් කරනුයේ එක් මංතීරුවකින් පමණි. මෙවැනි ආකාරයේම ඉදිකිරීම් කිහිපයක් අපට කොළඹ නගරයේ දැකගත හැකිය. මෙම පාලම් ද්විත්වයම සකස් කර ඇත්තේ යකඩ තහඩුවලින් නිසා එවැනි පාලම් ඉක්මනින් නඩත්තු කිරීමට සිදුවේ. 
මෙවැනි ව්‍යාපෘති සිදු කිරීමට ප්‍රථම අවශ්‍යතාව මෙන්ම එහි පැවැත්ම පිළිබඳවද වැඩි අවධානයක් යොමුකළ යුතුය. නැතිනම් ඉදිකිරීමට වඩා පිළිසකර කිරීමට ගතවන කාලය, මුදල සහ ශ්‍රමය පාලම ඉදිකිරීම සඳහා යන මුදලටත් වඩා වැඩි විය හැකිය.
ඒ පිළිබඳ ක්‍ෂේත්‍ර දැනුමක් ඇති ඉංජිනේරුවන්ගේ මතය අනුව, ගුවන් පාලමක් ඉදිකිරීමට නොයෙක් හේතු තිබිය හැකිය. නොයෙකුත් දිශාවලට එකම ස්ථානයෙන් රථවාහන ගමන් කරන විටදී රථවාහන අධික වීම මත රථවාහන තදබදයක් පැනනැගිය හැකිය. එවැනි අවස්ථාවක එම ගැටලුව නිරාකරණය කිරීම සඳහා විකල්ප ක්‍රමයක් හඳුන්වා දී එමගින්ද සෑහීමකට පත් නොවුණහොත් ගුවන් පාලමක් ඉදිකිරීමට නිර්දේශ කෙරේ. 

මෙවැනි තදබදයක් මුලින්ම පැමිණි විට එයට විකල්පයක් වශයෙන් වටරවුමක් ඉදිකර එම තත්ත්වය නිරීක්‍ෂණය කරනු ලැබේ. එය මෙවැනි මාර්ග තදබදයක් වැළැක්වීම සඳහා යොදා ගන්නා වූ මුලිකම ක්‍රියාමාර්ගය වෙයි. නමුත් මාර්ග තදබදය එයට ඔරොත්තු නොදෙන ප්‍රමාණයට පවතින්නේ නම් එය කිසිසේත් සාර්ථක විසඳුමක් නොවේ. ඉන් පසුව වටරවුම ඉවත් කර ඒ වෙනුවට සංඥා පුවරු යොදා මාර්ග තදබදයේ අඩුවක් තිබෙනවාද යන්න විමසා බලනු ලැබේ. රාජගිරිය ගුවන් පාලම ඉදිකළ ස්ථානයේ වුවද මුලින්ම සංඥා පුවරු යොදා තිබුණද, ඉන් එය විසඳා ගැනීමට නොහැකි තත්ත්වයක් මතුවිය. මේ කාලයේ එයට ඇති විසඳුම වශයෙන් රාජගිරිය පිහිටි ගුවන් පාලම ඉදිකෙරිණි. මෙය කිසිසේත් පවතින මාර්ග තදබදයට නම් විසඳුමක් නොවේ. එය නොයෙක් දිශා සහිත හුවමාරු ස්ථානයක් තුළ ඇති තදබදය ඉවත් කිරීම සඳහා යොදා ගනු ලබන එක් විසඳුමක් පමණි.  

නමුත් මෙවැනි ගුවන් පාලම් ඉදිකිරීමේදී ප්‍රමිතිය ගැන නොතකාඉදිකර පමණක් මාර්ග තදබදයට විසඳුම් සෙවීම ප්‍රමාණවත් නොවේ. අප ඕනෑම දෙයක් දීර්ඝ කාලයක් පරිහරණය කරන ලෙස දෛනික ජීවිතයේ වුවද වැඩි මිලක් ගෙවා ලබා ගන්නේ එය ඇත්තෙන්ම පහසුවක් නිසාය. ඒ නිසා මෙවැනි රථවාහන තදබද සඳහා මෙලෙස ගුවන් පාලමක් ඉදිකරන විට එය වාස්තු විද්‍යාත්මකව ඉදිකිරීම සඳහා කටයුතු කළ යුතුය. ලෝකයේ බෙහෝ රටවල ඉදිකර ඇති ගුවන් පාලම් පිළිබඳ පිරික්සීමේදී ඒ බව මොනවට පැහැදිලි වේ. අනෙක් පාලම්වලට සාපේක්‍ෂව යකඩින් සාදන ලද පාලම් (ස්ටීල් බ්‍රිජ්) සඳහා වැයවනුයේ ඉතා අඩු මුදලකි. නමුත් එය අඩු මුදලක් දී ලබා ගත්තද මෙහි නඩත්තු සඳහා ඉහළ මිලක් වියදම් කිරීමට සිදුවීම අපට අවාසිදායකය. 
කොන්ක්‍රීට් ගුවන් පාලම් ගත් විට එය ඉදිකිරීමට සඳහා යන මූලික ප්‍රාග්ධනය ඉහළ අගයක් ගන්නා නමුත්, මෙවැනි පාලම් අලුත්වැඩියා කිරීමට යන මුදල අවම මට්ටමකින් පවතී. ඒවායේ පිරිසැකසුම් කටයුතු සිදුකිරීමට වුවද අවශ්‍ය වන්නේ ඉතා සුළු වශයෙනි. මේවා දීර්ඝ කාලයක් පැවතීමද මේ සම්බන්ධ නිලධාරීන්ට මෙන්ම මෙය පරිහරණයට ගන්නා ජනතාවටද පහසුවකි. 

මේ පිළිබඳ ක්‍ෂේත්‍රයේ ප්‍රවීණයන් ප්‍රකාශ කරන පරිදි ඉංජිනේරු ශිල්පයේදී මෙවැනි පාලම් හඳුන්වනුයේ තාවකාලික අවශ්‍යතාවක් මත පදනම්ව ඉදිකරන දෙයක් ලෙසින්ය. ඒවා ඇත්තෙන්ම හදිසි අවස්ථාවලදී සකස් කරන්නා වූ දේවල්ය. ඇතැම් රටවල යුද්ධය පවතින අවස්ථාවලදී මෙවැනි හදිසි පාලම් ඉදිකරන අවස්ථා බොහෝ වාර්තා වී තිබේ. 

යකඩින් තැනූ ගුවන් පාලම් සකස් කරනුයේ කොටස් වශයෙන් ගෙනැවිත් ඒවා නියමිතව ස්ථානගත කරමින්ය. පූර්ණ කාලීන ඉදිකිරීමක් මේවායෙන් කිසිසේත් අපේක්‍ෂා කළ නොහැකිය. යකඩ බැවින් කාලයත් සමග එහි ගමන් කරන වාහන ප්‍රමාණය, ඒවායේ බර, ස්වාභාවික තත්ත්වයන්ට මුහුණදී ඇති ආකාරය ආදී කරුණු කාරණා මත එහි ප්‍රබලතාව බාල වීමක් සිදුවේ. 
අවුරුදු 50ක් හෝ 60ක් තබා ගැනීමට හැකි මෙම යකඩ ගුවන් පාලම් ඇතැම් විට අවුරුදු 100ක් පමණ වුවත් තබා ගැනීමේ හැකියාවක් ඇත්තේ ඒවා යම් ප්‍රමිතියකින් යුතුව ඉදිකළොත් පමණි. නමුත් පෑලියගොඩ ගුවන් පාලම 2008 මාර්තු මාසයේ විවෘත කළද, එය අවුරුදු 10ක් ඉක්ම වීමටත් ප්‍රථම අලුත්වැඩියා කරන්නට සිදුවූයේ එම ඉදිකිරීමට අමතරව විශාල කාලයක්, ශ්‍රමයක් හා මුදලක්ද යොදවමිනි. ඒ ගුවන් පාලමේ පළමු නඩත්තු කටයුතු සඳහා රුපියල් මිලියන 72ක් ෙයාදවා ඇත. එහි ප්‍රබලතාව හෝ ශක්තිය ක්‍රමයෙන් හීන වීම මෙයට ප්‍රධාන හේතුවකි. නමුත් පාලම ස්ථාපනය කර මුළු වැඩකටයුතු නිමාවටම වැයවී ඇත්තේ රුපියල් බිලියන 2.1ක් පමණ මුදලකි. 

Nugegoda FO_4

ඇතැම් විට මෙවැනි පාලම් දීර්ඝ කාලයක් මේ අයුරින් නඩත්තු කිරීමටද නොහැකිය. එය ආරක්‍ෂාව පැත්තෙන් වුවද අනතුරුදායකය. එහි කාලය ඉක්ම වූ පසුව කිහිප වරක්ම නඩත්තුවට ලක්වූ, යකඩින් තැනූ මේ ගුවන් පාලම් ඉවත් කර දමන්නට අපට සිදුවේ. ඒ සඳහා තාවකාලික නඩත්තු කටයුතුවලට වියදම් කළ මුදල් වැඩි වශයෙන් අපතේ යෑමක් සිදුවන අතර, නැවතත් තිබූ අර්බුදය පැන නැගීමක් විනා එයට විසඳුමක් මෙයින් ඇති නොවේ. අලව්වේ මුල් කාලයේ තිබූ යකඩ ගුවන් පාලම කාලයත් සමග ඉවත් කරන්නට සිදුවන්නේ මෙහි ඇති තාවකාලික බව සිහියට නගමිනි. ඒ නිසාදෝ නැවතත් එය සකස් කළේ පූර්ණ කාලීන වූ කොන්ක්‍රීට් පාලමක් ලෙසින්ය. මේ ආකාරයෙන් පූර්ණ කාලීනව කොන්ක්‍රීට් යොදා සකස් කරන ගුවන් පාලම්වල වාසි බොහෝමයක් අපට අත්පත් කර ගැනීමට හැකි වේ. වියදම් වැඩි වුවද අප කළ යුත්තේ හරි දෙයකි. තාවකාලික දේ කිරීම මගින් සිදුවනුයේ මූල්‍ය හානියක් මිස වාසියක් නොවේ. මෙවැනි ස්ථානවල රථවාහන තදබදවලදී තාවකාලික දේ කිරීම ඉක්මන් විසඳුම් අපේක්‍ෂා කිරීමක් වුවද, ඒවා පිළිසකර කිරීමට යන කාලයත් සමග අපට සිතෙනුයේ මදක් ප්‍රමාද වුවද, වියදම් අධික වුවද, පූර්ණ කාලීන ක්‍රම සඳහා යෑමය. ඒ නිසා මෙවැනි ගුවන් පාලම් ඉදිරි කාලවලදී සකස් කිරීමේදී පාලනාධිකාරිය සහ වගකිව යුත්තන් මීට වඩා වැඩි අවධානයක් යොමුකළ යුතුය. මෙය හුදෙක් ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩයක් නොවේ. නිශ්චිත ප්‍රමිතියකින් යුතුව කළ යුත්තකි. එය ඉදිකිරීමේ වාස්තු විද්‍යාත්මක සැකැස්මක් තිබේ. අප එයට අනුකූලව සිදුකළ යුතුය. හතු පිපෙන්නාක් මෙන් කොළඹ අවට ගුවන් පාලම් ඉදිවූවාට කම් නැත. රථවාහන තදබදයට විසඳුමක් ලෙස රටක් සිදුකළ යුතු එය උතුම් ක්‍රියාවකි. නමුත් සිදුකළ යුත්තේ ප්‍රමිතියකින් යුක්තය. එවිට තාවකාලික ගුවන් පාලම් මෙන් මාස 06ක් හෝ 07ක් වැය කොට යළි පිළිසකර කර අවසානයේ ඉවත් කිරීමට සිදු නොවේ. වාස්තු විද්‍යාත්මකව නිශ්චිත අරමුණු සහිතව ඉදිරියේදී ගුවන් පාලම් ඉදිකිරීමට කටයුතු කළ යුතුය. 

තවමත් පිළිසකර කටයුතු සිදුකරන පෑලියගොඩ ගුවන් පාලම 

මේ දිනවල පිළිසකර කරමින් පවතින පෑලියගොඩ ගුවන් පාලම කාගෙත් කතාවට ලක්වන්නකි. දින 60කින් නව වාර්තාවක් බිහි කරමින් ඉදි වූ මෙම පාලමේ පිළිසකර කිරීම් කටයුතු සඳහා මාස කිහිපයක්ම ගතවීම එයට ප්‍රධාන හේතුවකි. ඉකුත් දෙසැම්බර් මාසයේ පාලමේ වම්  පස කටයුතු අවසන් කිරීමට නියමිතව තිබුණද, තවමත් එහි කටයුතු සම්පූර්ණ කිරීමට අපොහොසත් වී ඇත. පිළිසකර කිරීම් කටයුතු මාස 06කටත් වඩා වැඩි කාලයක් ගන්නා බව නම් ඉන් මනාව පැහැදිලි වේ. 

පෑලියගොඩ ගුවන් පාලමේ අලුත්වැඩියා කටයුතු වෙනුවෙන් රුපියල් මිලියන 72ක් 

කමල් අමරවීර අධ්‍යක්‍ෂ, නඩත්තු කළමනාකරණ මහාමාර්ග අමාත්‍යාංශය

මෙය මාස 06ක ව්‍යාපෘතියක්. එහි කටයුතු අවසන් කිරීමට සැලසුම් කරන ලද දිනය වෙන්නේ 2018 වසරේ පෙබරවාරි මාසයේ. මෙහි වම් පැත්තේ කටයුතු හා දකුණු පැත්තේ කටයුතු ලෙස ක්‍රම දෙකකින් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. එකවර මේ දෙකම සිදුකිරීම අපහසු දෙයක්. ඒ නිසා වම් පැත්තේ ඇති ගුවන් පාලම් කොටස මේ වනවිට අලුත්වැඩියා කරමින් පවතිනවා. ඉන් පසුව දකුණු පැත්තේ ගුවන් මාර්ගයේ වැඩකටයුතු ආරම්භ කරන්න අපේක්‍ෂා කරනවා. සම්පූර්ණ ව්‍යාපෘතියේම සමස්ත ප්‍රගතිය මේ වන විට 45෴ක් පමණ වෙනවා. ඇතැම් ප්‍රායෝගික හේතු කාරණා නිසා මෙම දිනය වෙනස් විය හැකියි. මේ ව්‍යාපෘතිය සඳහා ඇස්තමේන්තුගත මුදල රුපියල් මිලියන 72ක්. මෙම ව්‍යාපෘතිය අපේ අමාත්‍යාංශයේම ඉදිකිරීම් සමාගමක් වන %මග නැගුම^ සමාගම විසිනුයි සිදුකරනු ලබන්නේ.  

පිළිසකර කරමින් කලින් තිබූ තත්ත්වයටම ගැනීම සඳහා බොහෝ දේවල් කළ යුතුයි

එන්.ආර්. සූරියආරච්චි සභාපති, මාර්ග සංවර්ධන අමාත්‍යාංශය

ගුවන් පාලම් ඉදිකිරීමේදී එයට අවශ්‍ය උපකරණ රැගෙන විත් ඒවා ඉක්මනින් නියමිත තැන්වල තබා සකස් කරන්න පුළුවන්. මෙවැනි හදිසි වැඩ කළ යුතුද යන්න පිළිබඳවද ප්‍රශ්නයත් එක් ලෙසකින් මේ කාරණාවත් සමග පැන නගින එක් දෙයක්. මෙහි ඇති නොයෙක් දේ කැඩී ගොස් ඇති නිසා දැන් ඒවා පිළිසකර කරමින් යනවා. අපට අලුත් පාලමක් සවි කරන එකයි, එතැන කැඩී ඇති පාලමක ඒ කොටස් පිළිසකර කරන එකයි දෙකක්. පිළිසකර කරමින් කලින් තිබූ තත්ත්වයටම ගැනීම සඳහා බොහෝ දේවල් කළ යුතුයි. මේ දෙකේ ඇති වෙනස වන්නේ එයයි. 
වෙනත් රටවල අවුරුද්දකින් වගේ කළ දෙයක් අපේ රට තුළට ගෙනත් දින 60ක් වැනි කෙටි කාලයක් තුළ ඉදිකළා. ඒක ඉතා හොඳ දෙයක්. නමුත් මෙවැනි පාලම් ඉදිකිරීමට වඩා පිළිසකර කිරීමට බොහෝ කාලයක් ගත වන බව නම් කිව යුතුයි. 

 

 

 

දේශපාලන කාන්තා නියෝජනය 25% කිරීම අවශ්‍යද? නැද්ද?

දේශයක් පාලනය කිරීම හෙවත් දේශපලානය වෙනුවෙන් ලොව සියලුම රටවල් පාහේ ගැහැනු පිරිමි භේදයකින් තොරව ඉදිරිපත් වනුයේ විවිධ කරුණු කාරණා පෙරදැරිව ඇති වූ සම්බන්ධතා මතය. ලොව දියුණු වෙත්ම පිරිමින් හා සමාන්තරව නොවුණද කාන්තාවන් දේශපාලනය ලුහුබැඳීමේ වැඩි වර්ධනයක්  දැකගත හැකි වීම සුවිශේෂී කරුණකි. මේ  දිනවල ශ්‍රී ලංකාව තුළද කාන්තා දේශපාලන නියෝජනයේ වර්ධනයක් පිළිබඳ කතාවක් ඇතිව තිබේ. ලොව පළමු අගමැතිනිය මෙන්ම ලොව ප්‍රථම විධායක ජනාධිපතිනිය බිහි කළ ශ්‍රී ලංකාව තුළ කාන්තා දේශපාලන නියෝජනය 25%ක් කිරීම සම්බන්ධව පවතින විවිධ මතිමතාන්තර අතුරින් ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලයේ මහාචාර්ය මයුර සමරකෝන් මෙන්ම ප්‍රවීණ දේශපාලන විචාරක මොහාන් සමරනායක මේ  පිළිබඳව අදහස් පළකළේ මෙසේය. 


25%ක නියෝජනයක් ලබාදීම කිසිම ආකාරයකින් ඵලදායී වෙනවා කියල හෝ කාන්තාවන්ට විමුක්තියක් ලැබෙනවා කියලා මම සිතන්නේ නැහැ 

මාහාචාර්ය මයුර සමරකෝන් සමාජ විද්‍යා අධ්‍යයන අංශය ශ්‍රි ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලය

මෙවර මැතිවරණයේ නාමයෝජනා ලබාදීමේදී සෑම නාමයෝජනා ලැයිස්තුවකම 25%ක කාන්තා නියෝජනයක් අනිවාර්යය කරලා තිබෙනවා. නමුත් මෙතන ගැටලුව තිබෙන්නේ 25% ක කාන්තා නියෝජනයක් තිබීම තුළින් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ කුමක්ද කියන එකයි. කාන්තාවන්ගේ පාර්ශ්වයෙන් සහ මේ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කළ අයගේ පාර්ශ්වයෙන් කියවෙන්නේ කාන්තාවන්ගේ සුවිශේෂී ප්‍රශ්න කතා කරන්න කාන්තා නියෝජනයක් අවශ්‍ය බවයි. නමුත් ගැටලුව තිබෙන්නේ ජීව විද්‍යාත්මක කරුණු කාරණා බැහැර කළාට පස්සේ සමාජීය වශයෙන් කාන්තාවන්ට තිබෙන පිරිමින්ට නැති සුවිශේෂී ප්‍රශ්න මොනවාද කියන කාරණය සම්බන්ධයෙනුයි. එහෙමනම් මේ නියෝජනයන් ඉදිරි කාලයේදී කාන්තාවන්ට, පුරුෂයන්ට, සංක්‍රාන්ති ලිංගිකයන්ට, සමලිංගික පිරිස්වලට, ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ට ආදී වශයෙන් තව තවත් වැඩි කරන්න සිදුවෙනවා. මොකද ඔවුන්ටත් ප්‍රශ්න තිබෙනවා. 02

රැකියා අර්බුදය, නිවාස අර්බුදය, අධ්‍යාපන පද්ධතියේ ප්‍රශ්න ආදී මේ සියලු ප්‍රශ්න සමස්ත සමාජයට පොදු වුණු ගැටලු. මේ ගැටලු ගැන කතා කිරීම වෙනුවෙන්  ප්‍රාදේශීය සභා මට්ටමින්, පළාත් සභා මට්ටමෙන් හෝ පාර්ලිමේන්තු මට්ටමින් කාන්තා නියෝජනයක් ඇති කළා කියලා විශාල බලපෑමක් සිදුවෙන්නේ නැහැ. මොකද සමස්ත සමාජයම සංවර්ධනයට ලක්වුණොත් කාන්තාවන්ට හිමි සංවර්ධිතභාවය නිරායාසයෙන්ම ලැබෙනවා. උදාහරණයක් විදියට රටේ නීතිය නිසි ආකාරයෙන් බලපැවැත්වුණොත් ඒ නීතිය ස්ථාපිත වීම හරහා කාන්තාවන් අරඹයා සිදුවන විවිධ අකටයුතුකම්, අඩන්තේට්ටම් ආදිය වළක්වා ගන්න හැකියාව තිබෙනවා.  

ලෝකයේ ප්‍රථම අග්‍රාමාත්‍යවරිය සහ ජනාධිපතිවරියක් අපි බිහිකරලා තිබෙනවා. ඒ වගේම මෑත කාලයේදිත් පාර්ලිමේන්තුව තුළ සැලකිය යුතු කාන්තා නියෝජනයක් පවතිනවා. ඒ හරහා වුණත් කාන්තාවන් විදියට අත්පත් කරගත් විශේෂ විමුක්තියක් හෝ දිනාගත් දෙයක් තිබෙනවාද කියන කාරණය සම්බන්ධයෙන් ප්‍රශ්නයක් තිබෙනවා. අපිට දැනෙන ආකාරයට සමාජීය කාරණා සහ සමාජීය අර්බුද පිළිබඳව යම් යම් අණපනත් ගෙන ඒමේදී හෝ ඒවායෙන් සිදුවන සමාජ හානි පිළිබඳව ඔය කියන කාන්තා නියෝජනයෙන් හඬක් නැඟුණේ නැහැ. හොඳම උදාහරණයක් විදියට පසුගිය රජය සමයේදී හිටපු අගවිනිසුරුවරිය ශිරානි බණ්ඩාරනායක මහත්මියව පාර්ලිමේන්තුව විසින් ධුරයෙන් ඉවත් කරපු අවස්ථාවේ ඒ වෙනුවෙන්වත් මේ කාන්තා නියෝජනය හඬ නැඟුවේ නැහැ. කාන්තා දේශපාලන චරිතයක් විදියට සමාජයට දැනෙන යමක් කළා කියල අපේ මතකයේ තිබෙන්නේ විවියන් ගුණවර්ධන කියන චරිතය  පමණයි. ඉන් එහාට මෑතකාලීන කාන්තා දේශපාලනය තුළ එවැනි චරිතයක් අපිට දකින්නට ලැබෙන්නේ නැහැ. එහෙම මතක තිබෙනවා නම් තිබෙන්නේ දුරදිග නොබලා දුන් ජනතා ඡන්දයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට පත්වෙලා කුමක් හෝ මෝඩ ප්‍රකාශයක් කරපු එහෙම නැත්නම් මෝඩ ක්‍රියාවක් කරපු නිළියන් හෝ රූපසුන්දරියන් යැයි කියාගන්න අයගේ නම් පමණයි. අනෙක් අතින් ශ්‍රී ලාංකික ජන සමාජය ඇතුළේ තවමත් කාන්තාවන් සිටින්නේ තවත් කාන්තාවකගේ අයිතිවාසිකමක් වෙනුවෙන් තබා අඩුම තරමේ තමන්ට සිදුවන අයිතිවාසිකම් ගැනවත් එළියට ඇවිත් කතා කරන්න මැළිකමක් දක්වන තත්ත්වයක. ඒ වගේම මේ තිබෙන සමාජ අර්බුදයන් ගැන කතා කරන්න කාන්තාවන්ට නිසි දැනුවත්භාවයක් තිබෙනවාද කියල ප්‍රශ්නයක් තිබෙනවා.  

සමාජයේ තිබෙනවා විද්‍යාත්මක මත සහ ජනප්‍රිය මත කියලා කොටස් දෙකක්. මෙතනදි සිදුවෙලා තිබෙන්නේ විද්‍යාත්මක මතය යටගිහින් ජනප්‍රිය මතය ඉස්මතු වීමයි. මේ කාරණාවෙදිත් සිදුවෙලා තිබෙන්නේ එයමයි. කාන්තාවන්ට වෙනම ප්‍රශ්න තිබෙනවා. ඒ නිසා කාන්තා නියෝජනයක් විශේෂයෙන් තිබිය යුතුයි කියලා කිව්වාම අනිත් අයත් ඒක හිස්මුදුනින් පිළිගන්නවා. සමස්ත ලාංකික සමාජයම දුවන්නේ විද්‍යාත්මක පදනමක් මත නොවෙයි ජනප්‍රිය මත පදනම් කරගෙන. එවැනි සමාජයක මෙවැනි දේ සිදුවීම සාමාන්‍යයි. අපි විශ්වවිද්‍යාල මට්ටමින් විවිධ ප්‍රදේශවලදී සිදුකරන අධ්‍යයනවලදී අපි කාන්තාවන්ගෙන් විමසා තිබෙනවා පිරිමින්ට නැති කාන්තාවන්ට පමණක් ඇති සමාජ ප්‍රශ්න මොනවාද කියලා. ඒ කිසිම අවස්ථාවකදි අපිට තවමත් හරි පිළිතුරක් ලැබිලා නැහැ.  පැහැදිලිවම මේ ප්‍රශ්න සමස්ත සමාජයටම පොදු ප්‍රශ්න මිසක් කාන්තාවන්ට පමණක් ආවේණික ප්‍රශ්න නොවෙයි. 

ඇත්තටම මෙතනදි අවශ්‍ය වෙන්නේ පොදුවේ සමස්ත සමාජය වෙනුවෙන්ම ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කිරීමයි. එතනදි කාන්තාවන්ට අසාධාරණයක් වෙනවා නම් ගරු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේදී එය අභියෝගයට ලක්කරන්න හැකියාව තිබෙනවා. අඩුම තරමින් ඒ සඳහාවත් නිසි කාන්තා සංවිධානයක්වත් නැහැ. අද තියෙන බොහෝමයක් කාන්තා සංවිධාන පිහිටුවාගෙන තිබෙන්නේ නිකන් ඉන්න බැරිකමට. නාගරිකව සිටින කාන්තාවන් කිහිපදෙනෙක් එකතු වෙලා කෑම දිරවගන්න වගේ පිහිටුවා ගත්තුවා මිසක් සමාජ ගැටලු පිළිබඳවත් කාන්තා ගැටලු පිළිබඳවත් කතා කරන්න තිබෙන ඒවා නෙවෙයි. බොහෝමයක් පක්ෂ තමන්ගේ නාමයෝජනාවලට කාන්තාවන් ඇතුළත් කරලා තිබෙන්නේ 25%ක ප්‍රතිශතය සම්පූර්ණ කරගන්න මිසක් ඔවුන්ට දේශපාලනයට නිසි පසුබිමක් හෝ දැනුමක් තිබිලා නෙවෙයි.
විශ්වවිද්‍යාලවලින් වසරකට උපාධිධාරිනියන් විශාල පිරිසක් බිහි වෙනවා. ඒ පිරිස යම් සැලකිය යුතු සමාජ මෙහෙවරක් ඉටුකිරීමට හෝ සමාජය වෙනුවෙන්  යම් හඬක් නඟන්න කටයුතු කරලා තියෙනවාද? මම දකින්නේ මේ විශේෂයෙන් කාන්තා නියෝජනයක් ලබාදීම හරහා සිදුවෙලා තිබෙන්නේ නියෝජනයන් තුළ අසමතුලිතභාවයක් නිර්මාණය වෙලා වගේම අනෙක් අතින් ප්‍රබල හඬක් නැඟිය හැකි පිරිස්වලට සමහර අවස්ථාවලදී ඒ අදාළ ආයතනවලට යාමට ඇති හැකියාව අහුරා තිබෙනවා. මෙතනදි සිදුවිය යුත්තේ කාන්තාවන් සහ පුරුෂයන් ලෙස වෙන් වෙන්වූ අනුපාත ඇති කිරීම නෙවෙයි. අද මේ ඉන්න බොහෝ චරිතවලට පාර්ලිමේන්තුව තුළ අවස්ථාවක් ලැබිලා තියෙන්නේ දේශපාලනයේ නිරතව සිටි ස්වාමිපුරුෂයා මියයාම නිසා, ස්වාමිපුරුෂයා දේශපාලඥයෙක් නිසා, පියාගේ පරම්පරාවෙන් බූදලයක් සේ ලැබෙන දේශපාලන බලපුළුවන්කාරකම් මත එහෙමත් නැත්නම් නිළියක් හෝ රූපසුන්දරියක් වීම නිසා. එහෙම නැතුව ජනතාව විසින් තමන්ව නියෝජනය කරන්න කියලා පාර්ලිමේන්තුවට පත්කරපු කැරිස්මා නායකත්වයකින් යුතු කාන්තා දේශපාලන චරිතයක් වර්තමාන දේශපාලනය තුළ අපිට දකින්නට ලැබෙන්නේ නැහැ. මෙවැනි පිරිස් නඩත්තු කිරීම වෙනුවෙන් මහජන මුදල් නාස්ති කිරීම කිසිසේත්ම සුදුසු ක්‍රියාවක් නොවෙයි. එවැනි තත්ත්වයක් යටතේ 25%ක නියෝජනයක් ලබාදීම කිසිම ආකාරයකින් ඵලදායී වෙනවා කියල හෝ කාන්තාවන්ට විමුක්තියක් ලැබෙනවා කියලා මම සිතන්නේ නැහැ. 

ස්ත්‍රී සහභාගීත්වයට වැඩි ඉඩක් සලසා දීම සඳහා නීති සම්පාදනය කිරීම ඉතා වැදගත් ලෙස කවුරුත් පිළිගන්නා දෙයක්

මොහාන් සමරනායක ප්‍රවීණ දේශපාලන විචාරක

Mohan samaranayake (කිසිදු විවාදයක් නැහැ. ජනගහනයෙන් නියෝජනය වන අනුපාතයට අනුකූලව සමාජ ජීවිතය තුළ කාන්තාවන්ගේ සහාභාගීත්වය අනිවාර්යයෙන් තිබිය යුතුයි. දිර්ඝ කාලයක පටන් අප රටේ මෙන්ම වෙන සමාජවලත් අදහසක් තිබුණා ස්ත්‍රීන් අඩු දක්ෂතා ඇති, අඩු හැකියා ඇති පිරිසක්, ඔවුන් මේ නිශ්චිත කාර්යභාරය සමාජයේ ඉටුකළ යුතුයි කියා. මම සිතන අයුරින් නම් එය පැරණි වැඩවසම් අදහසක්. අද එය බොහෝදුරට සෑම තැනකම වාගේ වෙනස් වී තිබෙනවා. නමුත් සමාජ ජීවිතයේ ස්ත්‍රී සහභාගීත්වය ගත්විට අපේ රටේ ඉතාම සතුටුදායක තත්ත්වයක් තිබෙනවා. අද විශ්වවිද්‍යාල වල සිටින ශිෂ්‍ය සංඛ්‍යාව ගත්විට සමස්තයක් වශයෙන් වැඩි අගයක් සිටින්නේ ස්ත්‍රීන්. ගුරු වෘත්තිය වැනි වෘත්තීන් තුළ වුවත් ඔවුන්ගේ සහාභාගීත්වය වැඩියි. නමුත් අපේ රටේ දේශපාලනය සහ ඔවුන්ගේ සහාභාගීත්වය බෙහෙවින් අඩු මට්ටමක තිබෙන්නේ. මේ නිසා ඔවුන්ට වැඩි ඉඩක් සලසා දීම සඳහා නීති සම්පාදනය කිරීම ඉතා වැදගත් ලෙස කවුරුත් පිළිගන්නා දෙයක්. නමුත් එසේ කළ පමණින්ම ස්ත්‍රීන්ගේ සුභසාධනය සැලසෙනවා, ඔවුන්ට සමාජයේ ජන කොට්ඨාසයක් වශයෙන් හිමිවිය යුතු ස්ථානය ලැබෙනවා කියන දෙය මිත්‍යාවක් ලෙසයි මම දකින්නේ. මොකද අපේ රටේ ස්ත්‍රීන්ට දේශපාලන ජීවිතයට පැමිණීමට බොහෝ බාධක තිබෙනවා. අනෙක් කාරණය වන්නේ අපේ රටේ දේශපාලනය මේ වන විට ඉතා අපිරිසුදු, අධම, වසල තැනකට වැටී තිබෙනවා.    අපි නිදර්ශනයක් ගෙන බැලුවහොත් අපේ රටේ විකාශය වන ටෙලිනාට්‍ය ගත්තොත් ඒවා මගින් දේශපාලඥයන් නිරූපණය කරන්නේ හැමවිටම හොරෙක් විදිහට. සමාජයේ දේශපාලඥයා දිස්වන්නේ හොරෙක් ලෙසටයි.

ඡන්දය දිනන්න නම් මැරකම් කරන්න අවශ්‍යයි. බොන්න දෙන්න ඕන. මෙන්න මේ හේතු ස්ත්‍රීන්ගේ සහාභාගීත්වය අඩු වීමට හේතුවක් වෙනවා. අනෙක් පැත්තෙන් මේ තිබෙන ආර්ථික දුක්ගැනවිලි මැද මෙවැනි දේශපාලන ක්‍රියාකාරීත්වයකට ඒමට පුළුවන්කමක් ලැබෙන්නේ යම්කිසි ආර්ථික පදනමක් ශක්තියක් තිබෙන පවුල් නියෝජනය කරන ස්ත්‍රීන්ට පමණයි. එනිසා මම දකින්නේ කාන්තා නියෝජනය සතුටුදායක මට්ටමක තබාගැනීම සඳහා නීති සම්පාදනය කිරීම ප්‍රශස්ත පියවරක්. නමුත් එමගින් පමණක් මේ අපේක්ෂිත අරමුණ ඉටුවෙනවා යැයි කීම මිත්‍යාවක්. ඒ අරමුණු සපුරා ගැනීමට නම් මීට සමගාමීව යහපත් සාධාරණ සමාජයක් ගොඩනැගිය යුතුයි. මේ මැතිවරණ නීතිවල පවා යම් යම් අඩුපාඩු තිබෙනවා. මගේ දැක්මේ හැටියට නම් මේ නීති සම්පාදනය කිරීමේදී සිදුවන්නේ බලයේ සිටින ඒ දේශපාලන පක්ෂවල බලය රැකගැනීම සඳහා වූ න්‍යාය පත්‍රයකට අනුකූල නීති සකස් කිරීමයි. 

කාන්තාවන්ට පළාත් පාලන මට්ටමේ 25%ක කෝටාවක් ලබාදීම පුළුල් ජනතා සංවාදයට ලක් වූ කාරණාවක් නොවේ. ස්ත්‍රී නියෝජනය ඉහළ දැමිය යුතුයි වගේම ස්ත්‍රී නියෝජනය නිශ්චිත අනුපාතයකට ගෙන ආ යුතුයි යන්න  පිළිබඳව සමාජයේ පොදු අදහසක් තිබුණා. එසේ වුවත් ඒ ස්ත්‍රී නියෝජනය ක්‍රියාත්මක වන්නේ කුමන ආකාරයේ ක්‍රමවේදයකින්දැයි කියන එක පිළිබඳව සමාජයේ පුළුල් කතිකාවතක් තිබුණේ නැහැ. ඒවා සම්මත වෙන්නේ කුමන ආකාරයෙන්ද යන්න පිළිබඳ මහජනයා දැනුවත් වෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුවේ පනත් ආවට පස්සේ. මෑතකාලයේ ඒ පනත් සම්මත කිරීම පවා බලයේ සිටින ආණ්ඩුවල බලය රැකගැනීම අරමුණු කර දේශපාලන න්‍යාය පත්‍රයට අනුවයි සිදු වී තිබෙන්නේ.  එය ඇත්තෙන්ම විකෘතියක්. අනෙක් කාරණය වන්නේ නිශ්චිත අනුපාතයක් නියම කළ පමණින්ම අක්‍රීය දේශපාලනයට ස්ත්‍රීන් ඇදගැනීම එතරම් පහසු වන්නේ නැහැ. එය පැහැදිලිවම පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී දකින්නට තිබෙන දෙයක්. මොකද සිදුවුණේ කිසිම දේශපාලන අත්දැකීමක් පරිචයක් නැතිව ස්ත්‍රී නියෝජනය සපුරාලීම සඳහා තමන්ගේ හිතවතුන්, දේශපාලනයේ නියුතු වූවන්ගේ දූවරුන්, බිරින්දෑවරුන් ගෙනැල්ලා දාලා තියෙනවා. 

සත්‍ය නම් ආර්ථික ක්‍රියාකාරීත්වයේදී ඕනෑම රටක ජාතික නිෂ්පාදනයේදී කාන්තාවන්ගෙන් වන දායකත්වය පිරිමින්ගෙන් වෙන දායකත්වයට වඩා වැඩියි. ස්ත්‍රීන්ගේ දායකත්වයේ බොහෝ පැතිකඩයන් ගණන් බැලෙන්නේ නැහැ. ගෘහිණියක් වශයෙන් සිදුකරන සේවයත් ආර්ථික නිෂ්පාදනයේම කොටසක්. නමුත් ඒ සඳහා ගණන් බැලීමක් සිදුවන්නේ නැහැ. මෙය ලෝක පරිමාණයෙන් ගත් විට අතිවිශාල මුදලක්. එහෙමනම් සමාජය යථාර්ථය දේශපාලනයේ තීරණ ගැනීමේ ක්‍රියාදාමයේදීත් ස්ත්‍රියට ඒ සහාභාගීත්වය තිබිය යුතුයි. ඒ සඳහා විවාදයක් තිබිය නොහැකියි. අමු අමුවේ කරන සැත්කමක් ලෙසටයි මෙය සිදුවන්නේ. 

මා විශ්වාස කරන්නේ මෙය ක්‍රියාත්මක වන්නේ කෙසේද පිළිබඳව සමාජයේ කතිකාවක් මෙන්ම විවිධ කොටස්වල අදහස් අරගත යුතු බවයි. ස්ත්‍රීන්ට ඒ සඳහා අවශ්‍ය පරිසරය නිර්මාණය කරන්න අවශ්‍යයි. අප දන්නවා ගෘහිණියක් වශයෙන් ඇයට කාර්යභාරයක් තිබෙනවා. ඒ කාර්යභාරය ඉටුකිරීම සඳහා විකල්ප වැඩපිළිවෙළවල් මේ සමාජයේ ඇත්තේ නැහැ. බොහෝවිට ස්ත්‍රීන්ට සිදුවෙනවා වයෝවෘද්ධ වියේ පසුවන සිය දෙමාපියන් බලා ගැනීමට. එවැනි වයෝවෘද්ධ පිරිසට සලකන පොදු ක්‍රමයක් අපේ රටේ ක්‍රියාත්මක වන්නේ නැහැ.
කුඩා දරුවන් රැකබලා ගැනීමේ ප්‍රශ්නය ස්ත්‍රීන්ට තිබෙනවා. ඒ සඳහා මුදල් උපයා ගැනීමේ පරමාර්ථයෙන් සිදුකරන ආයතන හැරුණම පොදු වැඩපිළිවෙළක් ඇත්තේ නැහැ. 
ඒ නිසා සාධාරණ, යහපත් සමාජයක් ගොඩනැගීමේ ක්‍රියාවලියට සමගාමීව මෙය සිදුවිය යුතු යැයි මම විශ්වාස කරනවා. 

සෑමවිටම ස්ත්‍රීන් සූරා කෑමට ලක්වන සමාජ ක්‍රමයක් තමයි ලොව බොහෝ රටවල තිබෙන්නේ. අපි කියනවා ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය ලෝකයේ බලවත්ම ආර්ථිකයක් ඇති, වඩා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනපදයක් ලෙසින්. නමුත් තවමත් එහි ජනාධිපතිනියක් පත් වී නැහැ. ඊට වඩා ගොඩාක් පහළ මට්ටමක සිටින ශ්‍රී ලංකාවේ 1960 වර්ෂයේදී අගමැතිවරියක් පත්කර ගැනීමට හැකි වුණා. පසුගිය ඇමරිකානු ජනාධිපති තරගයේදී ඒ පදවිය සඳහා හිලරි ක්ලින්ටන් තරග කළා. ඒ එරට ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වතාවටයි ස්ත්‍රියක් ජනාධිපති අපේක්ෂිකාවක් ලෙසින් තරග කළේ. නමුත් එහි වුවත් ජනගහන අනුපාතයට ස්ත්‍රී නියෝජනයක් ඇත්තේ නැහැ. එනිසා සෑම රටකම වාගේ මේ පිළිබඳ පොදු ගැටලු තිබෙනවා. 

 

නඳුන් ශ්‍යාමාල් / ෂෙහානි දිල්රුක්ෂිකා

මතුපරපුර දියවැඩියා රෝගයෙන් වළකාගන්න ඔබත් දායකවන්න

අපේ දරුපැටවු මරණය අබියසය. මරණයේ සෙවනැලිවල මල් කැටයම් සොයමින් ඉන්නා අපට ඒ බිහිසුණු ඛේදවාචකය පෙනෙන්නේ නැත. ජාති අන්ධයන් සේ අප ගමන්  කරමින් සිටින්නේ ශිෂ්ටාචාරයේ ප්‍රපාතය වෙතය.


PantherMedia 906049

මේ මොහොත වන විට මේ රටේ පුරවැසියන්ගෙන් සියයට 15ක් ලියාපදිංචි දියවැඩියා රෝගීන්ය. මෑතකදී කරන ලද සමීක්ෂණයක් ප්‍රකාරව කොළඹ තදාසන්න ප්‍රදේශවල ජනගහනයෙන් සියයට 60ක් දියවැඩියාවෙන් හෝ පූර්ව දියවැඩියා තත්ත්වයෙන් පෙළෙමින්ය. අඩුම තරමින් රටේ ජනග්‍රහනයෙන් සියයට විසිපහක් දියවැඩියා රෝගයට ගොදුරු වී තිබේ. සෑම පුද්ගලයන් සිව් දෙනෙකුගෙන්ම එක් අයෙක් දියවැඩියා රෝගියෙකි. අග්නිදිග ආසියාවේ දියවැඩියාව සහිත මිනිසුන් වෙසෙන රටවලින් අංක එක අපය.  දිනකට මේ රටේ දියවැඩියා රෝගීන්ගේ ආසාදනය වූ පාද 700ක් පමණ කපා ඉවත්කරන බවත්, දිනකට 150 දෙනෙකු පමණ දියවැඩියා රෝගය නිසාවෙන් මිය යන බවත් සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශ දත්ත පෙන්වා දෙයි. දිනකට හදවත් රෝගීන් ලෙස 600ක් රෝහල්ගත කෙරෙන අතර, දිනපතා හදවත් රෝගීන් 150ක් පමණ මිය යමින් සිටී. වාර්ෂිකව දියවැඩියාවෙන් හා හෘදයාබාධයෙන් මිය යන ලාංකිකයන් ගණන දළ වශයෙන් ලක්ෂයකි. සෑම වසරකම ලංකාවේ අලුතින් වාර්තා වන පිළිකා රෝගීන් සංඛ්‍යාව 17000කි. වර්ෂ 2035 වන විට මේ රට තුළ පිළිකා සුනාමියක් නිර්මාණය වන බව කියන්නේ පිළිකා රෝග විශේෂඥවරුන්ය.  මේ මහා ව්‍යසනයට ගොදුරු වී සිටින්නේ මේ රටේ ශ්‍රම බලකායයි. අප ජීවත්වෙමින් ඇත්තේ නිස්කාරණයේ කැඳවාගත් මරණය අබියසය.

මේ අහේතුක මරණය අපගේ ජීවන පුරුදුවල අවිනීත, අසංවරකමේ ප්‍රතිඵලයයි. දැන් අපේ කාලය හමාර බව හිතා යන තැනකට පිනක් දහමක් කරගෙන හිත හදාගන්නට හැකියාවක් නැත. අපේ ඇස්පනාපිට    අපේ දරුවන්ද ඒ බිහිසුණු ව්‍යසනයේ ගොදුරු වී හමාරය.   සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය අපට කියන්නේ මේ රටේ පාසල් දරුවන්ගෙන් සෑම හතරදෙනෙකුගෙන්ම අයෙක් දියවැඩියා රෝගයට හෝ පූර්ව දියවැඩියා තත්ත්වයට ගොදුරු වී ඇති බවයි. දරුවන්ගෙන් සියයට 15ක් අක්මාවේ මේදය තැන්පත් වීමේ රෝගයට ගොදුරු වී ඇති බවයි. සියයට 20කට ආසන්න පිරිසක් ස්ථුලතාව කරා ගමන් කරමින් සිටින බවයි. දැනටමත් කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ දරුවන්ගෙන් සියයට පහළොවක් අධි බරෙන් පෙළෙයි. නුවර, රත්නපුරය, කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කවල දරුවන්ගේද මේ තත්ත්වය වර්ධනය වෙමින් පවතී. දියවැඩියාව, හෘදයාබාධ, පිළිකා වැනි මාරාන්තික රෝගවලට ඉතා ඉක්මනින් ගොදුරු වී මිය යෑමේ අවදානමට අපේ දරුපැටවුන් මුහුණ දී සිටී. අප මොන ආකාරයේ මිනිසුන්දැයි හිතෙන්නේ මේ කාරණා සබුද්ධිකව විමසන විටය. 

දරු ගැබ පිහිටන මොහොතේ සිටවත් ඉපදෙන්න සිටින දරුවාගේ පෝෂණය ගැන කල්පනා කරමින් ජීවිතය කළමනාකරණය කරගත හැකි අම්මා කෙනෙකුට, උපදින දරුවාගේ බෝ නොවන රෝග අවදානම අවම බවට වන සහතිකය ලබාදිය හැකිය. දරුවා ඉපදුණු මොහොතේ සිට පුරා වසරක් මව්කිරෙන් පමණක් පෝෂණය කරන්නට හැකි මවකට බෝ නොවන රෝග අවදානමෙන් බොහෝ සේ මිදී ගිය සෞඛ්‍ය සම්පන්න දරුවෙක් සමාජයට දායාද කළ හැකිය. එහෙත් එවැනි ශක්‍යතාවක් සහිත අම්මලා සොයා ගැනීම කළුනික සොයනවාටත් වඩා දුර්ලභය. දරුවා කුස තුළ වැඩෙනතුරුත් රස දිව පිනවන පොෂ් කෑම සොයා යන, දරුවාට මාස 4 වන විට පිටිකිරිවලට හුරුකරන අම්මලා තම කිරිකැටියන් ලොකු මහත් කරන්නේ බෝ නොවන රෝග මාරකය තුළ ගිල්වමිනි.

blood-glucose-diabetes

අවුරුදු 4 සිට 10 දක්වා වකවානුව දරුවෙක් නිශ්චිත පෝෂණයට හුරු කළ යුතු අවධියයි. එහෙත් අපේ දරුවන් වැඩෙන්නේ මේද අධික, ලුණු අධික, සීනි සහිත ආහාර හා තිරිඟු පිටි වලින් සකස් කරන ලද ආහාර වලිනි. ෆ්‍රයිඩ් රයිස්, කොත්තු, පැස්ටා, සොසේජස් වැනි ආහාරවලිනි. අතුරුපසට ඩෝනට්ස්,   චොකලට් වර්ග හා චොකලට් දවටන ලද ටොෆි වර්ග කමිනි. තිබහට  රසගැන්වූ සෝඩා වර්ග, සිරප් වර්ග, අයිස් පැකට්, අයිස්පලම්, පලතුරු රසගැන්වූ බීම වර්ග බොමිනි. කම්මැලිකමට හපන්නේ ටිපිටිප්, බයිට් පැකට්ය. අමතර ආහාර සැකසෙන්නේ පේස්ට්‍රි හෝ කට්ලට්, පැටිස්, රෝල්ස් වලිනි.  ලංකාවේ ටීවී චැනල් වල පෙන්වන්නේත් මේවා ආහාරයට ගත් විට රස නහර පිනා යන ආකාරයයි. ලංකාවේ වැඩිහිටියන් ළමයි ඉන්න ගෙදරකට ගෙනියන්නෙත් මේ ජාතියේ කෑම බීමය. නිශ්චිත චක්‍රලේඛන මගින් පාසලක ආපන ශාලාවක් පවත්වාගත යුතු ආකාරය හා විකිණිය යුතු ආහාර වර්ග ගැන දන්වා තිබුණත්, පාසල්වල කැන්ටින් පිරී ඇත්තේ මේ මාරක නිසරු ආහාරවලිනි. ආහාර පුරුදු ඇසුරින් පෙළගැසෙන ආහාර සංස්කෘතියක් යනු  යම් සමූහයක් කාලාන්තරයක් තුළ උපයාගනු ලබන විශිෂ්ට සංස්‌කෘතික දායාදයකි. ජීවත්වන පරිසරයට අනුගත වී ජීවිත අභියෝග ජයගැනීම සඳහා පරිසරය තුළ කිමිදී ලබාගත් පාරම්පරික ඥාන සම්භාරයක විශිෂ්ට ප්‍රතිඵලය ඒ මානව සමූහයාගේ ආහාර පුරුද්දය. එය මානව ශිෂ්ටාචාරයේ පැවැත්ම සඳහා මිනිසුන් කළ විශිෂ්ටතම සොයා ගැනීමය. ජාතියකින් ජාතියකට, දේශයකින් දේශයකට, මේ ආහාර රටාවත්, ආහාර පුරුද්දත්, ඒ ආහාර හා බැඳුණු සැකසුම් පිළිවෙත්, රස පරාසයන් වෙනස්‌ වන්නේ එකිනෙකට වෙනස්‌ තත්ත්ව යටතේ මානවයාගේ පැවැත්මේ ස්ථාවර කිරීම සඳහාය. ඒ විවිධත්වයට විද්‍යාත්මක පදනමක්‌ තිබේ. ඉන් උපයාගත හැකි අවබෝධය සරලය. දේශගුණික, සංස්‌කෘතික හා ජෛව විද්‍යාත්මක අතින් වෙනස්‌ හැඩතල සහිත සමූහයක ආහාර රටාවක්‌ ඊට හාත්පසින් වෙනස්‌ පරිසරයක ජීවත්වන පිරිසකගේ පැවැත්ම තහවුරු කරන්නේ නැත. එහෙත් අප අපේ විශිෂ්ටම සංස්කෘති දායාදය සහමුලින්ම ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත්තේය. ඇස් පනාපිට පෙනෙන්නේ එහි කාලකන්නි ප්‍රතිඵලය.   

පාසල් දරුවන්ගෙන් සියයට හතළිහක් පාසල් යන්නේ උදෑසන ආහාර වේල නොගෙන බව පසුගියදා වෛද්‍ය පර්යේෂණ ආයතනය මගින් කරන ලද සමීක්ෂණයක් හෙළි කළේය. එසේ යන දරුවන් තමන්ගේ කුස පුරවා ගන්නේ පාසල් ආපන ශාලාවල ඇති මේ ආහාරවලින් නම් එතැනින් එපිටට කතාකර ඵලක් නැත. මක්නිසාදයත්      දරුවකුගේ බුද්ධි වර්ධනයට, පෝෂණයට, යහපත් සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජීවිතයකට වැදගත්වන ප්‍රධාන සාධකයක් වන්නේ උදෑසන ආහාර වේල නිසාය. 

රෝගී දරු පරපුර

දියවැඩියා රෝගය ප්‍රධාන වශයෙන්ම ප්‍රභේද දෙකකි. පළමු ප්‍රභේදයේදී දියවැඩියාවේදී අග්න්‍යාශයේ නිපදවන ඉන්සියුලින් ප්‍රමාණය අඩු නිසා ඉන්සියුලින් පිටතින් ශරීරයට ලබාදිය යුතු වේ. දෙවැනි ප්‍රභේදයේදී ශරීරයේ නිපදවෙන ඉන්සියුලින් සෛලවලට භාවිත කිරීමේ හැකියාව නැතිව යයි. බහුලව දැකිය හැක්කේ පළමු ප්‍රභේදයේ දියවැඩියාවයි. එය දරුවනටද හට ගැනීමේ හැකියාවක් තිබුණද දෙවැනි වර්ගයේ දියවැඩියාව දරුවනට හටගන්නේ කලාතුරකිනි. අප තිගැස්වන්නේ අද වන විට පාසල් දරුවන් විශාල සංඛ්‍යාවක් දෙවැනි ප්‍රභේදයේ දියවැඩියාවට ගොදුරු වී සිටීමය.

දරුවන්ගේ ක්‍රියාශීලීත්වය සහ දියවැඩියාව පිළිබඳව සමීක්ෂණයක්ද සිදුවිය. එහිදී පැහැදිලි වූයේ දරුවන්ගෙන් සියයට විස්සක් පමණ කිසිදු ක්‍රියාශීලීභාවයක් නොපෙන්වන බවත්, දියවැඩියාවේ පහසු ගොදුරු බවට පත්වෙමින් ඇත්තේ මේ දරුවන්වන බවත්ය. පාසල් යන දරුවන් අඩුම වශයෙන් දිනකට පැයක් හෝ ක්‍රියාශීලී වීම අවශ්‍යය. එහෙත් වැඩිහිටියන් විසින් දරුවන්ගෙන් ඒ ක්‍රියාශීලී ජීවිතය උදුරාගෙනය. පාරට බැස දුවන පොඩි උන් පාර මැද මැරී වැටෙන තරමට ඒ ක්‍රියාශීලී ජීවිතය ඔවුනට ආගන්තුකය. අවසානයේදී මිදුලට බැස සෙල්ලම් කිරීමේ ප්‍රීතිය දරුවන්ට කියා දෙන්නට දැන්වීම් ප්‍රචාර කළයුතු තැනට මේ සමාජය පත්වීම මොන තරම් විකෘතියක් දැයි අපට වැටහෙන්නේ නැත.

ලෝකය අප පරදා බොහෝ දුර ගොසිනි. ජපානයේ අද ඉපදෙන දරුවෙකුගේ අපේක්ෂිත ආයු කාලය අවුරුදු 90 ඉක්මවන්නේය. යුරෝපීය රටවල අද උපදින දරුවෙකුගේ ආයු කාලය අවුරුදු 100 දක්වා වැඩි කිරීමට වැඩපිළිවෙළ සකසන්නේය. ඒ සඳහා ආහාර රටාවේ සිට සියලු සෞඛ්‍ය පහසුකම් සහිත අනාගත සැලසුම් සකසා හමාරය. අප අවුරුදු 10 -15 වන විට දියවැඩියාවෙන්, හෘදයාබාධවලින්, පිළිකාවලින් මිය යන දරුවන්ගේ සොහොන් කොත් ඉදිරියේ ඉටිපන්දම් දැල්වීමට සැරසෙමිනි.

මේ බිහිසුණු මරණයෙන් අපේ දරුවන්   බේරා ගැනීම සඳහා මේ රටේ  පුරවැසියන් ලෙස අප සතුව නියත වගකීමක් තිබේ.   දරුවන් යහපත් සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජීවිතයකට හුරු කිරීම සඳහා ඔවුන්ගේ දැනුම හා ආකල්ප වෙනස් කළ යුතුව තිබේ. 
මේ පැහැදිලි දැක්ම සහිත  විද්වත් වෘත්තීය එකමුතුවක් ලෙස ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර රොටරි සමාජය විසින් සෞඛ්‍ය අධ්‍යාපනික ප්‍රදර්ශනයක් සංවිධානය කර ඇත. පාසල් දරුවන් වෙනුවෙන් ඵලදායී දැනුම් පරාසයක් විවර කෙරෙන මෙම අධ්‍යාපනික ප්‍රදර්ශනය Way Of Life ලෙස නම් කර තිබේ. ප්‍රදර්ශනය ලබන 13 හා 14 දෙදින තුළ කොළඹ බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර සම්මන්ත්‍රණ ශාලා පරිශ්‍රයේදී නොමිලේ  මහජනයා වෙත විවෘත වේ.

ආදි මානවයා අපි හිතන තරම් ප්‍රාථමික නැහැ

ලාංකේය පුරවැසියාගේ සංස්කෘතික අනන්‍යතාව කෙරෙහි නවතාවකින් බැලීමේ අවකාශය උදා කරමින් ආදී ඉතිහාසය නියෝජනය කරන ප්‍රාග් ඓතිහාසික හෝමෝ සාපියන්වරුන්ගේ සංස්කෘතික අඛණ්ඩතාව පරීක්ෂා කිරීමේ ව්‍යාපෘතියක් 'දඩයක්කරුවන්ගේ සංක්‍රාන්තිය' නමින් ක්‍රියාවට නැංවීය. සංස්කෘතික හා තාක්ෂණික වශයෙන් ඔවුන්ගේ දායකත්වය කෙබදු ස්වරූපයක් ගන්නේද පිළිබඳ මේ යටතේ අධ්‍යයනය කෙරුණු අතර, එයින් අනාවරණය අතීත ඥානය මෙන්ම පරිවර්තනය ක්‍රියාවලියද පැහැදිලිව හඳුනාගැනීමට අපට හැකිවිය. මේ පිළිබඳ 'අද' හමුවේ අදහස් දැක්වූ මහාචාර්ය රාජ් සෝමදේව මහතා අපේ මුතුන්මිත්තන්ගේ සංක්‍රාන්ති සමය පිළිබඳ සවිස්තරාත්මකව ඉදිරිපත් කළේ මෙලෙසිනි. 


8

'අපේ රටේ ඉතිහාසයේ අඛණ්ඩතාව පිළිබඳ තිබුණු හිඩැස් පුරවාගැනීම සම්බන්ධයෙන් අපට මුල සිටම නොයෙක් ගැටලු පැනනැගී තිබුණා. අපේ රට පිළිබඳ හදාරන ඕනෑම කෙනෙකුට ඉතිහාසය ගැන ප්‍රධාන යුග දෙකක් හඳුනාගන්න පුළුවන්. එකක් තමයි අපි කවුරුත් දන්න අපි ඉගෙනගත් ඉතිහාසය. අනෙක අපේ පුරාවිද්‍යාඥයන් විසින් අපට එක්කළ දැනුම. පුරෝගාමී මානව විද්‍යාඥයන් සහ පුරාවිද්‍යාඥයන් රැසක් මේ රටේ කලියුගයේ මිනිසුන් ගැන විශාල දැනුමක් මේ වනවිට ඉතිහාසයට එකතු කර තිබෙන බව නොරහසක්. 
මේ ගල් යුගයේ මිනිසුන් ගැන අපි ඉගෙනගත් දේ සහ අපි නොදත් දේ අතර, සම්බන්ධතාව කිනම් ස්වරූපයක්ද යන්න වටහා ගැනීම අපට අපහසු කාරණාවක්. එය භෞතික විද්‍යාවෙන් %කළු අවකාශයක්^ වශයෙන් අර්ථකථනය කළ හැකිය. අපේ ඉතිහාසය ජනප්‍රවාද, මිථ්‍යා කතා සහ තාවකාලික පැහැදිලි කිරීම් මගින් පුරවා තිබෙනවා. 

නමුත් සැබෑ ඉතිහාසය ගවේෂණය කිරීම සඳහා මීට වසර 19කට ප්‍රථම කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ පශ්චාත් උපාධි ආයතනය මගින් %දඩයක්කරුවන්ගේ සංක්‍රාන්තිය^ නමින් පර්යේෂණ මාලාවක් ආරම්භ කෙරුණා. මේ යටතේ ගවේෂණය කරන්නේ ගල් යුගයේ මිනිසුන් සංක්‍රාන්තියක් ලැබුවේ කෙසේද යන්න පිළිබඳවයි. 

Grains

ලංකාවේ ජනාවාස බිහිවීම කෙරෙහි නොයෙකුත් මත අදත් සමාජය තුළ ගොඩනැගී තිබෙනවා. අවුරුදු එක්ලක්ෂ විසිපන්දාහකට ප්‍රථම හෝමෝ සාපියන් ලංකාවේ හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කයේ වෙරළාසන්න ප්‍රදේශවලට සෙන් දුවූ බවට වාර්තා ඉදිරිපත් කර තිබෙන අතර, මෙය අහඹු සිදුවීමක් නම් නොවේ. හෝමෝ සාපියන්වරු අප්‍රිකාවෙන් පිටත් වූ පසු ඉන් ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඔවුන් අපේ රටටත් සේන්දු වුණා. මෙතෙක් කර ඇති පුරාවිද්‍යා සාක්ෂි මගින් සනාථ වන්නේ ඔවුන් ලංකාවට ළඟාවී අඛණ්ඩව ලංකාවේ සිය ජීවිතය ගතකළ බවයි. 
මේ බව කාලනිර්ණය කර සොයාගත් දෙයක්. නමුත් ලංකාවේ කාලනිර්ණය කිරීම සඳහා පහසුකම් නොමැති නිසා වෙනත් රටවලට සාම්පල යැවීම මගින් එකී කටයුතු සිදුකරනවා. එනිසා අපක්ෂපාතීත්වය පිළිබඳවද ගැටලුකාරී තත්ත්වයන් ඇතිවන්නේ නැහැ. 
ආදි මානවයා පිළිබඳ කතා කළොත් අපි හැමෝම බලන්ගොඩ මානවයා පිළිබඳව තමයි කතා කරන්නේ. බලන්ගොඩ මානවයා අවසන්වී ඉන්පසුව ආ ඉන්දීය සංක්‍රමණිකයන්ගෙන් අපි සංස්කෘතිකරණය වුණා යන කාරණය සම්මත වශයෙන් පාසල්වල සහ විශ්වවිද්‍යාලය තුළ ඉගෙනගන්නා පොදු කාරණයක්. නමුත් එය එසේ නොවේ. 

3800 ගණනින් බලන්ගොඩ මානවයා අවසන් වන්නේ අවුරුදු එක්ලක්ෂ විසිපන්දහසකට පෙර මෙරට ජීවත් වුණු ප්‍රජාවගේ අවසානය සනිටුහන් කරමින්. ඉන්පසුව ඉතිහාසය අලුත් මුහුණුවරකින් ආරම්භ ‍ෙවනවා. 
1833 ඉතිහාසය පිළිබඳ පළමුවරට ලේඛනගත කළේ ජොර්ජ් ටර්නල් නම් යටත් විජිත භාර පරිපාලන නිලධාරියා. ඔහු %සිලෝන් අල්වමැක්^ ප්‍රකාශනයට පත්කළේ ලංකාවේ ඉතිහාසය පිළිබඳ ලිඛිත මූලාශ්‍රයක් ලෙසින්. ඔහු එලෙස කියූ දිනයේ සිට අප ඉතිහාසය ලෙස එය ඒ අයුරින් ඉදිරියට රැගෙන පැමිණෙනවා. 

මෙවැනි තත්ත්වයක් තුළ අපි අංශක 90ක් ආපසු හැරී වෙනත් දිශාවකට මේ ඉතිහාසය නමැති යානය හරවන්න හැකිද යන්න පිළිබඳ යම් උත්සාහයක් ගනු ලැබුවා. සම්මත ක්‍රමයෙන් බැහැරවී වෙනත් දිශාවක් ගමන් කිරීම බෙහෙවින්ම අපහසු ක්‍රියාවක්. 1940 දශකයේ පළ කළ ජි.සී. මෙන්ඩිස්ගේ %ලංකාවේ ආදි ඉතිහාසය' යන කෘතියේ පළමු පරිච්ඡේදයේ මෙලෙස සටහන් කරනවා.'1505 පෘතුගීසින් ආ පසු මෙරට පෘතුගීසි යුගය ලෙසින් හඳුන්වනවා. ලන්දේසි පැමිණි විට ලන්දේසි යුගය ලෙස හඳුන්වනවා. ඉංග්‍රීසින් පැමිණි විට ඉංග්‍රීසි යුගය ලෙස හඳුන්වනවා. එසේ කළහැකි නම් පෘතුගීසි පැමිණීමට ප්‍රථම පෙර යුගය හැඳින්විය යුත්තේ ලංකා ඉතිහාසයේ ඉන්දීය යුගය ලෙසින්' ය. 
ඒ නිසා අපි කරන්නට ආරම්භ කළ පර්යේෂණයේ මූලාරම්භය නම් ඒ අයුරින් නොසිතා අවුරුදු එක්ලක්ෂ විසිපන්දහසක් තිස්සේ මෙරට සිටි මිනිසුන්ට තමන්ගේ බුද්ධිය, ප්‍රජානනය සංස්කෘතිය තාක්ෂණය  මගින් අඟල් භාගයක් හෝ ඉදිරියට යන්න බැරි වුණාද? එසේ නොහැකි වුවානම් ඒ ඇයි? එහෙම නැතිනම් පුළුවන් වුණාද? පුළුවන් වුණානම් ඒ කොහොමද? යන කාරණය ගවේෂණය කිරීමයි. එය ඉතාම වැදගත් දෙයක්. අපේ ඉතිහාසය යම් දෙයක් ආරම්භ කළාද ඒ දක්ෂතාවේ සියලුම බීජ නිදන්ගත කර තිබෙන්නේ ඒ සංක්‍රාන්තික කාලපරිච්ඡේදය තුළයි. 

Picture1

3830න් අපේ ඉතිහාසය ඉවර වුණේ නැහැ. අපි පසුගිය වසර 09 පුරාවට ඒ බව සනාථ කර තිබෙනවා. අපේ රටේ දීර්ඝ කාලයක් සිටි දඩයක්කාර, ආහාර එකතු කරන මිනිසුන් ගැන අප සිතුවේ ඔවුන් අශිෂ්ටයි, ඔවුන් හුදු දඩයක්කරුවන් පමණක් වන අය බවටයි. ඔවුන් ඉතිහාසයේ වැදගත්ම  කොටසක්. 

ඉතිහාසය ගැන කතා කිරීමේදී ඔවුන් අපට දායාද කළ දැනුම පිළිබඳ අපි කිසිවිටකත් සඳහන් කළේ නැහැ. අපි කතා කළේ උතුරු ඉන්දියාවෙන් හෝ දකුණු ඉන්දියාවෙන් ජනපදකරණ ව්‍යාපාරය තුළ අපි අත්පත් කර තිබුණු දේ ගැන පමණයි. 
අපි මෙම ව්‍යාපෘතිය වසර 15කට පමණ සිට සැලසුම් කළ දෙයක්. නමුත් අපි තවම ඒ පිළිබඳ සෑහීමකට පත්වන්නේ නැහැ. අප සතුව ඇත්තේ දිනවකවානු ඉතා සුළු ප්‍රමාණයක්. අවම වශයෙන් විද්‍යාත්මක දිනවකවානු 25ක් වත් ස්ථාපනය කරන්න අපට හැකිනම් ඊට සාපේක්ෂව ඒ මිනිසුන්ගේ ද්‍රව්‍යමය සංස්කෘතිය සහ ඒ සංස්කෘතිය කිනම් ආකාරයේ ස්වරූපයක් ගනීද යන්න අපට සාක්ෂි සහගතව තහවුරු කරන්න පුළුවන්. 

ගල් යුගයේ මිනිසුන් ලෙස අපගේ මනසේ මැවෙන්නේ, දීර්ඝ කාලයක් සතුන් පසුපස හඹා ගිය පිරිසක් ලෙසින්. එයින් හඳුන්වාදෙන්නේ ආසියාවේ සංස්කෘතිය හරිම සරල දෙයක් ලෙසිනි. නමුත් අපි මොනදේ සිදුකරන්නත් මේ පිළිබඳ ඇති ජාතික මානසිකත්වය ශක්තිමත් කළ යුතුයි. අනන්‍යතාවන්, නිෂ්පාදන බලවේග උත්පාදනය කරන්න සමාජයට අවශ්‍ය ශක්තිය ලබා දෙන්න ධෛර්ය වූ මේ ඓතිහාසික උරුමය පිළිබඳ අපි අනාවරණය කළ යුතුයි. මෙවැනි උරුමය ගැන පැවසෙන විද්‍යාත්මක දින නියම කිරීමද එතරම් පහසු කටයුත්තක් නොවේ. වන ළැහැබ තුළට ගොස් මෙවැනි ස්ථාන හඳුනාගෙන ඒවායේ භූමිය කැණීම් කර, නිවැරදිව නියැදිකරණය කර, නිවැරදිව ඇසුරුම් කර, විදේශීය විද්‍යාගාරවලට යවා, විශාල මුදල් ප්‍රමාණයක් ආයෝජනය කරමින් තමයි මෙම ක්‍රියාවලිය සිදු කරන්නේ. මිලිග්‍රෑම් 09ක් ඒ.එස්.එම්. ක්‍රමයෙන් කාලනිර්ණය කිරීමට ඩොලර් 595ක්වත් අඩුම වශයෙන් වියදම් වෙනවා. ඒ වගේම කැණීමකදී අවම වශයෙන් දින තුනක්වත් ලබාගත යුතු නියැදිද තිබෙනවා. ඇතැම් කැණිම් මගින් ලබාගත හැක්කේ එක් සාම්පලයක් පමණයි. මෙසේ කාලනිර්ණය සිදුකිරීමට අවම වශයෙන් ඩොලර් 650ක්වත් යනවා. ඒවගේම මෙම සමස්ත ක්‍රියාව ඉතාම දීර්ඝ කාලීන ක්‍රියාවලියක්.

untitled
නමුත් මෙසේ කාලනිර්ණය කිරීම මගින් අපට හැකිවුණා අපේ ඉතිහාසයේ හිඩැසක් නොමැති බව ප්‍රත්‍යක්ෂ කිරීමට. අපේ ඉතිහාසය දිර්ඝ කාලයක් තිස්සේ පැවත එන්නක්. මීට අවුරුදු 5900කට පමණ ප්‍රථම ඇටසැකිල්ලක් අපට සොයා ගැනීමට හැකි වූයේ සීගිරිය අවට කැණීම් කටයුතුවලින්. ඒ නිසා හෝමෝ සාපියන්වරුන්ගේ ආගමනය හුදු කතාවක් පමණක් නොවේ. මේ ඉන්නේ අපේ සැබෑ මුතුන්මිත්තන්. මේ අයගේ ජානමය උරුමය අපට තිබෙන බව දැන් සනාථ කර තිබෙන්නේ මේ හා සම්බන්ධව පැවැත්වූ පර්යේෂණ රැසක් තුළින්. මේ අයයි, අපේ ආදිවාසීන් අතරයි ඒවගේම ලාංකේය සමාජයේ ජනයා අතරයි ඇති පැහැදිලි සම්බන්ධය පිළිබඳ සාක්ෂි තහවුරුවී තිබෙනවා. 

දෙස් විදෙස් පර්යේෂකයන් විසින් මෙම පර්යේෂණ සිදුකර තිබෙන බැවින් මෙයින් නිගමනය කළ සෑම කරුණක්ම ඉතා අපක්ෂපාතීව ඉදිරිපත් කිරීමට අපට හැකියි. 
බලන්ගොඩ ප්‍රදේශයේ ඉලුක්කුඹුර ලුණුගල්ගේ ගල්ගුහාව පර්යේෂණ කටයුතු සඳහා යොදා ගත් වැදගත් ගල් ගුහාවක්. මේ ගල් ගුහාවේ කැණීම් කටයුතු අපට ඉතාමත් වැදගත් සාක්ෂි රැසක් හමුවුණා. අපට එහිදී පළමු වතාවට අපේ මිනිස්සු, ඒ දඩයක්කරුවන් ශාක ආහාර භුක්තිවිඳි බවට සාක්ෂි හමුවුණා. පිළිස්සු දික් කැකුණ ඇට එකී ගවේෂණ මගින් සොයාගත් දෙයක්. මෙලෙස පිළිස්සී ගිය ඇට බොහෝ කාලයක් ඉතිරිව පවතිනවා. එමගින් අපට අනාවරණය වන්නේ දඩයක්කරුවන් තවදුරටත් දඩයක්කාරයන් ලෙස සදාකාලිකව ජීවත් වූයේ නැති බව. යම්කිසි ලෙසකින් ඔවුන් ශාක ආහාර වැඩිපුර පරිභෝජනය කළ බවට එය එක් සාක්ෂියක් පමණයි. 

කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ආචාර්ය ප්‍රේමතිලක මහතා පුරා දේශගුණික විද්‍යාව පිළිබඳ ආචාර්යවරයෙක්. ඔහු හෝර්ටන්තැන්නේ සිදුකළ පර්යේෂණ මගින් අනාවරණය කරගැනීමට සමත් වූවා පසුගිය වසර 10000 මෙහා කාලයේ ඇතිවූ ගෝලීය උණුසුමට මිනිසුන් ප්‍රතිවාර දැක්වූයේ කෙසේද? අනුවර්තනය වූයේ කෙසේද? යන්න පිළිබඳව. ඒ අනුව ආචාර්යවරයා සොයාගත් කරුණ වන්නේ මෙකල ඔවුන් දඩයමෙන් මදක් ඈත්ව ගොස් ශාක ආහාරවලට යොමුවී ඇති බවයි. මේ දත්ත අපි කාලනිර්ණය කර තිබෙනවා. මේ සියල්ල ක්‍රි.පූ. 4500ට වගේ කාලයකට අයත් වන්නක්. එය දින වශයෙන් ගත්තොත් වසර 6400ක වගේ කාලයක්. එමගින් සනාථ වන්නේ අපේ රටේ මිනිසුන් එවකට අලුත් ප්‍රවණතාවක් ඇති කරගෙන තිබෙන බවයි. නමුත් අපි කවුරුත් ඒ පිළිබඳ දැන සිටියේ නැහැ. 
මෑතකදී සොයා ගත් ධාන්‍ය වර්ග කිහිපයක් පිළිබඳ පර්යේෂණ කටයුතු කිරීම සඳහා අපිට ගන්නෝරුව ජාන පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථානය සහාය දක්වනවා. මෙම ධාන්‍ය වර්ග පිළිබඳ වැඩිදුර ගවේෂණය කිරීම ඉතාම වැදගත් දෙයක්. මොකද, මේවායේ අති විශේෂත්වය වන්නේ, මේ අතර තිබෙනවා වල් වී වර්ග. අපි මීට අවුරුදු 6000කට ඉහතදී කැලෑවල තිබෙන වල් වී වර්ග පරිභෝජනය කිරීමට පටන් ගත්තා. අපි හිතන්නේ අපිට වී වගාව පැවත එන්නේ ඉන්දියාවෙන් කියා. 

pendent

එවැනිම කැණීම් මගින් අපට සොයා ගැනීමට හැකිවුණා හිරු එළියෙන් වියළාගත් වළං කැබලි. ඒවාට ජලය දමා භාවිතයට ගත නොහැකියි. එනිසා ඇතැම් විට ඒවා ධාන්‍ය වර්ග දැමීම සඳහා යොදාගන්නට ඇති. ඔවුන්ගේ ඒ ගබඩා කිරීම පිළිබඳවද සාක්ෂි ගණනාවක් මේ වනවිට හමුවී තිබෙනවා. මේ ගුහාවල බටු මීයන්ගේ ඇට කැබලි හමුවුණා. මෙවැනි බටු මීයන්ගේ කටු බහුල වීම, ඔවුන් ගුහා තුළ ධාන්‍ය ගබඩා කිරීමේ එක් සාක්ෂියක්. එමෙන්ම එහි හමුවූ ඇබරුම් ගල් ධාන්‍ය කරල්වල ඇට ඉවත් කිරීම සඳහා භාවිතයට ගත් දේවල් ලෙස අනුමාන කළ හැකියි. ඒවගේම ගිනි දල්වා ගැනීමට භාවිත කළ ගල් පතුරුද මෙහිදී හමුවී තිබෙනවා. මෙවැනි ගල් 50ක් 60ක් එකතැන තිබීම මගින් පැහැදිලි වන්නේ ස්ථීරවාසීන් ලෙස ඔවුන් දිවිගෙවූ බවට. ග්‍රාමීය ජීවිතයේ මුලම චර්යාත්මක ලක්ෂණය තමයි ඔවුන් ඒ ප්‍රදර්ශනය කළේ. හොලෝසීන භූ අවධියේදී වැසි සහ උණුසුම් ද්විත්වාකාර දේශගුණයක් පැවතියා. 

‍මොවුන් වැසි කාලයේ ආහාර සඳහා ගස් ගොළුබෙල්ලන් ආහාරයට ගෙන තිබෙනවා. මෙය ආර්ථික වශයෙන් ඉතාම වැදගත් දෙයක්. මේවායේ ප්‍රෝටීන් ප්‍රමාණයද ඉතා අධිකයි. විදේශ විද්‍යාඥයන් කළ පර්යේෂණ මගින් අනාවරණය කර තිබෙන්නේ, මෙම ගොළුබෙල්ලන්ගේ ඉතාම වැදගත් අසංතෘප්ත මේද අම්ල 02ක් තිබෙන බව. 

ඊට සාපේක්ෂව ඔවුන්ගේ මෙවලම් භාවිතය ඉතා සියුම් කාර්යක්ෂමතාවට පත්ව තිබෙන බවට මේ වනවිට හමුවී ඇති උපකරණ පිරික්සීමේදී පැහැදිලි වෙනවා. අපි මෙම පර්යේෂණය මගින් පමණක් නොව ලංකාවේ සිදුකළ පර්යේෂණ ගණනාවක් මගින් සොයාගනු ලැබූ උපකරණ මොනවාද යන්න පිළිබඳව වැඩිදුර පර්යේෂණ කටයුතු සිදුකරමින් යනවා. ඇතැම් ඇට කැබලිවලින් සකස් කළ උපකරණද ඒ අතර අපට හමුවුණා. වෙනත් රටවලින්ද මෙවැනි උපකරණ හමුවී තිබෙන අතර, ඒ විද්‍යාඥයන්ගේ මතය නම් හඬක් උත්පාදනය කිරීම සඳහා මෙවැනි උපකරණ යොදා ගත් බවයි. බලන්ගොඩ පමණක් නොව නාරම්මල ප්‍රදේශයෙන්ද මෙවැනි උපකරණ සොයාගෙන තිබෙනවා. ඒ අනුව පැහැදිලිවන්නේ මෙය කිසියම් ප්‍රමිතිගත දෙයක්, සම්මුතියක් ලෙස පැවති බවයි. ඔවුන් සංගීතමය හඬක් උත්පාදනය කිරීමට සමත් වුණාද යන්න පිළිබඳවත් අපි ඉදිරීයේදී අධ්‍යයනය කිරීමට අපේක්ෂා කරනවා. 

ඒවගේම අපට හමුවුණා කහඳ පතුරකින් නිර්මාණය කරගත් පෙන්ඩන්ට් එකක්. 6.5ක දැඩියාව තිබෙන ගලක් රැගෙන හදවතක හැඩය කපා උඩින් සිදුරක් විද ඔවුන් මෙය පලඳාගෙන තිබෙනවා. එය ඇත්තෙන්ම සංකේතාත්මක ලක්ෂණයක්. සංකේතාත්මක දේවල් නිෂ්පාදනය ලෝක පුරාණයෙන් විශාල ප්‍රමාණයක් වාර්තා වෙනවා. නමුත් අපේ බලන්ගොඩ මානවයා හරිම සරලයි, ප්‍රාථමිකයි, අපි ඉන්දියාවේ සංස්කෘතිය රැගෙන දියුණු වුණා යැයි ඉතිහාසය පිළිබඳ තිබෙන ප්‍රධාන මතයට මෙය අභියෝගාත්මක සාක්ෂියක්. 
අපේ අනන්‍යතාව ගැන පොදු ගැටලුවක් අපට තිබෙනවා. ඒ නිසා රටේ ඓතිහාසික අනන්‍යතාව පිළිබඳ අනිවාර්යයෙන් පැහැදිලි කළ යුතුයි. මේ පර්යේෂණ ව්‍යාපෘතියෙන් සංස්කෘතික අනන්‍යතාවන් සහ සංස්කෘතිය අඛණ්ඩව තහවුරු කිරීමටයි අපට අවශ්‍ය වූයේ. 
අපි අකුරු කරන්නට ආරම්භ කළේ මෞර්ය අධිරාජ්‍යය කාලයේ එහෙන් පැමිණි බ්‍රාහ්මීය අක්ෂරවලින්. අපි කවුරුත් ඒ ගැන දන්නවා. අපි අද ලියන සිංහල අකුරු පැවතගෙන එන්නේ එයින්. නමුත් ඒ අකුරු පැමිණීමට ප්‍රථම, අතීතයේ සිටි අපේ මුතුන්මිත්තන් රූපාක්ෂරයෙන් යම් දෙයක් ඉදිරිපත් කිරීමට උත්සාහගෙන තිබෙන බව පුරාවස්තු කැණීම්වලින් පැහැදිලිව සනාථ වෙනවා. මෝරෙක්ගේ දතක් බෙල්ලේ එල්ලා ගැනීමට ඔවුන් එහි සිදුරක් විදලා තිබෙනවා. නමුත් මේ ගල් ගුහාව තිබෙන්නේ මුහුදට ආසන්න ප්‍රදේශයක නොවේ. නමුත් මැරුණු මෝරෙකු කවදාවත් ගොඩට ගලන්නේ නැහැ. මෝරා මැරුණු පසු මුහුද යටට ගිලා බහිනවා. එවැනි මැරුණු මෝරුන්ගෙන් මේ දත් ලබා ගත්තානම් ඔවුන්ට ගැඹුරු මුහුදේ කිමිදීමට හැකිවෙන්න ඕන. එසේ නොමැතිනම් මෝරු දඩයම් කරන්න අවශ්‍යයි. නමුත් මොවුන් මුහුදේ සිට කිලෝමීටර් 40ක් රට අභ්‍යන්තරයට මෝර දත් ගෙනවිත් තිබෙන අතර එහි සිදුරු කර නැති මෝර දත් 03ක්ද තිබෙනවා. 

ඒවගේම අමු මැටි ගුලියකින් ඇඹූ සුනඛයෙකුගේ මුහුණක්ද අපට කැණීම් කටයුතුවලදී හමුවුණා. මෙය ක්‍රි.පූ. 4500 ගණන්වලට කාලනිර්ණය වීමේදී අපට පැහැදිලි වන්නේ ඒ කාලය තුළද සුනඛයන් අපේ රටේ සිටි බව. බෙල්ලන්විල පැලැස්සේ පුරාවිද්‍යා කැණීම් මගින් බල්ලන්ගේ ඇටකටු හමුවුණා. සුනඛයා අපේ රටේ සතෙක් නොවේ. ප්‍රථම වතාවට සුනඛයන් ගෘහාශ්‍රිත කළේ යුරෝපයේ සහ අග්නිදිග ආසියාව තුළයි. අපේ රටේ සුනඛයන් සිටියා නම් එය අග්නිදිග ආසියාවෙන් පැමිණි ජන සංක්‍රමණ පෙන්නුම් කිරීමට එය කදිම නිදසුනක් වෙනවා. ඒ අනුව ඉන්දියාවෙන් පමණක් නොව ජන සංක්‍රමණ අග්නිදිග ආසියාවෙන්ද සිදුවුණා. 

අපි කතා කරන භාෂාවෙන් පවා ඒ බව හඳුනාගන්න පුළුවන්. අපි කතාකරන භාෂාවෙන් බහුතරයක් පාලි, සංස්කෘත භාෂා. නමුත් අපේ පුරාණ සංස්කෘතික සෙල්ලිපිවල සඳහන් වෙන වචන බොහොමයක් මෙකී භාෂා ආභාසයට නොගත් වචනයි. ඒ වචන අයිති වෙනත් භාෂා පවුල්වලට. සෙනරත් පරණවිතාන මහතා ඒවා පැහැදිලි කළ නොහැකියි කියා ඉතිරි කර දමා තිබෙනවා. 

මුණ්ඩා භාෂාවත් එවැනිම භාෂාවක්. 'බෝයාව', 'ටොක්ක' යන වචනයන් හින්දු ආර්යය භාෂාවේ නැහැ. අන්දමන් දූපත්වල අය %ටොක්ක^ ලෙස හඳුන්වන්නේ වැරෙන් හිසට පහරදීමයි. අපි මේ වචන අහනවා. අපි ඒවා භාවිත කරනවා. එයින් පැහැදිලි වෙන්නේ අපේ ලිඛිත ඉතිහාසයේ සඳහන් වෙන අයුරින් අපේ ඉතිහාසය සරල දෙයක් නොව ඉතා ගැඹුරු දෙයක් බවයි. මෙය අතීශය සංකීර්ණ දෙයක්. පසුගිය අවුරුදු 7000ට කලින් ඉන්දියාවෙන් වෙන් වී අප වෙනම භූමියක් අත් කරගැනීමට පෙර ගොඩබිමින් අපේ රටට නොයෙක් සංක්‍රමණ සිදුවුණා. මේ කැණීම් අතර අපට වියපු වට්ටියක් හමුවුණා. මෙය වසර 5000ක් පමණ පැරණි වට්ටියක්. මෙය තිබුණේ පොළෝ මට්ටමේ සිට මීටර එක හමාරක් පමණ ගැඹුරින්. මෙය මෙපමණ කාලයක් දිරාපත් නොවීමට හේතුවක් වූයේ මෙහි දෙපැත්තෙන්ම යම් ද්‍රව්‍යයක් ආලේපනය කර තිබෙන නිසයි. වට්ටිවල බෙලි ගාන සිරිතක් ලංකාවේ ඇර වෙන කිසිම රටක දකින්නට ලැබෙන්නේ නැහැ. මේ සිරිත අපි අවුරුදු දහස් ගණනක අතීතයකින් ගෙන එන්නක් මෙහි ජාන 22ක් දැනට හඳුනාගෙන තිබෙනවා. 
මේ සියල්ලන්ගෙන්ම පැහැදිලි වන්නේ අපට අතීතයෙන් උරුම වූ සංස්කෘතියක් තිබෙන බවයි. ජෛව විද්‍යාත්මක වශයෙන් උරුමයක් අපට තිබෙනවා.
කෙනෙකුට අවශ්‍ය නම් සැබෑ ඉතිහාසය දැනගැනීමට ඉදිරියේදී කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලය මගින් සාධනීය විද්‍යාත්මකව ඒ අවස්ථාව ලබාදීමට ඉදිරියේදී අපේක්ෂා කරනවා.'