Category Archives: columns

පෙවිල්ල

බොන අයට පොවන්නට ඕනෑ නැත්තේය. එයට හේතුව ඒ ගොල්ලන්ට නොපෙව්වාට බොන්න පුළුවන් නිසාය. ඒත් සමහරුන් කරන්නේ බොන්න පුළුවන් අයටත් වද කර කර පොවන්නට යෑමය. අනුන්ගේ මඟුල් ගෙවල්වලදී එහෙම බලෙන් පොවන්නට යන්නේ ආදරය පෙන්වන්නටය. එහෙම පෙරැත්ත කර කර පොවලා කර්පට් වුණාම පෙව්ව එකා එක්කත් ඇවිලෙන්න යනවාය.

ආණ්ඩුව කරන්නේ මත්පැන් පොවලා ජනතාව ලෙඩ කරන එකය. ආණ්ඩුවේ අරක්කු කොච්චර පෙව්වත් වැරැද්දක් නැතිවුණාට හොර පොළවල අරක්කු නම් බීමත්, ළඟ තබා ගැනිල්ලත් දඬුවම් ලබන වැරදිය. මිනිස්සුන්ට අරක්කු පෙවිල්ලෙන් ආණ්ඩුව ලබන ආදායම අරක්කු පොවලා ලෙඩ වෙච්ච මිනිස්සු ආණ්ඩුවේ ඉස්පිරිතාලෙකට දැම්මාම බෙහෙත් පොවන්නට වියදම් කරනවාය.
අරක්කුවලට වැඩියෙන් සැර ලෝදිය පෙවිල්ල කරන්නේ අපායේ වැටුණාමය. අරක්කු බීමේ පවට අපායට වැටුණු එකාට යමපල්ලන් එහිදී පොවන්නේ ලෝදියය. ඒත් අරක්කු බීලා පුරුදු එකාට අපායේදී ලෝදිය පෙවිල්ල අමාරු නැත්තේ දෙකම එකවාගේ හින්දාය. සමහර අය අරක්කු පෙවිල්ලට කියන්නේ ගිනිවතුර පෙවිල්ල කියලාය.

අම්මලා දරුවන්ට පොවන්නේ කිරිය. ඉස්සර නම් කිරි පෙව්වේ මවගේ තන පුඩුවෙන්ය. එහෙත් අද ළදරුවා අඩන කොට කිරි පොවන්නේ රබර් සූප්පුවෙන්ය. සමහර අම්මලා ළදරුවන්ට තනකිරි නොපොවන්නේ තනකිරි පෙවූ විට ඉක්මනට මහලු වෙන හින්දා යැයි කියනවාය. තනකිරි වෙනුවට පිටිකිරි පොවලා හදන දරුවන්ට ජාතික කැක්කුමක් නැතැයි කියනවාය. එළදෙන පැටියාට පොවන කිරිටික බලෙන් දොවා ගන්නා අපි ඒ කිරි අපේ දරුවන්ට පොවන තරමට අකාරුණික වෙලා තියෙනවාය.
සතා සර්පයාට කිරි පොවලා ඇති දැඩි කිරිල්ල බොහොම නරකය. සමහර අය කැලෙන් අල්ලාගත් සර්පයන්ට කිරි පොවලා ලොකු මහත් කරන්නේ නිකං හුරතලයට වගේය. කැලෙන් අල්ලා ගෙන, කූඩුවක දමා, කිරි පොවමින් නයි පැටියකු ඇති දැඩි කළ තාපසයාට අන්තිමට සිදුවුණේ උගේ දළ පහරින් මිය ඇදෙන්නටය. මූසිලයා තමන් සමග වීණා වාදන තරගයට ඒම ගැන උරණ වූ ගුත්තිල පඬිවරයා කිව්වේ &මොහුට අප දුන් සිප් – පෙවූ කිරි වැන්න විෂගොර සප්* කියලාය. එයින්ද පෙනෙන්නේ විෂඝෝර සර්පයන්ට කිරි පොවලා ඇති දැඩි කෙරුවත් කිසි කෙළෙහි ගුණයක් නැති බවය.

දරුවන්ට පොවන්නට කිරිපිටි ගන්න සල්ලි නැති දුප්පත් අම්මලා දරුවා කෑ ගසනවිට කොත්තමල්ලි වතුර පොවනවාය. කොත්තමල්ලිවල පෝෂණය නැති නිසා ඒවා පොවලා හදන දරුවන්ට මන්දපෝෂණය වැලඳෙනවාය. හාල් කිලෝව රුපියල් සියයට නැගලා හින්දා දරුවන්ට කැඳ පොවන්නටද අම්මලාට අමාරුය. පහුගිය යුද්ධ කාලයේ යාපනේ දරුවන්ට කැඳ පොවන්නට සිද්ධ වුණේ ගොවිතැන් පාළු වෙච්ච හන්දාය.
ගඟේ වැටුණු විට පෙවෙන්නේ වතුරය. ගඟේ වැටුණු එකා මිය යන්නේ වතුර පෙවිල්ල හින්දාය. කිරි පෙවිල්ල ලේසි වුණාට කසාය පෙවිල්ල නම් හරි අමාරුය. තිත්ත රස කසාය පොවන්නට දරුවන්ට වගේම වැඩිහිටියන්ටද අමාරුය. දැන් නම් ලෙඩ වුණාම බොහෝ දෙනෙකුට පොවන්නේ ඉංග්‍රීසි බෙහෙත්ය. පතඅට එකට හිඳවා කසාය කෝප්පයක් පොවනවාට වඩා එක බේත් පෙත්තක් පෙවිල්ලෙන් ගුණ ගන්නට පුළුවන්ය. කුඩා දරුවන්ට බේත් පොවන්නට අමාරු පොවන දේ පිටගිරියේ යන නිසාය. නාසය මිරිකලා පෙව්ව විට පිටගිරියේ යන්නේ නැතැයි අම්මලා කියනවාය.

සමහරුන් වස බොනවා වෙනුවට අනුන්ට වස පෙවිල්ලට දස්සය. තම දරුවන් දෙදෙනාට වස පොවා තමාද වස බී මියගිය අම්මා කෙනෙකු ගැන පසුගියදා පත්තරවල පළවුණාය. එහෙම දරුවන්ට වස පෙව්වේ ඒ අය කන්න බොන්න නැතුව දුක් විඳින හින්දායයි ඒ අම්මා මැරෙන්නට පෙර ලිපියක් ලියා තබා තිබුණාය.

පෙරේතයන්ගේ උගුර ඉතාම කුඩා හින්දා උන්ට කිසිවක් පොවන්නටත් අමාරුය. &උගුරත් නොතෙමෙයි සුරගඟ වැටුණත්* කියලා කියන්නේ සුරඟගේ වැටුණත් වතුර නොපෙවෙන නිසාය.
සමහර දරුවන්ට මොනවා පෙව්වත් දැනුම පොවන්නට බැහැයි කියනවාය. කොච්චර උත්සාහ කළත් මොළේ නැති සිසුවාට දැනුම පොවන්නට ටියුෂන් ගුරුවරයාටත් බැරිය.

මොනවා පෙව්වත් අමාරුම පෙවිල්ල පණ පෙවිල්ලය. මිය යන්නට පණ අදින කෙනාට පණ පෙවිල්ලම කාටවත් බැරිය. ඇඟට පණනැති වනවිට වැඩක් කරවා ගන්නට නම් පණ පෙවිල්ලට සිදුවෙනවාය. සමහර අයට හැමදාම එකම වැඩක් භාර දුන් විට කාර්යක්ෂමතාව අඩුවෙන නිසා පණ පොවන්නට ඕනෑ වෙනවාය. පණ ඇති මිනිසුන්ට පමණක් නොව පණ නැති ආයුධද නිතර පාවිච්චි කර මුවහත මොට්ට වූ විට පණ පොවන්නට සිද්ධ වෙනවාය. ආයුධ පණ පොවන්නේ ගිනියම් වෙනතුරු රත්කර තළා ගැනීමෙන්ය. කම්මල්කාරයා ආයුධය පණ පොවන්නට මයින හම ඇදලා ගින්දර අවුළුවා ගන්නවාය. ගිනිගලේ අල්ලලාද ආයුධ පණ පොවන්නට පුළුවන්ය. ආයුධ පණ පොවන්නට සිද්ධ වෙන්නේ වැඩිය වැඩ ගැනීම නිසා මුවහත මොට්ට වූ විටය. ඒත් වැඩ නොකර මොට්ට වූ එකාගේ මොළය ගිනි අඟුරුවලින් රත් කරලාවත් පණ පොවන්නට නම් බැරිය. අද සිංහලයාට මෙහෙම වෙලා තියෙන්නේ ඒ අයගේ මොට්ට වෙච්ච මොළය පණ පොවන්නට කවුරුවත් උත්සාහ නොකරන නිසා යැයි කියනවාය.

නරකම පුරුද්ද අනුන්ගේ දේවලට අත පෙවිල්ලය. සමහරු පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ තමන්ට කොච්චර තිබුණත් අනුන්ගේ දේවල්වලට අත පොවන්නටය. එහෙම අනුන්ගේ දේවලට අත පොවන්නට ගිහිං අමාරුවේ වැටුණු අය බොහොම ඉන්නවාය. සමහර ලොකු රටවල්ද වෙනත් රටවලට අත පොවන්නට හරි දස්සය. ඇමෙරිකාව ලොව අනිත් රටවලට අතපොවන්නට ගිහිං මේ සැරේ නම් ට්‍රම්ප් අමාරුවේ වැටුණේය. අපේ දේශපාලුවන්ටද සිද්ධ වෙන්නේ ඡන්දය ඉල්ලලා ඡන්දදාසලාට අත පොවන්නටය. ඒ අය ඡන්දයෙන් ජයගත්තාට පසු අත පෙවූ ඡන්දදාසලාට සිද්ධ වෙන්නේ අත පොවනවා වෙනුවට ඒ අය කන දිහා බලාගෙන අත ලෙව කන්නටය.

ටිබෙටය සහ බටහිර විද්‍යාව

ටිබෙටය යනු ලක්‍ෂ තුනකට ආසන්න ජනතාවක් වාසය කරන වර්ග කිලෝමීටර දොළොස් ලක්‍ෂයක පමණ භූමි ප්‍රදේශයකි. ටිබේටය තවමත් තාක්‍ෂණික දියුණුවක් ලැබූ ප්‍රදේශයක් වශයෙන් හඳුනා නොගැනේ. එහෙත්, එය ලෝකයේම ආකර්ෂණය දිනාගත් ස්ථානයකි. ඒ අන් කිසිවක් නිසා නොව මහායානික බුදුදහම හේතුවෙනි. 

ටිබෙට් ජන ජීවිතය අතිවිශාල වශයෙන් ආගමික පසුබිමකින් යුක්ත වන අතර, 1950 දශකය පමණ වනතෙක් එහි පිරිමින්ගෙන් සියයට 20කට වැඩි පිරිසක් බෞද්ධ භික්ෂූන් බවට පත්ව සිටි බව ඓතිහාසික වාර්තා පෙන්වා දෙයි. ලෝකයේ වහලය %Roof of World^ යන අන්වර්ථ නාමයෙන් හැඳින්වෙන ටිබෙටය ඉතා සාමකාමී කලාපයක් වශයෙන් පෙන්වා දීමට පුළුවන. 

ප්‍රමාණයෙන් මෙතරම් කුඩා, නූතන තාක්‍ෂණය අතින් නොදියුණු, ළඟා වීමට අපහසු මෙම භූමි ප්‍රදේශය විවිධ යුගවලදී අවධානයට පාත්‍ර වූයේ, මන්ද යන්න සොයා බැලීම ඉතා වැදගත් වේ. ඇතැම් විට එම සොයා බැලීම ලෝකය පිළිබඳ නව මානයක් හෙළි කිරීමට හේතු වන්නකි. මවිසින් ගොඩනගනු ලබන උපන්‍යාසය වන්නේ නූතන බටහිර විද්‍යාවේත්, දර්ශනයෙත් මූල් බීජය ඇත්තේ ටිබෙටයේ බවයි. 

නිව්ටෝනියානු විද්‍යාවත් ඉන් පෙර පැවැති බටහිර විද්‍යාවත් ගත් විට අණුකවාදයටත් %Atomism^ පදනම්වාදයටත් %Foundationalism^ නතු වූවක් බව පෙනී යයි. පසුකාලීනව ඇල්බට් අයින්ස්ටයින් වැනි විද්‍යාඥයන් විසින් මෙම පදනම්වාදය බිඳදමමින් ලෝකයේ ස්වභාවය සම්බන්ධයෙන් නිශ්චිත අර්ථයක් ලබාදිය නොහැකි බව පෙන්වා දෙන ලදී. අයින්ස්ටයින් සිය න්‍යායන් ගොඩනැගීමට ආගමික අදහස් උදහස් බලපෑ බව ප්‍රසිද්ධියේ පිළිගෙන ඇත. 
අයින්ස්ටයින්ගේ සාපේක්‍ෂතාවාදයත්, ඉපැරණි බෞද්ධ දාර්ශනිකයෙකු වන නාගාර්ජුනයන්ගේ සාපේක්‍ෂතාවාදයත් අතර ඉතා සමීප සම්බන්ධයක් පවතී. ලෝකය සම්බන්ධයෙන් ඇති පදනම්වාදී විග්‍රහය ඔවුන් දෙදෙනා අතින්ම බිඳවැටේ. අයින්ස්ටයින් 20 වැනි සියවසේ ජීවත් වූවෙකු වුවද, නාගාර්ජුනයන් අයත් වන්නේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ දෙවැනි සියවසට පමණය. නාගාර්ජුනයන්ගේ ඉගැන්වීම් ටිබෙටය තුළ අතිශයින් ප්‍රකටව පැවැති අතර, එක්තරා යුගයකදී මෙම දර්ශනයන් බටහිර සමග සම්බන්ධ විය. ඒ ටිබෙටයට වරින්වර පැමිණි දේශාටකයන් නිසාය. මෙසේ වෙන්ව පැවැති සම්ප්‍රදායන් දෙකක් එක්කිරීම ගැන ජේසුයිට් නිකායේ පූජකවරුන් වෙත විශේෂ ස්තුතියක් පළවිය යුතුය.

ටිබෙටයේ මුලින්ම සංචාරයක නිරත වූ ජේසුයිට් නිකායික පූජකවරුන් වශයෙන් Antóniode Andrade සහ Manuel Marques පෙන්වා දීමට පුළුවන. ඒ 1624 වසරේදීය. ඊට පසු IppolitoDesideri නම් ඉතාලි ජාතික ජේසුයිට් නිකායික පූජකතුමා 1712 වසරේදී ටිබෙටයේ සංචාරය කළේය. එතුමා එහි නැවැතී සිට ටිබෙට් භාෂාව ඉගෙන ගනිමින් කිතුනු දර්ශනය ටිබෙටයේ රජුටත්, ටිබෙ‍ටයේ දර්ශනය බටහිර ලෝකයටත් ගෙන ඒමට කටයුතු කළේය. එතුමා ටිබේටයේ මුල්බැස ගෙන තිබූ ශුන්‍යතා දර්ශනය පිළිබඳ බටහිර ලෝකයට මුලින්ම හඳුන්වා දුන්නේය. ශුන්‍යතා දර්ශනයේ ඇති දාර්ශනික පසුබිම අද වන විට අයින්ස්ටයින්ගේ සාපේක්‍ෂතාවාදයේද, පශ්චාත් නූතන දර්ශනයේද එක ලෙස දැකගැනීමට ලැබේ. 
මහාචාර්ය ඇලිසන් ගෝප්නික් සිය පර්යේෂණ මගින් පෙන්වා දුන් පරිදි, බෞද්ධ දාර්ශනික හරය අයින්ස්ටයින්, ෂාක් ඩෙරීඩා වැනි දාර්ශනිකයන්ගේ පමණක් නොව ඩේවිඩ් හියුම්, මාර්ටින් හියිඩෙගර්, ආතර් ෂෝපන්හවර් ලූ‍ඩ්විග් විග්න්ස්ටයින් ආදීන් තුළද දැකගැනීමට ලැබේ. ප්‍රංශයේ බුදුදහම දැන සිටි ජේසුයිට් නිකායික පූජකවරුන්ගේ ආභාසය 1711-1776 කාලයේ ජීවත් වූ ඩේවිඩ් හියුම්ට බොහෝ සේ ලැබුණු බවද ගෝප්නික් මහාචාර්යවරිය පෙන්වා දෙයි. 

විපක්ෂයයි ආණ්ඩුවයි

මේ වනවිට ලංකාවේ ආණ්ඩුවක් නෑ වගේය. පොදුජන පෙරමුණ පළාත් පාලන මැතිවරණය ජය ගත්තාත් සමගම ආණ්ඩුව හෙල්ලුනේය, දෙකඩ වන්නට ගියේය, අගමැති පිළිබඳව ගැටලු ආවේය. %පොහොට්ටුවක් කරපු හදියක්^ හන්දියක් හන්දියක් ගානේ කතා උනේ මෙහෙමය. බය නැති අයට බයක් ගෙනාවේය. 

මෙහෙම වුණේ ඇයි? පසුගිය කාලසීමාව පුරාම යහපාලන ආණ්ඩුව මිනිස්සුන්ට ඇඟට දැනෙන්නට දෙයක් කළේ නැත. හැමවිටම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය දැන් තියෙනවා කියමින් කෑ ගැසුවා පමණය. මිනිස්සුන්ට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, නිදහස ගැන දැනෙන්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය හෝ නිදහස බැඳ දමා තිබ්බොත් පමණය. ජනතාවට අවැසි තමන්ට සහන මිසක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නොවේය. 

මෙම ප්‍රතිඵලය ආණ්ඩුවට හොඳ රතු එළියකි. දේශපාලන න්‍යායන්ට අනුව විපක්ෂය වගේම බලපෑම් කණ්ඩායම් කියන්නේද රටකට අත්‍යවශ්‍ය වන දේශපාලන සංඝටක බව වර්තමානයේදී හොඳාකාරම ඔප්පු වී හමාරය. අපිට වැරදුණු තැනක් ඇත. ඒ බලයට පැමිණි පසු මේ බලපෑම් කණ්ඩායම්වලට හා විපක්ෂයට සලකන ආකාරයය. 

විශේෂයෙන්ම බලයට පත්වන ඕනෑම ආණ්ඩුවක් කරන්නේ තමන්ගේ බලය රැක ගැනීම සඳහා පමණක් තම බලය පාවිච්චි කිරීමය. අවනත නොවන විපක්ෂයේ අයවලුන්ව බයෙන් බිරාන්ත කර තැබීමය. රටක ප්‍රතිපත්ති ඉදිරියට ගෙනයාම පසෙක තබා තමන්ගේ බඩගෝස්තරය රැක ගැනීමට යාමෙන්ද, බලය තහවුරු කර ගැනීමට යාමෙන්ද අපට අහිමි වූ දෑ බොහෝය. කවුරු තරහ වුණත් තිත්ත ඇත්ත මේකය.

මේ දිනවල ඉන්දියාවේ රෝ (RAW) ඔත්තු සේවයත්, ඇමෙරිකානු සී.අයි.ඒ (CIA) ඔත්තු සේවාවන් ගැන කතාව කරළියට පැමිණ ඇත. විශේෂයෙන්ම මේ පවතින ආණ්ඩුව පවත්වාගෙන යෑමට තානාපති අංශ වගේම විදේශ ඔත්තු සේවාවන් මගින් විශාල මෙහෙවරක් සිදු කරන බවට සමාජය තුළින්ම කතිකාවතක් නිර්මාණය වී තිබේ. 

විශේෂයෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන තීන්දු ගැනීමේදී වැදගත් භූමිකාවක් ඉන්දියාව සිදු කරන බව නොරහසකි. &ලංකාවේ නායකයන් තෝරන්නේ ඉන්දියාවේ සවුත් බ්ලොක් (South Block) එක*. මේ කතාව කියන්නේ ඉන්දියානු තානාපති අංශ නිලධාරියෙකි. ආණ්ඩුව, විපක්ෂය වගේම බලපෑම් කණ්ඩායම්වලටත් ඉන්දියානු රාජ්‍ය තන්ත්‍රික වගේම ඔත්තු සේවාවල බලපෑම ඉතා ඉහළය. ඕනෑම රටක් අස්ථාවර වූ විට පාලනය පහසුය. මෙය ඉතා සරල න්‍යායක් වුවද ඉන් ඇතිවන අතුරු ප්‍රතිඵල ඉතා විශාලය. ඉතිහාසයේ පටන් අප රට අස්ථාවර වීමට බලපෑ මුඛ්‍යතම සාධකයක් බවට පත්වූයේ අපේ අසමගියයි. හැමදාම හැම ආණ්ඩුවක්ම කළේ පවතින විපක්ෂ හා බලපෑම් කණ්ඩායම් මර්දනය කිරීමය. රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා අවශ්‍යය. නමුත් අප රටක් විදිහට අපේ ගමනක් යා යුතුය.

එදා ජේ.ආර් සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායකගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කළේය. එහෙම කළේ ඊළඟ ඡන්දෙදී ජේ.ආර්ගේ ආණ්ඩුව පෙරළයි කියන පරාණ බයටය. ඉන්දියාව යුද්ධයට මුලින් අනුබල දුන්නද පසුව ජේ.ආර්ට කිව්වේ ද්‍රවිඩ ජනතාවට දේශපාලන විසඳුමක් ලබාදෙන ලෙසය. ඒ වගේම L.T.T.Eය නිරායුධ කිරීමටද උදව් කරන බවය. නමුත් රට ගැන නොසිතා ජේ.ආර් දේශපාලන විසඳුමක් දුන්නේ නැත. ඒ රට බෙදනවා කියා ප්‍රචාරය කර සිරිමාවෝ බලයට එයි කියන පටු පෞද්ගලික දේශපාලන අරමුණු පෙරදැරි කරගෙනය. 
එයින් වූ හානිය අදටත් අපේ රටට බලපාන්නේ ‍කෙසේදැයි ඔබට අමුතුවෙන් වටහා දිය යුතු නැත. එදා L.T.T.Eය හා ජනවාර්ගික අර්බුදය නිමා කරන්නට ඉන්දියාව සිරිමාවෝ සහ ජේ.ආර් එකතු කරන්නට උත්සාහ කළේය. එවකට ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස්වරයා වූ ජේ.එන් ඩික්සිත් සිරිමාවෝ මුණගැසී කීවේ ඉන්දු – ලංකා ගිවිසුමට සහය දෙන ලෙසය. &මගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කරලා තියෙද්දී කොහොමද මම සහාය දෙන්නෙ. මගේ පාක්ෂිකයන්ට කියන්නෙ මොනවාද? මට ප්‍රජා අයිතිය දෙන්න එතකොට බලමු* සිරිමාවෝ ඩික්සිත්ට කීවේ එලෙසය.

ඩික්සිත් මේ පණිවිඩය ජේ.ආර්ට දුන්නද ජේ. ආර්. මෙයට අදිමදි කළේය. මේ නිසා මැතිනිගේ සහාය නැතිවිය. නමුත් ඉන්දියාව අනෙකුත් වාමාංශික පක්ෂ එකතු කර ගත්තේය. විජය, රාජිත, ඔසී ප්‍රමුඛ මහජන පක්ෂය වගේම වාමාංශික පක්ෂ ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට සහාය පළ කළේය. නමුත් එදා තිබූ ප්‍රධාන විපක්ෂය වූ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය මෙයට විරුද්ධ වීම නිසා ඉන්දියාවත්, ජේආර් වගේම ඉන්දු – ලංකා ගිවිසුමත් රටේ විරෝධතාවට ලක් විය. මෙයින් වූයේ නැවත රට අස්ථාවර වීමය.
1987-88 කාලපරිච්ඡේදයේදී එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානය මගින් ලංකාවට එරෙහිව ජාත්‍යන්තරය තුළ දැඩි සාවද්‍ය ප්‍රචාර ගෙන ගියේය. නමුත් ප්‍රේමදාස විපක්ෂයද එකතු කරගෙන මේ බොරු ප්‍රචාර සුද්ද කර ගන්නට සමත්විය. ලලිත් – ගාමිණීලා දෝෂාභියෝගය ගෙනාවට පසුව ප්‍රේමදාස විපක්ෂයට පහර දෙන්නට පටන් ගත්තේය. නමුත් ප්‍රේමදාසට වැරදුණේද එතැනය. ප්‍රේමදාසගේ වැටීම ආරම්භ වූයේද එතැනින්ය. 

චන්ද්‍රිකාගේ පාලන කාලයේදීද කළේ විපක්ෂයට තැළීමය. මහින්ද රාජපක්ෂ කළේද එයමය. එදා විපක්ෂයට පහර දුන්නේය. එක්සත් ජාතික පක්ෂය කෑලිවලට කැඩුවේය. අවසාන ප්‍රතිඵලය වූයේ රට යුද්ධයෙන් මුදාගත් නායකයාට 2015දී ගෙදර යන්නට වීමය. ඒ විපක්ෂයට පහරදීමේ පලවිපාකය.

ඕනෑම ආණ්ඩුවක් කළ යුත්තේ විපක්ෂයට පහර ගසමින් කෑ ගසමින්, බය කරමින් කාලය කා දමනවාට වඩා රටට දැනෙන වැඩක් කිරීමය. ඉන්දියාවේ දේශපාලනයත් මේ වගේ නැත. ඉන්දියාවේ ආණ්ඩුව විපක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන්ට නඩු පටලවන්නේ නැත. ආණ්ඩුවට විරුද්ධව කෑ ගහන විපක්ෂ මන්ත්‍රීවරු කූඩුවේ දමන්න සටකපට දේශපාලන තුරුම්පු ගහන්නේද නැත. ඒ වගේම ආණ්ඩු පක්ෂයේ අයත් තමන්ට දූෂණ හෝ වංචා චෝදනා ඇති නම් ඒවා හොයන්නට ඉඩ දෙයි. ආසන්තම උදාහරණය කොංග්‍රස් පක්ෂයේ හිටපු අග්‍රාමාත්‍ය මන්මෝහන් සිංය. ඔහු තමන්ට එල්ලවන චෝදනාවලට තම නිර්දෝෂිභාවය පෙන්වීම සඳහා කළේ ස්වාධීන පරීක්ෂණයකට ඉඩ දීමය. මේවා අපේ රටට හොඳ පාඩම්ය.

ජේ.ආර්, ප්‍රේමදාස, චන්ද්‍රිකා, මහින්ද, මෛත්‍රී – රනිල් ඇතුළු හැමදෙනාම කළේ විපක්ෂයට තළ තළා හිටපු එකය. දැන්වත් කළ යුත්තේ පරණ පාඩම් පොත් පෙරළා බලා බලය රැක ගන්නට කරන දේශපාලන ගේම් ගහන්නේ නැතිව හරියට රට කරගෙන යෑමය. ප්‍රතිපත්ති ඉදිරියට ගෙන යෑමය. රෝ හා සී.අයි.ඒ කරන්නේද තම රටේ ප්‍රතිපත්ති රාමුව සකස් කර ඒවා ඉදිරියට ගෙන යාමට දේශපාලඥයන්ට අවශ්‍ය පරිසරය සැකසීමය. අප කළ යුත්තේ අපටම අනන්‍ය රටට ඔබින ප්‍රතිපත්තියක් සකසා ගෙන රටක් විදියට ආර්ථික වශයෙන් ශක්තිමත් වී ඉදිරියට යෑමය.

නිපුන් ඒකනායක

 

 

ජනපතිතුමනි ‘’හෙට’ දිනය උදා වී අවසන්ය

පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ප්‍රමුඛ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයත්, එක්සත් ජාතික පක්ෂයත් පුනපුනා පැවසූ කරුණක් වූයේ පළාත් පාලන මැතිවරණයකින් ආණ්ඩුවක් වෙනස් නොවන බවයි. නමුත් පෙබරවාරි 10 වැනිදා පැවැති පළාත් පාලන මැතිවරණය මේ වනවිට ආණ්ඩු වෙනස් කරන මැතිවරණයක් බවට පරිවර්තනය වෙමින් තිබේ.

පළාත් පාලන මැතිවරණයකින් ආණ්ඩු වෙනස් විය නොහැකි බව පවසන උදවියට පසුගිය ජනාධිපතිවරණයෙන් පසු ආණ්ඩුව වෙනස් කළේ කොහොමදැයි යන්න පිළිබඳ දැන් අමතක වී තිබේ. එම මැතිවරණය පැවැත්වූයේ රටේ ජනාධිපතිවරයා තෝරාගැනීම වෙනුවෙන් වුවද, පත්වූ ජනාධිපතිවරයා ව්‍යවස්ථා විරෝධී ලෙස එවකට බහුතරයක් වූ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධාන ආණ්ඩුව විසුරුවා හැර සුළුතරයක්වූ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අගමැති ධුරයට පත් කළේය. 
ඒ වනවිට එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු ආසන සංඛ්‍යාව 43කි. සන්ධානයට පාර්ලිමේන්තුවේ හිමිව තිබූ ආසන සංඛ්‍යාව 162කි. එවිට ජනාධිපතිවරණයකින් පසුව අග්‍රාමාත්‍යවරයා වෙනස් කිරීමට ජන වරම යොදාගත්තේ නම් මේ ජනවරම ආණ්ඩුව පෙරළීමට නොවන බව පවසන්නේ මන්දැයි යන්න ගැටලුවකි.

මැතිවරණය පවත්වා අද (20දා) වනවිට දින දහයක් ගෙවී ගොස් අවසන්ය. රට අරාජික තත්ත්වයට පත්ව තිබේ. අමාත්‍යාංශ මට්ටමින් කිසිදු කාර්යයක් සිදු නොවේ. රුපියල දිගින් දිගටම අවප්‍රමාණය වෙමින් තිබේ. කොටස් වෙළෙඳ පොළ කඩාවැටී තිබේ. ආයෝජන නවතින තැනට රට පත්ව තිබේ. නමුත් ජනාධිපතිවරයාට හෝ අග්‍රාමාත්‍යවරයාට මේ ගැන කිසි ගාණක් නොමැත.

අග්‍රාමාත්‍යවරයා සිය අග්‍රාමාත්‍ය තනතුරත්, පක්ෂ නායක තනතුරත් ආරක්ෂා කරගැනීම වෙනුවෙන් රට පසෙක දමා කටයුතු කරමින් තිබේ. අරලියගහ මන්දිරයේදී එජාප මැති ඇමතිවරුන් වෙනුවෙන් දිවා භෝජන සංග්‍රහ, රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහ පවත්වමින් තම පුටුව ආරක්ෂා කරගැනීමේ සටන මෙහෙයවමින් තිබේ.

කෙසේ නමුත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂය ලෙසත්, පොදුජන පෙරමුණ ලෙසත් මේ සිදුවීම්දාමය පිළිබඳ අපි මහත් ඕනෑකමින් අවධානය යොමුකර සිටිමු. අපේ ස්ථාවරත්වය දැනටමත් අතිගරු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා වෙත දන්වා තිබේ. ඒ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නොවන ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරයෙකු පාර්ලිමේන්තුවේ අගමැති ලෙස පත්කර සන්ධාන ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කරන්නේ නම් අප විපක්ෂයේ සිට ඒ සඳහා සහාය ලබාදෙන බවයි.
මෙම සහාය දීම වෙනුවෙන් අපි කිසිම තනතුරු ලබාගැනීමක් අපේක්ෂා නොකරමු. අතිගරු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණය වෙනුවෙන් රත්නපුරයේ පැවැති ජන හමුවකදී ප්‍රකාශ කළේ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය හරහා පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වූ මන්ත්‍රීවරුන් 96 දෙනා තමන්ට සහාය දක්වන්නේ  නම් &හෙට වුණත් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධාන ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කරනවා* යනුවෙනි.

ඒ 'හෙට' දැන් උදා වී තිබේ. අතිගරු ජනාධිපතිතුමනි, 

ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සභාපති ධුරය දරන ඔබගේ අවංක චේතනාව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කිරීම නම්, ඒ සඳහා ව්‍යවස්ථානුකූල බලයක් ඔබට පැවරී තිබේ. 
ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ජාතික ආණ්ඩුවෙන් ඉවත්වීමේ ලිපිය අනුව කැබිනට් මණ්ඩලය අහෝසි කර පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර කැමැත්තක් ඇති ඔබට සුදුසු පුද්ගලයෙකු අගමැති ධුරයට පත් කරගෙන මේ ආණ්ඩුව ඉදිරියට පවත්වාගෙන යා හැකිය.
මේ අතර ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ජාතික ආණ්ඩුවෙන් ඉවත්ව ඇති බවට මාධ්‍ය වාර්තා පළ විය. එසේ නම් දැන් කැබිනට් මණ්ඩලයක් තිබිය නොහැකිය. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 46 (2) අනුව අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ ධුර කාලය එයින් අවසන් වන්නේ අමාත්‍ය මණ්ඩලය අහෝසි වන හෙයිනි.  එසේත් නොවන්නේ නම් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක බහුතරයක් හරහා පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට හැකියාව තිබේ. ආණ්ඩුව පළාත් සභා ඡන්දය කල් දැමීම වැනි  රටට අහිතකර දෑ සිදුකිරීමට තුනෙන් දෙකක බලයක් යොදාගත්තේ නම් ජනතාව වෙනුවෙන් ජනතා ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කරගැනීම වෙනුවෙන් අවස්ථාව ලබාදිය යුතුය. මේ සඳහා සියලුම මන්ත්‍රීවරුන් සහාය දැක්වීම ජාතියේ අවශ්‍යතාවක් ලෙස දකින අතරම, මේ සියලු ගැටලු අවසන් කිරීමට අවස්ථාව තිබෙන්නේද යළි මහ මැතිවරණයක් පවත්වා ස්ථාවර ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කරගැනීමෙන් පසුය.

බල තණ්හාව

පසුගිය ජනපතිවරණ වේදිකාවේදී එවකට විපක්ෂනායක වූ අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ඇතුළු මැතිවරණ ව්‍යාපාරය මෙහෙයවූවන් සඳහන් කළේ හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා බල තණ්හාවෙන් පෙළෙන බවයි. නමුත් සත්‍ය ලෙසම බල තණ්හාවෙන් පෙළෙන්නා කවුදැයි යන්න දැන් ජනතාව විසින් හොඳින්ම තේරුම් ගෙන ඇත. පක්ෂ නායකත්වයෙන් ඉවත්වන ලෙසට පක්ෂය තුළින්ම කැරැල්ලක් පැමිණෙන විටත් බල තණ්හාව හේතුවෙන් ඒවා මැඬපවත්වමින් අවුරුදු 24ක් එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායකත්වය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා විසින් දරන්නේ එම පක්ෂයට මැතිවරණ 30ක පරාජයන් අත් කරදෙමිනි.
අාණ්ඩුවේ වැඩපිළිවෙළ ජනතාව පළාත් පාලන මැතිවරණය හරහා ප්‍රකාශ කර ඇති අවස්ථාවක ජන මතයට ගරු කරමින් ඉල්ලා අස්වෙනවා වෙනුවට අග්‍රාමාත්‍යවරයා පවසන්නේ ව්‍යවස්ථාව අනුව තමන්  තවදුරටත් අග්‍රාමාත්‍ය ධුරයේ කටයුතු කරන බවයි. එසේම දෝෂාභියෝගයක් පරාජයට පත්වුවහොත් අග්‍රාමාත්‍ය ධුරයෙන් ඉවත්වන බවටද එතුමා ප්‍රකාශ කර ඇත.  ඒ අනුව බල තණ්හාව පවතින්නේ කාටදැයි යන්න දැන් ජනතාවට හොඳින්ම තේරුම් ගොස් ඇත.
ජනාධිපතිවරණයේ අවසන් ප්‍රතිඵලය පැමිණීමටත් මත්තෙන් හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අරලියගහ මැදුරෙන් නික්මුණේය. නව ජනපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට දිවුරුම් දීම වෙනුවෙන් සියලු කටයුතු සම්පාදනය කළේය. ඒ රනිල් බල තණ්හාවෙන් පෙළෙන බවට චෝදනා එල්ල කළ පුද්ගලයාය.

ලෝකයේම අවධානය

රට කෑලි කෑලිවලට බෙදා එල්.ටී.ටී.ඊ. හිතවාදීන් වෙනුවෙන් ලබාදීමට සූදානම් වන විට, ඉවක් බවක් නොමැතිව රටේ සම්පත් විදේශයන්ට විකුණන අවස්ථාවක පළාත් පාලන මැතිවරණය හරහා හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා  ලැබූ ජයග්‍රහණය මේ වනවිට ලෝකයේම අවධානය දිනාගත් මාතෘකාවක් බවට පත්ව තිබේ.  මාස දෙකක් වැනි කෙටි කාලයක් තුළ නව පක්ෂයකින්, නව ලකුණකින් ජනතාව අතරට පැමිණ ලැබූ මෙම ජයග්‍රහණය පිළිබඳ බටහිර මාධ්‍ය පවා විශ්මයට පත්ව ඇත. 

ලබන සතියේදී යළිත් හමුවෙමු!

ඔබට සුබ අනාගතයක්!

අලුතින් හිතමු

අප ජීවත්වන්නේ ලංකාවේ අරුම පුදුම යුගයකය. නිදහස ලබා හැත්තෑ වසරකට පසු, ලෝකයේ පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලයේ රටවල් අතරින් අප එක්තරා ආකාරයකට පසුබෑමට ලක් වූ රටක්  බවට පත් වී තිබේ. ඒ සඳහා බලපෑ හේතු විශාල සංඛ්‍යාවක් තිබුණද ප්‍රධානතම හේතුව ලෙස මට පෙනී යන්නේ නිදහසින් පසු අපට දිගින් දිගටම සිවිල් අරගල කිහිපයකට මුහුණදීමට සිදු වීමයි. එනම් දකුණේ සිංහල තරුණයන් අතර හටගත් සිවිල් අරගල දෙකක්ද, එසේම උතුරේ ද්‍රවිඩ තරුණයන් අතර අදටත් කතා වන, තිස් වසරක් දිග්ගැස්සී ගිය විශාල යුද්ධයක් බවට පත්වූ සිවිල් අරගලයකින්ද අප පීඩාවට පත්විය. මෙම තත්ත්වයන් අපේ ඉතිහාසය තුළ සිටම පැවත එයි. මෙරට ජීවත්වන ජන කණ්ඩායම් අතර විශාල වෙනස්කම් සහිතව එම වෙනස්කම් එකිනෙකා පිළිගනිමින් ජීවත්වීම වෙනුවට තව තවත් බෙදී වෙන් වී ජීවත්වීමට තීරණය කර ඇති නිසා මෙම අසාර්ථක වීමට විශාල වශයෙන් බලපෑමක් සිදු වී තිබේ. අපේ රටේ බොහෝ බුද්ධිමතුන් හා ඊනියා සිවිල් ප්‍රජාව මේ වෙනුවෙන් චෝදනා එල්ල කරනු ලබන්නේ මේ රටේ දේශපාලනය පන්තියටයි. නමුත් සැබෑවටම මේ රටේ ගැටලු විශාල ප්‍රමාණයකට වගකිවයුත්තේ ලංකාවේ ඓතිහාසික සමාජ ක්‍රමයයි. නමුත් එකිනෙකා හා බෙදී වෙන් වී ජීවත් වීමට අවශ්‍ය වන හේතු ඕනෑ තරම් අපේ සමාජය තුළත්, සංස්කෘතික වටපිටාව තුළත් තිබේ. දිවයිනක් ලෙස අප මුහුණදෙන සම්පත්වල සීමාන්තික බව නිසාම රාජ්‍ය දේපළ කෙරෙහි අරගලයක් ගොඩනැගී තිබේ. සැබැවින්ම ශ්‍රී ලාංකික ජනතාව ආකල්පමය වශයෙන් මේ රටේ සීමිත සම්පත්වල අයිතීන්ගෙන් තමන්ගේ කොටස වෙන් කරගැනීම සඳහා දෛනික හා ඓතිහාසික අරගලයක නිරත වෙමින් තිබේ. එම නිසාම දේශපාලඥයන්ගේ සිට වෘත්තිකයන්, ව්‍යාපාරිකයන්ගේ සිට අන්ත දිළිඳු ජනතාව දක්වා සියලු දෙනාම රාජ්‍ය සම්පත්වලින් තමන්ගේ කොටස වෙන් කරගැනීමේ අරගලයක නිරත වෙමින් සිටිති. ඔවුන් සමාජ සුභසාධනවාදී රාජ්‍යයේ පැවැත්ම තව තවත් ශක්තිමත් කරමින් තිබේ. එය තවත් පුළුල් වෙමින් සම්පත් ජාතීන් අතර බෙදාගැනීමටද උත්සුක වෙමින් තිබේ.

මෙවැනි තත්ත්වයක් යටතේ මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් යෝජනා කරනු ලබන ක්‍රමවේදය වඩාත් ශක්තිමත් ප්‍රගතිශීලී පියවරක් ලෙස මේ රටේ පාලක ස්ථරයේත්, බොහෝ ව්‍යාපාරිකයන්ගේත් සතුටට හේතු වී තිබේ. නමුත් පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී මහින්ද රාජපක්ෂට ලබාගත හැකිවූයේ කොහොමටත් ඔහු සතුව තිබූ ඡන්ද පදනමේ සමාජ සුභසාධනවාදී, ජාතිකවාදී ආණ්ඩුවක් මේ රටේ බිහි කිරීමට උත්සාහ කරනු ලබන, ඒ වෙනුවෙන් කැපවෙන ඡන්ද ස්ථරයයි. 

නමුත් යථාර්ථය වන්නේ තවදුරටත් මේ රටේ ආර්ථිකයට අනුව සමාජ සුභසාධනවාදී රාජ්‍යයක් පවත්වාගත නොහැකි අතර, කෙසේ වුවත් ජාතිකවාදී රජයක් පහසුවෙන්ම පවත්වාගත හැකි බවයි. බෙදා වෙන්කර පාලනය කිරීම ඉතා පැරණි පාලන ක්‍රමයක් වුවත් ශ්‍රී ලංකාව වැනි රාජ්‍යයකට තියුණු, ශීලාචාර එකමුතු රාජ්‍යයකට වඩා බෙදා වෙන්කර පාලනය කිරීමේ ක්‍රමවේදය එක්තරා ප්‍රමාණයකට ගැළපෙයි. ඊට ප්‍රධාන හේතුව නම් අප ඓතිහාසික ලෙස සංස්කෘතික විවිධත්වයකින් යුතුව බෙදා වෙන් වූ සමාජයක් ලෙස ජීවත්වීමයි. රාජපක්ෂවරුන් විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලබන මෙම ජාතිකවාදී මොඩලය බොහෝ අප්‍රිකානු රටවල ක්‍රියාත්මක කොට අසාර්ථක වී ඒ රටවල් වළ පල්ලටම වැටුණි. 

කෙසේ නමුත් මහින්ද රාජපක්ෂ ප්‍රමුඛ රාජපක්ෂවරුන්ට ගිය හැකි උපරිම දුර ජනාධිපතිවරණ මැතිවරණයකි. මෙහිදී එක්සත් ජාතික පක්ෂයට හා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට පසුගිය මහ මැතිවරණයේදී හා ජනාධිපතිවරණයේදී ඡන්දය ලබා දුන් බොහෝ දෙනෙකු මෙවර පොහොට්ටුවට ඡන්දය ලබාදුන් අතර, එය එක්තරා ආකාරයක විරෝධතා ඡන්දයක්ද විය. එය මිලියන එකහමාරක් පමණ වෙතැයි මට සිතේ. එනම් ආණ්ඩුව ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටින වැඩපිළිවෙළ හා ක්‍රියාකලාපය පිළිබඳ එක්සත් ජාතික පක්ෂ අභ්‍යන්තරයේද පවතින විරෝධය කියාපෑමක් වේ.

2020 ජනාධිපතිවරණය ජයග්‍රහණය කිරීම සඳහා එක්සත් ජාතික පක්ෂයට එම පක්ෂ අභ්‍යන්තරයේ විශාල ව්‍යුහාත්මක වෙනස්කම් සිදුකළ යුතු අතර ආණ්ඩුකරණයේදීද විශාල වශයෙන් ආකල්පමය වෙනසක් විය යුතු බව මාගේ හැඟීමයි. විශේෂයෙන් ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ කටයුතු කිරීමේදී මේ රටේ ජනතාවක් වෙසෙන බවත්, එම ජනතාවට සංස්කෘතියක් හා ආකල්ප තිබෙන බවත් අප පිළිගත යුතු අතර, ඒවාට ගැළපෙන පරිදි ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ සිදු කළ යුතු වේ. මන්දයත් ප්‍රමුඛම කාරණය වන්නේ බලය පවත්වාගැනීමයි. බලය පවත්වාගතහොත් විනා මෙම ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාත්මක කළ නොහැකි වේ. බලය පවත්වාගැනීමෙන් ප්‍රතිසංස්කරණය කළ හැකිවිය යුතුය. එයට අනුගමනය කරන ක්‍රියාමාර්ග, රාජ්‍ය කටයුතු, ආණ්ඩුකරණ කටයුතු පවතින අතරම විධිමත් දේශපාලන වැඩපිළිවෙළක්ද පවත්වාගෙන යා යුතු වේ. එමෙන්ම රජයේ පාලනයෙන් මිදී සිටි බොහෝ රාජ්‍ය ආයතන හා දෙපාර්තමේන්තු තුළට නව රජයේ ප්‍රතිපත්තිමය කරුණු මත පදනම් වූ පාලනයක් යොදාගත යුතු අතර, රාජ්‍ය පාලනය බලවත් හා ශක්තිමත් ක්‍රියාවලියක් බවට පත්කළ යුතු වෙයි.
මේ මොහොතේ රට පුරා සිටින සියලුම දෙපාර්තමේන්තු හා අමාත්‍යාංශවල නිලධාරීන්ගේ ශක්තිමත් බව නිසාම ඔවුන් විසින් රජයේ ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාවට නැංවීමේදී දක්වනු ලබන අලස සහ අකාර්යක්ෂම බව වැළැක්වීම උදෙසා රාජ්‍ය සේවයට දේශපාලන අධිකාරියේ දැඩි මැදිහත්වීමක් අවශ්‍ය බව මාගේ අදහසයි. මන්දයත් දේශපාලන පක්ෂ විසින් ජනතාවගේ ජනවරම ලබාගත් පසු එය ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී, ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කිරීමේදී දේශපාලන අධිකාරියට විශාල බලයක් තිබේ. නමුත් මෙම ආණ්ඩුවේ දේශපාලන අධිකාරිය නිලධාරීන්ට වඩා දුර්වල බව පෙන්නුම් කරන අතර බොහෝ තීන්දු තීරණ හා ප්‍රතිපත්තිමය තීන්දුව ගනු ලබන්නේ නිලධාරීන් විසිනි. එම නිසා මේ යුගයේදී රජයේ කටයුතුවල විශාල අවුලක් දැකිය හැකිය. එය පොහොර බෙදාහැරීමේ සිට ව්‍යවස්ථා සම්පාදනය දක්වාම එක සේ බලපානු ලබයි. එනම් දේශපාලන අධිකාරියේ මැදිහත්වීමකින් තොරව නිලධාරීන් විසින් ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන ව්‍යාපෘතිවල විශාල අසාර්ථක බවක් පෙන්වනු ලැබේ. එනම් නිලධාරීන් මේ රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තිය සාර්ථක කරගැනීමට වගකියන්නේ නැත. ඔවුන් සිටිනුයේ දේශපාලන අධිකාරිය විසින් ගන්නා ලද ප්‍රතිපත්තිමය තීන්දුව ක්‍රියාත්මක කිරීමටය. නමුත් ප්‍රතිපත්ති තීන්දු ක්‍රියාත්මක කිරීම නිලධාරීන්ට පවරා ඇත්නම් එය කාට කියන්නද?

පසුගිය මැතිවරණයේ ප්‍රතිඵලවලට විශේෂයෙන්ම මෙම නිලධාරීන්ගේ අකාර්යක්ෂමතාවත්, ඔවුන්ගේ අන්තනෝමතික ක්‍රියාකලාපයත් බලපෑ බව අවිවාදයෙන් කිව යුතුය. මන්දයත් දේශපාලන අධිකාරියට මෙම නිලධාරීන්ගේ ක්‍රියාකලාපය කළමනාකරණය කරගැනීමට හැකියාවක් නොලැබුණු බව මාගේ විශ්වාසයයි. එසේම රට තුළ ස්වාභාවික විපත් එක පිට එක සිදු වූ ස්වරූපයත්, එම ස්වාභාවික විපත්වලින් හානියට පත් ජනතාවට සහන සැලසීමේදී රාජ්‍ය දැක්වූ මන්දගාමී බවත්, ආණ්ඩුවේ වුවමනාවට වඩා නිලධාරීන්ගේ ආකාර්යක්ෂමතාවත් මෙම මැතිවරණ ප්‍රතිඵලයට බලපෑ බව කිව හැකිය. එමෙන්ම පොහොර සැපයුම අඩාළ වීම, විදුලි සැපයුම සම්බන්ධ ගැටලුවත්, ඉන්ධන සම්බන්ධ ගැටලුව හා අඛණ්ඩව සිදු වූ දූෂණ, උද්ඝෝෂණ හා විරෝධතා ව්‍යාපාරවලින් සමාජයට සිදු වූ බලපෑම කළමනාකරණය කරගැනීමට රජය දැක්වූ අසමත් බවත්, පළාත් පාලන මැතිවරණයේ ප්‍රතිඵලවලට බලපෑ බව තක්සේරු කළ හැකිය.

කෙසේ වුවත් මෙම ප්‍රතිඵලයද 2015 ජනවාරි 08 වැනිදා එක්සත් ජාතික පක්ෂය ප්‍රමුඛ බලවේගය ලබාගත් ජනවරමට අනුව සමානය. 2020 මැතිවරණය දක්වා, මෙම වෙනස්කම් සිදුකර සාර්ථක ආණ්ඩුකරණයක් පවත්වාගෙන ගියහොත් එක්සත් ජාතික පක්ෂයට අනිවාර්යයෙන්ම ජයග්‍රහණය කළ හැකි වන්නේය. ඒ සඳහා කළහැකි දේශපාලනික වෙනස්කම් අනිවාර්යයෙන්ම රාජ්‍ය පාලනය තුළත්, පක්ෂය තුළත් සිදුකළ යුතු බව මාගේ පෞද්ගලික හැඟීමයි.

පැරදිල්ල

දිනිල්ල ළඟට එන්නේ පැරදිල්ලය. දිනිල්ලක් නැතිනම් පැරදිල්ලක්ද නැත්තේය. ඒ නිසා දිනිල්ල පැරදිල්ල එකිනෙකාට සම්බන්ධ වී එන වචන දෙකක්ය. දිනූ හැමදෙනාම කවදා හෝ පැරදිල්ලද බලාපොරොත්තු විය යුතුය. හැමදාම දිනන්න බැරි බව අවබෝධ කරගෙන පැරදිල්ල බාරගැනීමට සූදානම් වුවහොත් ගැටලු ගොඩින් බේරා ගැනීමට පුළුවන්ය. පැරදිල්ල බාර නොගෙන හැමදාම දිනන්නට යාමෙන් ලොකු විනාශයක් සිදුවෙනවාය.

අනෙක් අතට පැරදිල්ලද දිනිල්ලේ පෙරනිමිත්තක් බව පැරදුණු අය සිතිය යුතුය. එසේ සිතා කටයුතු කරනවා නම් පැරදුණු අයට කවදා හෝ දිනන්නට පුළුවන් වන්නේය. පැරදුණු අයට ආත්ම ධෛර්යය තිබේ නම් වැඩි කල් නොගොස් ජයගන්නට අමාරු වෙන්නේ නැත්තේය.
ද්වන්ධ සටන්වලදී පැරදුණාය කියන්නේ ජයගත් අය අතින් මරණයට පත්වීමය. එකෙක් පැරදීලා මැරී වැටෙනතුරු සටන අවසන් වන්නේ නැත්තේය. දුටුගැමුණු රජු එළාර රජු සමග කළ ද්වන්ධ සටනේදී එළාර පැරදුණේ සිය ජීවිතයද අහිමි කරගෙනය. හැංඟිලා කරන සටන්වලදී මෙන් නොව එදා මුහුණට මුහුණලා කරන සටන්වලදී පැරදුණු අය මුළු ජීවිතයම පරද්දා ගන්නවාය. අද නම් බොහෝ අය පරදින්නේ හැංඟිලා පහරදීම්වලදීය. එදා කොටින් මුළු හමුදාවක්ම පැරැද්දුවේ සැඟවී සිට ගැසූ මිසයිලයකින් හෝ ක්ලේමෝ බෝම්බයකින්ය. අන්තිමට අපේ වීර සොල්දාදුවන් අතින් පැරදිල්ල උරුමකර ගන්නට කොටි නායක ප්‍රභාකරන්ටද සිදුවිය. එදා ප්‍රභාකරන් ක්‍රියා කළේ තවදුරටත් හමුදාවට තමන් පරද්දන්න බැරිය කියලා හිතාගෙනය. අද තමන් කොටින් පැරද්දුවා යැයි පම්පෝරි ගසන ඇතැම් වීරයන් එදා යාපනයටවත් අඩිය තිබ්බේ නැත්තේය. අපේ සොල්දාදුවන් ජීවිත ආශාව අතහැර සටන් කරලා කොටි පැරැද්දුවාම එහි ගෞරවය අත්කර ගන්නට උත්සාහ කළ අයද සිටියේය.
ක්‍රීඩාවේදීද උත්සාහ කරන්නේ දිනිල්ල වගේම පැරදිල්ලද විඳගන්නට පුරුදු කිරීමය. එහෙම කුඩා කල සිට පුරුදු කළ විට ලොකු වුණාම පැරදිල්ල දරාගන්න බැරිව යකා නටන්නේ නැත්තේය. අද ලොකු ලොකු විද්‍යාල අතර පවතින සුලෝහිත සංග්‍රාම ඇත්තටම සංග්‍රාම වෙන්නේ පැරදිල්ල බාරගන්න පුරුදු කර නැති නිසාය. ක්‍රීඩාවලදී පැරදිල්ල විඳගන්න පුරුදු වූ කෙනා ජීවිත ක්‍රීඩාවේදීද පැරදිල්ලට නිර්භයව මුහුණදීමට ශක්තිමත් වෙනවාය. බොක්සිං තරගවලදී නම් පැරදුණු අය මැරෙන්නේ නැත්තේය. එහිදී ප්‍රතිමල්ලවයා බිම හෙළූ විට පැරදිල්ල ලැබූ බව නිගමනය කරනවාය.

සතුන් අතර පවතින සටන්වලදීද පැරදුණු අය මැරී වැටෙන අවස්ථා තිබෙනවාය. කුකුල් පොරවලදීද පැරදුණු අය මැරී වැටෙන අවස්ථා තිබෙනවාය. කුකුළු පොරවලදී පැරදුණු කුකුළා මැරී වැටෙන්නේ ජයගත් එකාගේ පහරවල සැරකමටය. බලාගෙන ඉඳලා ඔට්ටු අල්ලන කෙනා පරදිනවා දිනනවාය. නයා හා මුගටියා අතර ඇතිවන දරුණු සටන කෙළවර වන්නේ පැරදුණු එකා මිය යෑමෙන්ය. බොහෝවිට නයා මුගටියාගෙන් පැරදෙන බව කියනවාය. සිංහයා සහ අලියා අතර කැලෑවේ ඇති වූ සටනකදී අලියා පැරදෙන්නේ සිංහයා උගේ කුම්භස්තලයට හානි කිරීම නිසාය.

වේගයෙන් දුවන්න කප් ගසා ඇති හාවා ඉබ්බාට පැරදුණේ හිතන්නවත් බැරි විදියටය. හැමදාමත් දිනන එකාට එක පාරක්වත් පැරදෙන්න සිද්ධ වෙන බව මේ කතාවෙන් ඔප්පු වෙනවාය. ඉබ්බා එක්ක දුවලා පැරදිල්ල භාරගන්න හාවා කැමති වුණත් සමහර දෙනා නම් කොහොමටවත් පැරදිල්ල භාරගන්න සූදානම් නැත්තේය. ඒ හින්දා පැරදෙන්නේ නැතුව මොන උප්පරවැට්ටියක් හරි දාලා දිනන්නට උත්සාහ කරනවාය.

නඩු කීමෙන් දිනුවත් පරදින බව කියනවාය. එයට හේතුව අපේ රටේ නඩු කල් යන හැටියට වියදම් කළ මුදල හා ගත වූ කාලය ගැන බලන විට දිනුවත් පැරදුණු ගානය. අපේ අය සටන් කරලා පැරදුණත් කටින් ගහලා නම් කවදාවත් පැරදෙන්නේ නැත්තේය. වැඩියෙන්ම මෙහෙම කටින් ගහලා හරි පැරදෙන්න කැමති නැත්තේ අපේ බවලත් උදවියය. නැන්දා ලේලිලාගේ හබය ඇති වී තිබෙන්නේද මෙහෙම කවුරුවත් පැරදෙන්නට අකමැති හින්දාය.

බුදුන් වහන්සේ පරදවන්නට අමාරු වුණේ මාරයාටය. බුදුන් වහන්සේ පරදවන්නට ආ මාරයාගේ දූවරුන් තිදෙනාටම දන්න තරම් නැටුම් නැටුවත් අන්තිමට උන්වහන්සේ පරදවන්නට බැරිව නිකන් සවුත්තු වන්නට සිදුවිය. අන්තිමට ආයුධ වැසි වස්සලාවත් බුදුන් වහන්සේ පරදවන්නට මාරයාට බැරි විය.

පෙම් සටනින් පැරදිල්ලෙන් ලැබෙන විපාක නම් බොහොම වැඩිය. මේ සටනින් පැරදුණු පෙම්වතුන් පැරදිල්ල දිරවා ගන්න බැරුව ගඟේ මුහුදේ පනිනවාය. පැරදිලා කෝච්චියට බෙල්ල දෙනවාය. චිත්‍රපටවලදී නම් කොහොම හරි දුෂ්ටයා පරද්දලා පෙම්වතිය අත්පත් කරගන්නට පෙම්වතා සමත් වෙනවාය.

රජයේ සේවකයන් නම් කවදාවත් තමන්ගේ සටන්වලින් පරදින්න කැමති නැත්තේය. වෘත්තීය සමිතිකාරයන් පසුගිය දවස්වල කළ සටන්වලදී ඉල්ලන බොහොම දේවල් ආණ්ඩුව දුන්න නිසා පැරදුණේ නැත්තේය. ආණ්ඩුවත් සමිතිකාරයනුත් දෙගොල්ලම පරදින්න සූදානම් නැතිවුණු විට වර්ජන දුරදිගට ගොස් මුළු රටම පරදිනවාය. එතකොට පරදින්නේ දුප්පත් මහජනතාව බව විශේෂයෙන් අපේ දොස්තර මහත්තුරු හිතිය යුතුය.

පැරදිල්ලට නොලැබෙන එකම අය අපේ දේශපාලුවන්ය. ඒ අය ඡන්දෙන් පැරදුනත් ඊට පස්සේ ලිස්ට් එකෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ඇවිත් තනතුරු ලබාගෙන ඡන්දදාසලාට කොකා පෙන්වනවාය. ඡන්දදාසලා ජය පැරදිල්ල බාරගන්න බැරුව කා කොටාගෙන හිරේ විලංගුවේ වැටුණත් දේශපාලුවන් නම් දියවන්නාවට ගියාම ඔක්කොමලා එකතුවෙලා ජනතා මුදල් සුද්ද කරන්නේ තමන් පරද්දන්න කාටවත් කවදාවත් නොලැබෙන බව හිතාගෙනය.

 

අලුත් අවුරුද්දට පෙර දුප්පත්කමට එරෙහි සටන අරඹයි

චීන ජනාධිපති ෂී ජින්පින්ග් අද (15දා) එළැඹෙන නව වසරට පෙර තමන්ගේ නවතම සටන වන දුප්පත්කමට එරෙහි සටන ඇරඹුවේය. චීනයේ වඩාත් දුෂ්කර සහ අතිදුගී පිරිසක් ජීවත් වන ප්‍රදේශ වන සන්හෙ සහ හුඕපු යන කඳුකර ප්‍රදේශවල සංචාරයක යෙදුණේ චීන වැසියන් මවිත කරමිනි. සිචුආන් පළාතේ දකුණට වන්නට පිහිටි කඳුකර පෙදෙස් වන මේ ප්‍රදේශවලට ළඟා වීම පවා අතිශය අසීරුය.

&මේ සටන අතිශය අසීරුයි. එහෙත් එය කොතරම් අසීරු වුවත් කමක් නැහැ. අපට මේ සටන දිනන්න වෙනවා. මේ සටනේදී එකම පවුලක්වත් අපි අත්හැරලා ඉදිරියට යන්නේ නැහැ* ජනාධිපති ෂී එසේ පැවසූ බව දිනපතා පුවත්පතක් වන %පීපල්ස් ඩේලි^ පුවත්පත වාර්තා කර තිබිණි. සිචුආන් පළාතේ අගනගරය වන චෙන්ඩු සිට කිලෝමීටර් 440ක් පමණ දකුණුදිගින් පිහිටි මෙම ප්‍රදේශය මීට වසර දෙකකට පමණ පෙර ලෝකයේම අවධානය දිනා ගත්තේ මෙහි ජීවත් වන එක් ජන කොටසක කුඩා දරුවන් පාසල් යෑම සඳහා මීටර 800ක් කන්දක් නැග ගමන් කිරීම සම්බන්ධයෙන් වාර්තා පළවීමත් සමගය. සාමාන්‍යයෙන් අලුත් අවුරුද්දට පෙර චීන නායකයන් රටේ දුගී ප්‍රදේශයක සංචාරය කිරීම සිදු වුවද, මෙවර සංචාරය වඩාත් අවධානයට යොමු වූයේ 2018 වසරේ ජනාධිපති ෂිගේ බලාපොරොත්තුව දුප්පත්කමට එරෙහිව සටන් කිරීම බව ප්‍රකාශ කිරීම නිසාය. 

2020 වන විට නිල වශයෙන් දුප්පත් මට්ටමේ සිටින මිලියන 30ක ජනතාව ඉහළට ඔසවා තැබීම ජනාධිපති ෂීගේ වැඩපිළිවෙළේ අරමුණයි. 1980 දශකයෙන් පසු චීන ජනතාව දුගී බවින් මුදා ගැනීමේ සටහන වඩාත් සාර්ථකව ඉදිරියට ගියද, තවමත් නිල වශයෙන් දුප්පත් මට්ටමින් සිටින මිලියන ගණනක් චීනයේ ජීවත් වෙති. 

ජනාධිපති ෂීගේ සංචාරය ගැන චීනයේ දැඩි අවධානයක් යොමුව තිබෙන බව චීන මාධ්‍යය දෙස බැලූ විට පෙනී යයි. එය දේශපාලනික වුවමනාවට සිදුවන දෙයක් නොව ජනාධිපති ෂීගේ දැඩි කැමැත්ත මත සිදුවන්නක් බවද බොහෝ දෙනා විශ්වාස කරති. මේ සංචාරයේදී අපූරු දෙයක් සිදුව තිබිණි. එක් වයෝවෘද්ධ පුද්ගලයෙකු මෙහිදී ජනාධිපති ෂීට කියා තිබුණේ &ඔබ අපේ උතුම් නායකයා. චීන ජනතාවගේ පැතුම් ඉටු කරන තරුව ඔබයි* කියාය. මෙයට ජනාධිපති ෂීගේ පිළිතුර වී ඇත්තේ &ඔබට ස්තුතියි. එහෙත් මම ජනතාවගේ සේවකයායි* කියාය. මේ සම්බන්ධයෙන් චීන මාධ්‍යය දැඩි ප්‍රචාරයක් ලබාදී තිබිණි. මෙහිදී ජනාධිපතිවරයා කියා තිබුණේ මේ පළාතේ ජීවත් වන යී ජන කොටස සම්බන්ධයෙන් තමන්ගේ දැඩි ළෙන්ගතුකමක් ඇති බවයි. 

චීන ජනාධිපතිවරයා මේ මිනිසුන්ගේ නිවාසවලට ගොස් ඔවුන් සමග කතාබහ කරමින් වැඩි කාලයක් වැය කර ඇත්තේ තමන්ගේ සංග්‍රාමයේ ආරම්භය වඩාත් සාර්ථකව ලබා ගැනීමටය. මෙවැනි සංචාර ලෝකයේ නොයෙක් නායකයන් කරනු අපි දැක ඇත්තෙමු. දුප්පතුන් සමග ගොස් ඔවුන්ගේ පත බෙදාගෙන කන නායකයන් පවා අපි දැක ඇත්තෙමු. එහෙත් බොහෝ විට අපේ රටේ දී සිදුවන්නේ එය මාධ්‍යය සන්දර්ශනයක් වී පසුව අමතකව යෑමය. 

චීනය සහ අප අතර ඇති වෙනස වන්නේ මෙවැනි වැඩි පිළිවෙළ ඇරඹූ පසුව චීනය එහි අවසානයක් දක්වා ගමන් කිරීමය. අද දිනයේ ජීවත් වන පරපුර වෙනුවෙන් නොව හෙට දිනයේ උපත ලබන පරපුර වෙනුවෙන් වැඩ කිරීම චීනයේ සම්ප්‍රදායයි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස චීනයේ අලුතින් බිහිවන පරම්පරා සෑම විටම පෙර පරම්පරාවට වඩා සැප පහසුකම් විඳියි. එය අතිශය වැදගත් ආදර්ශයකි. ශ්‍රී ලංකාව වැනි රටවල් සිදු කරන්නේ අද දිනයේ ජීවත් වීම උදෙසා අනාගත පරම්පරාව උකස් කිරීමය. එයින් සිදුවන්නේ දුප්පත්කම නැති කිරීම නොව වර්ධනය කිරීමය. අනාගතය උදෙසා ජීවත් වන ජාතියක් වීමේ ප්‍රතිඵලය චීනය භුක්ති විඳින්නේ දැවැන්ත ජනගහනයක් සමග වුවද, උපරිම සංවර්ධනයක් කරා ගමන් කිරීම මගිනි. එහෙත් ශ්‍රී ලංකාවේ අපි සුළු ජනගහනයක් සමග ආපස්සට ගමන් කරමින් සිටිමු. ප්‍රාදේශීය සභාවට නියෝජිතයෙකු පත්කර ගැනීම වෙනුවෙන් රටේ කටයුතු මාස දෙකක් අඩපණ වන රටක් ලෝකයේත් නැතුවා වන්නට ඇත. එහෙයින් කොමියුනිටික් යැයිද, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නැතුවා යැයිද කියමින් චීනය වැනි රටවලට ගැරහුම් නොකර ඔවුන් දෙස බලා යම් උත්සාහයක් හෝ ගැනීම වැදගත් වෙයි. 

බසක කඳුළු

භාෂාවක් යනු ජීවිතයක් ඇති යමකි. භාෂාවක් මැරුණු කල එය මළ භාෂාවකැයි කියැවේ. ජීවත් වන කල එය සජීවී භාෂාවකි. භාෂාවද අනෙකුත් සියලු ප්‍රපංචයන් මෙන් නිරන්තරයෙන් වෙනස් වීමටත්, පරිණාමයටත් පත්වෙයි. බසක පරිණාමය කිසිලෙසකින්වත් බලහත්කාරයෙන් වැළැක්වීමට නොහැකිය. 

ලොව මළ බස් බොහෝ තිබේ. සම්භාව්‍ය සංස්කෘත එවැනි බසකි. සම්භාව්‍ය පාලි ද එසේය. කැටලන්, අයිස්ලැන්ඩික්, මායා, ටුපි, මපුචේ, අසෙරි, සුමේරියන්, ලතින්, මැන්ඩියැක් ආදී සම්භාව්‍ය භාෂා රැසක් අද පවතින්නේ මළ භාෂා වශයෙනි. 
බසක් මිය යෑමට හේතු ගණනාවක් බලපායි. පළමු වැනි හේතුව නම් එම බස භාවිත කරන්නට කිසිවෙකුත් නොමැති වීමය. 'යුචි' නම් භාෂාව කතා කළ අවසාන සොයුරින් දෙදෙනාගෙන් කෙනෙකු මෑතක දී මෙක්සිකෝවේදී මිය ගියාය. බලවත් සංස්කෘතියකට යටත් වීම සහ එහි භාෂාව වැලඳ ගැනීම වැනි හේතු නිසා ඇතැම් ජන කොටස් අතරින් ස්වදේශික භාෂා අහිමි වී යයි. 

ඇතැම් භාෂා ඉගෙන ගැනීමෙන් වැඩි ආර්ථික වාසි ලබා ගැනීමට සහ වාසිදායක සමාජ ක්‍රමයක් සමග එක්වීමට ඇති හැකියාව නිසාද, මිනිස්සු ස්වදේශික භාෂා අත්හරිති. ලෝකයේ මේ වන විට භාෂාවන් 6,900ක් පමණ කතා කෙරෙන අතර, ඒවායෙන් හරි අඩකටත් වැඩි සංඛ්‍යාවක් මිය යෑමේ තර්ජනයට මුහුණ පා සිටියි. එසේ තර්ජනයට ලක්ව ඇති භාෂා මේ වන විට අනාගත පරපුරු වෙත ඉගැන්වෙන්නේ නැත. එම භාෂා දන්නා පැරැන්නන් මිය යෑමෙන් පසු ස්වභාවික මරණයකට ලක්වනු ඇත.
ඇතැම් අවස්ථාවලදී ඉතා කෙටි කලක් තුළ භාෂාවක් නැති වී යා හැකිය. උදාහරණයක් ලෙස 1932 වසරේදී එල් සැල්වදෝරයේ ඇති වූ ජන නැගිටීම්වලදී ලෙන්කා සහ කැකඔපෙරා ජන කොටස් සිය භාෂාවන් අත්හැරියේ ඝාතනයට ලක්වීමේ තර්ජනයෙන් මිදීමටය. ඔවුන් කතා කළ බස අනුව හඳුනාගෙන මිනිසුන් සමූල වශයෙන් ඝාතනය කිරීම එවක එල් සැල්වදෝරයේ සිදුවිණ. 

ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ ව්‍යාප්තිය නිසා උතුරු ඇමෙරිකාවේ ස්වදේශික භාෂා 54ක් මිය යෑමේ තර්ජනයට මුහුණ පා සිටියි. සිලෙට්ස් ඩී නී නම් භාෂාව කතා කරන එක් පුද්ගලයෙකු පමණක් උතුරු ඇමෙරිකාවේ මේ වන විට ජීවත් වෙයි. 
ඇන්ඩීන් කඳු වැටියේත්, ඇමසන් වනාන්තරයේත් ජනතාව කතා කළ භාෂා 113ක් පමණ මේ වන විට මිය යමින් පවතී. එම ජනතාව ස්පාඤ්ඤ, පෘතුගීසි ආදී භාෂාවන්ට යොමු වෙමින් තිබෙන බව වාග්විද්‍යාඥයෝ පවසති. 

භාෂාවේ ඇති වන පොළාපැනීම් (Language shift) භාෂාවක මිය යෑමට හේතුවක් වන අවස්ථා ඇත. එක් භාෂාවකට පවතින සමාජ තත්ත්වය පහතට වැටීම නිසා මෙවැනි පොළාපැනීම් සිදුවිය හැකිය. උදාහරණයක් ලෙස සිංහල හෝ දෙමළ බස ඉගෙන ගැනීමට වඩා ඉංග්‍රීසි බස ඉගෙන ගැනීම ඉහළ සමාජ තත්ත්වයක් ඇතිකර ගැනීමට හේතුවක් ලෙස සමාජය තුළ ස්ථුට වුවහොත් දීර්ඝ කලක් යන විට බොහෝ දෙනෙකු ඉහළ සමාජ තත්ත්වයක් ලැබෙන භාෂාව ඉගෙන ගැනීම සඳහා යොමු වනු ඇත.

දර්ශන අශෝක කුමාර

කතාව අඩුකර දැන්වත් ආණ්ඩුව වැඩ කළ යුතුය නැත්නම් මහ මැතිවරණයක්

'පොහොට්ටුව දිනලා සුනාමියක් ඇවිත් වගේ මචං හේදිලා ගිහින් තියෙන්නේ' මේ අපේ මාධ්‍ය හිත මිතුරන් පසුගිය පෙබරවාරි 10 වැනිදා කතා කළ දේවල්ය. &කවදාවත් තෙවැනි බලවේගයක් හදලා එන්න බෑ' මේ ආණ්ඩු පක්‍ෂයෙන් කී කතාවය. හැබැයි පළමු වැනි වතාවට තෙවැනි බලවේගයක් ජනතාව ඉදිරියට ගෙනාවේය.

බණ්ඩාරනායක 1952 ජූලි 12 වැනිදා විරුද්ධ පක්‍ෂයට එකතු විය. සේනානායක ආණ්ඩුවේ පළාත් පාලන අමාත්‍ය ධුරය වගේම සභානායක වූයේද බණ්ඩාරනායකය. එවකට ප්‍රධාන පක්‍ෂය වූයේ එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයයි. ඉන් පසු බණ්ඩාරනායක ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය පිහිටුවා ගත්තේය.

1952දී දෙවැනි පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් බණ්ඩාරනායකට දිනාගත හැකි වූයේ ආසන 09කි. නමුත් බණ්ඩාරනායක 1956 දී බලය ගැනීමට සමත් විය. එතැනින් පසු මෙරට තෙවැනි බලවේගයකට රටේ පාලනය ලබා ගැනීමට හෝ මැතිවරණයක් දිනා ගැනීමට නොහැකි විය.

1964 දී රුසියාවේ ලුමුම්බා විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය ශිෂ්‍යයෙකු වූ රෝහණ විජේවීර ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ පිහිටුවීය. රහසිගත දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් වූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ 1970 මැතිවරණයෙන් පසුව යම් තරමකට කරළියට පැමිණියේය. 1971 අප්‍රේල් 05 වැනිදා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නැතිනම් එම වකවානුවේ %චේ ගුවේරා^කාරයන් ලෙස හැඳින්වූ මෙම දේශපාලන පක්‍ෂය කැරැල්ලකට මුල පිරීය. නමුත් චීනය, ඉන්දියාව, සෝවියට් රුසියාවේද ආධාර ඇතිව සිරිමාවෝගේ ආණ්ඩුව එය මර්දනය කළේය.
83 ජූලි කලබලය මගින් අන්තර්ජාතිකව එල්ල වූ විවේචන නිසා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ, ශ්‍රී ලංකා කොමියුනිට්ස්ට් පක්‍ෂය හා නව සමසමාජ පක්‍ෂය තහනම් කෙරිණි. %ඉබ්බා දියට දැම්මාම ඇන්නෑවේ කිව්වා වගේ^ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට තම රහසිගත දේශපාලනය කරගෙන යන්නට හැකි විය. ඉන්දු -ලංකා ගිවිසුමට විරෝධය පළකරමින් නැගී සිටි ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ දෙවැනි කැරැල්ලද ආණ්ඩුව විසින් දැඩි ලෙස මර්දනය කරන ලදී. පසුව ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ප්‍රවාහයට ඇතුළත් වූ අතර, අද වන විටද කිසිදු මැතිවරණයකින් ජයග්‍රහණය කිරීමට හැකිව නොමැත. 

තෙවැනි බලවේගයක් නිර්මාණය කරන්නට උත්සාහ ගත් විජය කුමාරතුංග 1989.02.16 පොල්හේන්ගොඩදී ඝාතනය විය. මහජන පක්‍ෂය ආරම්භ කළ විජය කුමාරතුංග, ඔසී අබේගුණසේකර, රාජිත සේනාරත්න, කාලෝ ෆොන්සේකා, ෆ්ලීක්ස් පෙරේර වැනි අය මේ රට තුළ තෙවැනි බලවේගයක් කරා යන්නට විශාල රැල්ලක් සකස් කළහ. නමුත් විජයගේ ඝාතනයත් සමග එය බිඳ වැටිණි.

විජයගේ ඝාතනයෙන් පසුව ඔහුගේ පක්‍ෂය වන මහජන පක්‍ෂය ඇතුළු තවත් වාමාංශික පක්‍ෂ හතරක් එකතු වී එක්සත් සමාජවාදී පෙරමුණ පිහිටුවා ගත්තද, තෙවැනි බලවේගයක් ලෙස ඉදිරියට එන්නට නොහැකි විය.
ලලිත් ඇතුලත්මුදලි හා ගාමිණී දිසානායක %රාජාලියා^ ගොඩනගා ගත්හ. ලලිත් ඇතුලත්මුදලි හා ගාමිණී දිසානායක යනු ලංකාවට මහත් කීර්තියක් මෙන්ම විශාල සේවයක් කළ දෙදෙනෙකු බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. කවුරුන් කෙසේ කීවත් මහපොළ, මහවැලිය අදටත් ජනතාවගේ හදවතේ රැඳුණු දේවල්ය. එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයෙන් ලලිත්, ගාමිණී ඇතුළු 11 දෙනෙකු එළියට බැස්සේය. චන්ද්‍රා ගන්කන්ද, ජී.එම්. ප්‍රේමචන්ද්‍ර හා ලක්ෂ්මන් සෙනෙවිරත්න මෙහිදී ලලිත් හා ගාමිණීට සහාය පළකළහ. එදා %රාජාලියා^ යනයන තැන සෙනග ආවේය. කුරුණෑගල ජොන්ස්ටන් සංවිධානය කළ රැස්වීමට අතුරු සිදුරු නැතිව සෙනඟ පැමිණ සිටියේය. එදා එතැනින් ගිය හමුදා රථ පෙළක්ද මේ දැවැන්ත රැලිය අවසන් වනතුරු සිට පිටත්ව ගිය බව අදත් ජනප්‍රිය කතාවකි. කොච්චර සෙනග සිටියද, ලලිත්, ගාමිණීට මැතිවරණයකින් බලය ගන්නට හැකිවූයේ නැත.

ඉන් අනතුරුව සෝම හිමියන්ගේ අපවත්වීමත් සමග රටේ බෞද්ධ ජනතාව තුළ විශාල රැල්ලක් ඇති විය. හෙළ උරුමයද තෙවැනි බලාව්ගයක් බවට පත්විය. නමුත් හෙළ උරුමයේ අභ්‍යන්තර ගැටුම් හේතුවෙන් ඔවුන්ට ඉදිරි ගමනක් නොමැති විය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ පාලනය අවසන් කර 2015 ජනවාරි 08 වැනිදා යහපාලන ආණ්ඩුව බලයට පත්විය. ජනාධිපතිවරණයෙන් පරාජයට පත්වූ මහින්ද නැවතත් පොදුජන පෙරමුණ පිහිටුවාගෙන කරළියට පැමිණියේය.

ඉතිහාසය පුරාවටම තෙවැනි බලවේගයක් මැතිවරණ ජයග්‍රහණය කර නොමැති නිසාවෙන්ද, තුනෙන් දෙකක බලයක් තිබූ ආණ්ඩුව පොදුජන පෙරමුණ කිසිසේත් ගණන් ගත්තේ නැත. නමුත් පළාත් පාලන මැතිවරණයේ ප්‍රතිඵල එනවිට ආණ්ඩුව වගේම ජනතාවත් තක්කු මුක්කු වී ගියේය. ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වතාවට තෙවැනි බලවේගයක් විශිෂ්ට ජයග්‍රහණයක් ලබා ගෙන තිබිණි. කවුරුත් බලාපොරොත්තු නොවූ මෙම ප්‍රතිඵලය නිසා ආණ්ඩුවද හෙල්ලුණේය.

ආණ්ඩුවේ පැත්තෙන් සිත නිවන කතා මොන තරම් කීවද, ජන බලය ආණ්ඩුවෙන් ගිලිහී ගොස් හමාරය. %මේක හරියට ජනමත විචාරණයක් නැත්නම්, ආණ්ඩුවේ අවුරුදු 03ක කරපු වැඩවල රිපෝට් කාඩ් එක වගේ' යැයි 'සුහුරු සිතිවිලි'වලින්ම පෙන්වා දුන්නේය. ආණ්ඩුව කළ වැරදි බොහොමයක් ඇත. අනුන්ගේ අල්මාරි පෙට්ටගම් අවුස්සාගෙන හිටපු එක විනා ආණ්ඩුව ජනතාවට සහන දුන්නේ නැත. යූ.එන්.පී. එකට ඉතිහාසයේම පාඩම් ඇත. එදා දෙවැනි බලවේගය වූ බණ්ඩාරනායකට බලයට එන්න පාර කැපූ එක් සංධිස්ථානයක් වූයේ 1953 හර්තාලයයි. එවකට මුදල් ඇමතිව සිටි ජේ.ආර්. ආහාර සහනාධාරය ඉවත් කළේය. මහජනතාව දැවැන්ත හර්තාලයක් කළේය. මිනිසුන්ට සහන ලබා දුන්නේ නම්, ආණ්ඩුවට මෙහෙම දෙයක් සිදුවන්නේ නැත. මේ වන විට ජනතාවගේ බහුතරය නැති ආණ්ඩුව කළ යුත්තේ කතාව අඩුකර ජනතාවට වැඩ කිරීමය. අනුන්ගේ පෙට්ටගම් දේශපාලන වාසි නොතකා අරින්නේ නැතිව පසුගිය රජයන් කළ වැඩ ඇත්නම් පිළියම් යොදා ඉදිරියට ගෙනයෑමය. ජනතාව හැමදාම බලන්නේ තමන්ට ඉටුවන සේවය මිස වෙනත් කෙහෙල්මලක් නොවේ. ඒ සුභසාධක රාජ්‍යවල හැටිය. මේ ජනතාවගේ අප්‍රසාදය ප්‍රසාදයක් බවට පත් කිරීමට තවමත් කාලය ඇත. එහෙම බැරි නම් කළ යුත්තේ නැවත මැතිවරණයකට ගොස් අලුත් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවා ගැනීමය. වෙන වෙන ආණ්ඩු මාරු කරගෙන යනවාට වඩා තියෙන දේ රැකගෙන ජනතාවට සේවය කළහොත් නම් නැවත ජන ප්‍රසාදය ඇතිකර ගත හැකිය. නැතිනම් සිදුවනුයේ දිනෙන් දින ආණ්ඩුව අප්‍රසාදයට පත්වීමය.

නිපුන් ඒකනායක

 

අස්ථාවරත්වය නිම කිරීමට පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක් අවශ්‍යයි

මෙවර පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී පොහොට්ටුවේ (ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ) ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් සිය වටිනා ඡන්දය භාවිත කළ සියලු දෙනා වෙනුවෙන් මෙන්ම වත්මන් ආණ්ඩුවට එරෙහිව වෙනත් පක්‍ෂවට ලත් ඡන්දය භාවිත කළ සියලු දෙනාට ස්තුතිවන්ත වීමට මෙය අවස්ථාවක් කර ගනිමි. මෙවර මැතිවරණයට කෙටි කාලයක් තුළ නව පක්‍ෂයක් සමගින් අපට තරග කිරීමට සිදු වූයේ ඉතිහාසයේ කිසිදු ආකාරයකින් විපක්‍ෂයකට මැතිවරණයකදී කටයුතු කිරීමට සිදු නොවූ අයුරින් විවිධ බාධා එල්ල වන තත්ත්වයක් තුළය.
ආණ්ඩුව ජනතාව සිය පැත්තට නම්මවා ගැනීම වෙනුවෙන් මැතිවරණ දිනයේදී පවා ජනතාවට ඡන්ද අල්ලස් ලබාදෙන අයුරු දක්නට ලැබිණි. භාණ්ඩ වෙනුවට මෙවර මුදල් පවා ඡන්ද අල්ලස් වශයෙන් ලබාදීමට ආණ්ඩුව කටයුතු කළේය. ඉන් නොනැවතී රාජ්‍ය සේවයකයන් පවා හම්බන්තොටට ගෙනැවිත් මැතිවරණ ව්‍යාපාරය මෙහෙයවීමට මේ නිර්ලජ්ජිත ආණ්ඩුව කටයුතු කළේය.

මැතිවරණයේ අවසන් පැය 48 එකදිගට භාණ්ඩ බෙදීමට කටයුතු කළේය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය හා එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය හම්බන්තොටදී තමන්ට එක් ඡන්දයක් ලබා ගැනීම වෙනුවෙන් රුපියල් 10,000ක පමණ මුදලක් වෙන් කළේය. නමුත් මෙරට මවුකිරි බී හැදීවැඩුණු, බත් කා හැදුණු ජනතාව කිසිවකටත් යටත් නොවී සිය මතය සාමකාමීව ප්‍රකාශ කළේය. මේ සියල්ලට ඔවුන් පිළිතුර දුන්නේ ඉතිහාසගත ජයග්‍රහණයක් පොදුජන පෙරමුණට ලබාදෙමිනි. ඒ බලයේ සිටින ආණ්ඩුවකට පළාත් පාලන මැතිවරණය ජයග්‍රහණය කිරීමට නොහැකි වූ පළමු අවස්ථාව ලෙස මෙම මැතිවරණය වාර්තා අතරට එක්වෙන හෙයිනි. 

මෙම මැතිවරණ ප්‍රතිඵලයෙන් කියැවෙන්නේ යහපාලන ආණ්ඩුව දැන් රටේ බහුතරක් ජනතාවට වහපාලනයක් වී ඇති බවයි. මේ මැතිවරණයෙන් කියැවෙන්නේ රාජ්‍ය සම්පත් විදේශයන්ට විකුණා දැමීමට ජනතාව අකැමැති බවයි. මේ මැතිවරණ ප්‍රකාශයෙන් කියැවෙන්නේ රට බෙදෙන නව ව්‍යවස්ථාවකට ජනතාව එකඟ නොවන බවයි. මේ මැතිවරණ ප්‍රතිඵලයෙන් කියැවෙන්නේ රණවිරු දඩයමට ජනතාව විරුද්ධ බවයි. මේ මැතිවණ ප්‍රකාශයෙන් කියැවෙන්නේ රටේ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය ආණ්ඩුව විසින් හසුරු වන ආකාරය වැරදි බවයි. මේ මැතිවරණ ප්‍රතිඵලයෙන් කියැවෙන්නේ නිදහස් සෞඛ්‍ය හා නිදහස් අධ්‍යාපනය කප්පාදු කිරීමට ආණ්ඩුවට එරෙහි බවයි. මෙහි අවසන් ප්‍රතිඵලයෙන් සමස්තයක් ලෙස ගත් විට කියැවෙන්නේ ආණ්ඩුව කරගෙන යන වැඩපිළිවෙළ රටේ ජනතාව ප්‍රතික්‍ෂේප කර ඇති බවයි.

ඒ අනුව ආණ්ඩුවට පැවැති ජනවරම දැන් අහිමි වී තිබේ. ජනවරමක් අහිමි වූ ආණ්ඩුවකට දැන් බලයේ සිටිය නොහැකිය. එය පාර්ලිමේන්තු සම්ප්‍රදායටද විරුද්ධය. ජනාධිපතිවරයා තුනෙන් දෙකක බලයක් ලබාගෙන දැන්වත් ජනතා මතයට හිස නමා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරිය යුතුය. ජනතාවට තමන් කැමැති ආකාරයේ ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කර ගැනීමට අවස්ථාව සලසා දිය යුතුය. එය නොවන්නේ නම් ඉතිහාසයේ මෙතෙක් බිහි වූ ඒකාධිපති නායකයා ලෙස වත්මන් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ඉතිහාසයට එක්වෙනු ඇත. ඒ ජනතා මතයට හිස නමමින් මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට ඔහු කටයුතු නොකරන නිසාවෙනි. මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා මැතිවරණ පිට මැතිවරණ පවත්වමින් ජනතා මතය උරගා බැලීමට කටයුතු කළේය. ඒ කාලයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් නොතිබුණු බවට සඳහන් කරමින් බලයට පැමිණි වත්මන් ආණ්ඩුව දැන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීව කටයුතු කරන්නේ නම්, කළ යුතු වන්නේ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පැවැත්වීමය.

මේ වන විට රට දේශපාලනික වශයෙන් අස්ථාවර වී තිබේ. මෙවැනි අස්ථාවරත්වයක් යටතේ රටක් පවත්වාගෙන යෑම අපහසුය. ප්‍රධාන වශයෙන්ම රටක ආර්ථිකයක් කඩාවැටීම සඳහා දේශපාලන අස්ථාවරත්වයට බලපානු ලබයි. මේ අනුව රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැතිවරයා ඉල්ලා අස්විය යුතුය. ජනතා ඡන්දයෙන් ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කිරීම අවස්ථාව ලබාදිය යුතුය. යම් හෙයකින් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක් පැවැත්වීම සඳහා ආණ්ඩු පක්‍ෂය විසින් පාර්ලිමේන්තුවට යෝජනාවක් ගෙන ආවොත් ඒ සඳහා සහාය දැක්වීමට ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය සූදානම්ය.
මෙහිදී ජනතාවගේ දැනුවත් වීම සඳහා ප්‍රධාන වශයෙන්ම කරුණක් ඉදිරිපත් කිරීමට මෙය අවස්ථාවක්‘ කර ගනිමි. ඒ හම්බන්තොට නගර සභාවේ බලය පිහිටුවීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය හා පොදුජන පෙරමුණ එකඟතාවකට පත්වූ බවට වාර්තා වන තොරතුරු පිළිබඳවය. හම්බන්තොට නගර සභාවේ බලය පිහිටුවීම සඳහා පොදුජන පෙරමුණ හෝ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය එක්වීමට කිසිදු තීරණයක් ගෙන නොමැත. ඒ සම්බන්ධයෙන් වාර්තා වන තොරතුරුද අසත්‍ය වෙයි.

මෙවර මැතිවරණයේදී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය ලැබූ අන්ත පරාජය පිළිබඳ වචනයක් කතා නොකරම බැරිය. ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා සිය සම්පූර්ණ බලය යොදා මැතිවරණ ප්‍රතිඵලය මෙහෙයවීය. ජනාධිපතිවරයා නායකත්වය දැරූ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයට හා එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයට ලබාගත හැකි වූයේ ඡන්ද මිලියන 1.47ක් පමණි. මේ අනුව පැහැදිලි වන්නේ 2015 ජනාධිපතිවරණයේදී ඔහු බලයට පත්කිරීම සඳහා එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ ඡන්ද ප්‍රධාන වශයෙන් බලපා ඇති බවයි.

මෙම 'කුරහන් සුවඳ' තීරු ලිපිය ඊයේ (12දා) ලියන විට මාධ්‍ය හරහා වාර්තා වූයේ, එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා එකඟතාව පළකර ඇති බවයි. ඒ අනුව ජනාධිපතිවරයා තවදුරටත් ජනතා මතයට පයින් ගසමින් කටයුතු කරන ආකාරය දක්නට ලැබේ. මේ අවස්ථාවේදී ජනාධිපතිවරයා කළ යුතු වන්නේ එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කිරීමට සහාය දැක්වීම නොව පාර්ලිමේන්තුව විසිරුවා හැරීමට අවශ්‍ය කටයුතු කර මැතිවරණයක් පැවැත්වීමය. ජනාධිපතිවරයා අපට සඳහන් කළේ දෙවැනි බණ්ඩාරනායක ඝාතනය අප විසින් සිදුකරනු ලබන බවයි. නමුත් දෙවැනි බණ්ඩාරනායක ඝාතනය සිදු වූයේ ජනාධිපතිවරයා සිරිකොත පක්‍ෂ මූලස්ථානයට ගිය විටය. දැන් ඔහු තෙවැනි බණ්ඩාරනායක ඝාතනය සිදු කිරීමට කටයුතු කරන්නේ ජනතා මතයට පිටුපාමින් එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කිරීමට සහාය දෙමිනි.

කුමන කරුණක් යටතේ වුවද ආණ්ඩුවට විරෝධය දක්වමින් ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ වෙනුවෙන් ඡන්දය ලබා දුන් ජනතාවගේ අපේක්‍ෂාවන් වෙනුවෙන් වගකීම් විරහිතව අපි පෙනී සිටින්නෙමු. මෙම ජනතා විරෝධී ආණ්ඩුව ගෙදර යන දවස වැඩි ඈතක නොවන බවද මෙහිදී මතක් කරන්නෙමු.

ඔබට සුබ අනාගතයක්! ලබන සතියේදී යළිත් හමුවෙමු!