Author Archives: සරසි නෙත්මිනී

වසර දහයකට පසු මම ආයෙත් විවාහ වුණා

පුන්පොහෝ හඳට පුළුවන් මුළු ලෝකයම ආලෝකමත් කරන්න. ඒක හරියට මුළු ජීවිතයටම බලාපොරොත්තු එක් කරලා ඊට පස්සෙ මුළු ජීවිතේම එකම බලාපොරොත්තුව බවට පත්වෙන, ජීවිතයෙ එකම අයිතිවාසිකම බවට පත්වෙන ආදරය වගේ. ඒ ආදරයටත් පුළුවන් ජීවිතය හඳක් වගේ ලස්සන කරන්න, අලෝකමත් කරන්න. සුරංගගෙ ජීවිතේට ඒ විදියට පායපු හඳ තමා ශෂිකා කියන්නෙත්. ඉතිං ඒ ලස්සනට පායපු ඔවුන්ගෙ ආදර කතාවටත් පසුගියදා අවුරුදු දහය සම්පූර්ණ වුණා. “අද* අපි ඔවුන්ට සුබ පතන ගමන් ඔවුන්ගෙ ඒ සොඳුරු මතකයන් අවදි කරන්නටයි මේ සූදානම.


IMG_9567

Q ඔබ ෙදදෙනා විවාහ වෙලා පසුගිය ජනවාරි 12දාට අවුරුදු 10ක්. මොකද හිතෙන්නෙ ආපස්සට හැරිලා බැලුවම ආව ගමන ගැන 

ඇත්තටම අවුරුදු 10ක් ගෙවුණද කියලත් හිතෙනවා. කාලය ඉක්මනට ගෙවිලා වගේ. අවුරුදු 10ක් කියන්නෙත් පොඩි කාලයක් නෙමේ. දැන් මට පුතාලා දෙන්නෙක් ඉන්නවා. ලොකු පුතා දැන් 3 වසරේ. පොඩි පුතා ලබන අවුරුද්දෙ පාසල් යනවා. ඒ ගැන බලද්දී හරි සතුටුයි. 
ඒ වගේම මම ක්ෂේත්‍රයේ ඉන්න කෙනෙක් විදිහට ගොඩක් කාර්යබහුලයි. ඒ ක්ෂේත්‍රයේ වැඩකටයුතුයි පුද්ගලික ජීවිතයේ වැඩ කටයුතුයි සාර්ථක කරගන්න මගේ මහත්තයා සුරංගගෙන් ලැබුණු දායකත්වය උපරිමයි. ඇත්තටම එයා මම සහ මගේ දරුවො දෙන්නා වෙනුවෙන් ගොඩක් කැපවෙලා ඉන්න කෙනෙක්. ගොඩක් වෙලාවට එයාගේ වැඩකටයුතු පවා පාඩු කරගෙන මගෙයි දරුවන්ගෙ වැඩකටයුතුවලට උදව් කරන්නෙ.
ශෂිකා නිසංසලා කියන ගායිකාවට ගොඩක් දෙනෙක් ආදරේ කරනවා. මගේ ගීතවලට විතරක් නෙමේ. මම ජීවත් වෙන විදිහට ගොඩක් අය කැමතියි. මොකද මම දරුවො, මගේ සැමියා එක්ක සාර්ථක පවුල් ජීවිතයක් ගත කරන නිසා මට මගේ රසිකයන්ගෙන් ඒ ප්‍රතිචාරයත් මට ලැබෙනවා. ඒ හැමදේම සාර්ථක කර ගන්න මටයි මගේ සැමියටයි උදව් කරන්නෙ මගේ අම්මයි තාත්තයි. මේ ගමන එන්න හරි අපහසු වෙනවා අම්මගෙයි තාත්තාගෙයි සහයෝගය වගේම මගේ සැමියගෙ සහයෝගය නැතිව. ඒ තුන්දෙනා නැත්නම් මට කවදාවත් මට මේ ගමන මේ විදිහට සාර්ථක කරගන්න වෙන්නෙ නැහැ.

සුරංගව මුණගැහුණෙ කොහොමද 

අපේ සම්බන්ධය පටන් ගත්තෙ විශ්වවිද්‍යාලෙ යන කාලෙදී. ඒ කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේදී. එයා එතකොට දෙවෙනි වසරෙ ඉගෙන ගත්තෙ. දෙවෙනි වසරෙ අය පළවෙනි අවුරුද්දෙ අය එක්ක කතා බහ කරනවනෙ. ඒත් අපේ කාලේ එහෙම ලොකු රැග් එකක් තිබුණෙ නැහැ. ඒ කාලෙ වෙද්දී මගේ සින්දු කීපයක්ම ජනප්‍රිය වෙලා තිබුණෙ. %පාරමිතා^ සහ %සඳ රෑට^ කියන ගීත ඒ වෙද්දී මිනිස්සු අතරට ගිහින් තිබුණත් මම සාමාන්‍ය කෙනෙක් විදිහට තමයි කැම්පස් එකට ගියේ. ඒ යන දෙවෙනි දවසෙ තමා සුරංග අයියව සහ ගොඩක් අය අඳුන ගත්තෙ. ඒ අඳුන ගත්ත අයගෙන් අපේ හිතට ගොඩක්ම සමීප වෙන්නෙ අපේ අදහස්වලට සමාන අය. එහෙම සමීප වුණ අයගෙන් එක්කෙනෙක් තමා සුරංග අයියා. අවුරුදු 2ට කිට්ටු වෙන්න අපි යාළුවො විදියට ආශ්‍රය කළේ. ඊට පස්සෙ දන්නෙම නැතිව ඒක ආදරයකට පෙරළුණා. මම හිතන්නෙ මගේ මහත්තයා මට ලැබුණෙ මගෙ පිනකට කියලා.

IMG_9479

10 වැනි විවාහ සංවත්සරය දවසෙ ඇයි ආපහු මානාලියක් වෙන්න හිතුනෙ

ඇත්තටම ආස හිතුනෙ ගොඩක්ම ඉයන් මල්ලි නිසා. මම ඒ මල්ලිගෙන් තමා උත්සවයකට එහෙම යද්දී ඩ්‍රෙස් කරන්න යන්නෙ. ඒ මල්ලි මට කිව්වා ගොඩක් දවසක ඉඳන් බ්‍රයිඩ්ල් එකක් කරමු කියලා. මම ඊට පස්සෙ තමා කිව්වෙ අපේ ඇනිවසරි එකට කරමු කියලා. ඇත්තටම අවුරුදු 10කට කලින් තිබුණ විලාසිතා හරිම වෙනස්. දැන් ඒවා එක්ක බලද්දී. දැන් හැමදේම අලුත් වෙලා. ඉතිං මටත් ආස හිතුණා දැන් විදිහට ඇඳලා පොටෝ ෂූට් එකක් කරන්න. 

ආපහු මානාලියක් විදියට දැක්කම මොකද හිතුණෙ

ඇත්තටම ගොඩක් සතුටුයි. ඇත්තටම එදා දවස මතක් වුණා. නමුත් එදා වගේ ඔළුවට ලොකු බරක් තිබුණෙ නැහැ. අපි දෙන්න තමා සියලු වැඩ කළේ. අපේ එක දවසෙ උත්සවයක් තිබුණෙ. එදා දවසෙ ඔළුවට තිබුණ පීඩනය තිබුණෙ නැහැ. ඒ නිසා හරි නිදහසේ ඇඳ පැලඳගෙන ලස්සනට පොටෝස් ගත්තා. ඒ වගේම පුතාලා දෙන්නා දැක්කට පස්සෙ ඒ දෙන්නට ගොඩක් ආස හිතුනා. අම්මා මනමාලියෙක්ට ඇඳලා හරි ලස්සනයි කියලා කිව්වා.  
ඒ වගේම ගොඩ දෙනෙක් කිව්වා එදාටත් වැඩිය ගොඩක් ලස්සනයි කියලා. මම හිතන්නෙ ඒ දැන් හැම දේම අලුත් නිසා වෙන්න ඇති. මම ගත්තමත් ලොකු වෙනසක් වෙලා නැහැ. මගේ සමහර යාළුවො බැඳලා දරුවො ලැබුණට පස්සෙ ගොඩක් මහත්වෙලා, ගොඩක් රූපය වෙනස් වෙලා. ඒත් මම හිතන්නෙ මගෙ සහ මහත්තයගෙ එහෙම ලොකු වෙනසක් වෙලා නැහැ. 

පවුල් ජීවිතයක් සාර්ථක කරගන්න නම් සහයෝගය කියන දේ අනිවාර්යයි නේද

අනිවාර්යයෙන්. ක්ෂේත්‍රයේ වැඩකටයුතු එක්ක මම කාර්යබහුල වෙද්දී මගෙ අම්මයි, තාත්තයි දරු දෙන්නගෙ වැඩ කටයුතුවලට උදව් කරනවා. ඇත්තටම මට ඒක ලොකු හයියක්. දරුවො බලා ගන්න එක අද කාලෙ හැමෝටම තිබෙන ප්‍රශ්නයක්. ඒක අද කාලෙ ඕනම අම්මා කෙනෙකුට තාත්තා කෙනෙකුට තිබෙන ප්‍රශ්නයක්. දෙන්නම රැකියාවක් නොකර අද ඇත්තටම ජීවත් වෙන්න අපහසුයි. ඒ නිසා ගොඩක් අයට තිබෙන ප්‍රශ්නයක් දරුවන් බලා ගන්න කෙනෙක් නැති එක. මගේ අම්මයි තාත්තයි කැප වෙලා ඉන්නවා ඒ දේට. ඒ අයගේ ජීවිතෙ හැමදේම කැප කරලා තියෙන්නෙ දැන් මගේ දරුවො දෙන්නා සහ මං වෙනුවෙන්. 
ක්ෂේත්‍රයේ වැඩකටයුතු ගත්තම කිසිම වෙලාවක මගෙ ඔළුවට බරක් දෙන්නෙ නැතිව මගේ සැමියා මට උදව් කරනවා. සමහර වෙලාවට භාර ගන්න බැරි තරම් සංගීත ප්‍රසංගවලට ආරාධනා ලැබෙනවා. ඒ හැමදේම බැලන්ස් කරලා මොන ප්‍රසංගවලටද අපි සහභාගි වෙන්නෙ, කීයටද අපි එතන ඉන්නෙ කියන හැමදේම හොයලා බලනවා. ඒ හැමදේම මට හිතේ සැහැල්ලුවෙන් කර ගන්න ලැබිලා තියෙන්නෙ මේ සහයෝගය නිසා.

මවක්, බිරිඳක් විදිහට කොහොමද පවුල් ජීවිතය සාර්ථක කරගන්න ඕන

මම පුතාලා හම්බුණ මුල් කාලයෙ කොහොමත් ක්ෂේත්‍රයේ වැඩවලින් ඈත් වෙලා හිටියෙ. ලොකු පුතා ලැබුණෙ 2010. මම පළවෙනියා නිසා ගොඩක් පරිස්සම් වුණා. අම්මා කෙනෙක් විදිහට බබා බඩට ආව දවසෙ ඉඳන් මම පරිස්සම් වුණා. අපි දුර ෂෝස් වගේම දුර ගමන් ගියේ නැහැ. ඒ වගේ ගොඩක් පරිස්සම් වුණා.
බබා ලැබුණට පස්සෙත් බබාගෙ වැඩ අම්මයි මමයි එකතු වෙලා කළේ. පොඩි පුතා ලැබුණට පස්සෙ එයාගෙ වැඩ තනියම කර ගත්තා. දැන් පාසල් යද්දී ඇත්තටම වැඩ වැඩියි. ඉතිං ඒ දේවල් මගේ සැමියත් සමග ඉඩ හදාගෙන සිදු කරනවා. දරුවො අම්මගෙන් හැම වෙලේම ආදරේ බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඉතිං මට පුළුවන් හැමවෙලේම එයාලා එක්ක ගෙදර ඉන්න උත්සාහ කරනවා. පොඩි එක්කෙනා මම ගෙදර ඉන්නව නම් මගෙ පස්සෙන්මයි. සතියෙ දවස්වලට මම ගොඩක් වෙලාවට ගෙදරමයි ඉන්නෙ. මම එයාලාව පාසල් එක්කන් යනවා. ඒ හැමදේම සැමියගෙයි , අම්මගෙයි සහයෝගයත් එක්ක සිදු කරන්නෙ. ඒ වගේම සැමියගෙ සෑම දෙයකටම මම සහයෝගය දක්වනවා.

IMG_9488

බොහෝ කාන්තාවන් විවාහ වුණාට පස්සෙ තමන්ගෙ රූපය ගැන දක්වන සැලකිල්ල අඩු කරනවා. නමුත් ඔබ අදත් එදා වගේමයි. මොකද්ද ඒ රහස

මේ ප්‍රශ්නය මගෙන් ගොඩක් දෙනෙක් අහනවා. මම හිතන්නෙ මගෙ කෑම රටාව වෙන්න ඇති. මම ගොඩක් කන්නෙ නැහැ. පොඩ්ඩයි කන්නෙ. ඒක මගෙ පොඩි කාලෙ ඉඳන් තිබිච්ච පුරුද්දක්. ඒ නිසා බබාලා හම්බෙන්න ඉද්දිවත්, ඊට පස්සෙවත් හුඟක් මහත් වුණේ නැහැ. මම මගේ උසට හරි යන බර පවත්ව ගන්න විශේෂ මහන්සියක් ගන්නෙ නැහැ. 
ඒ වගේම මම හැම තිස්සෙම සැලූන් යන කෙනෙක් නෙමේ. ඒත් මම ලස්සනට ඉන්න ගොඩක් කැමතියි. ගොඩක් දෙනෙක් බැන්දට පස්සෙ හිතින් වයසට යන්නෙ. මම දැන් හුඟක් වයසයි. මට දැන් දරුවො ඉන්නවා. අන්න එහෙම හිතන්නෙ නැතිව අපි හිතින් හිතනව නම් අපි තරුණයි කියලා ඒ දේ අපේ රූපෙනුත් පෙනෙන්න ගන්නවා. අපි අපේ සම ගැන, නියපොතු, හිසකෙස්, ඇඳුම් පැලඳුම් ගැන සැලකිලිමත් වෙන්න ඕන. ඒ දේවල්වලට මගේ සැමියත් උදව් කරනවා. මගේ මහත්තයත් එහෙමයි. එයාගෙ රූපෙත් තාමත් එදා වගේමයි. මහත්තයත් මම වගේම කෑම රටාවකට පුරුදු වුණ කෙනෙක්. මම හිතන්නෙ ඒ දේට මගේ ජොබ් එකත් බලපානවා. මට මේ ජොබ් එක කරන්න ලැබුණෙ මගෙ පිනකට. කෙනෙක්ව පිනවන එක තමයි මගේ රස්සාව. ඒ අය සතුටු වෙනවා මම සජිවීව දකිනවා. ඒ තෘප්තිය හරිම උපරිමයි. මම හිතන්නෙ ඒකත් හේතුවක් තරුණ බව රැකෙන්න.

කාන්තාවක් වුණාම ඉවසීම කියන කාරණය මොන තරම් වැදගත්ද

ඇත්තටම පවුල් ජීවිතයක් සාර්ථක කර ගන්න ඉවසීම කියන දේ ඉතාම වැදගත්. අපි දෙන්නා යාළුවෙලා අවුරුදු හතර හමාරක් ගිහින් තමා අපි විවාහ වුණේ. අපේ අදහස් කොහොමද කියලා අපි දෙන්නා තේරුම් ගත්තා. එයා කැමති අකමැති දේවල් සහ මගේ කැමති අකමැති දේවල් තේරුම් ගත්තා. මගේ ක්ෂේත්‍රයේ ගමනට උදව් නොකරන කෙනෙක් වුණා නම් මගේ ක්ෂේත්‍රයේ ජීවිතය සහ විවාහ ජීවිතයවත් සාර්ථක වෙන්නෙ නැහැ. මේ දේ විවාහ වෙන්න කලින් හොඳින් තේරුම් ගන්න ඕන. දෙදෙනා එකිනෙකා වෙනුවෙන් කැප වෙන්න ඕන වගේම දෙදෙනා දෙදෙනා වෙනුවෙන් ඉවසන්න ඕන. ඒ වගේම හැමදේම සාකච්ඡා කරලා සිදු කරන්න ඕන. අපි දෙදෙනා ඕනම දෙයක් කරන්නෙ දෙදෙනාම සාකච්ඡා කරලා. ඒ නිසා අවසානයේ එන්නෙ හොඳම තීරණයට. මගේ සැමියා ගත්තම ඕනම දෙයක් ගැන පැති කිහිපයකින් හිතලා බලලා කරන්නෙ. ඇත්තටම මමත් දැන් ඒ දේට එයාගෙන් පුරුදු වෙලා ඉන්නවා. මම මගේ රසික රසිකාවියන්ට කියන්නෙත් තීරණයක් ගනිද්දී පැති කිහිපයකින් හිතලා තීරණ ගන්න. තමන්ට හරි කියලා හොඳටම විශ්වාස නම් ඒ දේ කරන්න. සමහර වෙලාවට අපි හදිස්සි තීරණ ගන්නවා. සමහර තීරණ තියනවා කාලයට භාර දෙන්න ඕන. සමහර ප්‍රශ්න තිබෙනවා කාලයට භාර දෙන්න ඕන. සමහර දේවල් තිබෙනවා ක්ෂණික තීරණ ගන්න ඕන. ඒ නිසා දෙන්නට දෙන්නා තේරුම් අරගෙන , කැප කිරීම් සිදුකරමින් ඉවසීමෙන් යන ගමනක් තමා විවාහය කියන්නෙ. 

IMG_9498

ඔබේ ඉදිරි බලාපොරොත්තු ගැන කතා කළොත්

මගේ පෞද්ගලික ජීවිතය පැත්තෙන් ගත්තොත් මගේ පුතාලා දෙන්නගෙ අධ්‍යාපන කටයුතුවලට උපරිමයෙන් උදව් කරන්න තමයි මම බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. අද සමාජය වෙනස් නිසා ඒ දෙන්නා පස්සෙන්ම ඉන්න වෙනවා. නමුත් අපිට කැමති දේවල් අපි එයාලා ලව්වා කර ගන්නෙ නැහැ. සමහරු පුංචි කාලෙ ඉඳන්ම හැමදේටම ටියුෂන් යවනවා. මේ දේ කරන්න, අනිත් අයත් කරනවා, ඔයා පන්තියේ පළවෙනියා වෙන්න කියලා. අපි දරුවන්ට බලපෑම් කරන්නෙ නැහැ. එයාලා දෙන්නගෙ ඔළුවට ලොකු බරක් දීලා නැහැ. එයාලට ජීවිතය කියන දේ විඳින්න දෙන්න ඕන. අපි එයාලව සැහැල්ලුවත් එක්ක තමා අධ්‍යාපන කටයුතුවලට යොමු කරන්නෙ. අපේ අම්මලා තාත්තලත් අපේ ඔළුවට ලොකු බරක් දුන්නෙ නැහැ. ඉතිං අපිත් ඒ අයගෙ ජීවිතෙ නිදහස දීලා තියනවා. සමහර ළමයින්ට අම්මලා දෙන පීඩනය නිසා ජීවිතය එපා වෙලා තියනවා. අපි දෙන්නා නිතරම දරුවන්ට තනියම ජීවිතයට මුහුණදෙන විදිහ හුරු කරනවා. අම්මා ජනප්‍රිය වුණාට ඒ දෙයින් එයාලට වාසි ප්‍රයෝජන ගන්න නෙමේ. ඒ අයට තමන්ගෙ ජීවිතේ සරලව හැඩගසාගෙන තනියෙන් නැගිටින්න උගන්නන්න ඕන. මොකද පුතාලා දෙන්නෙක් නිසා සමාජයට හුරු කරන්න ඕන. 
ඒ වගේම මගේ ක්ෂේත්‍රයේ වැඩකටයුතුත් සාර්ථකව කර ගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්නවා. මගෙ වාසනාවකට මට මේ ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රවීණ වගේම නවක ජනප්‍රිය අය සමග ප්‍රසංගවලට සහභාගි වෙන්න අවස්ථාව ලැබිලා තිබෙනවා. එහෙම මට ලැබෙන්නෙ මගේ නිර්මාණවලට රසිකයන්ගෙ තිබෙන කැමැත්ත නිසා. අපේ රටේ අනන්‍යතාවත් රැකෙන විදිහේ ගීත කරන්න මම බලාපොරොත්තු වෙනවා. 
මම ජීවිතයේ දුක් විඳපු තැන් තිබෙනවා. මම බිංදුවෙන් පටන් ගත්ත කෙනෙක්. අම්මයි තාත්තයි මගේ සහෝදරයයි ජීවිතයෙ දුක් විඳපු තැන් තිබෙනවා. ආර්ථික පැත්තෙන් හරි අමාරුවෙන් තමා අධ්‍යාපන කටයුතුත් කළේ. නමුත් අද වන විට අපි සාර්ථක වෙලා ඉන්නවා. මම හිතන්නෙ දුෂ්කරතා මැද්දෙ ආ ගමන තමා ලස්සන. අපි එකපාර උඩින් ආව කට්ටිය නෙමේ. මේ හැමදේම සාර්ථක කර ගන්න මගෙ ළඟින් හිටියෙ අම්මා, තාත්තා, මගෙ සහෝදරයා, මගෙ සැමියයි. මගෙ දරුවො දෙන්නත් ඉදිරියේදී මට ශක්තියක් වෙයි. ඉදිරියටත් සාර්ථක ගමනක් යන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්නවා. 

හැඬගැන්වීම -  ඉයන් සංජීව ඩයස් (සැලෝන් සිත්රූ) / ඇඳුම් සඳහා අනුග්‍රහය -  Groom's Art/ Sri Vijayas/ මල් සඳහා අනුග්‍රහය – Raja Flora

සුද්දන් තැනූ ඩෙනිමට අපේ රටේ බතික් කලාව මුසු කළ පළමු කත

වසරක් ගෙවී, නව වසරට බලාපොරොත්තු ගොන්නක් සමග පා තැබුවා පමණයි. ඇත්තටම බලාපොරොත්තු තමයි අපව ජීවත් කරවන්නෙ. ඒත් ඒ බලාපොරොත්තුවලින් කීයෙන් කීයද අපට සපුරා ගන්න පුළුවන් වෙන්නෙ. ආපස්සට හැරිලා බලන්න ගිය වසර ආරම්භයේ ඔබ බලාපොරොත්තු වූ දේවල්වලින් කීයෙන් කීයක් සාර්ථක වුණාද කියලා. සමහර විට එයින් අඩක්වත් සපුරා ගන්න නොහැකි වෙන්න ඇති. ඉතින් වසර ආරම්භයේම ඔබට මේ කියන්නට සූදානම් වෙන්නෙ ජීවිතයේ බලාපොරොත්තු ගොන්නක් සපුරාගෙන අද වෙද්දි ස්ථාවරයක් වගේම තමන්ගේ නම ජාත්‍යන්තරයට රැගෙන ගිය දිරිය කාන්තාවක් ගැනයි. ඇය නමින් කාංචනා ප්‍රනාන්දු. ඇයගේ කතාවත් නිසැකවම ඔබට යම් දිරියක් වේවි. 


මොරටුව නගරයේ උපත ලබා ශ්‍රී ලාංකේය අනන්‍යතාවේ එක් සලකුණක් වූ ‘බතික්’ විලාසිතාව නව මානයකින් ලොව පුරා ව්‍යාප්ත කරන්නට කාංචනාට මේ වන විට හැකියාව ලැබී තිබෙනවා. ඇය මොරටුව, රාවතාවත්ත මෙතෝදිස්ත ප්‍රාථමික විද්‍යාලයෙන් පාසල් ගමන අරඹා ද්විතීයික අධ්‍යාපනය සඳහා කොළඹ සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක විදුහලට ඇතුළත් වූයේ බලාපොරොත්තු ගොන්නක් සමගයි. පාසල් ගමන සාර්ථකව නිමකර සරසවි වරම්ද ලබා ගනිමින් 2017 වර්ෂයේ හොඳම ව්‍යවසායිකාව ලෙස ඇය කිරුළු පැලඳුවාය. මේ ඇයගේ කතාවයි.

“බතික් කියන්නේ අපේ පවුලේ ව්‍යාපාරයක්. අම්මයි, තාත්තයි තමයි මේ ව්‍යාපාරය පටන් ගත්තෙ මීට වසර 30කට පමණ පෙරදී. අම්මයි, තාත්තයි කරන දේවල් මම පොඩි කාලයේ ඉඳන් දැකලා මටත් බතික් ඉගෙන ගන්න පුළුවන් වුණා. මට පොඩි කාලයේ ඉඳන් නිර්මාණවලට හැකියාවක් තිබුණා. මම කැමැති නැහැ වෙන කවුරුත් ඇඳන් යන එකක් ඇඳන් යන්න. අම්මට හොඳට මහන්න පුළුවන්. අම්මාගෙන් බලන් ඉඳලා මම හත වසරේදීම නිල ඇඳුම මහලා ඇඳන් යනවා. පන්ති යද්දි ඇඳුම් මහගෙන ඇඳන් යනවා. ඒ වගේම බතික් රෙදිකෑලි ඉතිරි වෙන ඒවායෙන් ඇඳුම් මහනවා. IMG_1492

මට මුල් කාලයේ මගේ අනාගතය ගැන ලොකු සැලසුමක් තිබුණේ නැහැ. ඉගෙන ගන්න ඕන මොනවාද කියලා දැනගෙන හිටියට මොනවාද ඊළඟට කරන්නෙ කියලා දැනගෙන හිටියේ නැහැ. එහෙම ලොකු වගකීමක් නැහැ. ගෙදරින් හැමදේම ලැබුණු නිසා. මම උසස් පෙළ සඳහා ගණිත අංශය තෝරා ගත්තා.  උසස් පෙළ ප්‍රතිඵල ආවාම මම සංයුක්ත ගණිතය, භෞතික විද්‍යාව සමත් නමුත් රසායන විද්‍යාව අසමත්. අසමත් වුණොත් මොකද කරන්නෙ කියලවත් දැනගෙන හිටියේ නැහැ. ඊට පස්සෙ මම හිතුවා දෙවැනි පාර කරන්න බැහැ කියලා. මොකද මම සංයුක්ත ගණිතයට කැමැති වුණාට අනෙක් විෂයයන්ට කැමැති නැති නිසා. පස්සෙ ඩිසයිනින් පැත්තෙන් උපාධියක් කරනවා කියලත් හිතුවා. ඊට පස්සෙ මම නැවත උසස් පෙළ කරලා සරසවි වරම් ලබා ගන්නවා ජයවර්ධනපුර සරසවියේ. ඒත් මම සරසවියේදී ‘ස්ටැට් මැත්ස්’ පරිගණක පාඨමාලාව තෝරා ගත්තා. ඒත්  පළමුවැනි දවසේ ඉඳන් ඒ එක විෂයකටවත් මම කැමැති නැහැ. ඒ වෙලාවේ හිතුණා අපරාදෙ ඩිසයිනින් කරන්න තිබුණෙ කියලා. 

කැම්පස් ඉවර කරපුවාමත් මට ඕන ඩිසයිනින් පැත්තට යන්න. ඒ කාලය වෙද්දි අපේ බිස්නස් එක ටිකක් වැටිලා තිබුණෙ. ඒ සුනාමි ඇවිත්. යුද්ධය නිසා සංචාරක කර්මාන්තය කඩා වැටිලා තිබුණා. මොකද අපි ගොඩක් බතික් නිර්මාණ කළේ සංචාරකයන් වෙනුවෙන්. අපි ඊට පස්සෙ හිතුවා සංචාරකයන් වෙනුවෙන් පමණක් කරන්නෙ නැතිව දේශීය වෙළෙඳ පොළට මොනවාද කරන්න පුළුවන් කියලා. ඊට පස්සෙ අම්මා ‘ඔඩෙල්’ එකට ගිහින් කතා කරලා අපට කොහොම හරි බ්ලවුස් 400ක ඇණවුමකුත් ලැබුණා. අම්මා ඩිසයිනින් කරන එක මම මැහුවා. මොකද ඒ ඕඩර් එකේ පොඩි නූලක පවා වෙනසක් තිබුණොත් ඒ අය රිජෙක්ට් කරනවා. ඊට පස්සෙ බිස්නස් එකේ ඒ පැත්තටත් ආස හිතුණා. 

2009 අවුරුද්දෙ ‘යුනිලීවර්’ ආයතනය විසින් සංවිධානය කරනු ලැබුවා ‘සිලොන්ටා තරුවක් වෙන්න වරම්’ කියලා රියැලිටි ෂෝ එකක්. ඒ තරගයට මම ඉල්ලුම් කළා. මම ඒකට තේරුණා. මේකෙ අවසාන තරගය තිබුණෙ ජනකලා කේන්ද්‍රයේ. අවසාන තරගයේදී අපට විනිශ්චය මණ්ඩලය ඉදිරිපිට නිර්මාණයක් කරලා ඉදිරිපත් කරන්න ඕන. එහිදී මම සාරි එකක් ඩිසයිනින් කළා. ඒකෙන් මම තෙවැනි ස්ථානය ගත්තා. 

පස්සේ මම කැම්පස් අවුට් වෙලා රැකියාවක් සෙව්වා. නමුත් මම ආස කළේ ඩිසයිනින් පැත්තෙන් තියෙන ජොබ් එකකටයි. නමුත් මට තිබුණෙ ඩිසයිනින් සම්බන්ධ උපාධියක් නොවූ නිසා ඒ අවස්ථා මට ලැබුණෙ නැහැ. ඊට පස්සෙ රැකියා පුහුණු වීමක් ලැබෙනවා ලෝකයේ ලොකුම පරීක්ෂණ ආයතනයක් වන නීල්සන් ආයතනය. ඒත් මම කැමැති ඩිසයිනින් පැත්තට. අපේ කැම්පස් එකේ තිබුණා ‘AIESEC’ කියලා ශිෂ්‍ය සංගමයක්. ඒක අන්තර්ජාතික සංගමයක්. අපි ඒ හරහා වෙන රටවල අය සමග ගනුදෙනු කරනවා. ඒ හරහා වෙන රටවල තිබෙන රැකියා සඳහා ඉල්ලුම් කරන්න හැකියාව තිබෙනවා. එහි තිබුණා එක් රැකියා පුරප්පාඩුවක්. ඒක ඩිසයින් හවුස් එකක් පාකිස්තාන්වල. එහි ඉල්ලලා තිබුණු සුදුසුකම් තමයි පරිගණක කළමනාකරණය සහ ඩිසයිනින් පැත්ත. ඒ දෙක එකට මුසුවන අවස්ථා හරිම අඩුයි. මේ දෙපැත්ත ගැනම මට දැනුමක් තිබුණු නිසා මම ඒ සඳහා ඉල්ලුම් කළා. මාව ඒ සඳහා තේරුණා. ඊට පස්සෙ මම පාකිස්තාන්වල අවුරුද්දක් වැඩ කරලා ලංකාවට ආවා. මට සිහිනයක් තිබුණා ‘Mas’ එකත් එක්ක සම්බන්ධ වෙන්න. මම ඒ ආයතනයට සම්බන්ධ වුණා මර්චන්ඩයිසර් කෙනෙක් විදියට. 

695A9394

මේ කාලයේ අපි පටන් ගත්තා දේශීය වෙළෙඳ පොළට සාරි ඩිසයිනින් කරන්න. මේ කාලයේ ගොඩක් වෙලාවට යාළුවො මාර්ගයෙන් තමයි ගොඩක් අය අතරට ගියේ. මේ කාලයේ ෆේස්බුක් පේජ් එකකුත් පටන් ගන්නවා ‘සනාතන බතික්’ කියලා. ඒ මාර්ගයෙන් කටින්කට ගිහින් ගොඩක් අය අතරට යන්න පුළුවන් වුණා. අම්මා බතික් ඩිසයිනින් එක කරනවා, මම පැට්න් එක හදනවා. 
මට පුළුවන් ඕන ඇඳුමක් මහන්න. මට ඒ දේවල් කරන්න හැකියාව ලැබුණේ අම්මාගෙන්. මෙහිදී මම කරන්නෙ මට ඇඳුමක් ඩිසයින් කරගෙන මම ඇඳන් යනවා. එතකොට දකින අය අහනවා කොහෙන්ද ගත්තෙ කියලා. ඒ දෙයිනුත් ගොඩක් අය දැනගත්තා අපි ඇඳුම් ඩිසයිනින් කරනවා කියලා. ඇත්තටම මට හැමදාම ඔෆිස් යද්දි අලුත් ඇඳුමක් අඳින්න ඕන. කොහොම හරි ඔෆිස් එකේ මාස දෙකක් විතර හැමදාම අලුත් ඇඳුම් මහමහ ඇන්දා. හැමදාම ඇඳුම් මහන්න බැරි නිසා පස්සෙ මම හැම සඳුදාම අලුත් ඇඳුමක් අඳින්න ගත්තා. ඒ වගේම මම හිතනවා ලස්සනට වඩා පෞරුෂය වැදගත් කියන එක. ඔෆිස් එකේ වුණත් මම අඳින්නෙ මට යන්න ඕන ඊළඟ ලෙවල් එක ගැන හිතලා. හැමදාම මට හොඳ දවසක්. මම හැමදාම ඔෆිස් යන්නෙ එකම පිළිවෙළකට. හොඳ දවස් නරක දවස් කියලා මගේ ජීවිතේ නැහැ. මට හැමදාම අලුත් දවසක්. මම ලස්සනට ඇඳගෙන ඉද්දි මට කාහරි ඉදිරියට ගිහින් කතා කරන්න පුළුවන් හැකියාව වැඩියි. ‘eye look good’ කියන හැඟීම මට හැමදාම තිබෙනවා. ඒක මගේ ආත්ම තෘප්තියක් වගේම ඒක එක පැත්තකින් මගේ විලාසිතා නිර්මාණ ප්‍රවර්ධනය කර ගැනීමක්. ඇත්තටම මම ඩිසයිනර් කෙනෙක් නම් අනිත් අය දැනගන්න ඕන මම ඩිසයිනර් කෙනෙක් කියලා. ඒ අයට මම කියලා වැඩක් නැහැ, මම ඩිසයිනර් කෙනෙක් කියලා. ඒ අය ඇවිත් අහනවා නම්, මම ඩිසයිනර් කෙනෙක් නේද කියලා ඒක තමයි සාර්ථකත්වය.
ඒ වගේම මගේ ලොකු සිහිනයක් තිබුණා විලාසිතා දැක්ම කිහිපයක් කරන්න. ලංකාවේ තිබෙනවා ෆැෂන් ෆෙස්ටිවල් එකක් ‘AOD’ (Academy of design school) කියලා. 2013 දී ඒ තරගයේ මම පළමු වටයෙන් තේරුණා. මට ඒ හරහා ‘AOD’හි විදුහල්පතිවරයා හඳුනා ගන්න හැකියාව ලැබුණා. ඒ වගේම මේ ෆැෂන් ෂෝ එකේ වැඩවලට මගේ ආයතනයෙන් විශාල සහයෝගයක් ලබා දුන්නා. ඔෆිස් එකේ වැඩ අපි හොඳට කරනවා නම් අපේ බාහිර දේවල්වලට ඔෆිස් එකෙන් ගොඩක් 
උදව් කරනවා. 

22894494_1547565665324199_1944937688178500884_n

ඒ ෆැෂන් ෂෝ එකෙන් පස්සෙ හැඳුනුම්කම් ගොඩක් ඇතිවුණා. ඒ හරහා අපට ඇණවුම් ගොඩක් ලැබුණා. ඊට පස්සේ 2015 දී නැවත වතාවක් ඒ තරගය පැවැත්වුණා. එහි නම වෙනස් කළා ‘Mercedes Benz Fashion Week’ කියලා. ඒ අය තමයි ලෝකෙ ගොඩක් ෆැෂන් වීක් කරන්නෙ. ඒ පාරත් තරගය පැවැත්වුණා. මම ඒ පාරත් තරගය සඳහා ඉල්ලුම් කළා. ඒ පාර තරගය ‘Sustainable Award’ කියන අංශයකින් පැවැත්වුණා. එහිදී ඔවුන් බැලුවේ ඉවතලන දෑ උපයෝගී කරගෙන සිදු කරන නිර්මාණ සම්බන්ධවයි. 
මේ තරගය සඳහා ඉදිරිපත් වූ ගොඩක් අය විලාසිතා නිර්මාණකරණය සම්බන්ධ උපාධි තිබෙන අය. ඒ අයට අලුත් අදහස් ගොඩක් තිබුණා. අපි සාමාන්‍ය දෙයක් කළාට අපට උඩට යන්න බැහැ. ඒ වගේම පළමු වටයේදී දැනගත්ත දෙයක් තමයි මිනිස්සු අවුරුද්දක් විතර පරීක්ෂණ කරලා තමයි නිර්මාණ ඉදිරිපත් කරන්නෙ. 

මම ඒ නිසා හිතුවා මොකක් හරි අලුත් දෙයක් කරන්න. එතකොට තමයි මට අදහසක් ආවේ මගේ පරණ ඩෙනිම් එකක් තිබුණා. ඒකෙ පැල්ලමක් ගෑවිලා තිබුණෙ. මට හිතුණා ඒකට බතික් එකක් කරලා බලන්න. ඊට පස්සෙ ඩෙනිම් එකට බතික් එකක් කරලා මම ඒක අඳින්න ගත්තා. ඒක ලස්සනට ආවා. මම ඊට පස්සෙ පරණ ඩෙනිම්ස් එකතු කළා. ඊට පස්සෙ ඒවා ඩිසයින් කරලා තරගයට ඉදිරිපත් කළා. ඒකට ඒ අය ගොඩක් කැමැති වුණා. ඒ තරගයෙන් මම පළමුවැනියා වුණා. ඊට පස්සෙ ගොඩක් අය මාව හඳුනා ගත්තා. 
මට ඕන වුණා ඩෙනිම් බතික් එක ප්‍රමෝට් කරන්න. මොකද ලංකාවේ ගොඩක් බතික් ඩිසයිනර්ස්ලා ඉන්නවා. ඒත් ඩෙනිම් බතික් ඩිසයිනර්ස්ලා නැහැ. ඒ වගේම කොළඹ තිබෙනවා සෑම සෙනසුරාදා, ඉරිදාවකම තිබෙන වෙළෙඳ පොළක් ‘Good Market’ කියලා. මම මගේ කතාව ලියලා මම ඒ වෙළෙඳ පොළෙහි කුටියක් ගන්න ඉල්ලුම් කළා. එහි අලෙවිකරුවෙක් වෙන්න පරිසරයට හානි නොකරන දෙයක් අලෙවි කරන්න ඕන. ඒ අතරේ ඉතිරි වෙන බතික් රෙදි කෑලිවලින් මම සෙරෙප්පු හදන්න ගත්තා. ඊට පස්සෙ මාව තෝරාගත්තා ‘Good Market’ අලෙවිකරුවෙක් විදියට. ඒ හරහා ගොඩක් පාරිභෝගිකයො පිරිසක් ලැබුණා. අපි ඩෙනිම් බතික් මාකට් කළේ ‘පරණ ඩෙනිම ගෙනත් දෙන්න. සතියකින් අලුත් ඩෙනිමක් දෙනවා’ කියලා. ඊට පස්සෙ අපට ගොඩක් අය පරණ ඩෙනිම් ගෙනත් දුන්නා. 
2016 දී මට සහකාර කළමනාකරුවෙකු විදියට උසස් වීමක් ලැබෙනවා. ඒකට හේතුවක් තමයි මම ඔෆිස් එකේ වැඩයි, මේ වැඩයි දෙකම සමබරව කරගෙන යන එක. මගේ ආයතනය වන ‘Mas’ ආයතනයේ විශාල පිරිසක් සේවය කරන්නෙ කාන්තාවන්. ඒ නිසා අපේ ආයතනය හැම විටම උත්සාහ කරනවා කාන්තාවන් නගාසිටුවන්න. ඒ වගේ දේවල්වලට විවිධ වූ වැඩමුළු පවත්වනවා. එහෙම තරගයක් තමයි ‘Women go be on’ කියන්නෙත්. අපට හිතෙනවා නම් අපට විශේෂ හැකියාවක් තිබෙනවා නම්, නායකත්ව හැකියාව තිබෙනවා කියලා අපට පුළුවන් ඒ තරග සඳහා ඉල්ලුම් කරන්න. 2017 වසරේත් මේ තරගය පැවැත්වුවා. එහි වෙනම අංශයක් තිබුණා වසරේ හොඳම ව්‍යවසායිකාව තෝරන. ඒ තරගයෙන් මම ජයග්‍රහණය ලැබුවා. ඒක විශේෂ සම්මානයක්. 
ඒ වගේම ‘2017 Mercedes Benz Fashion Week’ එක සඳහා නිර්මාණ ඉදිරිපත් කරන්න අවස්ථාව ලැබුණා. එහිදී මම නිර්මාණ එකතු දෙකක් කළා. මට අවශ්‍ය වුණේ මේ නිර්මාණ ඊළඟ මට්ටමට ගෙනියන්න. මට හිතෙනවා මේ නිෂ්පාදන ජාත්‍යන්තර මට්ටමට ගෙනියන්න පුළුවන් කියලා. මොකද ඒ ඩෙනිම් බතික් එකට විදේශිකයො ගොඩක් කැමැතියි. 

23031320_1547565591990873_5672568224001662468_n

මගේ ඊළඟ ඉලක්කය තමයි මගේ විලාසිතා චීනයේ සහ ඔස්ට්‍රේලියාවේ වෙළෙඳ පොළ කරා ගෙන යෑමට ‘Pop up Stores’ සංකල්පය භාවිත කිරීම. ඒකත් හරියට ‘Good Market’ වගේ. මම ඒකට මේ වනවිට නිර්මාණ එකතුවක් සූදානම් කරගෙන යනවා. මගේ ඊළඟ සිහිනය තමයි ‘New York  Fashion Week’ එකේ මගේ නිර්මාණ එකතුවක් කරන එක. 

ඒ වගේම මගේ ළඟ දැනට වැඩ කරන්න ඉන්නෙ පස්දෙනෙක් වගේ. බතික් කර්මාන්තය පැත්තෙන් වැඩ කරන අය හොයා ගන්න හරිම අමාරුයි. මොකද මේ කාර්යය පහසු කාර්යයක් නොවන නිසා. ඒ නිසා දැන් මම වෙනම වැඩපිළිවෙළක් ලෙස කළුතර පරිවාසයක් සමග සාකච්ඡා කර තිබෙනවා. එමගින් ළමයින්ව බතික් සම්බන්ධ පුහුණුවක් ලබාදීලා ඒ අයට රැකියාවක් ලබාදීම මගේ අරමුණ වෙලා තිබෙනවා. ඒක ලොකු වගකීමක්. නමුත් ඒක හොඳ වැඩක් නිසා අපි තීරණය කළා ඒ අයට රැකියාවක් ලබා දෙන්න.* 
අද කාලයේ හොඳට අලෙවිකරණය (Marketing) පුළුවන් නම් ඕන දෙයක් විකුණන්න පුළුවන්. වැඩිපුර වැදගත් වෙන්නෙ ව්‍යාපාරයකදී ඒ දේට දක්‍ෂතාවටත් වඩා අපි කොහොමද ඒක වෙළෙඳ පොළට දාන්නෙ කියන කාරණය. මොකද මොන තරම් දක්‍ෂ ව්‍යවසායකයෙකු වුණත් වැඩක් නැහැ අපි ඒ දේ අලෙවි කරන්න දන්නෙ නැත්නම්. ඒ එක්කම තමන් ආස වෙන්නත් ඕන කරන දේට. බිස්නස් එකක් බලන පැති ගොඩක් තියෙනවා. අපි මුලින්ම හිතන්න ඕන අපි මොකද්ද කරන්න කැමැති කියලා. සමහර වෙලාවට හොඳම දෙයක් නිර්මාණය කරන කෙනා නෙමෙයි ඒ දේ හොඳට විකුණන්න පුළුවන් කෙනා සාර්ථක වෙන්න පුළුවන්. ඒ වගේම ව්‍යාපාරයක් පටන් ගත්ත ගමන් ලාභයක් ලබන්න බැරි වෙන්න පුළුවන්. නමුත් හැම අවුරුද්දකම සැලසුමක් තියෙන්න ඕන මොකද්ද අපි මේ අවුරුද්දෙ කරන්නෙ කියලා. මේ අවුරුද්දෙ සමහර විට ආයෝජනයක් පමණක් වෙන්න පුළුවන්. ලබන අවුරුද්දෙ අපි ලාභ ලබන්නෙ කොහොමද කියලා හිතන්න අවශ්‍යයි. ඉස්සෙල්ලාම කරන්න ඕන බය නැතිකර ගන්න එක. මොකද ව්‍යාපාරයක් කියන්නෙ වගකීමක්. සමහර වෙලාවට ව්‍යාපාරය සාර්ථක වෙන්නත් පුළුවන්, අසාර්ථක වෙන්නත් පුළුවන්. තමන්ට සිහිනයක් තියෙනවා නම්, මට මේ දේ කරන්න ඕන කියලා. ඒ දේ සාර්ථක කර ගන්න අපහසු වෙන එකක් නැහැ. 

අප මේ ඔබට පැවසුවේ ඇයගේ සාර්ථකත්වයේ කතාවයි. ඇත්තටම ඔබේ ජීවිතයට ඇයගේ මේ කතාව වැදගත් වේවි. මේ ලැබූ නව වසර අලුත් විදියකින් අරඹන්න පන්නරයක් වේවි. ඒ නිසා ‘අද’ අප කාංචනාට වගේම ඔබටත් ඔබේ බලාපොරොත්තු ඉටුවන වසරක් වෙන්න කියා ප්‍රාර්ථනා කරනවා. 
ඔබට ජය.

695A9402 695A9416 23167778_1853487324691501_5556729386299926123_n 23172391_1547565675324198_7513947234390472740_n

 

සේද මාවතේ නවාතැනේ මංගල්‍යය

යුවළ 50ක් උත්සවාකාරයෙන් විවාහ වීමේ අවස්ථාවක් මෑතකාලීනව ශ්‍රී ලංකාවේ අප දුටුවේ නැහැ. ඒත් ශ්‍රී ලංකාවේ දිගුකාලීන මිතුරෙකු වන චීනය නිසා ඒ අවස්ථාවත් ඊයේ (17දා) උදා වුණා. චීන යුවළ 50ක් විවාහ කරවීම සංවිධානය කර තිබුණේ උත්සවාකාරයෙන්. මේ මනාලියන් අතර අලකේෂ්වර රාජ වංශික චීන කුමාරිකාවක්ද සිටීම විශේෂ කරුණක්. චීන – ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යතාන්ත්‍රික සබඳතා සඳහා වසර 60ක් සපිරීම සහ රබර්-සහල් ගිවිසුමට වසර 65ක් පිරීම නිමිත්තෙන් පැවැති උත්සව මාලාවට සමගාමීව මෙම අපූරු විවාහ උත්සවය කොළඹ නගර සභා පරිශ්‍රයේදී ඊයේ (17දා) සවස පැවැත්වුණා. ඡායාරූපයෙන් දැක්වෙන්නේ අලුත විවාහපත් වුණු චීන යුවළ කීපයක් එකට කේක් කපා ප්‍රීති වන අයුරුයි. සේද මාවතේ නවාතැන් පොළක් වන ශ්‍රී ලංකාවේදී විවාහ වීමට අවස්ථාව ලැබීම ගැන චීන මනාල මනාලියන් සිටියේ බොහෝ සතුටින්…

IMG_1204 copy IMG_1189 copy IMG_1075 copy IMG_1045 copy IMG_1008 copy IMG_0971 copy IMG_0993 copy


IMG_1147

මට අවශ්‍ය වුණේ ප්‍රහසන චිත්‍රපටයක් නොකර වෙනත් චිත්‍රපටයක් කිරීමටයි

මේ දිනවල තිරගත වන '5 සමත්' චිත්‍රපටය මේ වන විට කාගේත් කතාබහට ලක්ව ඇත. මෙම චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂණය කරන්නේ ප්‍රවීණ චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂකවරයෙක් මෙන්ම ටෙලිනාට්‍ය අධ්‍යක්ෂකවරයෙක් වන ජයප්‍රකාශ් සිවගුරුනාදන් මහතා විසිනි. ඔහුගේ මෙම නවතම චිත්‍රපටය සහ වර්තමාන චිත්‍රපට කර්මාන්තයට අත්ව ඇති ඉරණම පිළිබඳ සාකච්ඡා කිරීමට ඔහුව 'අද' ට සම්බන්ධ කර ගතිමු. 


5 s 1

Q '5 සමත්' චිත්‍රපටයට මේ වන විට ලැබෙන ප්‍රතිචාර මොන වගේද?

ප්‍රදර්ශන කටයුතු ආරම්භ කර කෙටි දවසක් වුවත්, මේ වන විට ඉහළ ප්‍රතිචාර ලැබෙමින් තිබෙනවා. පාසල් නිවාඩුවත් සමගම ඉතාම ඉහළ ප්‍රතිචාර ලැබෙයි කියන බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්නවා.

Q 5 සමත් කියන තේමාව මේ චිත්‍රපටයට යොදාගන්න හේතුව කුමක්ද?

මේ කතාව 5 වසර ශිෂ්‍යත්වයට පෙනී ඉන්න ළමයෙක් කේන්ද්‍ර කරගත් කතාවක්. ඒ නිසයි 5 ගත්තේ. ඒ වගේම මෙහි ප්‍රධාන චරිතෙ නම 'සමත්'. ඒ නිසා '5 සමත්' කියන නම යොදා ගත්තා. 

5 s 11

Q 'කාල' චිත්‍රපටය ගලවා ඉවත්කර '5 සමත්' චිත්‍රපටය ප්‍රදර්ශනය කිරීම සම්බන්ධව චෝදනාවක් තිබෙනවා නේද?

'කාල' චිත්‍රපටය ගලවන්න එපා කියා ඔවුන් නඩුවක් දැම්මා. නමුත් අවසානයේ පසුගිය 08 වනදා අධිකරණය තීන්දු කළා 'කාල' චිත්‍රපටය ගලවනවා කියා. ඒ චිත්‍රපටයට ලබාදුන් කාලය මදි යැයි ඔවුන් කියා සිටියා. ඒ අයට පසුගිය 07 වැනි දක්වා කාලය ලබාදුන්නා. නමුත් අධිකරණය විසින් ඒ කාලය දැන් අවලංගු කර තිබෙනවා. 

Q පසුගිය සමය ගත්තාම වැඩිම ආදායමක් ලබා ඇත්තේ ළමා චිත්‍රපටවලින්. එය හේතුවක් වූවාද ඔබ ළමා චිත්‍රපටයක් නිර්මාණය කරන්න?

ඇත්ත වශයෙන්ම නැහැ. ප්‍රේක්ෂකයෝ සහභාගී කරවා ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය කරුණක් බව මම දැඩි සේ විශ්වාස කරනවා. මොකද ප්‍රේක්ෂක සහභාගීත්වය නැතිනම් චිත්‍රපට කරලා තේරුමක් නැහැ. හිස් හෝල්වල චිත්‍රපට පෙන්නලා වැඩක් නැහැ. චිත්‍රපට ශාලාවලට සෙනඟ ගෙන්වා ගැනීමේ අවශ්‍යතාවක් මටත් තිබෙනවා. නමුත් ළමා චිත්‍රපටයක් කරලා එය කරන්න ඕන කියන අදහසෙහි මම නැහැ. මොකද මම මීට පෙර කළ චිත්‍රපට දෙකම ප්‍රහසනාත්මක චිත්‍රපට දෙකක්. ඒ චිත්‍රපට දෙකත් ඉහළ ප්‍රතිචාර ලැබුවා. මට අවශ්‍ය වුණේ ප්‍රහසන චිත්‍රපටයක් නොකර වෙනත් චිත්‍රපටයක් කිරීමටයි. වෙනත් චිත්‍රපටයක් කියද්දි මට අවශ්‍ය වුණේ ළමා චිත්‍රපටයක් කරන්න. එහිදී ඇත්තටම අවශ්‍ය වුණේ ළමයින් කේන්ද්‍ර කරගත් කතාවක් කරන්නයි. 

Q අද වෙද්දී බහුතර ලාංෙක්ය ප්‍රේක්ෂක පිරිසක් කොටු වෙලා ඉන්නේ ළමා චිත්‍රපටයක් එසේත් නැතිනම් ඉතිහාස කතාවක් ඇතුළත් චිත්‍රපටයක් නරඹන්න. ඒ සම්බන්ධ ඔබට ඇත්තේ මොන වගේ අදහසක්ද?

මම හිතන්නේ  ප්‍රේක්ෂකයෝ බහුතරයක් යන්නේ පවුල් පිටින් නැරඹිය හැකි චිත්‍රපටයක් බලන්න. එහිදී පවුලේ සැමට නරඹන්න පුළුවන් සිනමා කෘතියක් කියන්නේ ළමා චිත්‍රපටයක් හරි, ඉතිහාස කතාවක් හරි, රජ කතාවක් හරි තමයි. නමුත් පසුගිය සමයේ %ධර්ම යුද්ධය^ කියන චිත්‍රපටය ඉතා ඉහළ ප්‍රේක්ෂක පිරිසක් නැරඹුවා. මොකද %ධර්ම යුද්ධය^ කියන්නේ මේ කියන ගුණාංග දෙකටම අයත් නොවන චිත්‍රපටයක්. 

5 s 14

Q '5 සමත්' චිත්‍රපටය නිර්මාණය කර තිරගත වෙන්න කොපමණ කාලයක් ගත වූවාද?

ඇත්තටම නිර්මාණය කරලා ලොකු කාලයක් නම් ගියේ නැහැ. 

Q නවක අධ්‍යක්ෂකවරයෙක් නිර්මාණයක් සිදුකළොත් එය තිරගත කර ගැනීමට වසර ගණනක් ලිස්ට් එකේ ඉන්න වෙනවා. නමුත් ප්‍රවීණයෙක් නිර්මාණයක් කළොත් එය එසැණින් තිරගත කරනවා. මේ වගේ තත්ත්වයක් වෙන්න හේතුව කුමක්ද?

මෙහෙමයි, මේ කියන විදියේ අසාධාරණයක් සිදුවෙනව නම් ප්‍රවීණයි, ආධුනිකයි කියා වෙනසක් නැහැ. සියල්ලටම පොදු ධර්මතාවක් තිබෙනවා. පොදු ධර්මතාවක් හැදීම සහ එය නියාමනය කිරීමේ වගකීම තිබෙන්නේ ජාතික චිත්‍රපට සංස්ථාව සතුවයි. මේ සියලු කතා ඈදෙන්නේ ජාතික චිත්‍රපට සංස්ථාව සතු ප්‍රදර්ශන මණ්ඩලවල ප්‍රදර්ශනය කරන්න ගියාම තමයි. ඒ හැරුණුකොට වෙනත් පෞද්ගලික ව්‍යවසායකයන්ට අයිති ප්‍රදර්ශන මණ්ඩලයක ඕන චිත්‍රපටයක් ඕන වේලාවක ප්‍රදර්ශනය කරන්න ඒ අය ලෑස්තියි. එහිදී චිත්‍රපටයක් පෙන්නන්න වගේම ගලවන්නත් ලෑස්තියි. මෙය කලාවක් තමයි. කලාවක් වගේම කර්මාන්තයක්. ඒ කර්මාන්තය සමග අතිවිශාල පිරිසක් රැකෙනවා.  විශාල සිනමා ශාලා ප්‍රමාණයක් තිබෙනවා. ඒ තුළින් රැකෙන පිරිසක් ඉන්නවා. ඒ නිසා කර්මාන්තයක් නම් එය රැකිය යුතුයි. එයින් අදහස් වෙන්නෙ නැහැ තරුණ පරපුර එන්න ඕන නැහැ කියන දේ. මම කියන්නේ කවුරු ආවත් කරන්න ඕන ප්‍රේක්ෂක ආකර්ෂණය දිනාගන්න පුළුවන් චිත්‍රපටයි. ඒ කියන්නේ නවක නිර්මාණකරුවෙක් ඇවිත් ප්‍රේක්ෂක ආකර්ෂණය දිනාගන්න බැරි නම් ඔවුන්ට මුදල් ආයෝජනය කරන්න කෙනෙක් ඉදිරිපත් වෙන්නේ නැහැ. 

Q ප්‍රවීණ චිත්‍රපට නිර්මාණකරුවන් අතර කල්ලිවාදයක් තිබෙනවා නේද? සම්මාන උලෙළවලදීත් මේ තත්ත්වය දැකගන්න පුළුවන් නේද?

මම හිතන්නෙ නැහැ අපි අතර එසේ කල්ලිවාදයක් ඇති කියලා. එකක් තමා සම්මාන සඳහා චිත්‍රපට නිර්මාණය කරන අධ්‍යක්ෂකවරු ඉන්නවා. සම්භාවනීය චිත්‍රපට හැදෙන්න ඕන. කර්මාන්තයක් විදියට සහ සිනමා රසික ඥානය වර්ධනය වෙන්න එවැනි චිත්‍රපට හැදෙන්න ඕන. අනිත් පැත්තෙන් සිනමා කර්මාන්තයක් ලෙස රැකෙන්න අපි හදන ජාතියේ චිත්‍රපටත් හැදෙන්න ඕන. එහෙම තමා මේ කර්මාන්තය ගමන් කළ යුත්තේ කියලයි මම විශ්වාස කරන්නේ. ඒ හැරුණුකොට අපි අතරේ තරගයක්වත්, විරසක වීමක්වත් නැහැ. පෞද්ගලිකව මගේ නම් නැහැ. අපි සියලුදෙනාම මේ කර්මාන්තයේ නියැළෙන පුද්ගලයෝ. කර්මාන්තයේ කටයුතුවලට ඒ ඒ පමණින් දායක වෙනවා මිසක් අපි අතර එවැනි තරගයක්, කල්ලිවාදයක් නැහැ. 

Q ඔබගේ මේ දිනවල විකාශය වන %හාරකෝටිය^ ටෙලිනාට්‍යය කතාබහට ලක්වෙලා තිබෙනවා. ඒ ගැන කතා කළොත්?

මගේ ටෙලිනාට්‍යවලට ප්‍රේක්ෂක ප්‍රතිචාර ඉතාම හොඳට ලැබෙනවා. ඒ ගැන මම සතුටු වෙනවා සහ මම ඒ දෙයට දෙන පිළිතුර තමා මම වෘත්තීය අධ්‍යක්ෂකවරයෙක්. වෘත්තීය අධ්‍යක්ෂකවරයෙක් නම් මම දැනගන්න ඕන රූපවාහිනී තිරයක් ඉදිරියෙන් වාඩිවෙන ප්‍රේක්ෂකයාගේ ඇඟිලි තුඩු රිමෝට් එකේ තිබෙන තව ඉලක්කමකට එඹිලා තව චැනල් එකකට මාරු නොකර ඔහුව මගේ නාට්‍යය තුළ රඳවා ගන්න. ඒ වගේම මම චිත්‍රපටයක් කළොත් ගෙදර ඉන්න ප්‍රේක්ෂකයන්ව සිනමා ශාලාවට ගෙනියන්නත් මම දැනගන්න ඕන. 

5 s 17

දුම්රියට අනන්‍ය වූ වැටුපක් හදන්න වෙනම කමිටුවක් පත් කළා

දුම්රිය වර්ජනය කියන කාරණය අද වන විට සාමාන්‍ය දෙයක් බවට පත්වී තිබේ. ඒ තරමටම දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ වර්ජනයන්ගේ නිමාවක් නැත. මේ සියලු වර්ජනයන්ගෙන් හෙම්බත් වන්නේ මහජනතාවය. නමුත් ඔවුන්ට ඒ පිළිබඳ වගේ වගක් නැත. මේ දිනවල දුම්රිය එන්ජින් රියදුරන් හා තවත් දුම්රිය වෘත්තීය සමිති කිහිපයක් ආරම්භ කළ වැඩවර්ජනයෙහි තවම නිමාවක් නැත. මේ සම්බන්ධව රජයක් ලෙස ගෙන ඇති ක්‍රියා මාර්ග මොනවාදැයි සාකච්ඡා කිරීමට ප්‍රවාහන හා සිවිල් ගුවන් සේවා නියෝජ්‍ය ඇමති අශෝක් අබේසිංහ මහතා අප 'අද'ට සම්බන්ධ කරගත්තෙමු.  


2017.1.16 DM (2)

‍“දුම්රිය රියදුරු සහායකයන් බඳවා ගැනීමේ පටිපාටිය මීට පෙර පැවතුණේ ඇතුළෙන්ම බඳවා ගැනීමට. එහිදී දුම්රිය සහායකයන් වෙනුවෙන් MT1, MT2 ආදී වශයෙන් තිබුණු පඩි තලයක් පැවතුණා. ඒ පඩි තලයට ඇතුළෙන්ම සුදුසුකම් ඇති දුම්රිය සහායකයන් තෝරා ගනු ලැබුවා. නමුත් දැන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය මගින් තීන්දුවක් ලබාදී තිබෙනවා NVQ 5වලට සමාන වසර දෙකහමාරේ තාක්ෂණ ඩිප්ලෝමා තිබෙන අය තරග විභාගයකින් බඳවා ගතයුතුයි කියා. 
නමුත් දුම්රිය රියදුරෝ කියන්නේ එසේ බඳවා ගන්න එපා කියා. එසේ බඳවා ගතහොත් ඒ අය ඔවුන්ගේ මට්ටමට එන බවත් දුම්රිය රියදුරු සහායකයෝ ඔවුන්ට වඩා පහළින් සිටිය යුතු බවත්, පිටින් බඳවා ගැනීම් සිදු කරන්න එපා කියන ඉල්ලීමත් මේ අය කරන්නේ. නමුත් කිසිවිටකත් අපිට උසාවිය විසින් දුන් තීන්දුවට පිටින් යන්න බැහැ. මන්ද දුම්රිය රියදුරු සහායකයෝ මේ සම්බන්ධව උසාවි ගිහින් ඇති නිසා. අපි මේ සම්බන්ධව මීට පෙරදී සිදු වූ වර්ජනයේදී සිදුකළ සාකච්ඡා අනුව වර්ජනය නැවතුණා. 
 පසුගිය 8 වැනිදා ජනාධිපති ලේකම්වරයාත්, අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයාත්, දුම්රිය සමාන්‍යාධිකාරීවරයාත් සමග සාකච්ඡා සිදුකළා. ඒ සාකච්ඡාවේදී යම්කිසි එකඟතාවකට පත්වී දුම්රිය වර්ජනය අත්හිටුවන බවට ලියුමක් අත්සන් කළා  දුම්රිය රියදුරු සංගමයේ ලේකම්වරයා සහ මෙම අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා. එය ඊයේ පාර්ලිමේන්තුවේදී සභාගත කළා. 

ඉන්පසුව වැටුප් හා වැටුප් තල ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලා දුම්රිය මෙහෙයුම් අධීක්ෂණ නිලධාරීන්ද පසුගියදා සිට වැඩවර්ජනය ආරම්භ කළා. ඒ වැටුප් විෂමතාව සකසන්න නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා ඇමතිවරයා සහ අග්‍රාමාත්‍යවරයා එකතු වෙලා කැබිනට් පත්‍රිකාවක් ඉදිරිපත් කළා ගිය සතියේ. ඒ අතරතුර දුම්රියට වෙනම අනන්‍ය වූ වෙනම වැටුප් ක්‍රමයක් සෑදිය යුතුයි කියන පදනම මත සිට අප වෙනමම කමිටුවකුත් පත්කළා. ඒ අවස්ථාවේ ජනාධිපති ලේකම්වරයාත් සමග සිදුකළ සාකච්ඡාවේදී මේ සම්බන්ධ කැබිනට් පත්‍රිකාව ඉදිරිපත් කළ විට කැබිනට් මණ්ඩලය තීන්දු කර තිබෙනවා සති දෙකක් මෙය කල් දමන්න කියා. මන්ද එය ක්‍රියාත්මක වුණොත් අනිත් සේවාවන්ට, සෞඛ්‍ය සේවය වැනි සමාන්තර සේවාවන්ට විශේෂයෙන් වැටුප් සම්බන්ධව ගැටලුවක් පැන නගිනවා. ඒ නිසා මෙය ක්‍රියාත්මක කරන්න සති 2ක් කල් දමා වැටුප් කොමිසම සහ පරිපාලන සභාවත් සමග සාකච්ඡා කර, විශේෂයෙන් මුදල් අමාත්‍යාංශයේ නිරීක්ෂණයට යවා මෙය ක්‍රියාත්මක කරන්න කියා සාකච්ඡා සිදුකළා. 

ඒ අවස්ථාවේ මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා හා ජනාධිපති ලේකම්වරයා කතා කර දුම්රිය සේවකයන්ට බදාදා පැයක පමණ වේලාවක් අරන්දී තිබෙනවා මේ පිළිබඳ සාකච්ඡා කරන්න. එහිදී මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා කියා තිබෙනවා මේ සම්බන්ධ සාකච්ඡා කරන්න නිලධාරීන් පස්දෙනකු සමග පැමිණෙන්න කියා. එවිට ඔවුන් පවසා තිබෙන්නේ ඒ සඳහා නිලධාරීන් 8දෙනෙකු අවශ්‍යයි කියා. එයට එකඟ වූ මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා ඔවුන්ට ඒ සඳහා වේලාවක් ලබාදී තිබෙනවා. 
පසුගිය 08දා සිදුකළ සාකච්ඡාවේදී ඔවුන් ලියුමක් අත්සන් කළා මේ වර්ජනය අත්හිටුවනවා කියා. නමුත් මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයාත් සමග සාකච්ඡාවක් ලබාදී එළියට ආවයින් පසුව නැවත ඔවුන් වර්ජනය කරනවා කියා කියනවා. අපි රජයක් වශයෙන් මේ තරම් නම්‍යශීලි වෙලා මේ දේවල්වලට විසඳුම් ලබාදුන්නත් ඔවුන් වර්ජනය කරනවා යැයි පැවසුවාම අපි රජයක් විදියට කුමක්ද සිදුකරන්නෙ?

ජනතාව අපහසුතාවට පත්වීම වළක්වන්න අවශ්‍ය නිසා අපි දුම්රිය සේවාව අත්‍යවශ්‍ය සේවාවක් බවට පත් කළා. අත්‍යවශ්‍ය සේවාවක් බවට පත් කළාම සිදුවන්නේ සියලුම සේවකයන්ගේ නිවාඩු අවලංගු වීමක්
අපිට මේ දේ හැමදාම බලාගෙන ඉන්න බැහැ. ජනතාව අපහසුතට පත්වීම වළක්වන්න අවශ්‍ය නිසා අපි දුම්රිය සේවාව අත්‍යවශ්‍ය සේවාවක් බවට පත්කළා. අතවශ්‍ය සේවාවක් බවට පත් කළාම සිදුවන්නේ සියලුම සේවකයන්ගේ නිවාඩු අවලංගු වීමක්. මේ වර්ජනය පිටුපස සිටින්නේ දුම්රිය සේවකයන් 2000ක් පමණ. නමුත් 18000ක් පමණ දුම්රිය සේවකයෝ ඉන්නවා. අපි කැමති නැහැ මේ වගේ හේතුවක් නිසා සමස්ත සේවකයන්ගේ නිවාඩු අත්හිටුවන්න. නමුත් මේ විදියට දිගින් දිගට වර්ජනය සිදු කරනවා නම් වෙන කරන්න දෙයක් නැහැ. මෙලෙස අත්‍යවශ්‍ය සේවාවක් බවට පත්කළායින් පසුව වෙන වෙන ක්‍රියාමාර්ග තිබෙනවා. ඒ අයට දැනුම්දීම් කරනවා පැය 24ක් ඇතුළත සේවයට වාර්තා කරන්න කියා. එලෙස වාර්තා කළේ නැත්නම් සේවය හැරගිය අය ලෙස සලකනවා. එවිට තමන්ගේ රැකියාවයි අනතුරේ වැටෙන්නේ. මේ වැඩපිළිවෙළ ඉදිරියේදී දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තු මට්ටමෙන් සිදුවෙයි. 

අපි මේ අවස්ථාවේදී ජනතාවගෙන් ඉල්ලන්නේ තමන්ගේ විකල්ප ප්‍රවාහන පහසුකම් සලසාගන්න කියා. මන්ද ලංකාවේ 49%යි පොදු ප්‍රවාහනය භාවිත කරන්නෙ. එයින් 5෴යි දුම්රියේ ගමන් කරන්නේ. ඒ කියන්නේ ලක්ෂ පහක පමණ පිරිසක් තමයි දුම්රියෙන් ගමන් කරන්නෙ. 

මෙහිදී අපි ඉල්ලීමක් සිදුකළා ලංකා ගමනාගමන මණ්ඩලයේ බස් රථවල දුම්රිය වාර ප්‍රවේශපත් (දුම්රිය සීසන්) මගින් මේ දිනවල නොමිලේ ගමන් කළ හැකි අතර පෞද්ගලික බස් රථ හිමියන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා සා.පෙළට පෙනී සිටින සිසුන්ට දුම්රිය වාර ප්‍ර‘වේශ පත්‍ර තිබෙනවා නම් එය පෙන්වා ගමන් කිරීමට ඉඩ ලබාදෙන ලෙසට. එමෙන්ම බස්වලට යා හැකි දුම්රිය ස්ථානයක් අසලටම බස් රථ යවන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. අපි මේ මහජනතාව මුහුණදී ඇති අපහසුතාව සම්බන්ධ කනගාටුව ප්‍රකාශ කරනවා. නමුත් හැමදාම මෙලෙස ජනතාව අපහසුතාවයට ලක්කරන්න බැහැ. එනිසා අපි දුම්රිය සේවාව අත්‍යවශ්‍ය සේවාවක් බවට පත්කළා. 

ඒ වගේම වර්ජනයේ නිරත වෙලා සිටි වෘත්තීය සමිතියත්, අධීක්ෂණ කළමනාකාර වෘත්තීය සමිතියත් සේවයට වාර්තා කළා. එතැන සේවකයෝ පන්සිය ගණනක් පමණ සිටිනවා. අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා අනිත් පිරිසත් සේවයට වාර්තා කරයි කියා. එලෙස සේවයට වාර්තා කිරීමෙන් පසු මේ සම්බන්ධව සාකච්ඡා කර ඒ අයගේ ප්‍රශ්නවලට විසඳුම් ලබාදෙන්න  පුළුවන්. නමුත් වර්ජනයේ තවදුරටත් ඉන්නවා නම් අපි සාකච්ඡාව කරන්නේ නැහැ.

ඇත්තටම මේ දුම්රිය සේවකයන් ඉල්ලන්නේ කරන්න පුළුවන් දේවල් නෙමේ. දුම්රිය රියදුරු සහායකයන් සඳහා විභාගයක් පැවැත්විය යුතුයි කියා උසාවියෙන් තීන්දුවක් දුන්නම අපට බෑ ඒ නියෝගයට පිටින් යන්න.
ඒ වගේම වැටුප් ගැටලුව ගත්තම දුම්රිය රියදුරෙක් සාමාන්‍යයෙන් ලක්ෂ 2කට වැඩි වැටුපක් ගන්නවා. එක දුම්රිය සේවකයෙක් පැවසුවා ඔහුගේ වැටුප 10,000කින් වැඩි වුණාට පස්සේ මේ අවුරුදු 2ට විසිදෙදහකින් වැටුප වැඩි වුණාලු. ඒ වගේම 2020 වෙද්දී රුපියල් 54,000කින් වැටුප වැඩි වෙනවලු. අතිකාල දීමනා සමග ලක්ෂ 2කට වැඩි මුදලක් ඔවුන් ගන්නවා. විශේෂයෙන් දුම්රිය රියදුරෙක් පැය 8ක් සේවය කළාම පැය 9ක විවේකයක් තිබෙනවා. ඒ විවේක කාලයේදී පැයකට පැය එකහමාර ගාණේ අතිකාල දීමනා ගන්නවා. මාසෙට පැය 600ක්. මෙය සාධාරණද? මේ අසාධාරණ ඉල්ලීම් රජයක් විදිහට අපිට බලාගෙන ඉන්න පුළුවන්ද*?

තාරුණ්‍යයට පන්නරයක් වන 39 වැනි ජාතික යෞවන සම්මාන උලෙළ

ජාතික තරුණ සේවා සභාව වාර්ෂිකව සංවිධානය කරන යෞවනයේ මහා මංගල්‍ය වූ ජාතික යෞවන සම්මාන උලෙළ 39 වැනි වරටත් පසුගිය 28 වැනිදා මහරගම යොවුන් රඟහලේදී පැවැත්වුණි. ජාතික ප්‍රතිපත්ති හා ආර්ථික කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ අතිරේක ලේකම් ආචාර්ය කේ. ඒ. එස්. කීරගල මහතා සහ ජාතික තරුණ සේවා සභාවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්/සභාපති නීතිඥ එරන්දික වැලිඅංගේ මහතාගේ සහ ප්‍රවීණ කලාකරුවන් සහ නවක කලාකරුවන් රැසකගේ ප්‍රධානත්වයෙන් අතිඋත්කර්ෂවත් අන්දමින් මෙය පැවැත්විණ. 
මෙම සම්මාන උලෙළේදී සම්මානලාභීන් 164 දෙනෙකු සඳහා සම්මාන හා සහතිකපත් ලබාදෙන ලදී. ජාතික තරුණ සේවා සභාවේ යොවුන් රංගන ශිල්පීන් ඉදිරිපත් කළ රසාලිප්ත රංගන තුළින් සම්මාන උලෙළ වර්ණවත් විය. මෙහි දැක්වෙන්නේ එම සම්මානලාභියෝය.

1 (1) 1 (2) 1 (3) 1 (4) 1 (5) 1 (6) 1 (7) 1 (8) 1 (9) 1 (10) 1 (11) 1 (12) 1 (13) 1 (14) 1 (15) 1 (16) 1 (17) 1 (18) 1 (19)

‘ළඟ එන ඡන්දයේදී බුද්ධිමත්ව ඡන්දය පාවිච්චි කළහොත් ගර්හිත දේශපාලඥයන්ට සමුදිය හැකියි’

පළාත් පාලන මැතිවරණය නුදුරේදී පැවැත්වීමට නියමිතය. එනිසාම මේ මහජනතාව වන අප සිහිබුද්ධියෙන් සිටිය යුතු කාලසීමාවකි. මන්ද ඔබේ ඡන්දය බොහෝ දේ තීරණය කරන බැවිනි. මේ නිසාම ඡන්දයක ඇති වැදගත්කම පිළිබඳ අපි ආචාර්ය හිනිදුම සුනිල් සෙනෙවි මහතා සමග කතාබහ කළෙමු.


“ඇත්තටම මෙය ඉතාමත් කාලෝචිත මාතෘකාවක්. මැතිවරණයකදී තමන්ගේ සර්වජන ඡන්ද බලය, තමන්ගේ කැමැත්ත කෙසේ ප්‍රකාශ කළ යුතුද යන්න පුරවැසියන් දැනුවත් කිරීම ඉතාම කාලෝචිතයි. 1948 අපි ලබපු දේශපාලන නිදහසින් පසු මැතිවරණ රාශියක් මේ රටේ අපි අත්දුටුවා. ඒවා ජනාධිපතිවරණ, මහ මැතිවරණ, ජනමත විචාරණ වගේම ප්‍රාදේශීය සභා සහ පළාත් සභා වෙනුවෙන් පවත්වන මැතිවරණ කියන මැතිවරණ ප්‍රවර්ග රාශියකට අයත් වෙනවා. ඇත්තටම මේවායේදී තම තමන්ගේ නායකයන්, එසේ නැතිනම් ඉදිරි වකවානුවේදී පාලනය කරන තමන් කැමැත්තෙන්ම තෝරාගන්නා පාලන තන්ත්‍රය තමයි තීරණය වෙන්නෙ. මෙතනදි පුරවැසියා සවිඥානිකව සිටිය යුතුයි තමා අත පවතින ඡන්ද බලය කෙබඳු එකක්ද කියා. 

මෙහිදී ගැටලු රාශියක් පවතිනවා. ඒ ගැටලු රාශිය අපි කීප විදියකින් අර්ථකථනය කරගත යුතුයි. එහි එකක් වන්නේ %අවබෝධය^. මන්ද මේ රටේ සමහරු ඡන්දය පාවිච්චි නොකර සිටිනවා. ඒ අය “අපි සාමාන්‍යයෙන් දේශපාලනය කරන අය නෙමේ. මේ කියන පක්ෂ දේශපාලනය ගැන අපි දැඩිව කලකිරිලා සිටින්නෙ. ඒ නිසා කාට ඡන්දය දුන්නත් සිදු වන්නේ එකම දේ” කියන අදහසින් ඡන්දය භාවිත නොකරන අය. මෙය ඇත්තටම නොකළ යුත්තක්. අප ඡන්දය භාවිත කළ යුතුමයි කියන දේ මගේ වැටහීමයි. නමුත් එසේ ඡන්දය භාවිත කළ යුතු වීම ඉතා වටිනා කාර්යයක් බවට පත් වන්නෙ පුරවැසි ඡන්ද බලයේ ගෞරවය සහ එහි පරම බලය හැම අතින්ම ආරක්ෂා වී පවතිනවා නම් පමණයි. Capture

නමුත් මේ සම්බන්ධව ලංකාවේ ගැටලුවක් පවතිනවා. මේ ගැටලුවට හේතුව තමයි මේ ඡන්ද බලය ආරක්ෂා වෙලා නැහැ කියන හැඟීම. එය තවත් සරල කර පැහැදිලි කළොත් අපි දන්නවා නිදහසින් පසු මේ රට එක්සත් ජාතික පක්ෂය සහ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ප්‍රමුඛ ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකකින් ගැනුණු පක්ෂ දේශපාලනයකින් පාලනය වෙන්නෙ. සමසමාජ පක්ෂය, කොමියුනිස්ට් පක්ෂය, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ වගේ කණ්ඩායම් තුන්වෙනි බලවේගයක් හැටියටයි හැම විටම ක්‍රියාත්මක වුණේ. මාරුවෙන් මාරුවට ප්‍රධාන පක්ෂ දෙක මිනිස්සු බලයට ගෙන එන්නේ අතිවිශාල බලාපොරොත්තු සහිතවයි. ඒ සම්බන්ධ ආසන්නම නිදර්ශනය 2015 ජනවාරි 08 වැනිදා මේ රටේ ජනතාව කිසිම ආකාරයකින් ආණ්ඩු පෙරළියක් නොහැකියි කියන අධිවිනිශ්චය හැඟීම්  පවතින මොහොතක පවා ඡන්දය පාවිච්චි කරලා ආණ්ඩුව පෙරළීම. නමුත් ජනවාරි 08 වෙනිදායින් පසු ඒ බලය පාවිච්චි කරපු හැට දෙලක්ෂයකගේ පැතුම් අතිශය ඛේදජනක ලෙස දැන් අනතුරකට වැටී තිබෙනවා.  මිනිස්සු අහන ප්‍රශ්නයක් තමයි පාවිච්චි කරන ඡන්දයෙන් තේරුමක් තියෙනවාද කියන කාරණය. ඒ නිසා මෙන්න මේ දේ ලංකාවේ ජයගත යුතුව තිබිය යුතු කාලයක්. 

අපි වෙනස් කරපු ආණ්ඩුව ඇත්තටම වෙනස් වෙලාද? නැවත වතාවක් පැරණි දේශපාලන ව්‍යුහයේ තිබුණු අගාධය, එහි ව්‍යසනය, එහි තිබූ ම්ලේච්ඡත්වය වෙනත් අයුරකින් අපට සම්මුඛ වෙමින් පවතිනවා. මේ නිසා ඡන්දදායකයා දැඩි කලකිරීමකට පත්ව සිටිනවා. ඒ නිසා ඡන්දයේ අයිතිය රැකිලා නැහැ කියන මහජනතාව නඟන ප්‍රශ්නයේ සාධාරණයක් තිබෙනවා. 

ඊළඟ කාරණය තමයි ජනතා ඡන්ද බලයෙන් පත් කරගන්න ඉන්න පිරිස කවුද කියන එක. ඡන්දයක් අත ළඟ එන මොහොතක මෙයත් අපේ අවධානයට පාත්‍ර විය යුතු කාරණයක්. අපේ රටේ උත්තරීතර නීති සම්පාදනය කරන පාර්ලිමේන්තුවේ ස්වරූපය මොහොතකට සලකලා බැලුවොත් එහි සිටින 225 ක් වන මහජන නියෝජිතයන්ගේ අධ්‍යාපන සුදුසුකම් ඉතාම පහළ මට්ටමක තිබෙන්නෙ. අපට අසන්න ලැබෙන තොරතුරු අනුව අ.පො.ස සාමාන්‍ය පෙළ අසමත් 90 ගණනක් මේ අතරේ ඉන්නවා. එවැනි දෙයක් ශ්‍රවණය කරන්න ලැබෙනකොට ජනතාවගේ ඡන්ද බලය ගැන ජනතාවට තිබෙන හැඟීම කුමක්ද? ඒ වගේම දිනපතා අපට මේ මහජන නියෝජිතයන්ගෙන් අසන්න ලැබෙන්නේ මංකොල්ලකෑම්, ජනතා මුදල් අයථා ලෙස පරිහරණය කිරීම්, මනුෂ්‍ය ඝාතනවලට සම්බන්ධ වීම්, බොරු කීම්, රජය නොමඟ යැවීම් වගේ අතිශය බරපතළ, සාපරාධී මැර දේශපාලනයක් අපට දකින්න ලැබෙන්නෙ. එබඳු මැර දේශපාලඥයන් නම් අපට ඉන්නෙ එබඳු අය නැවත බලයට පත් කිරීම කවර ඵලයක්ද කියලා ඡන්දදායකයා හිතන එක අතිශය සාධාරණයි. අපි කොපමණ කාලයක් ඉල්ලා සිටියත් දේශපාලනයට පිවිසීමේ අවම සුදුසුකම් තවම සලකුණු කරලා නැහැ අපේ රටේ. ඇත්තටම ඒ අවම සුදුසුකම විශේෂවේදී උපාධියක් නෙමේ, පශ්චාත් උපාධියක් දක්වා ඉහළ දැමිය යුතුයි. මොකද රටක ජන පැතුම් ආරක්ෂා වෙන, මහජන ගෞරවය, මිනිස් ගෞරවය රැකෙන පරිදි බුද්ධිමය ක්ෂේත්‍රයක ගනුදෙනු කළ හැකි පිරිසක් නෙමෙයි මහජන නියෝජිතයන් හැටියට ලැයිස්තුගත වෙලා ඉන්නෙ. අතිශය ඛේදජනක, චෝදනා ලැබූ, කිසිම පිළිගත හැකි සාධාරණ මාර්ගවලින් ධනය උපයපු නැති, වසරකින් ධන කුවේරයන් බවට පත් වූ සහ එසේ පත් වූයේ කෙසේද යන්න අහන ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු නොදෙන, අධිකරණය මඟහරින ඉතාම සාපරාධී මිනිස්සු තමයි නාමයෝජනාවලිය අතරින් පැමිණෙන්නෙ.

අපේ රටේ මහජනතාව අසරණ වන තැනක් තමයි මේ නාමයෝජනා සකස්  කිරීම කියන කාරණය. මන්ද සකස් කරන ලද නාමයෝජනා අතරින් තමා ජනතාවට තෝරගත යුතු වෙන්නෙ. නාමයෝජනා සකස් කිරීමට මේ රටේ කිසිදු පුරවැසියෙකුට බලයක් නැහැ. ඒක සම්පූර්ණයෙන්ම තියෙන්නෙ ඒ ඒ දේශපාලන පක්ෂ අතේ. එවිට මේ රටේ මිනිස්සුන්ට එල්ල වන චෝදනාවක් තමයි ඇයි ඔබ මේ වගේ ම්ලේච්ඡ පිරිසක් තමන්ගේ පාලනය සඳහා තෝරගන්නෙ කියන එක. මිනිසුන් ඒ තැනදි අන්ත අසරණ වෙනවා. මේ පිරිස ලැයිස්තුගත කළේ කවුද? මේ රටේ ප්‍රධාන පක්ෂවල නායකාධිකාරීන්. ඔවුන් තෝරාදෙන පිරිස අතරින් තමයි ජනතාව කෙනෙක් තෝරා දිය යුත්තේ. මේ නිසා ජනතාවගේ ඡන්ද බලය අලුයම ලූ කෙළ පිඬක් වගේ, මහමඟ කානුපල්ලට විසි කරන ලද කාලකණ්ණි බලයක් බවට මේ රටේ දේශපාලඥයා මේ රට පත් කරලා තිබෙනවා. 

ඊළඟ කාරණය තමයි මේ රටේ දේශපාලඥයන් මේ රටේ මහජනතාව මොන තරම් මුළා කරනවාද කියන කාරණය. ඒ මුළා කිරීම තනිකරම දේශපාලන අලංකරණයක්. මේ රටේ මැතිවරණ ක්‍රියාදාමය කියන්නෙම වචන හරඹයක් පමණයි. එකිනෙකාට චෝදනා කරගැනීම, අනෙකා විවේචනය කිරීම, ඒ වගේම පොරොන්දු දීම, ඒ පොරොන්දු ඉටු කරන්න බැරි වුණාම ඒ බැරි වීමට හේතු ඉතාම කපටි විදියට මිනිසුන් අතරට පත් කිරීම සිදු කරනවා. මෙන්න මේ දේවල්වලින් අප රටේ මහජනතාව හෙවත් පුරවැසියන් දැඩි සේ පීඩාවට පත්වෙලා හෙම්බත් වී සිටින්නේ. ඒ හෙම්බත් වුණ සමාජයක ඡන්ද බලය තමා විශ්වාස නොකරන තැනකටයි දැන් පැමිණ තිබෙන්නෙ. 

ඇතැම් ඡන්ද අපේක්ෂකයන් මනුෂ්‍ය ඝාතන චෝදනා ලබලා බන්ධනාගාරගත කර සිටින අතරතුරේ පවා ඉහළ මනාපවලින් ඔවුන් පාර්ලිමේන්තුවට පත් කළා. එය එසේ නොවිය යුතු දෙයක්. ඒ වගේම ඇතැම් නිළියන් පළ කර ඇති අදහස් හා හැසිරීම් හොඳටම ප්‍රමාණවත් ඒ අය කිසිදු අයුරකින් පාර්ලිමේන්තුවේ නොසිටිය යුතු බවට. ඔවුන් කලා ක්ෂේත්‍රයේ අය. නමුත් ඔවුන් අපේ මහජන නියෝජිතයන් වියයුතු නැහැ කිසිම අවස්ථාවක. නමුත් අපේ රටේ ඡන්දදායකයන් ඒ වගේ පිරිස පාර්ලිමේන්තුවට ගෙනත් තිබෙනවා. ඒ නිසා අඩුම ගානෙ නාමයෝජනා සකස් කිරීම අතින් අසරණ මේ මොහොතේ මම ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ ඔබට හොඳටම හැකියාව තිබෙනවා මේ මැරයෝ, මේ චෝදනා ලබපු මිනිසුන් පාර්ලිමේන්තුවට පත් නොකර සිටින්න.
අනෙක් කාරණය තමයි ගර්හිත දේශපාලඥයන් ඒ පළාතේ මැතිවරණවලදී ජනතාව විසින් පැරදවීමට ලක්කළා. නමුත් නැවත වතාවක් සිදු වන්නේ ඒ පිරිස මන්ත්‍රීවරුන් බවට පත්වෙනවා පමණක් නොවේ අද වනවිට අමාත්‍යවරු වෙලා නැවත වතාවක් මහජන මුදල් සමග සෙල්ලම් කරන තත්ත්වයට පත් වෙලා තිබීමයි.

මිනිසුන් අතේ කිසියම් දුරකට මේ ඡන්ද බලය තවමත් රැඳෙනවා. මැරයො, දූෂිතයො, චෝදනා ලබපු උදවිය, මහජන මුදල් විනාශ කළ උදවිය, අධ්‍යාපන සුදුසුකම් නැති උදවිය බුරුතු පිටින් පැරැද්දවීමේ හැකියාව මිනිසුන්ට තවමත් තිබෙනවා. ඒ වගේ දැවැන්ත පරාජයක් අත් කර දුන්නොත් අපට නාමයෝජනා ජයගත නොහැකි වුවත් විශාල මැතිවරණ වෙනසක් ප්‍රතිඵලයේ ඇති කරන්න පුළුවන්. අන්න ඒ හැඟීමෙන් ඔබ සිතනවා නම් හොඳයි අත ළඟ තිබෙන ඡන්දයට. 
ඒ වගේම ඔබගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ ඔබ ළඟට ඡන්දය ඉල්ලීමට එන උදවිය ගැන බුද්ධිමත්ව කටයුතු කරන්න කියා. ඒ වගේම ඇතැම් චරිතවල පක්ෂ මාරු කිරීමේ ඉතිහාසය ගැන සොයා බලන්න. ඔවුන් කිසිම විටක ප්‍රතිපත්තිගරුක දේශපාලඥයන් වෙන්නෙ නැහැ. ඒ ප්‍රතිපත්ති ඇතැම් විටක තමන්ට මීට වසර දෙක හමාරකට කලින් හිටපු පක්ෂය හෝ එහි ප්‍රතිපත්තිවත් මතක නැහැ සමහර දේශපාලඥයන්ට තමන් කතා පවත්වන විට. සෑම විටම තමන් මේ මොහොතේ ඉන්න පක්ෂය හැර විපක්ෂය විවේචනය කරනවා. අපේ රටේ පුරවැසියන්ගෙන් කරන ඉල්ලීම තමයි මේ වගේ වචන  සෙල්ලමක යෙදෙමින් දේශපාලනයෙහි නිරත වෙලා ඉන්න උදවිය ස්ථිර වශයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතු බව. 

ඒ වගේම අද වනවිට මැතිවරණ නිවැරදිව ක්‍රියාත්මක වේ දැයි බලන්න ප්‍රබල යාන්ත්‍රණයක් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. රාජ්‍ය නොවන ආයතන යොමු වෙලා තිබෙනවා මැතිවරණ දූෂණ නිරීක්ෂණයට. මේ නිසා කිසියම් දුරකට හෝ මැතිවරණ සාධාරණව ක්‍රියාත්මක වන බවක් දකින්න ලැබෙනවා. එසේ සාධාරණව ක්‍රියාත්මක වන තැනක මිනිසුන් බුද්ධිමත්ව තමන්ගේ ඡන්දය පාවිච්චි කළහොත් මේ ගර්හිත දේශපාලඥයන්ට සමුදෙන්න පුළුවන්. ඒක එක්කෙනෙකුට, දෙන්නෙකුට කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙවෙයි. එය ඉතා බලගතු විදියට මේ රටේ මිනිසුන් කළොත් විතරයි ඒ අය ඉවත් කිරීම කළ හැක්කේ. එසේ නොවුවහොත් අපේ ව්‍යවස්ථාවේ තිබෙන නොයෙකුත් සිදුරු පාවිච්චි කරලා අනුපාත ක්‍රමය හරි පාවිච්චි කරලා මේ අය බලයට එනවා.

අනෙක් කාරණය තමයි අපි කෙසේ ඡන්දය ලබා දුන්නත් මේ රටේ නායකයන් සදාචාරාත්මක නොවෙනතුරු, ප්‍රතිපත්තිගරුක නොවෙනතුරු මේ ජනතාවගේ ඡන්දය නැවතත් වතුරේ යනවා. ඒ වතුරෙ යන්නෙ මැතිවරණයකට පස්සේ ආණ්ඩු නිර්මාණය කිරීම සම්බන්ධව දේශපාලඥයන් ගන්න තීන්දු උඩ. ඒ ආණ්ඩුව නිර්මාණය කරන්නෙ නියෝජිතයන් මුදලට බිලී බාගැනීමට. ඇමති තනතුරු පෙන්නලා බිලී බාගැනීම කියන අශිෂ්ට, ම්ලේච්ඡ ක්‍රියාව වරක් දෙවරක් නෙමේ මේ රටේ සිද්ධ වුණේ. ඒ පහත් අශිෂ්ට ක්‍රියාව සිද්ධ වෙනතුරු නැවත වතාවක් මිනිසුන්ගේ ඡන්ද බලයට අර්ථයක් නැතිව යනවා. මිනිසුන් නිවැරදි තීන්දුවක් දුන්නත්, නැවත වතාවක් බලලෝභී අවස්ථාවාදීන් එකතු වෙලා කිසියම් ක්‍රමයකට තමන්ගේ ආණ්ඩුව ගොඩනගනවා. ඒ ආණ්ඩුව ගොඩනගපු ගමන්ම නැවත වතාවක් වෙන්නෙ රටට ඔරොත්තු දෙන්න බැරි තරම් අමාත්‍ය ධුර සංඛ්‍යාවක්, සභාපති තනතුරු, අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් තනතුරු විශාල ප්‍රමාණයක් මවා මිනිසුන් අසරණ වන තැනකට පත් කිරීමයි. ඒ තත්ත්වය නොවෙන්න නම් ප්‍රධාන පක්ෂවල නායකයො ප්‍රතිපත්තිගරුක විය යුතුයි. නමුත් එහෙම කාරණයක ඡායාවක්වත් පෙනෙන්නෙ නැති තැනක මම හිතන්නෙ මිනිසුන් නැවත වතාවක් අසරණයි කියලා.'

අවසාන වශයෙන් ඔබට පැවසිය යුත්තේ කිසියම් දුරකට ඡන්ද බලය තවමත් ඔබ අත පවතින හෙයින් ගර්හිත දේශපාලඥයන්ට පාඩමක් ඉගැන්වීමේ හැකියාව තවමත් ඔබ සතුයි. මේ ළඟ එන ඡන්දයේදී සිහිබුද්ධියෙන් යුතුව අතීත, වර්තමාන සියලු කාරණා සැලකිල්ලට ගනිමින් ඔබේ වටිනා ඡන්දය පාවිච්චි කළහොත් අපට අවශ්‍ය කරන වෙනසෙහි ආසන්නයට හෝ යාමට හැකියාව තිබෙන බව වටහාගත යුතුයි. ඒ නිසා ඔබ දැනටමත් ඡන්දය ලබාදෙන්නේ කාටදැයි තීරණය කර ඇත්නම් ඔබේ තීරණය නිවැරදිද කියා සිතන්න ඔබට තවමත් කල් තියෙනවා. ඒ නිසා පසුගිය මැතිවරණවලදී මෙන් නොව මේ මැතිවරණයේදී ඔබ සිහිබුද්ධියෙන් ක්‍රියා කළ යුතුයි.

මෙවර සාක් චිත්‍රපට උලෙළේදී ලංකාව ඉදිරියෙන්

සාක් කලාපීය රටවල් එක්ව පවත්වනු ලබන SAARC චිත්‍රපට උලෙළ පසුගියදා (25දා) ජාතික චිත්‍රපට සංස්ථාවේදී පවත්වන ලදී. සාක් සංස්කෘතික මධ්‍යස්ථානය (SAARC Cultural Centre)  විසින් සංවිධානය කරන මෙම චිත්‍රපට උලෙළ සාක් කලාපීය ප්‍රවීණ සහ නවක සිනමාකරුවන් දිරිගැන්වීම උදෙසා පවත්වනු ලබයි. එසේම මෙවර මෙම චිත්‍රපට උලෙළ ලංකාවේ පැවැත්වීම විශේෂත්වයකි.

දකුණු ආසියාතික රටවල් අතර ඇති සංස්කෘතික, දේශපාලන, ආර්ථික තත්ත්වයන් සහ මෙම කලාපීය රටවල ජනතාවගේ මානසික තත්ත්වයන්, ඔවුන්ගේ ගැටලු මේ බොහෝ චිත්‍රපට සඳහා පාදක වී තිබුණි. ඒ ඔස්සේ මෙම රටවල් අතර අන්තර් සංස්කෘතිය හුවමාරු කර ගැනීමේ හැකියාව තිබේ. එසේම මෙම චිත්‍රපට උලෙළේදී වෘතාන්ත චිත්‍රපට නිර්මාණකරුවන් මෙන්ම කෙටි චිත්‍රපට නිර්මාණකරුවන්ද ඇගයීමට ලක් විය. එහි අරමුණ වූයේ කලාපයෙන් බැහැරව ගොස් ලෝක සිනමාව වෙත මෙම නිර්මාණකරුවන් ඉදිරිපත් කිරීමයි. 
මෙම චිත්‍රපට උලෙළෙහි ජූරි සභිකයන් ලෙස කටයුතු කළේ Anne Demy-Geroe , Antonio Costa Valente  සහ Amir Masound Soheilli යන අයයි. SAARC චිත්‍රපට උලෙළ සඳහා නිර්දේශිත චිත්‍රපට 24ක් වූ අතර, එහිදී පහත අංශ යටතේ නිර්මාණකරුවන් ඇගයීමට ලක් කරන ලදී.

හොඳම වෘතාන්ත චිත්‍රපටය – 'Let Her Cry'(ඇගේ ඇස අග)

හොඳම කෙටි චිත්‍රපටය – 'The Water' (ඇෆ්ගනිස්ථානය)

හොඳම අධ්‍යක්ෂකවරයා - 'Let Her Cry'  (ඇගේ ඇස අග) අශෝක හඳගම

හොඳම නළුවා – 'Frangipani ' (සයපෙති කුසුම) – භූමි හරේන්ද්‍රන්

හොඳම නිළිය – 'Vishka' – (මාලදිවයින) – Aishath Rishmy

හොඳම කැමරාකරණය – 'The Bird Was Not  A Bird' ( ඇෆ්ගනිස්ථානය) Ahmad Zia Arash

හොඳම සංස්කරණය – 'Dying Candle' (නේපාලය) Sandeep Adhikari

හොඳම තිර රචනය – 'Oggatonama' 

(බංගලාදේශය) Tauquir Ahmed

Best Original Score – 'The Black hen' (නේපාලය)

විවෘත අංශයේ හොඳම චිත්‍රපටය – 'The Black hen' ( නේපාලය)

ජූරියේ විශේෂ ඇගයීම් ලැබූ චිත්‍රපට

'Taandav' – (ඉන්දියාව)
'Frangipani' – (ශ්‍රී ලංකාව)
'Pinky Beauty Parlour' ‘ – (ඉන්දියාව)

IMG_9500 IMG_9513 IMG_9528 IMG_9534 IMG_9538 IMG_9548 IMG_9549 IMG_9586 IMG_9594 IMG_9609

Mrs Sri Lanka 2017

වාසනා දන්තනාරායන මහත්මිය විසින් දෙවැනි වරටත් සංවිධානය කරන ලද %Mrs Sri Lanka 2017^ තරගාවලිය පසුගිය 10 වනදා 'Pegusus Reef'  හෝටල් පරිශ්‍රයේදී පැවැත්විණි.
මෙහිදී Mrs Sri Lanka ලෙස කිරුළු පැලඳුවේ ෂෙනාලි පෙරේරාය. මෙහි දෙවනි ස්ථානය දිල්හානි සරත්චන්ද්‍ර දිනාගත් අතර, තෙවැනි ස්ථානය හසිතා කුමුදුනී විසින් අත්කර ගන්නා ලදී. 
මෙහි Mini Pageant කිහිපයක් තිබූ අතර එහි Mrs Talent හසිතා කුමුදුනීද, 'Mrs Photogenic' 'Mrs Body Beauty' අංශයෙන් ෂෙනාලි පෙරේරාද ජයග්‍රහණය අත්කර ගත්තාය. 'Mrs Personality' ලෙස සමනි පතිරගේ තේරී පත් වූහ. 'Pegusus Queen' ලෙස සෙව්මිණි සෞභාග්‍යා කිරුළු පැලඳුවාය.

IMG_7836 IMG_7842 IMG_7859 IMG_8090 IMG_8183 IMG_8237

 

පිටකොටුවේ නාට්ටාමි තරුව එම්. ජී. ආර්.

කොළඹ කොටුව කියන්නේ විවිධාකාරයේ මිනිස්සු ජීවත් වෙන වෙනස්ම පරිසරයක්. එදිනෙදා වැඩකටයුතු වලට කොළඹ එහා මෙහා කරක් ගහන අපිට ඒ වගේ විශේෂ චරිත මුණ ගැහෙනවා. එහෙම චරිතයක් තමා කොළඹ කොටුවේ එම්.ජී.ආර් කියන්නෙත්. ඔහු නාට්ටාමි කෙනෙක්. හැබැයි අපි හැමදාම දකින විදිහේ නාට්ටාමි  කෙනෙක් නම් නෙමෙයි. අපේ වචනෙන් කියනවානම් ලෝස් නැතුව ඇඳුම් වලට වියදම් කරන, විලාසිතා කරන නාට්ටාමි කෙනෙක්. මේ නිසාම අද අපි ඔහුව සොයාගෙන ගියා.


IMG_8350

“මම නාට්ටාමි කෙනෙක්. මට අවුරුදු 48ක් වෙනවා. මගේ නම මාණික්කම්. ඒත් මාව කවුරුත් දන්නෙ එම්.ජී.ආර් කිව්වොත් තමයි. මම හය වසර වෙනකන් ඉස්කෝලෙ ගියා. අම්මයි, තාත්තයි නැති වුණාට පස්සෙ ඉස්කෝලෙ යන එක නැවතුණා.  මගේ ගෙවල් තියෙන්නේ කොටුවෙ සාරදාස් බිල්ඩින් එක ගාව. එතන තමා මම ඉපදුනේ. අම්මයි, තාත්තයි මිය ගියාට පස්සෙ ඒ දේවල් විකුණුවා. දැන් ඉන්නෙ තොටලඟ. මම මේ රස්සාවට ආවේ අවුරුදු දාහතර පහළොව කාලෙදි. මගේ ජීවිතේ ගත්තම මම හොඳට හම්බ කරනවා. මම හම්බ කරන වැඩි හරියකින් කරන්නේ ඇඳුම් ගන්න එක තමයි. හොඳට අඳින්න ඕන කියන එක තමයි මගේ ප්‍රාර්ථනය. මම දෙයියන්ගෙන් ඉල්ලන්නෙත් ඒක. 

මම වැඩ කරන්නේ කොටුවෙ මේන් ස්ට්‍රීට් එකේ. ඔක්කොම වාහන ඇතුළු වෙන්නෙ, පිටවෙන්නෙ මෙතනින්. මම මේ හරියෙ තමා කරත්ත වලින් බඩු ගෙනියන්නේ.  ලක්ෂ ගණන් බඩු දවසකට එහාට මෙහාට ගෙනියනවා. ඒවට කාවවත් අරින්නෙ නැහැ. මොකද විශ්වාසෙ නැති නිසා. මට හැමෝම ආදරේ නිසා මට හැමදාම වැඩ තියනවා. ඒ වුණාට මම කියන්නේ අනිත් අයටත් වැඩ දෙන්න කියලා. එතකොට බොස්ලා කියන්නේ විශ්වාස නැහැ කියලා. මම කියන්නෙ ඒ වුණාට දීලා බලන්න කියලයි. ඒ කරන දේවල් අපි මැරුණම ගෙනියනවා. විශ්වාසෙ තමා ලෝකෙ තිබෙන ලොකුම දේ. දෙවි කෙනෙක් නෑ කියලා හිතුවට අපි කරන හැමදේම දෙවි කෙනෙක් ලියා ගන්නවා. මම කරන වැඩේ පිළිවෙළට කරනවා. මම අඳින පලඳින එක වුණත් එ‍ෙහමයි. වැස්ස වුණත් අව්ව වගේ හිතන් වැඩ කරනවා. ඒ නිසා මිනිස්සු මට හරි ආදරෙයි.

මම කරත්ත රස්සාව පටන් ගනිද්දි අවුරුදු 14ක් 15 ක් විතර ඇති. මට ඒ කාලෙ පඩිය සත 35යි, 50යි, 75 යි වගේ. ඒ කාලෙ මම හිතාගත්තා මේක හොඳ රස්සාවක් කියලා. මට ඒ ගාන හම්බුණා කියන්නේ මම පොඩි එකානෙ. මට හරි සන්තෝසයි. මම කරන්නෙ ඒවගෙන් හොඳට කනවා. හොඳට අඳිනවා. ඒත් එම්.ජී.ආර් වගේ අඳින්න ඕනෙ කියල හිතුණෙ අපෙ අම්මා දෙවියන්ගෙ පින්තූර වලට මාල දානවා. ඊට පහළින් එම්.ජී. ආර්ගෙ පින්තූරෙකුත් තියෙනවා. එයා අඳින්නෙ මන්ත්‍රීලා අදිනවා වගේ සුදු සූට් එකක් ඇඳලා කළු සන්ග්ලාස් දානවා. දකුණු අතට ඔරලෝසූව දානවා කමිසෙ අතට උඩින්. අම්මා ඒ පිංතූරෙට පොට්ටු තියලා වඳිනවා.

එතකොට මම අම්මගෙන් අහනවා කවුද අම්මා ඒ කියලා. අම්මා කියනවා එතකොට වැඳපන් වැඳපන් කියලා. මම එතකොට වඳිනවා. අම්මා කිව්වා මෙයා තමා එම්.ජී.ආර් මාමා කියන්නෙ කියලා. මම අම්මගෙන් ඇහුවා මෙයා අපේ මාමා කෙනෙක්ද කියලා. එතකොට අම්මා කිව්වා මෙයා උඹට විතරක් නෙමේ ලෝකෙටම තාත්තා කෙනෙක් වගේ මනුස්සයෙක් කියලා. එතකොට මම ඇඬුවා මට එයාව බලන්න යන්න ඕනෙ කියලා. අපේ තාත්තා ඊට පස්සෙ පිචර් හෝල් එකට එකන් ගිහින් එම්.ජී.ආර් ගේ පිචර් එකක් පෙන්නුවා. එදා තමා එයාව ඉස්සෙල්ලා දැක්කෙ. එදා ඉඳන් මම එයාව ෆලෝ කරන්න ගත්තා. මම එම්.ජී.ආර් ගෙ  මාර්ගෙ ජීවත්වෙන කෙනෙක්.  මම ඒ විදියට අඳිනවා. එයාගෙ සින්දු අහනවා. පිචර් බලනවා. මමත් එයා වගේ දුප්පතාගෙ හිතවතා.  මට ගොඩක් අය කියනවා අයියා ටිකක් සුදු වුණා නම් එම්.ජී.ආර් මයි කියලා.

IMG_8253

මම ගිය දීපවාලියට එතුමා අඳින විදිහට ඇඳුම් හතරක් මැහුවා. ඒ ටිකට මට රුපියල් 38,000ක් වියදම් වුණා. මම එතුමාගෙ චිත්‍රපටි බලනවා මොන වගේ ඇඳුම්ද එතුමා ඇන්දෙ කියලා. ඊට පස්සෙ ඒ විදියට මම ඇඳුම් මහ ගන්නවා. එම්.ජී.ආර් කියන්නෙ දුප්පතාගෙ හිතවතා. එයා මැරුණු දවසේ මිනිස්සු ගිනි තියාගෙන මැරුණා. ඒ තරමටම මිනිස්සු එයාට ආදරෙයි. මම යන්නෙත් එම්.ජී.ආර් ගිය පාරේ. 
මම ලස්සනට අඳින්න අවුරුද්දක් එනකන් බලන් ඉන්නෙ නැහැ. හැමදාම ගත කරන්නේ මෙහෙමයි.

මේ විදියට ඇඳගෙන තමයි මම වැඩ කරන්නේ. මම ඇඳුමට ගැළපෙන විදියට තමා සපත්තු, සන්ග්ලාස් දාන්නෙ. ගැළපෙන සන්ග්ලාස් තිබුණෙ නැත්නම් මම ඒ කිට් එක අඳින්නෙ නැහැ. මම හැමදාම රෑට නිදා ගනිද්දි හිතනවා හෙට අඳින්නෙ මොකද්ද කියලා. මේ කලිසමට මේ ටී ෂර්ට් එක, මේ බෙල්ට් එක, මේ කැප් එක, මේ සන්ග්ලාස් දෙක කියලා මම මැච් කරනවා. මට ඒක මැච් වෙන්නෙ නැත්නම් වෙන එකක් ඇඳගෙන එනවා. ඇඳුම් ඔක්කොම මහලයි මම අඳින්නේ. අපි ගෙනාපු දේකුත් නෑ. ගෙනියන දේකුත් නෑ. ඒ නිසා මම ජීවත් වෙලා ඉන්න මේ ටික කාලෙ ලස්සනට ඇඳලා කරලා ඉන්නවා. 

මට සපත්තු කුට්ටම් 52ක් තියෙනවා. කලිසම් 30යි, තොප්පි දුසිමකුයි, බෙල්ට් 50යි, අත්ඔරලෝසු 9යි, සන්ග්ලාස් 50කුයි තියෙනවා. මට ලස්සනට අඳින්නයි ඕනෙ. ඇඟපත බිල්ඩර් වගේ ආර්නෝල්ඩ් වගේ එන්න ඕනෙ කියන ආසාව නැහැ. මොකද එතකොට තමා වෙඩි පාර කන්න වෙන්නේ. මොකද එතකොට මට දෙන්නෙක් තුන්දෙනෙක් අරන් නමන්න හිතෙයි, බෙල්ල කඩන්න හිතෙයි. ඇයි ආනෝල්ඩ්නෙ. ඉතිං පාලනය කරන්න බැහැ. ඒ හින්දා මම මේ වගේ ඉන්න එකයි ලස්සන. 

මට මාසෙට ඇඳුම් වලට 30,000ක් 40,000ක් වගේ යනවා. මම ආවාට ගියාට ඇඳුම් ගන්නෙ නැහැ. කඩවල් 10කට 20කට ගිහින් බලනවා. මට ආස හිතුණොත් ඒ දේ කරන්න ඕන කියලා, මම ඒක කරනවා. ඒක තමා මගේ තියෙන නරක පුරුද්ද. කෙලින්ම යනවා පිටකොටුවට හරි මල්වත්තට හරි. සපත්තු ගන්නව නම් කල්පනා කරනවා, මේ සූට් එකට මේ සපත්තු තමා ගැළපෙන්නේ කියලා. කඩවල්වල අයත් මට ආදරෙයි. එන්ඩ එම්.ජී.ආර් අයියෙ කියලා මට කතා කරනවා.

මට හරියට සෙට් උනොත් 3000ක් වුණත් 4000ක් වුණත් ගන්නවා. මගේ අතේ සල්ලි අඩු වුණොත් මම ඩිපොසිට් එකක් තියලා එනවා. එයාලා දන්නවා මම ආපහු එනවා කියලා. හම්බ කරන එකෙන් වැඩියෙන් මට වියදම යන්නෙ ඇඳුම් වලට. කන බොන එක ඉපදුණ කාලෙ ඉඳන්ම කරනවනේ. ඒක වෙන දෙයක්. ඒක කවුරුත් කියන්න ඕන නැහැ. ඒත් අඳිනවා කියන දේ එහෙම නැහැ. මම පාරෙ යද්දි හැමෝම මගේ දහා බලනවා. මට එතකොට හරි සන්තෝෂයි. 

IMG_8323

මේ කොළඹ කොටුවෙ නාට්ටාමිලා එක්ලක්ෂ විසිදාහක් විතර ඉන්නවා. ඒ අය අතරේ මම ස්ටාර් කෙනෙක්. මාව හැමෝම අඳුනනවා. මේ කොළඹ ටවුමෙ මාව දන්නෙ නැති මිනිහෙක් නැහැ. ඒ වගේම මට ආදරෙයි”
එම්.ජී.ආර්. කියන්නේ විලාසිතා විතරක්ම කරන පුද්ගලයෙක් කිව්වොත් වැරදියි. ඇත්තටම ඔහු මනුස්සකම තියෙන හිත හොඳ මනුස්සයෙක්. ඔහුගේ වචනෙන් කියනවා නම් දුප්පතාගේ හිතවතෙක්. ඔහු සමග කතා කරද්දි දැනුණ දේ තමයි ඔහු සාමාන්‍ය නාට්ටාමි කෙනෙක් නොවන වෙනම දර්ශනයක් තියෙන වෙනස් මනුස්සයෙක් කියන එක. ඔහුට ජීවිතේ ගැන ඔහුගේ මට්ටමින් හොඳ කියවීමක් තියෙනවා. ඔහු ජීවිතේ දකින්නෙ මෙන්න මේ විදියටයි.
“අපි ගෙනාව කිසි දේකුත් නෑ. ගෙනියන දේකුත් නෑ. කෝටි ගණන් තිබුණත් වැඩක් නැහැ. අපි යද්දි ඒ දේවල් ගෙනියන්න බැහැ. අපි අවුරුදු තුන්සීයක් විතර ජීවත් වෙන්න ආවෙ නැහැ. අවුරුදු තුන්සීයකට ජීවත් වෙන්න ආව නම්  අවුරුදු 100ක් මොනා හරි මංකොල්ලයක් කරලා, මිනිස්සු මරාගෙන ජීවත් වෙන්න පුළුවන්. මොකද තව අවුරුදු දෙසීයක්ම තියනවනේ. ඒත් එහෙම නෙමේනෙ. අපි මේ ඉන්න ටික කාලය හැමෝටම අවංකව ජීවත් වෙන්න ඕන. මොකද ටික දවසයි වැරදි කරලා ජීවත් වෙන්න පුළුවන්. මොන දේ කරලා පැනල ගියත් කවදා හරි නීතියට අහුවෙනවා. මගේ  ජීවිතේ ගත කරන්නේ කාටවත් කරදරයක් නැතුවයි. කාගෙන්වත් ඉල්ලගෙන යන්නෙ නැහැ. මට ඉන්නෙ නංගි කෙනෙක් විතරයි. නංගී බැඳලා. නංගී කතා කරනවා අයියෙ ඇවිත් කාල යන්න කියලා. විශේෂ දවස් වලට මම යනවා. ඒත් හැමදාමත් යන්න හොඳ නැහැ. මොකද මම කාටවත් බරක් වෙන්න කැමති නැහැ. 

අනිත් දේ තමයි සමහර මිනිස්සු සද්දෙ දාගෙන, වෙඩි තියාගෙන, අනවශ්‍ය දේවල් කරගෙන ජීවත් වෙනවා. ඒ අය හිතන්නේ ඒ අයගෙ සද්දෙ තමයි ලොකුම සද්දෙ කියලා. ලෝකෙ ලොකුම සද්දෙ විදුලි සද්දෙ. ඒ වගේම මිනිස්සු ගොඩක් හිතන් ඉන්නේ අපි තමා දිනුම් කියලා. ඇත්තටම දිනන්නේ මේ මහපොළව. අපි කවදා හරි මහපොළවට පස්වෙලා යනවා. ඒ කාල සීමාව එනකන් අපි ජීවත් වෙන්න ඕන කාටවත් කරදයක් නැතිවයි. 
කවුරු හරි අපෙන් ඉස්සෙල්ලා අහන්නෙ නම මොකද්ද කියලා. ඊට පස්සෙ අහන්නෙ රස්සාව මොකද්ද කියලා. රස්සාවක් නැහැ කිව්වොත් හිතන්නෙ රස්තියාදුකාරයෙක් කියලා. නැත්තන් අයි ආර් සී කාරයෙක් කියලා. මනුස්සයෙක් වුණාම කුලී රස්සාවක් හරි කරනවා කියල කියන්න පුළුවන්කම තියෙන්න ඕන. 

අපි මනුස්සයෝ ඔක්කොම එකයි. අපි දෙමළ වුණත්, සිංහල වුණත්, මුස්ලිම් වුණත් ඔක්කොම එකයි. අපි හැමෝගෙම දුවන්නේ රතුපාට ලේ. මගේ එහෙම කිසිම බෙදීමක් නැහැ. හැම දෙවි කෙනෙක්ටම මම බස් එකේ ගියත්, පයින් ගියත් ගෞරව කරලා තමයි යන්නේ. අදට වැඩිය හෙට හොඳයි කියලා තමයි මම ජීවිතේ ගත කරන්නේ. මගේ නැව මුහුදේ ගිහින් ගිලුණත් මම උඩ ඉඳන් බෑන් චූන් ගහනවා. මං ළඟ සල්ලි තියෙන දවසටත් වැඩිය සල්ලි නැති දවසට මම සතුටින් ඉන්නවා”
ඇත්තටම ඔහු සරල මනුස්සයෙක්. ඔහු ඔහුට වගේම රස්සාවටත් අවංකයි. කොයි කවුරුත් ඔහුට ආදරේ වෙන්න හේතුවත් එයයි. ඔහුත් සමග කතාබහ කරද්දි කී දෙනෙක් නම් ඔහුට එම්.ජී.ආර් අයියෙ කියලා අත වනාගෙන ගියාද. ඒ ඔහු හිත හොඳ මනුස්සයෙක් නිසයි. ඔහුට ජීවිතේ ලොකු බලාපොරොත්තු නැහැ. ඒත් ඔහු සතුටෙන් ඉන්නවා. ඇත්තටම ලොකු සල්ලිකාරයන් ළඟ අහලකවත් නැති සතුටක්, නිදහසක් ඔහුට තිබෙනවා. ඇත්තටම ඔහු දුප්පතාගෙ හිතවතෙක්.