Author Archives: නඳුන් ශ්‍යාමාල්

අලෙවි වන සහල් ගැන ඇත්ත දැනගන්න

මෙරට ජනතාව පරිභෝජනය කරන සහල් සම්බන්ධයෙන් පසුගිය වසර කිහිපයේ සිට වර්තමානය දක්වා විවිධාකාරයේ ආන්දෝලන ඇති වෙමින් පවතී. කෙසේ නමුත් මින් වැඩිම ආන්දෝලනයක් ඇති කරන ලද්දේ සහල්වල ආසනික් සහ කැඩිමියම් අඩංගු වන බවට වන චෝදනාවය. නමුත් ආනයනික සහල්වල 'සෙලෙනියම්' නම් බැර ලෝහය අඩංගු වීම පිළිබඳ කතාබහට ලක්නොවීය. එමෙන්ම අධික මිල ගණන් යටතේ අලෙවි වන පැරණි සහල් ප්‍රභේද පිළිබඳවද ජනතාව අතර දැඩි උනන්දුවක් ඇති කර තිබෙනු දැකගත හැකිය. මේ කාරණා සම්බන්ධයෙන් විග්‍රහයක් ගෙන ඒමට බතලගොඩ වී පර්යේෂණ හා සංවර්ධන මධ්‍යස්ථානයේ සහකාර කෘෂිකර්ම අධ්‍යක්ෂ (සංවර්ධන) රෝහණ තිලකසිරි මහතා අද සමග මෙසේ එක් විය.


  rohana"වර්ෂ 1952 වසරේ බතලගොඩ වී පර්යේෂණායතනය පිහිටුවා වී ප්‍රභේද වැඩි දියුණු කිරීම ආරම්භ කරන්නට පෙර එතෙක් පැවති වී වර්ග අපි පොදුවේ හඳුන්වනවා 'පැරණි වී' නමින්. ඇතැම් පිරිස් මෙම වී ප්‍රභේද දේශීය වී ලෙස හැඳින්වුවත් ඒවා දේශීය වී ලෙස නම් කරන්න හැකියාවක් නැහැ. මොකද මේ පැරණි වී වර්ග බොහෝමයක්ම බුරුමය, ඉන්දියාව, තායිවානය, චීනය, පාකිස්තානය වැනි රටවලින් මෙරටට පැමිණි වී වර්ග වන නිසා. උදාහරණයක් විදිහට පොක්කාලි, මුරුන්ගකායන්, නෝනබොක්රා වැනි පැරණි වී ප්‍රභේද ඉන්දියාවෙන් මෙරටට ගෙන ආ වී ප්‍රභේදයි. 

මේ පැරණි වී වර්ගවලින් ලබන්න පුළුවන් අස්වැන්න සීමිතයි. ඒ වගේම මෙම සාම්ප්‍රදායික වී වගා කිරීමෙන් හටගන්නා ගොයම් කඳ ශක්තිමත් නොවීම සහ උසින් වැඩි වීම නිසා පහසුවෙන් ඇද වැටීමට ලක්වීම, පඳුරු ගහනය අඩු වීම, පොහොර සඳහා ප්‍රතිචාර දැක්වීම අඩුවීම, කොළදාව නිසා කෘමි හානි බහුල වීම ආදී හේතු නිසා පැරණි වී වගාවෙන් සහල් ඉල්ලුම සපුරන්න මුල්කාලීනව හැකියාව තිබුණේ නැහැ. ඒ නිසා වී පර්යේෂණායතනය මැදිහත් වෙලා ආනයනික ප්‍රභේදයක් සමග දෙමුහුන් කිරීමෙන් ඉහතින් සඳහන් කරපු සියලු සාධකවලට ඔරොත්තු දෙන නව වී ප්‍රභේද නිෂ්පාදනය කර නැවතත් රට සහලින් ස්වයංපෝෂිත කරන්න හැකියාව ලැබුණා.

කෙසේ නමුත් මේ සමාජය තුළ වර්තමානය වෙද්දි සහල් සම්බන්ධයෙන් දුර්මත ගණනාවක්ම නිර්මාණය වී තිබෙන බව දැකගන්න පුළුවන්. මින් තදබල ලෙස සමාජගත වී ඇති දුර්මතය ලෙස පෙන්වා දිය හැක්කේ පැරණි වී වර්ග ඉතාමත් පෝෂ්‍යදායී බවත්, නව වී වර්ග ශරීරයට අහිතකර සහ පෝෂ්‍ය ගුණයක් නොමැති බව යන්නයි. මම පැහැදිලිවම වගකීමෙන් කියනවා එය සම්පූර්ණයෙන්ම මිථ්‍යා මතයක් බව. සරල උදාහරණයක් පෙන්වා දෙනවා නම් අපි බිත්තරයක් ගත්තොත් බිත්තරයේ අවසන් ප්‍රතිඵලය වෙන්නේ කුකුළු පැටියෙකුගේ උපත. ඒ කුකුළු පැටියා බිහි වෙන තෙක් අවශ්‍ය පෝෂණ කොටස් සියල්ල ඒ බිත්තරය තුළ අඩංගු වෙලා තිබෙනවා. බිත්තර වී ඇටයත් ඒ වගේමයි. වී ඇටය තිබෙන්නේ ඊළඟ ගොයම් ගහ හදන්න. ඒ ගොයම් ගහ හදන තුරු ඊට අවශ්‍ය පෝෂණයත් මේ වී ඇටය තුළ තිබෙනවා. ඊට අවශ්‍ය ශක්තිය සපයන්නේ සහල් ඇටය මැද තිබෙන පිෂ්ඨ කොටස මගින්. එහි වටා නිවුඩ්ඩේ තමයි ප්‍රෝටීන්, විටමින් වර්ග සහ ඛනිජ ලවණ ආදිය සියල්ල අඩංගු වෙන්නේ.

මේ සියලු ගුණාංග පැරණි වී ප්‍රභේදයන්හි පමණක් නොවෙයි, නව වී ප්‍රභේදයන්හිත් නොඅඩුව පවතිනවා. වෙනසකට තිබෙන්නේ වර්ග අනුව අඩු වැඩි වශයෙන් ප්‍රමාණාත්මකව මේ ගුණ වීවල පැවතීමයි. පැරණි වී ප්‍රභේදවල නොමැති පෝෂණ ගුණ අලුත් වී ප්‍රභේදයන්හි දකින්න ලැබෙනවා. අලුත් වී ප්‍රභේදයන්හි දකින්න නොලැබෙන සමහර පෝෂක පැරණි වී ප්‍රභේදයන්හි අඩංගු වෙනවා. එසේත් නැත්නම් සමහර පෝෂක වී ප්‍රභේද දෙවර්ගයේම සමාන වශයෙන් පවතිනවා. මේ කාරණය පිළිබඳ නිසි අවබෝධයක් හෝ දැනුමක් නැති නිසයි ජනතාව සහල් පිළිබඳ මේ නිර්මාණය වී තිබෙන මිථ්‍යා මතවලට රැවටී ඉන්නේ. 

2018-05-09-13-47-18-055

රක්තහීනතාවට පිළියමක් ලෙස අතීතයේදී අපේ ජනතාව කළුහීනටි වලින් කැඳ හදලා පානය කළා. මොකද ඒ කාලේ යකඩ කෘත්‍රිමව ලබා ගැනීමට නොහැකිව තිබූ නිසාත් කළුහීනටිවල යකඩ වැඩි වශයෙන් අඩංගු නිසාත්. නමුත් අද වනවිට නව වී ප්‍රභේදයන්හිත් කළුහීනටිවල වගේම යකඩ අඩංගු වෙනවා. නමුත් අද අපි මොන හාල් වර්ගයක් ආහාරයට ගත්තත් ඒවා ආහාරයට ගන්නේ පොලිෂ් කරලා. ඒ ආකාරයෙන් සහල් පරිභෝජනයට ගනිද්දි කිසිම පෝෂණයක් ශරීරයට ලැබෙන්නේ නැහැ. මොකද, පොලිෂ් කිරීමේදී සහල්වල තිබෙන ගුණයෙන් වැඩි ප්‍රෝටීන්, විටමින් වර්ග සහ ඛනිජ ලවණ සහිත කොටස ඉවත් වෙන නිසා. 

අපේ රටේ පරිභෝජනය කිරීමට ඇති සහල්වල ආසනික් සහ කැඩිමියම් අඩංගු වෙනවා කියලා පසුගිය කාලවකවානුව පුරා විශාල ආන්දෝලනයක් ඇති වුණා. මිනිස්සු සහල් පරිභෝජනය කරන්න පවා බය වෙන තත්ත්වයකට පත් වූ බව අපිට දකින්න ලැබුණා. මේ පිළිබඳ අයි.ටී.අයි. ආයතනය විසින් දිවයිනේ විවිධ ප්‍රදේශවලින් සහල් සහ වී සාම්පල් ලබාගෙන දීර්ඝ වශයෙන් සිදු කරපු පරීක්ෂණ සහ ඒ වාර්තා ඔස්සේ පැහැදිලිවම පෙන්වාදී තිබෙනවා ඒ කිසිදු සාම්පලයක ආසනික් අඩංගු නොවන බව. ඒ අනුව සම්පූර්ණයෙන්ම බොරු ප්‍රචාරයක් තමයි මේ එක්තරා පිරිසක් විසින් සමාජගත කරන්න උත්සාහ කර තිබෙන්නේ. එතනින් පස්සේ වකුගඩු රෝගයට හේතු වෙලා තිබෙන්නේ ආසනික් බව ප්‍රචාරය වීම නිසා ජනාධිපති කාර්ය සාධන බළකායක් පත් කරලා විවිධ ව්‍යාපෘති කරලා අවසානයේදී ග්ලයිෆොසෙට් තහනමක් දක්වා මෙය දුරදිග ගියා. නමුත් මේ වෙනකන් වකුගඩු ප්‍රශ්නය විසඳී නැහැ. 

මේ අසත්‍ය ප්‍රචාර පිටුපස මුදල් අරමුණු කරගත් ව්‍යාපාරිකයන් පිරිසක් සහ දේශපාලනික වාසි ලබාගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින පිරිසක් තමයි සිටින්නේ. අද අපිට වෙළෙඳ පොළේ දක්නට ලැබෙනවා පැරණි වී වගා කරලා ලබා ගත් සහල් පැකට් කරලා අධික මිල ගණන් යටතේ අලෙවි කරන පිරිසක්. ඒ සමහර පිරිස්වලට තමයි මේ අසත්‍ය කටකතා ඇති කරන්න තදබල අවශ්‍යතාවක් පවතින්නේ. ග්ලයිෆොසෙට් පමණක් නොවෙයි ඕනෑම රසායනික වර්ගයක් විෂ සහිතයි. එය විෂ වෙන්නේ නියමිත ප්‍රමාණය ඉක්මවා පාලනයකින් තොරව භාවිත කරන්නට කටයුතු කිරීමෙනුයි. අපි කන ලුණු අරන් බලන්න. ලුණු කියන්නේ 'සෝඩියම් ක්ලෝරයිඩ්' වලට ලුණු අපි ප්‍රමාණය ඉක්මවා භාවිත කරනවා නම් හදවත් රෝග අවදානම තීව්‍ර වීමට හේතු වෙනවා.

ග්ලයිෆොසේට් රසායනිකය වී වලට අත්‍යවශ්‍ය වන දෙයක් නොවෙයි. ඒ වගේම ප්‍රචාරණය කරන තරම් ග්ලයිෆොසේට් වී වගාවට භාවිත කර නැහැ. මේ රසායනිකය වැඩි වශයෙන් භාවිත වෙන්නේ තේ, පොල්, රබර් වැනි වැවිලි භෝග සඳහා පමණයි. අනෙක් කාරණය තමයි රජරට ප්‍රදේශවල ග්ලයිෆොසේට් රසායනිකය එතරම් භාවිත වූවක් නෙවෙයි. නමුත් ඒ ප්‍රදේශවල තමයි අද වෙද්දි වකුගඩු රෝගය වැඩි වශයෙන් වාර්තා වෙන්නේ. ඒ සඳහා බලපාන භූ විද්‍යාත්මක හේතු ගණනාවක් තිබෙනවා. ඒ වගේම චෝදනා කරන ආකාරයෙන් සහල්වල විෂ රසායන තිබෙනවා නම් එය සමස්ත රටටම බලපෑ යුතුයි එක් ප්‍රදේශයකට පමණක් සීමා නොවී. නමුත් සිදුවෙලා තිබෙන්නේ ගැටලුවට සැබෑ හේතුව සොයා බැලීම පසෙකින් තබලා මේ විෂය පිළිබඳ නිසි අවබෝධයක් නොමැති කිහිපදෙනෙකුගේ මිථ්‍යා මත අනුව දේශපාලන බලපෑම් කරමින් කටයුතු කිරීමයි. ඒ වගේම ආනයනික සහල් වල සෙලේනියම් කියලා හඳුන්වන බැරලෝහය වැඩි වශයෙන් අඩංගු වන බව පර්යේෂණ මගින් සනාථ කර තිබියේදීත් ඒ සම්බන්ධයෙන් කවුරුත් කතා කරන්නේ නැහැ.
ඒ වගේම මේ ප්‍රචාර ගෙන ගිය පිරිස පරීක්ෂණ සිදුකර තිබෙන්නේ නිවැරදි විද්‍යාත්මක පදනමක් මත නොවෙයි. 

ශ්‍රී ලංකාවේ වීවල කුමක් හෝ ගැටලුවක් පවතිනවා නම් එක් ප්‍රදේශයකින් පමණක් සාම්පලයක් අරගෙන ඒ ප්‍රතිඵලය මත සමස්ත වී වගාව පිළිබඳවම නිගමනයකට එන්න හැකියාවක් නැහැ. වගේම ඒ ක්‍රමය ඉතාමත් වැරදියි. සමහර විට ඒ වී ලබාගත් ක්ෂේත්‍රයට පමණක් ආවේණික ගැටලුවක් තිබෙන්න පුළුවන්. එසේත් නැත්නම් ඒ කොටසට යෙදූ කෘෂි රසායනවල ගැටලුවක් වෙන්න පුළුවන්. ඒ නිසා විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදය අනුව නියැදියක් ගැනීමේදී සමස්තය නියෝජනය වන ආකාරයෙනුයි. අපි ඒ ආකාරයෙන් විද්‍යාත්මක ක්‍රමය යටතේ සිදුකළ පර්යේෂ‍ෙවලින් පැහැදිලිවම ඔප්පු කොට තිබෙනවා.

ශ්‍රී ලංකාවේ සහල්වල එවැනි බරපතළ අනතුරුදායක තත්ත්වයක් නොමැති බව. නමුත් අවසානයේදී සිදුවුණේ පුවත්පත්වල ප්‍රධාන ශීර්ෂය විෂ සහල් රට පුරා කියලා මිථ්‍යාවක් පැතිරී යෑමයි. මෙවැනි ප්‍රචාරයන් නිසා සිදුවෙන්නේ සහලින් ස්වයංපෝෂිත වෙලා තිබෙන රටේ ජනතාව නැවත සහල් ප්‍රතික්ෂේප කරලා ඇමෙරිකන් පිටි පරිභෝජනයට ගන්න යොමුවීමයි."

blog-featured_arsenic_rice_poisons2-20180302

යුද්ධය නිමා වී වසර 9ක් ගතවුවත් නොනවතින යුද අපරාධ චෝදනා

AID_1171

පසුගිය දිනක කැබිනට් මාධ්‍ය ප්‍රකාශක අමාත්‍ය රාජිත සේනාරත්න විසින් කළ ප්‍රකාශ කිහිපයක් මහත් ආන්දෝලනයකට තුඩුදී තිබේ. අමාත්‍යවරයා එම ආන්දෝලනාත්මක ප්‍රකාශ සිදුකර ඇත්තේ කොටි ත්‍රස්තවාදීන් සැමරීම සම්බන්ධයෙනි. අමාත්‍යවරයාගේ මතය අනුව කොටි ත්‍රස්තවාදී නායක ප්‍රභාකරන් සැමරීමට දමිළ ජනතාවට අයිතියක් ඇත. එමෙන්ම රජයේ හමුදා අතින් ත්‍රස්තවාදීන්ට අමතරව අහිංසකයන්ද මියගොස් ඇත. එම ප්‍රකාශයෙන් වැඩි දිනක් ගතවීමට පෙර ඇඹිලිපිටිය ප්‍රාදේශීය සභාවේ මන්ත්‍රීවරියක්ද ඒ මග යමින් එවැනිම පදනම් විරහිත නොමනා ප්‍රකාශයක් සිදුකළාය.

අනිත් අතට උතුරේ දමිළ ජනතාව විසින් 2018 මැයි 18 වැනි දින වේළුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන් ඇතුළු දෙමළ සංහාර දිනය සැමරීමට විවිධ උත්සව සංවිධානය කර ඇති අතර, රජයේ පාර්ශ්වකරුවන් වන ද්‍රවිඩ දේශපාලන නායකයන් කිහිපදෙනෙකුම ඊට ප්‍රසිද්ධියේ සහයෝගය ලබා දී ඇති බව දකින්නට ලැබුණි. 

මෙතැන්හිදී පොදු ජනතාවට පැනනගින ප්‍රධානතම ප්‍රශ්න කිහිපයකි. ඉන් පළමුවැන්න නම් ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක නායකයන් ප්‍රසිද්ධියේ සැමරීමට ඉඩදීමෙන් නැවතත් ජනවාර්ගික අරගලයක් මතුවේද යන්නයි. දන්නා සිංහලෙන් කියතොත් තවත් ප්‍රභාකරන් කෙනෙකු බිහිවීමට එම සිද්ධි දාමය හේතුපාදක වේද යන්නයි. පොදු ජනතාවගේ කුතුහලය නංවන අනෙක් ප්‍රධානතම ප්‍රශ්නය නම්, රජය හදිසියේම යුද ජයග්‍රහණය අවතක්සේරු කළේ ඇයිද යන්නයි. ඒ වැදගත් ප්‍රශ්න දෙකට පිළිතුරු සෙවීමට පෙර කොටි සංවිධානයේ නැතහොත් එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානයේ පැටිකිරිය මඳක් ලිහා බැලීම සුදුසුය.

වේළුපිල්ළේ ප්‍රභාකරන්ගේ නායකත්වයෙන් 1976 වර්ෂයේදී බිහිවන ද්‍රවිඩ ඊළාම් කොටි සංවිධානය වර්ෂ 1983 සිට 2009 වර්ෂය දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රදේශ මූලික කරගෙන බෙදුම්වාදී සිවිල් යුද්ධයක් කරගෙන ගියේය. ලෝකයේ මෙතෙක් බිහිවූ ත්‍රස්තවාදී සංවිධාන අතරින් අතිශය කෲර හා ම්ලේච්ඡ යුධෝපක්‍රමයන් යොදාගත් සංවිධානයක් ලෙස කොටි සංවිධානය වාර්තාගත වී ඇත. එසේම ලොව එදා මෙදාතුර බිහිවූ ත්‍රස්තවාදී සංවිධාන අතරින් ‘‘ගුවන් මෙහෙයුම් පවත්වාගෙන ගිය එකම සංවිධානයද කොටි ත්‍රස්තවාදීන්ය. 
කොටි සංවිධානය විසින් ඝාතනය කරන ලද සිවිල් වැසියන් සංඛ්‍යාව ලක්‍ෂයකට අධික වේ යැයි ගණන් බලා ඇත. එසේම, කොටි සංවිධානය විසින් ඝාතනය කරන ලද රාජ්‍ය නායකයන් හා දේශපාලන නායකයන්ගේ සංඛ්‍යාව අනුව ඔවුන්ගේ තරාතිරම ගැන තීරණයකට එළඹිය හැකිය. රජීව් ගාන්ධි හා රණසිංහ ‍ෙප්‍ර්මදාස යන රාජ්‍ය නායකයන් දෙදෙනා මරා දමන ලද්දේ කොටි සංවිධානය විසිනි.  ලලිත් ඇතුලත්මුදලි, ගාමිණී දිසානායක, රන්ජන් විජේරත්න, ලක්‍ෂ්මන් කදිරගාමර්, ජෙයරාජ් ප්‍රනාන්දුපුල්ලේ, සී.වී. ගුණරත්න, වීරසිංහ මල්ලිමාරාච්චි, ජී.එම්. ප්‍රේමචන්ද්‍ර  හා ඩී.එම්. දසනායක යන අමාත්‍යවරුන්  නවදෙනාම මරණයට පත්කිරීමේ වගකීම එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය වෙත එල්ල විය. මීට අමතරව මහජන නියෝජිතයන් හා මන්ත්‍රීවරුන් දොළොස්දෙනෙකුම 
එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානයේ ක්‍රියාවන් මගින් මරාදමනු ලැබීය. එසේම රටවල් 32ක් විසින් එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය කෲර ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් ලෙස සලකා තහනම් කරනු ලැබීය.

අද වන විට ජාත්‍යන්තර අවධානය යොමු වී ඇත්තේ එල්.ටී.ටී.ඊ. සාමාජිකයන් විසින් සිදුකරන ලද ම්ලේච්ඡ ඝාතන සම්බන්ධයෙන් නොවේ. 2009 වර්ෂයේදී එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය හා රජයේ හමුදා අතර ඇතිවූ අවසන් ගැටුම්වලදී සිදු වී ඇතැයි කියනු ලබන මානව හිමිකම් කඩවීම් අද ජාතික හා ජාත්‍යන්තර තලයේ කතාබහට ලක්වන වඩාත්ම උණුසුම් මාතෘකාවක් බවට පත්වී ඇත. 

625.0.560.320.160.600.053.800.700.160.90-(5)

රජයේ පාර්ශ්වයෙන් සලකා බලන කල දශක තුනක් තිස්සේ ඔඩුදුවමින් පැවති තුවාලයක් වන්වූ උතුරු- නැගෙනහිර යුද්ධය කෙසේ හෝ ජයග්‍රාහීව අවසන් කිරීම මහත් සැනසීමට හේතුවකි. එනමුත්, වඩාත්ම ගැටලුකාරී තත්ත්වය වනුයේ යුද කටයුතුවලදී රජයේ පාර්ශ්වයෙන් සිදුවී ඇතැයි කියන මානව හිමිකම් කඩවීම් ගැන පමණක් ජාත්‍යන්තරයේ අවධානයට යොමු වීමයි. එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය විසින් සිදුකර ඇති බිහිසුණු යුද අපරාධ ගැන ජාත්‍යන්තර තලයේ කිසිදු කතාබහක් සිදුවන බවක් පෙනෙන්නට නැත. අවම වශයෙන් අතිශය කෲර යුද අපරාධ කළ කොටි නායකයන්ට පවා එරෙහිව දේශීයව හෝ විදේශීය මට්ටමින් නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමක් ගැන ආරංචියක් හෝ ඇසෙන්නට නැත. මේ සියල්ලටම පදනම් වූ යුද අපරාධ සහ යුද අපරාධ නීතිය පිළිබඳ නීතිඥ නිලන්ත හෙට්ටිගේ මහතා මෙබඳු විග්‍රහයක් ගෙන එයි.
&යුද කටයුතුවලදී පොදු ජනතාවගේ ආරක්‍ෂාව පිණිස හා සාධාරණත්වය පිණිස බලපාන නීතිරීති ‘‘ %මානව හිතවාදී නීති’ නම් වේ. මානව හිතවාදී නීතියේ ආරම්භය 1815 වර්ෂයේදී නැපෝලින් අධිරාජයා වෝටර්ලූ සටනෙන් පරාජය වීමෙන් පසු හටගත් සිද්ධි දාමයක ප්‍රතිඵලයකි. යුරෝපා රටවල දේශපාලන නායකයෝ පිරිසක් 1864 වර්ෂයේ ස්විට්සර්ලන්තයේ ජිනීවා නුවරට රැස්වී යුද සමයකදී මිනිස් අයිතිවාසිකම් ආරක්‍ෂා කරන ආකාරය පිළිබඳ සාකච්ඡා පැවැත්වූහ. එම සාකච්ඡාව සඵල වූ අතර, 1864 අගෝස්තු 22 දින යුද කටයුතු සම්බන්ධ ජිනීවා ගිවිසුමට අත්සන් තැබුණි. 

ජිනීවා ගිවිසුමට මුල්ම වටයේදී අත්සන් තැබූ රාජ්‍යයන් අතර ජර්මනිය, බෙල්ජියම, ඩෙන්මාර්ක්, ප්‍රංශය, ඉතාලිය, නෙදර්ලන්තය, පෘතුගාලය, පර්සියාව, ස්පාඤ්ඤය, ස්විට්සර්ලන්තය, වටම්බර්ග්, නෝර්වේ සහ ස්වීඩනය වෙයි. එම ලැයිස්තුවේ සමහර රටවල් ඒ කාලසීමාව තුළ හඳුන්වන ලද්දේ වෙනත් නම්වලිනි. රටවල් අතර ඇතිවන ආරවුල් සාමකාමී ලෙස නිරාකරණය, යුද සිරකරුවන්ගේ රැකවරණය, යුද්ධයේදී තුවාල ලද්දවුන්ට ප්‍රතිකාර කිරීම, රසායනික අවි භාවිතය තහනම් කිරීම, සිවිල් වැසියන් සිටින ප්‍රදේශවලට බෝම්බ නොදැමීම, තමන්ගේ රටට විරුද්ධව යුද්ධ කරන ලෙස කිසිවෙකුට බල නොකිරීම යනාදී ප්‍රතිපත්ති රැසක් මුල්වරට ජිනීවා සම්මුතියේදී පිළිගනු ලැබීය. රතුකුරුස සංවිධානයට නිළ මට්ටමේ පිළිගැනීමක් ලැබුණු අතර, රතුකුරුසිය සහිත තුවාලකරුවන් රඳවා තබන ස්ථාන යුද මුක්ත කලාපයන් ලෙස තැබිය යුතු බවට තීරණය විය.

ඇමෙරිකානු ජනාධිපතිව සිටි ඒබ්‍රහම් ලින්කන් 1863 වර්ෂයේදී ඇමෙරිකානු හමුදාව යුද අපරාධයන්හි යෙදීම වැළැක්වීම සඳහා රීතීන් මාලාවක් සකස් කර ක්‍රියාවට නැංවීය. රුසියාවේ දෙවැනි නිකොලස් සාර් රජු ලින්කන්ගේ රීති මාලාවට අනුරූපව යුරෝපා රාජ්‍යයන් විසින්ද යුද අපරාධ වැළැක්වීමට ක්‍රියාකළ යුතු බව තම හිතවත් රාජ්‍ය නායකයන්ට දැනුම් දුන්නේය. නිකොලස් රජුගේ උපදෙස් මත යුද අපරාධ වැළැක්වීම පිළිබඳ සමුළුවක් 1899 වර්ෂයේ හේග් නුවරදී ආරම්භ විය. හේග් සමුළුවට රැස්වූ රාජ්‍යයන් යුද අපරාධ වැළැක්වීමේ ගිවිසුමකට අත්සන් තැබූ අතර, එය 1899 ජූලි 29 වැනි දින නිකොලස් රජුගේ උපන් දිනය සැමරීමට සමගාමීව සිදුකිරීම විශේෂ සිද්ධියකි. 1899 හේග් සම්මුතිය අනුව 1864 වියනා සම්මුතිය ඇතුළත් බොහෝ කරුණු එයාකාරයෙන්ම පිළිගන්නා ලද අතර, සමුද්‍රයේ ඇතිවන යුද කටයුතුවලදීද යුද අපරාධ වැළැක්වීමට පාර්ශ්වකරුවෝ එකඟ වූහ.

විසිවැනි සියවස ආරම්භයත් සමග යුරෝපයෙහි සහ ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ යුද කටයුතු පිළිබඳ තාක්‍ෂණය ශීඝ්‍ර ලෙස දියුණු වීම ඇරඹුණි. මේ අතර යුරෝපා රාජ්‍ය කිහිපයක් අතර තිබූ අමනාපකම් යුදමය තත්ත්වයන් දක්වා වර්ධනය විය. 1914. 06. 28 වැනි දින සිදු වූ සුවිශේෂී සිදුවීමකින් මුළු යුරෝපාකාරයම කැළඹීමට ලක්විය. ඔස්ට්‍රියාවේ ඔටුන්න හිමි ප්‍රාන්ස් ෆර්ඩිනන්ඩ් කුමරු සරයේවෝ නුවරදී සාහසිකයෙකුගේ වෙඩි පහරකට ලක්ව මිය ගියේය. වෙනදාට වෙඩි නොවදින ජැකට්ටුවක් පලඳින ෆර්ඩිනන්ඩ් කුමරු එදින එය පැලඳ නොසිටීම සාහසිකයා දැන සිටියේද යන්න ආරක්‍ෂක නිලධාරීන්ටත් ප්‍රශ්නයක් විය. ෆර්ඩිනන්ඩ් කුමරුගේ මරණය මුල් කරගෙන 1914. 07. 18 දින යුරෝපාකරයේ බිහිසුණු යුද ගැටුමක් ආරම්භ විය. 

එක්සත් රාජධානිය, ප්‍රශය හා රුසියාව යුද ගැටුමේ එක් පසෙක සිටි අතර ජර්මනිය, ඔස්ට්‍රියාව හා හන්ගේරියාව අනෙක් පස සිටියහ. එම යුදමය තත්ත්වය අනුක්‍රමයෙන් වර්ධනය වූ අතර, එය පළමු ලෝක යුද්ධය ලෙස නම් කරනු ලැබීය. පළමු ලෝක යුද ගැටුම් දිගින් දිගටම ඇවිල යද්දී 1917 වර්ෂයේදී රුසියාවේ සාර් රජවරුන්ගේ පාලන තන්ත්‍රය බිඳ දැමීමට එරට කොමියුනිස්ට්වාදී කැරලිකරුවන්ට හැකි විය. එතැන් සිට රුසියාවේ පාලකයා වන්නේ විදේශගතව සිට පැමිණි ව්ලැද්මීර් ඉව්නිච් ලෙනින් නම් කොමියුනිස්ට්වාදියාය. 1918 නොවැම්බර් 11 වැනි දින පළමු ලෝක යුද්ධය නිමාවට පත්වන විට හමුදා භටයන් අනූලක්‍ෂයක්ද සාමාන්‍ය ජනතාව හැත්තෑලක්‍ෂයක්ද යුද ගැටුම් හේතුවෙන් මියගොස් අවසන්ය.

පළමු ලෝක යුද සමයේ සිදු වූ අමානුෂික ක්‍රියාවන් පිළිබඳව යුද්ධය අවසානයේදී රටවල් කිහිපයකටම එරෙහිව චෝදනාවන් එල්ල විය.1815 අගෝස්තු 19 වැනි දින ජර්මනියට අයත් සබ්මැරීනයක් බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා සේනාංකයන් විසින් මුහුදේ ගිල්වන ලද අතර, එහි සිටි භටයන් යටත්වූ පසුව මරා දමනු ලැබීය. ලැන්ඩවරි කාසල් නමින් හඳුන්වනු ලැබූ කැනේඩියානු ගිලානෝපස්ථායක නෞකාව 1918. 06. 27  වැනි දින ජර්මානුවන් විසින් ගිල්වා දමනු ලැබීය.

පළමු ලෝක යුද්ධය වන විටත්, 1899දී අත්සන් කළ හේග් සම්මුතිය අනුව විෂ වායු යුද කටයුතු සඳහා යොදා ගැනීම නීතිවිරෝධී විය. ජාත්‍යන්තර නීතිය නොසලකා හරිමින් කරන ලද විෂ වායු ප්‍රහාරයන් නිසා ලක්‍ෂ 13ක පිරිසක් පිළිස්සුම් තුවාල ලදහ. බ්‍රිතාන්‍ය වැසියෝ 180,000ක්ද, රුසියානුවෝ 500,000ක්ද විෂ වායුවලට ගොදුරුව මිය ගියහ. නැතිනම් සදාකාලික අන්ධ බවට හෝ රෝගී බවට පත්වූහ. 1916 වර්ෂයේ සර්බියාවේ ඇවිළුණු යුද ගැටුම්වලදී ඔස්ට්‍රියානු සහ හන්ගේරියානු හමුදා සේනාංකයන් විසින් සිවිල් වැසියන් විශාල සංඛ්‍යාවක් මරා දමන ලදී. ජර්මන් හමුදා සේනාංකයන් විසින් ප්‍රං‘ශයේ හා බෙල්ජියමේ සිවිල් වැසියන් 6500ක් පමණ මරා දමන ලදී.

පළමු ලෝක යුද්ධයේ විශාලතම මානව හිමිකම් කඩකිරීම සිදුකරන ලද්දේ 1918 වැනි වර්ෂයේ ඔටෝමන් අධිරාජයා විසිනි. ඉස්ලාම් අන්තවාදී ඔටෝමන් අධිරාජ්‍යයා විසින් එම කාලයේදී වර්ග ඝාතන ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරන ලදී. ඒ අනුව ලක්‍ෂ ගණනක් අහිංසක කිතුනු ජනතාව පණපිටින් කුරුසයේ තබා ඇණ ගසා මරා දමනු ලැබීය. ඔටෝමන් අධිරාජ්‍යයා විසින් කළ වර්ග ඝාතනය සාහසිකකමින් දෙවැනි වන්නේ හිට්ලර් විසින් දෙවැනි ලෝක යුද සමයේ කළ වර්ග ඝාතනයන්ට පමණි. පළමු ලෝක යුද සමයේදී යුද සිරකරුවන් පිළිබඳ හේග් සම්මුතිය නොසලකා හරිමින් යටත්වූ හමුදා භටයන් විශාල සංඛ්‍යාවක් නඩු ඇසීමකින් තොරව මරා දමනු ලැබීය. ලක්ෂ ගණන් යුද සිරකරුවෝ කුසගින්නේ මිය ගියහ. 1918. 06. 28 දින වර්සේල්ස්හිදී අත්සන් කරන ලද ගිවිසුමට අනුව ජර්මනිය පළමු ලෝක යුද්ධයේ පරාජිතයා බවට පත්වූ අතර, ජර්මන් පාලකයන්ගේ නින්දිත ක්‍රියාකලාපය එමගින් හෙළා දකිනු ලැබීය.

යුද සටන්වලදී අහිංසක ජනතාව ඊට ගොදුරු වීම වැළැක්වීමට අපහසු ඛේදවාචකයන් බවට පත්වෙමින් ඇතැයි කීම නිවැරදිය. මේ හේතුව නිසා යුද්ධයන්හිදී සිවිල් ජනතාව ආරක්‍ෂා කරදීමට හා යටත්වූ ප්‍රතිවාදීන්ගේ ජීවිත ආරක්‍ෂා කිරීමට නූතන ජාත්‍යන්තර නීතිය දැඩි අවධානයක් යොමු කරයි. 

රජයේ පාර්ශ්වයෙන් හෝ සටන්කාමීන්ගේ පාර්ශ්වයෙන් මානුෂීය නීතීන් කඩවුවහොත් ඒ පිළිබඳව විශේෂ අධිකරණමය ක්‍රියාමාර්ගයන් ආරම්භ කර වගකිවයුත්තන්ට නීති ප්‍රකාරව දඬුවම් දීමට රජයක් විසින් ප්‍රමාද කළයුතු නැත. මන්දයත්, යුද්ධ කිරීම හා යුද අපරාධ කිරීම යනු එකක් නොව දෙකක් වන බැවිනි. කිසියම් යුද්ධයක එක් පාර්ශ්වයක් නීතිවිරෝධී ලෙස යුද කිරීම අනෙක් පාර්ශ්වය විසින් යුද අපරාධ කිරීමට සාධාරණ හේතුවක් නොවනු ඇත.

කෙසේ නමුත්, අපට විසඳීමට ඇති වඩාත්ම බැරෑරුම් ප්‍රශ්නය එය නොවේ. ජාත්‍යන්තරය විසින් අපගේ හමුදාවන්ට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කරමින් සිදුකරනුයේ දුර්වල ඉලක්ක තෝරා බේරා පහරදීමේ ක්‍රියාන්විතයකි. අද මානව හිමිකම් පිළිබඳව මුල් පුටුව දරන්නේ ලෝකයේ මානව හිමිකම් කඩකිරීම් සම්බන්ධව අංක එකේ සිටින සෞදි අරාබියයි. සෞදි අරාබි රජය විසින් ෂියා මුස්ලිම්වරුන්ට එරෙහිව බොරු නඩු පවරා මරණීය දණ්ඩනය නියම කරන්නේය යන චෝදනාව නිතර අසන්නට ලැබේ. එසේම සෞදි අරාබිය ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් නීති ප්‍රවර්ධනයට මුල සිටම විරුද්ධ විය. අනිත් අතට මානව හිමිකම් ගැන පුරසාරම් දොඩන ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය සිරකරුවන්ට අතිශය අසාධාරණ ලෙස හා අමානුෂික ලෙස සලකන රාජ්‍යයක් බවට ඔප්පු වී හමාරය. ඇමෙරිකන් හමුදාව විසින් සිරියානු, ලිබියා හා ඉරාක සටන්බිම්වලදී දහස් ගණනක් සිවිල් වැසියන් දැන දැනම මරා දැමීය.

ශ්‍රී ලංකාව ස්වාධීන රාජ්‍යයක් වන නමුත්, ප්‍රබල විදේශීය රටවල් විසින් ‘‘ණය මරඋගුල්’ හරහා මෙරට පාලනතන්ත්‍රයේ බලය බිඳ හෙළා අවසන් කර ඇති බව ප්‍රකට සත්‍යයකි. අපගේ දේශපාලකයන්ට බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදී රැල්ලට ඉඩදී නිවටව බලාහිඳින්නට සිදුව ඇත්තේ එබැවිනි. ඇ‍ෙමරිකාව ප්‍රමුඛ බටහිර බලප්‍රේතයන්, දෙමළ ඩයස්පෝරාව සහ එන්.ජී.ඕ. නඩයන් ශ්‍රී ලංකා හමුදාව අපකීර්තිමත් කිරීමට නිරතුරුවම බලාසිටින වාතාවරණයක් තුළ ආණ්ඩුවේ වගකිවයුතු දේශපාලඥයන් බෙදුම්වාදීන්ගේ වීරයන් වීමට මෙබඳු ආකාරයෙන් කටමැත දෙඩීම කිසිලෙසකත් අනුමත කල නොහැකිය. එබඳු කට පාලනයක් නොමැති පුද්ගලයන්ට තනතුරු ලබාදීමට පෙර ආණ්ඩුව දෙවරක් සිතිය යුතුය.  එසේ නොවුණහොත් ඉදිරියේදී මෙවැනි කට වාචාල දේශපාලඥයන් අතින් රණවිරුවන්ට ත්‍රස්තවාදී ලේබලය වැදී, ත්‍රස්තවාදීන්ට රණවිරු ලේබලය මතු යම් දිනයක වැදුණොත් ඊටද අප පුදුම විය යුතු නැත. 

ශාසනික මෙහෙවරට අමතරව සමාජ වගකීම්ද ඉටුකිරීමෙහිලා මහත් වෙහෙසක් දරන කොටුවේ පොඩි හාමුදුරුවෝ

සමාජයේ යහපැවැත්ම වෙනුවෙන් භික්ෂු සමාජය අතින් ඉටු වන්නේ උත්තරීතර වූ මෙහෙවරකි. ඒ වෙනුවෙන් නොයෙක් ආකාරයෙන් උන්වහන්සේලා දහම ගිහියන් වෙත සමීප කිරීමට කටයුතු කරති. වෙනස්ම වූ ආකාරයෙන් එම කටයුත්ත ඉටුකරන කොටුවේ පොඩි හාමුදුරුවන් අද නොදන්නෙකු නොමැත. සිය ශාසනික මෙහෙවරට අමතරව සමාජ වගකීම්ද ඉටුකිරීමෙහිලා මහත් වෙහෙසක් දරන උන්වහන්සේ සමග අද අපි මෙසේ සම්බන්ධ වීමු.


DSC_5150

බහුතරයක් දෙනා ඔබ වහන්සේව හඳුනන්නේ කොටුවේ පොඩි හාමුදුරුවෝ නමින්, මුලින්ම ඔබ වහන්සේගේ සැබෑ නම කිවුවොත්?

මගේ නියම නම වෙන්නේ අත්තරගම පඤ්ඤාලංකාර ස්ථවිර.

මේ වෙනකොට ඔබ වහන්සේගේ මූලිකත්වයෙන් ඉදිවෙමින් තිබෙන සදහම් සිසිල මාපිය සෙවණ පිළිබඳව හැඳින්වීමක් කරනවා නම් ?

සදහම් සිසිල මාපිය සෙවණ වැඩිහිටි මධ්‍යස්ථාන මම නිර්මාණය කරමින් ඉන්නේ අසරණව ඉන්න ජීවිතේ සැඳෑසමය ගත කරන දෙමාපියවරුන් වෙනුවෙන්. ඒ සමය ආධ්‍යාත්මික සුවයෙන් ගතකළ යුතු නිසාත් කැලණිය පින්බිමේ මෙය පිහිටි නිසාත් තමයි ආගමික පරිසරයක් මෙහි නිර්මාණය කෙරෙන්නේ.

DSC_5181

ඔබ වහන්සේගේ ධර්ම දේශනා ශෛලියේ වෙනසක් තිබෙනවා ?

ඒක මගේ ස්වභාවය මිසක් මවාගැනීමක් නෙවෙයි. මිනිස්සු ඉදිරියේ බොරු ප්‍රතිරූපයක් මවා පෙන්වන්න මට අවශ්‍ය නැහැ. බුදු හාමුදුරුවෝ වුණත් අපිට ආදර්ශයෙන්ම පෙන්නුම් කළ දෙයක් තමයි බණ කියන්න කලින් මිනිස්සු බඩගින්නේද ඉන්නේ බලන්න කියන එක. බඩගින්නේ ඉන්න මනුස්සයෙකුට උන්වහන්සේ කවදාවත් බණ දේශනා කළේ නැහැ. ඒ වගේම ඉංග්‍රීසි නොතේරෙන මනුස්සයට ඉංග්‍රීසියෙන් කියන දේවල් තේරෙන්නේ නැහැ. ඒ නිසා මිනිස්සුන්ට තේරෙන භාෂාවෙන් දැනෙන විදිහටයි අපිත් මිනිස්සුන්ට කතා කරන්න අවශ්‍යයි.

භික්ෂුව කියන චරිතයත් අද වෙද්දී සමාජයේ විවේචනය වන චරිතයක් බවට පත්වෙලා තිබෙනවා නේද?

ඒකට හේතු කිහිපයක් තියෙනවා. එක දේශපාලනය, දෙක සල්ලි, තුන ගිහියන්ට දන් දෙන්න කියලා දේශනා කළත් භික්ෂුව දන් නොදීම. ගිහියන් තුළත් ධර්මය ප්‍රායෝගිකව යෙදවීමක් දකින්න ලැබෙන්නේ නැහැ. භික්ෂුව දැන් හෝ බුදුපියාණන් පෙන්වා දුන්නා වගේ ගිහියන්ට කරුණාව දයාව දක්වනවා නම් මේ පරිහානිය වැළැක්වීමට පුළුවන්කම තිබෙනවා. වත් පොහොසත්කම අනුව නැතුව භික්ෂුව සෑම අයෙකුටම සමානාත්මතාවෙන් සැලකිය යුතුයි, භික්ෂුව දේශපාලනයෙන් ඉවත් විය යුතුයි. මේ දෙක හරියට වුණොත් නැවත මේ ශාසනය ගොඩනගන්න පුළුවන්. නැතුව අමුතුවෙන් විනය සංඝායනාවක් පැවැත්විය යුතු ප්‍රශ්න නෙවෙයි මේවා.

වර්තමානය වෙද්දී ඇතැම් විහාරස්ථානවල විහාරාධිපති හිමියන් මුණගැසෙන්න සාමාන්‍ය ගිහියෙකුට අපහසු තත්ත්වයකුත් නිර්මාණය වී තිබෙනවා නේද?

භික්ෂූත්වය කියන්නේ කිසිසේත්ම ලොකුකමක් නොවෙයි. භික්ෂූත්වය ලොකු වෙන්නේ උපසම්පදාවෙන් පමණයි. එයත් ගිහියට අදාළ වන දෙයක් නොවෙයි. ඒ නිසා තමන්ගේ සරණ පතා එන ගිහි ජනතාවට දුප්පත් පොහොසත් හෝ කුල භේදයකින් තොරව පිහිට වෙන්න, ඔවුන්ට සවන් දෙන්න භික්ෂූන් වහන්සේලා කොන්දේසි විරහිතව බැඳී සිටිනවා. මෙතන වෙලා තිබෙන්නේ ඇතැම් භික්ෂූන් වහන්සේලා විවිධ වූ ක්‍රමවලින් පෞරුෂත්ව නිර්මාණය කරගෙන තමන්ට ප්‍රභූත්වයක් ආරෝපණය කරගෙන ඉන්න එකයි. නමුත් මා කිව යුතුයි මේ පරිහානිමය අවස්ථා බොහොම සුළු වශයෙනුයි සිදුවෙන්නේ. අදටත් ගමේ පන්සල්වල වැඩ ඉන්නවා දිවා රෑ නොබලා ගිහියන් වෙනුවෙන් වෙහෙසෙන භික්ෂූන් වහන්සේලා ඕනෑ තරම්.

කොටුවේ හාමුදුරුවෝ නමින් ඔබ වහන්සේගේ ධර්ම දේශනා ඇතුළත් සංයුක්ත තැටි අලෙවි කෙරෙන්නේ ඔබ වහන්සේගේ අනුදැනුම ඇතිවද ?

ගිහියන්ට වඩා මට බණින්නේ පැවිදි පිරිස්. ඒකට හේතුව තමයි මේ සංයුක්ත තැටි ප්‍රශ්නය. බොහොම පැහැදිලිව කියන්න ඕන දෙයක් තමයි මම ධර්ම දේශනා සංයුක්ත තැටි ගහලා බිස්නස් කරන මුදලාලි කෙනෙක් නෙවෙයි. මට දේශපාලනයක් නැහැ ඒ නිසා මට රූපවාහිනී මාධ්‍යයක හෝ ගුවන් විදුලි මාධ්‍යයක ධර්ම දේශනා කරන්න බැහැ. මේ සීඩී ගහන ඇත්තෝ ඇවිත් අහනවා හාමුදුරුවනේ රෙකෝඩ් කළාට කමක් නැද්ද කියලා. මම කිසිම අවස්ථාවක එපා කියලා කියන්නේ නැහැ. බණ කියන්නේ හංගගෙන දේශනා කරන දෙයක් නෙවෙයිනේ. ඒ පිරිස්වලින් මම මුදල් ඉල්ලන්නෙත් නැහැ. නමුත් ඒ හැම කෙනෙක්ම මේ වැඩිහිටි මධ්‍යස්ථානයේ ඉදිකිරීම්වලට ද්‍රව්‍යමය වශයෙන් බොහෝ සෙයින් දායක වෙලා තිබෙනවා. මේක සංඝ සුපර් ස්ටාර් තෝරන රියැලිටි ෂෝ එකක් කරගෙන තිබෙනවා ඇතැම් අය. ඒක කනගාටුවට කාරණයක්.

DSC_5146

පසුගිය කාලයේ යම් ජාතිවාදී කෝලාහල ප්‍රදේශ කිහිපයක් කේන්ද්‍ර කරගෙන ඇති වුණා. ඒ පිළිබඳ ඔබ වහන්සේගේ අදහස දැනගන්න කැමතියි?

තවත් ජාතියක් නසන්න, වෛරය වපුරන්න අනුබල දෙන්නන් සැබෑ බුද්ධ පුත්‍රයන් නෙවෙයි. සිංහලයා එකමුතු වෙනවා නම් මේ ඕනෑම ප්‍රශ්නයක් විසඳන්න පුළුවන්. සිංහලයා බෙදෙන තරමට ප්‍රශ්න වැඩි වෙනවා මිසක් අඩු වෙන්නේ නැහැ. ඒ බෙදීම තමයි මේ ඩොලර්වලට යට වුණ චීවරධාරීන් කරන්නේ. නිතරම කල්පනා කරන්න මේ අවස්ථාවේදී  බුදුහාමුදුරුවෝ වැඩ සිටියා නම් උන්වහන්සේ ගන්නා තීරණය මොකක්ද, උන්වහන්සේ දේශනා කරන්නේ මොකක්ද කියන එක පිළිබඳව. මරණ දෙකකින් අවසන් වුණු මේ විනාශය තවත් මේ විදියටම ගියොත් තව 100ක් මැරෙන තත්ත්වයට පත් වේවි. ඒ නිසා අපේ ජනතාව ධර්මය මත පිහිටා සිහිබුද්ධියෙන් කටයුතු කිරීමට අවශ්‍යයි. සිංහලයා කියන්නේ ජාතිවාදියෙක් නෙවෙයි. අද හිරේ වැටිලා ඉන්න පිරිස වෙනුවෙන් අර කෑගහපු සංවිධානවල කවුරුත් දැන් ඉදිරිපත් වෙන්නේ නැහැ. ඒ සංවිධානවලට ජාතිය ආගම ගැන සැබෑ කැක්කුමක් තිබෙනවා නම් දානවේලවත් නොලැබෙන පන්සල් එක්දාස් ගාණක් රටේ තියෙන්න විදිහකුත් නැහැ.

DSC_5162

අපි තවමත් බුදුහාමුදුරුවන්ව හෝ බුදුදහම නිවැරදිව තේරුම් ගෙන නැහැ නේද ?

පැහැදිලිවම අපි තවමත් බුදුහාමුදුරුවෝ තේරුම් අරං නැහැ. දයාව, කරුණාව තමා තුළ හරිහැටි රෝපණය කර නොගෙන බුදුහාමුදුරුවෝ දකින්න බැහැ. උන්වහන්සේගේ ජීවිතය අරගෙන බලන්න. සැපය උපරිමයෙන් විඳින්න තිබ්බ උන්වහන්සේ ඒ හැම දෙයක්ම අපි වෙනුවෙන් අත්හැරියා. අනන්ත දුක් වින්දා. උන්වහන්සේ ලෝකයට අසීමිතව ආදරය කළා. බුදුහාමුදුරුවෝ තරම් අපිට ආදරය කරපු වෙන කිසිම කෙනෙක් මේ ලෝකයේ නැහැ. අපි කොයි තරම් වැරදි කර තිබුණත් අපිට ආයෙත් හැදෙන්න හරි මාර්ගයේ යන්න ඕනෑ තරම් අවස්ථාව බුදුදහමින් ලබාදීලා තිබෙනවා. බුදුහාමුදුරුවෝ අපි වෙනුවෙන් ඒ කරපු අප්‍රමාණ කැපකිරීම වෙනුවෙන් අපිට කෘතගුණ දක්වන්න පුළුවන් හොඳම සහ එකම ක්‍රමය තමයි පංචශීලය ආරක්ෂා කරන සංස්කෘතියක් ගොඩනගා ඒ ඔස්සේ කටයුතු කිරීම. 

076 – 9697171

DSC_5191

රටටම බත සපයන්නට නිහඬ මෙහෙවරක් ඉටු කරන බතලගොඩ වී පර්යේෂණායතනය

රටට බත සැපයීමේ කාර්යයේදී ඔවුන් ඉටු කරන්නේ නිහඬ මෙහෙවරකි. එයින් නොනැවතී ඔවුන් ලෝකයේ සාගත තත්ත්වයන්ට මුහුණදුන් අනෙක් රටවලටත් සිය සේවය ලබාදෙමින් බී.ජී. යන කේත නාමය ඔස්සේ ශ්‍රී ලංකාව බැබළවීමට ක්‍රියා කළ ආයතනයකි. අද මෙම සටහන ගෙන එන්නේ බතලගොඩ වී පර්යේෂණ හා සංවර්ධන මධ්‍යස්ථානයේ කාර්යභාරය පිළිබඳවයි.


2018-05-09-13-43-49-492

මහඉලුප්පල්ලමින් පල්ලම් බැස බතලගොඩට

1940 දශකයේ අගභාගය වන තෙක්ම මෙරට වී ප්‍රභේද වැඩි දියුණු කිරීම සඳහා වූ පර්යේෂණ සිදු වූයේ මහඉලුප්පල්ලම පිහිටි පර්යේෂණාගාරයේදීය. නමුත් පහසුකම්වල අඩුලුහුඬුකම් හේතුවෙන් හා දැඩි සේ බලපෑ ජල හිඟය හේතුවෙන් එම පර්යේෂණ අඛණ්ඩව සිදු කරගෙන යෑමට බාධා එල්ල විණි. ඒ අනුව එවකට කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුවේ උද්භිද විද්‍යාඥයා ලෙස කටයුතු කළ ආචාර්ය චන්ද්‍රරත්න මහතාගේ උපදෙස් මත 1952 වසරේදී වී පර්යේෂණ කටයුතු කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ බතලගොඩ ගොවිපොළට ගෙන ඒමට පියවර ගන්නා ලදී. මුල්කාලීනව මෙය %මධ්‍යම වී අභිජනන මධ්‍යස්ථානය^ ලෙස හැඳින්වූ අතර පසුකාලීනව වී පර්යේෂණ හා සංවර්ධන මධ්‍යස්ථානය ලෙසින් නම් කෙරිණි.

අදටත් ක්‍රියාත්මක සේනානායකයන්ගේ ආඥාව

වී පර්යේෂණායතනය පිහිටු වීමට පෙර සිටම බතලගොඩ ගොවිපොළෙහි බිත්තර වී නිෂ්පාදනය සහ වෙනත් පර්යේෂණ සුළු වශයෙන් සිදු කෙරෙමින් තිබිණි. 1902 වසරේදී පාකර් නම් ඉංජිනේරුවරයා විසින් බතලගොඩ ව්‍යාපාරය තවත් වැඩි දියුණු කිරීම නිසා මෙම ගොවිපොළට යල – මහ යන කන්න දෙකෙහිම අඛණ්ඩ ජල සැපයුමකින් සමන්විත විය. නිදහස් ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම අගමැතිවරයා වූ ඩී.එස්. සේනානායක මහතා කෘෂිකර්ම අමාත්‍යවරයා ලෙස කටයුතු කළ සමයේදී බතලගොඩ වැවෙහි ජල මට්ටම අඩි 03ක ප්‍රමාණයක් දක්වා අඩු වූ විට ඉතිරි ප්‍රමාණය මෙම ගොවිපොළෙහි වී වගාවට ඉතිරි කළ යුතු බවට නියෝගයක් පනවා ඇති අතර අදටත් එම නියෝගය එලෙසින්ම ක්‍රියාත්මක වෙයි.

රට වෙනුවෙන් ජාතික වගකීමක් කරට ගැනීම

වර්ෂ 1950 පමණ වනතෙක්ම වී වගා කටයුතු සඳහා යොදා ගැනුණේ සාම්ප්‍රදායික වී හෙවත් පැරණි වී ප්‍රභේදයන්ය. මෙම වී වර්ග වගා කිරීමෙන් දේශීය සහල් අවශ්‍යතාවෙන් සැපයීමට හැකියාව තිබුණේ 40෴ක ප්‍රමාණයක් පමණි. එම නිසා ඉතිරි 60෴ක් වූ සහල් අවශ්‍යතාව සම්පූර්ණ කිරීමට සහල් පිටරටින් ආනයනය කිරීමට සිදු වූ අතර එවකට මෙරට ජනගහනය මිලියන 06ක් පමණ විය. 1940 වනවිට මෙරට වී වගාව වාර්තා කළේ හෙක්ටයාරයකට මෙට්‍රික් ටොන් 0.65 වැනි අඩු අස්වැන්නකි. එම නිසා ඒකීය ක්ෂේත්‍ර ඵලයක් තුළ ලබන අස්වනු ප්‍රමාණය වැඩි කර ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය විය. මේ හේතුවෙන් රටට අවශ්‍ය සහල් රටේම නිෂ්පාදනය කර ගැනීමේ අභියෝගයට අප රටට මුහුණදීමට සිදු විය. 

රට වෙනුවෙන් එම වගකීම සිය කරමතට ගත් වී පර්යේෂණායතනය පළමුව එතෙක් පැවති වී වර්ග අතරින් වැඩි අස්වනු ප්‍රමාණයක් ලබා ගත හැකි වී ප්‍රභේද තෝරා ගෙන වගාවන් සඳහා යෙදවීය. ඒ අතරට පොඩි වී, මුරුංගාකායන්, පච්චපෙරුමාල්, කළු හීනටි, සුදු හීනටි, මඩතවාලු, සුලායි, කුරුළුතුඩ ඇතුළු වී ප්‍රභේද 21ක් පමණ ඇතුළත් විය. එම ප්‍රභේද වගා කිරීමෙන් හෙක්ටයාරයකට මෙට්‍රික් ටොන් 1.5ක පමණ අස්වැන්නක් ලැබුවද එයද කිසි ලෙසකින් ප්‍රමාණවත් නොවිණි. ඊට ප්‍රධානතම හේතු බවට පත් වූයේ මෙම සාම්ප්‍රදායික වී වගා කිරීමෙන් හට ගන්නා ගොයම් කඳ ශක්තිමත් නොවීම හා උසින් වැඩි වීම නිසා පහසුවෙන් ඇද වැටීමට ලක්වීම, පඳුරු ගහනය අඩු වීම, පොහොර සඳහා ප්‍රතිචාර දැක්වීම අඩුවීම, කොළදාව නිසා කෘමි හානි බහුල වීම ආදියයි. මේ නිසා ඉහළ අස්වැන්නක් ලබා ගැනීමට පැරණි වී භාවිතයෙන් නොහැකි විය. ඊට විසඳුමක් ලෙස ආනයනික වී වර්ගයක් සමග මෙරට වී වර්ග දෙමුහුන් කිරීමෙන් සාර්ථක සහ වැඩි අස්වැන්නක් ලබාදෙන වී ප්‍රභේදයක් හඳුන්වා දෙනු ලැබීය.

2018-05-09-13-43-40-283

2010 වනවිට සහල් අතිරික්තයක්

මේ ආකාරයෙන් වී පර්යේෂණායතනය සිය පර්යේෂණ ඔස්සේ පෙන්වූ ප්‍රතිඵලය අනුව රට තුළ සහල් නිෂ්පාදනය වැඩි වූ අතර සහල් ආනයනය කිරීම ශීඝ්‍ර ලෙස අඩු විය. 2010 වසර වන විට 
ශ්‍රී ලංකාව සහලින් ස්වයංපෝෂිත තත්ත්වයක් වාර්තා කිරීමත් සමග අතිරික්තය අපනයනය සඳහා යොමු කිරීමට පියවර ගැනිණි. කෙසේ නමුත් කාලයත් සමග ඇති වූ කාලගුණික හා දේශගුණික වෙනස්වීම්, වගාබිම් අඩුවීම, ජල හිඟය සහ මෑතකදී පොහොර සහනාධරය සම්බන්ධයෙන් මතුව ඇති අර්බුදය හමුවේ එම තත්ත්වය පරිහානිමය වෙනසකට පත්ව ඇතත් කාලීන පරිසර තත්ත්වයන්ට ඔරොත්තු දෙමින් වැඩි අස්වැන්නක් ලබාදෙන වී වර්ග සම්බන්ධයෙන් හා නව තාක්ෂණයන් සම්බන්ධයෙන් අදටත් වී පර්යේෂණායතනය පරීක්ෂණ සිදු කරමින් සිය මෙහෙවර නිහඬවම ඉටුකරමින් සිටියි. මීට අමතරව ප්‍රාදේශීය වී පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථාන වන බෝඹුවල හා වී පර්යේෂණ ස්ථාන වන අම්බලන්තොට, ලබුදූව, බෙන්තොට, සමන්තුරේ, පරන්තන් හා මුරුන්කන් යන ස්ථාන බතලගොඩ වී පර්යේෂණායතනයට අනුබද්ධ කළ අතර ඒ හරහා මුළු දිවයිනේම පිහිටි ගොවිබිම්වල ඵලදායීතාව ඉහළ නැංවීමට අවශ්‍ය පර්යේෂණ හා සංවර්ධන කටයුතු මෙහෙයවීම අපේක්ෂා කෙරිණි.

වී නිෂ්පාදන හා තාක්ෂණ ප්‍රචාරණය

බතලගොඩ වී පර්යේෂණ හා සංවර්ධන මධ්‍යස්ථානය මගින් අභිජනනය කරන වී ප්‍රභේද මෙන්ම සාර්ථක වී වගාවන් සඳහා අවශ්‍ය වන නව තාක්ෂණික දැනුම, වී වගාවේ නියුතුව සිටින ගොවි ජනතාවට ලබාදීම බෙහෙවින් වැදගත් කරුණක් වී තිබේ. එම වගකීම ප්‍රධාන වශයෙන් පැවරී ඇත්තේ කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුවටයි. එහෙත් අන්තර් පළාත් මහා වාරිමාර්ග ව්‍යාපෘති කටයුතු කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුවේ ව්‍යාප්ති හා පුහුණු අංශයට පැවරී ඇත. එබැවින් දිවයිනේ සුළු වාරි යටතේ වී වගා කරන ප්‍රදේශවල හා වර්ෂා පෝෂිත ප්‍රදේශවල ගොවීන්ට තාක්ෂණික දැනුම ලබාදීම සම්පූර්ණයෙන්ම පළාත් කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුව මගින් සිදු කරනු ලබයි. 

මීට අමතරව මහවැලි අධිකාරිය යටතේ වී වගා කරන ක්ෂේත්‍රවල ගොවීන් දැනුවත් කිරීම හා තාක්ෂණික තොරතුරු සැපයීම ශ්‍රී ලංකා මහවැලි අධිකාරිය මගින් සිදු කරනු ලබයි. බතලගොඩ වී පර්යේෂණායතනය විසින් සොයා ගනු ලබන නව තාක්ෂණයන් හා වී ප්‍රභේද ඉහත ආයතනවල ක්ෂේත්‍ර නිලධාරීන්ට කඩිනමින් ලබා දීමට හා ඔවුන්ගේ දැනුම යාවත්කාලීන කිරීමේ අරමුණු ප්‍රධාන කොට ගෙන 2009 වසරේදී %වී නිෂ්පාදන හා තාක්ෂණික පුහුණු මධ්‍යස්ථානය^ ආරම්භ කරන ලදී. ඒ හරහා නව දැනුම ගොවි ජනතාව අතරට ගෙන යාම අපේක්ෂා කරයි.

ව්‍යාපෘති නිලධාරීන්ට අමතරව පෞද්ගලික අංශයේ නිලධාරීන්, විශ්වවිද්‍යාල, කෘෂිකර්ම විද්‍යාල සහ පාසල්වල කෘෂි විද්‍යාව හදාරන සිසු සිසුවියන්ට වාර්ෂිකව මෙම පුහුණු මධ්‍යස්ථානය මගින් පුහුණු පාඨමාලා පැවැත්වීම හා වැඩමුළු පැවැත්වීම සිදු කරනු ලබයි. එමෙන්ම දිවයිනේ නන්දෙසින් පැමිණෙන ගොවි ජනතාවට සේවා සපයමින් ගොවීන්ගේ ක්ෂේත්‍ර වෙතද ගොස් පුහුණු කටයුතු සිදුකිරීමේ ක්‍රමවේදයන්ද දැනට සාර්ථකව ක්‍රියාත්මක කරන බතලගොඩ වී පර්යේෂණායතනය රටට බත සැපයීමේ කාර්යයේදී සිදු කරන මෙම නිහඬ මෙහෙවර පැසසිය යුතුය.

2018-05-09-13-43-56-785 2018-05-09-13-47-18-055 2018-05-09-13-49-03-484 2018-05-09-13-49-53-279

 

කර්මාන්ත හා සේවක සුරක්ෂිතතාව තහවුරු කළ යුතු කාලය එළඹ ඇත

හොරණ ප්‍රදේශයේ කර්මාන්ත ශාලාවක ඇති වූ අවාසනාවන්ත සිදුවීම හේතුවෙන් කර්මාන්ත ශාලාවල සේවක ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් නැවතත් දැඩි කතාබහක් ඇති විය. අප රට තුළ මෙවැනි අවාසනාවන්ත සිදුවීමක් සිදු වූයේ ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වතාවට නොවේ. එදාමෙදා තුර මෙවැනි සිදුවීම් බොහෝමයක් වාර්තා වී ඇතත් අනාගතයේදීත් මෙවැනිම ඛේදවාචක සිදුවීමට ඕනෑ තරම් ඉඩප්‍රස්ථා පවතින්නේ හුදෙක් ලාභය පමණක් අරමුණු කොටගෙන සේවක ආරක්ෂාව තුට්ටුවකට හෝ මායිම් නොකරමින් සියලු නීතිරීති මුදලින් යටත් කරගෙන සිටින දැවැන්ත ව්‍යාපාරිකයන් තවමත් මෙරට සිටින නිසාවෙන් හා රටේ සැබෑ අර්බුද නොදකින අමන දේශපාලන සංස්කෘතියක් තවමත් පවතින නිසාවෙනි. ජීවිත මෙන්ම පරිසරයත් සුරක්ෂිත කෙරෙන කර්මාන්ත ක්ෂේත්‍රයක් අප රට තුළ ඇති කරලීම පිළිබඳ මෙම විග්‍රහය අප ගෙන එන්නේ පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ නිෂ්පාදන හා කර්මාන්ත ඉංජිනේරු අධ්‍යයනාංශයේ ආචාර්ය අසේල කුලතුංග මහතා සමගිනි.


DSC04837

සමස්ත අර්බුදය නියෝජනය කළ හොරණ ඇමෝනියා ටැංකිය

රබර් ආශ්‍රිත නිෂ්පාදන කර්මාන්ත ශාලාවල නිෂ්පාදන කාර්යයන් සඳහා විශාල වශයෙන් රසායනික ද්‍රව්‍ය, අම්ල වර්ග භාවිත කිරීම සාමාන්‍ය දෙයක්. මේ රසායනික ද්‍රව්‍ය භාවිත කිරීමට, ගබඩා කර තබා ගැනීමට සහ මේ රසායනික ද්‍රව්‍ය මුසු වූ අපජලය කළමනාකරණයට නිසි ක්‍රමවේද භාවිත කළ යුතුමයි. හොරණ සිදුවීම ගැන සලකා බැලුවොත් මෙවැනි සිදුවීමකට මූලික හේතු සාධකය බවට පත්වී තිබෙන්නේ අපජලය කළමනාකරණයට නිසි ක්‍රමවේද භාවිත නොකිරීමයි. ඒ අනතුර ඛේදවාචකයක් පවට පරිවර්තනය වෙන්න නොදැනුවත්භාවය, ආරක්ෂිත ක්‍රමෝපායන්ගේ අඩුපාඩු ආදී තවත් හේතු සාධක කිහිපයක්ම බලපා ඇති බව සිද්ධිය අධ්‍යයනය කිරීමේදී පෙනී යනවා. 

මේ සිදුවීම සිදුවෙන්නේ සිංහල අවුරුදු නිවාඩුවෙන් පසුවයි. ඒ නිවාඩු කාලසීමාව තුළ අපේ රටේ බොහෝ කර්මාන්ත ශාලා දින කිහිපයකට වසා දැමෙනවා. මේ කාලසීමාව ඇතුළතදී අපජල වහනයට වන එවැනි ටැංකි නිසි ක්‍රමවේද මත පවත්වාගෙන නොයනවා නම් එහි අපජලය සමග ඇමෝනියා, හයිඩ්‍රජන් සල්ෆයිඩ් වැනි තවත් බොහෝ විෂ වායු වර්ග විශාල වශයෙන් එක්රැස් වෙනවා. උදාහරණයක් විදිහට වැසිකිළි ටැංකියකත් මීතේන් වැනි විෂ වායු වර්ග එක්රැස් වන නිසයි වැසිකිළි අපද්‍රව්‍ය එක්රැස් වන ටැංකිවල වායු පිටතට නිකුත්වීමට ඉහළට බටයක් සවිකර තිබෙන්නේ. කර්මාන්ත ශාලාවල තිබෙන අපජලය එක් රැස්වන ටැංකි සඳහාත් එවැනි ක්‍රමවේදයක් තිබිය යුතු වුණත් අදාළ කර්මාන්ත ශාලාවේ එවැනි ක්‍රමවේදයක් තිබුණාද යන්න පැහැදිලි නැහැ. එවැනි වාතාවරණයක් තුළ මේ ආකාරයේ අවාසනාවන්ත සිදුවීම් ඇතිවීමට තිබෙන සම්භාවිතාව ඉතාමත් වැඩියි.

හානිය දෙගුණ තෙගුණ කරන නොදැනුවත් භාවය

මාධ්‍ය මගින් මේ සිදුවීම පිළිබඳ විමසීමේදී අදාළ කර්මාන්ත ශාලාවේ සේවකයන් සහ ගම්වාසීන් පැවසූ දෙයකට මෙතැනදී මාගේ අවධානය යොමු කරන්න කැමැතියි. ඒ තමයි පැහැදිලිවම මෙතැනදි කියැවුණා කොළ පැහැයට හුරු දුමක් ටැංකිය තුළින් අදාළ සිදුවීම සිදුවන අවස්ථාවේදී නිකුත් වෙමින් තිබූ බව. අනතුරට පත්වූ සියලු දෙනාත් මෙය දැක තිබෙනවා.  මෙය අපේ රට තුළ වැඩි වශයෙන් දකින්න ලැබෙන පොදු ගැටලුවක්. ළිං ඉසීමට යාමේදී, පතල් කර්මාන්තයේදී මේ ආකාරයේ අනතුරු සිදුව තිබෙනවා. ඒ සෑම දෙයකටම හේතුව තමයි මෙවැනි අනතුරු සම්බන්ධයෙන් ක්‍රියා කළ යුතු ආකාරය පිළිබඳව ජනතාව අතර ඇති නොදැනුවත්භාවය. 

ඒ ආකාරයෙන් අනතුරක සේයාවක් පෙන්නුම් කරද්දීත් දුරදිග නොබලා හදිසියේ ක්‍රියාත්මක වීමට යෑම සියදිවි නසා ගැනීමක් හා සමානයි. නමුත් අපි නොසලකා නොහැරිය යුතුයි මියගිය බොහෝ දෙනා සිය උතුම් මනුෂ්‍යත්වය නිසයි අනතුර පිළිබඳ නොසලකා ඊට ක්‍රියා කළේ. 
ගම්වාසීන්ටම අවසානයේ මීට මැදිහත්වීමට සිදුවීමත් ආයතනයේ පරිපාලනයේ පවතින විශාල දුර්වලතාවක් පෙන්නුම් කරනවා. ඒ තමයි මෙවැනි සුලභ අනතුරු අවස්ථාවකට ක්‍රියාකරන ආකාරය සම්බන්ධයෙන් අදාළ අයතනයේ කිසිදු වැඩපිළිවෙළක් ක්‍රියාත්මකව නොපැවතී ඇති බව ඉතාමත් පැහැදිලියි. පරිපාලනය ඒ පිළිබඳව තම අවධානය නිසි ආකාරයෙන් යොමු කර සේවකයන් ඒ සඳහා දැනුවත් කිරීම, පුහුණු කිරීම හෝ අවශ්‍ය ආරක්ෂක උපකරණ භාවිත කිරීමක් මෙහිදී සිදුවී නැහැ. 
මෙය මේ කර්මාන්තයට පමණක් නොවෙයි පොදුවේ බහුතරයක් කර්මාන්ත ක්ෂේත්‍රවල දකින්න ලැබෙන විශාල ගැටලුවක්. බොහෝමයක් කර්මාන්ත ක්ෂේත්‍රවල සේවක ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් ලබාදී තිබෙන අවධානය ඉතාමත් අඩුයි. අපි සමහර අධ්‍යයන සඳහා කර්මාන්ත ශාලාවල සංචාරය කරද්දී එහි පාලකයන් කියන දෙයක් තමයි තමන් විසින් ආරක්ෂිත උපාංග සහ පැලඳුම් සපයා තිබියදීත් ඇතැම් සේවකයන් ඒවා භාවිත නොකරන බව. බදාම ඇනීම වැනි දේ කරන්න සාමාන්‍ය රබර් සෙරෙප්පු පලඳිනවා, විෂ රසායන භාවිත කරන ස්ථානවලදී කිසිදු තැකීමක් නැතිව ඊට නිරාවරණය වෙනවා, අත් ආවරණ හෝ ආරක්ෂක ඇඳුම් පලඳින්නේ නැහැ. එය කිසිසේත්ම සිදුවිය යුතු දෙයක් නොවෙයි. ආරක්ෂිත උපකරණ ඇඳුම් ආදිය පැලඳීම ආයතනය තුළ අනිවාර්යය නීතියක් බවට පත් කළ යුතුයි වගේම කොපමණ අත්දැකීම් සහිත වුණත් සහ දක්ෂ වුණත් ඊට අවනත නොවන පුද්ගලයන් අදාළ වෘත්තියට නුසුදුසු වන බව සැලකිය යුතුමයි.

නියාම සහ අධීක්ෂණ යාන්ත්‍රණයේ විශාල හිදැසක්

අපේ රටේ නිෂ්පාදන කර්මාන්ත ශාලා අධීක්ෂණයට සහ නියාමන කටයුතු සඳහා රාජ්‍ය ආයතන කිහිපයක්ම සම්බන්ධ වෙනවා. උදාහරණයක් විදිහට අපේ රට තුළ කර්මාන්ත ශාලාවක් පවත්වාගෙන යාමට හැකියාව පවතින්නේ පරිසර ආරක්ෂණ බලපත්‍රයක් තිබෙනවා නම් පමණයි. ඒ පරිසර ආරක්ෂණ බලපත්‍රය මහා පරිමාණ කර්මාන්ත සඳහා නිකුත් කරන්නේ මධ්‍යම පරිසර අධිකාරිය විසිනුයි. මධ්‍යම පරිමාණ සහ කුඩා පරිමාණ කර්මාන්ත සඳහා අදාළ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලය මගින් එය ලබාගැනීමට හැකියි. නිකුත් කරන ආකාරය එක සමාන වුණත් එහි ගුණාත්මකභාවය සම්බන්ධයෙන් විශාල ප්‍රශ්නයක් අපේ රට තුළ පවතිනවා. ඒ වගේම අපි දැනුවත්ව සෑම කර්මාන්තයකටම පාහේ තිබෙන්නේ පොදු රාමුවක් යටතේ සකස් කළ උපදේශන සහ නීති රාමුවක්. නමුත් එය කර්මාන්තය අනුව යාවත්කාලීන වීම වඩා වැදගත් වෙනවා. ඒ වගේම අධීක්ෂණයට සිටින නිලධාරීන්ගේ ඒ සම්බන්ධයෙන් වන දැනුම, අත්දැකීම් සහ ඔවුන්ට සපයනු ලබන පහසුකම් මීටත් වඩා පුළුල් විය යුතුයි වගේම අදාළ යාන්ත්‍රණයේ ඇති අක්‍රමිකතා සම්බන්ධයෙනුත් පියවර ගැනීමට වගකිවයුතු බලධාරීන් කටයුතු කිරීම අවශ්‍යයි.

අපේ රටේ පවතින කම්කරු ආඥා පනත ඉතාමත්ම ශක්තිමත් සහ හොඳ තත්ත්වයක පවතිනවා. මේ කටයුතු නිවැරදි ලෙස පවත්වාගෙන යමින් සේවක ආරක්ෂාව උපරිමයෙන් සැපයීමට එහි අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන පවතිනවා. නමුත් ඒ නිලධාරීන්ට ලබාදී තිබෙන පහසුකම්, උපකරණ හිඟයක් වගේම සහ අවශ්‍ය දැනුම සහිත නිලධාරීන්ගේ හිඟයක් දක්නට ලැබෙනවා. අපේ රටේ ආර්ථිකය ගැන සහ කර්මාන්ත ගැන දේශපාලඥයන් කොච්චර කයිවාරු ගැහුවත් මේ කාරණාව සම්බන්ධයෙන් සාධනීය වැඩපිළිවෙළක් තවමත් ක්‍රියාත්මක නොවීම ඉතාමත් අවාසනාවන්ත තත්ත්වයක්. ඒ වගේම බොහෝ කර්මාන්ත ශාලාවල වෘත්තීය සමිති තිබෙනවා එහෙමත් නැත්නම් යම් ගැටලුවකදී ඔවුන්ට එක්ව කටයුතු කරන්න හැකියාව තිබෙනවා. ඔවුන් වැටුප් ප්‍රශ්නයකදී හෝ දීමනා ලබානොදීමකදී කටයුතු කරනවා හැර සේවක සුරක්ෂිතතාව සහ සුභසිද්ධිය ගැන නිසි අවධානයක් යොමු කරන්නේ නැහැ. 

DSC04894

පරිසරයටද වින නොවිය යුතුය 

කර්මාන්ත ශාලා නිසා පරිසරයට හානි වීමට වැඩිම ඉඩකඩක් පවතින්නේ අපද්‍රව්‍ය කළමනාකරණය සම්බන්ධයෙන් පැනනගින ගැටලු ඔස්සේයි. ඝන, ද්‍රව, වායු වශයෙන් අවධිමත් ආකාරයෙන් බැහැර කෙරෙන අපද්‍රව්‍ය නිසා පරිසර පද්ධතීන්ට හානි සිදුවිය හැකියි, කර්මාන්ත ශාලාවලින් නිකුත් කරන අධික ශබ්ද නිසා ශබ්ද දූෂණය වනවා වගේම වටපිටාවේ සිටින අයටත් එය හිරිහැරයක් වනවා. පරිසර ආරක්ෂණ බලපත්‍රයක් නිකුත් කිරීමේදී මේ සෑම අංශයක් පිළිබඳව දැඩි අවධානයක් යොමු කරනවා. එය නිසි ලෙස ක්‍රියාත්මක වනවාද යන්න සම්බන්ධයෙන් සොයා බැලීමේ වගකීම පවතින්නේ මධ්‍යම පරිසර අධිකාරිය සතුවයි. බොහෝ විට මේ පිළිබඳව පරීක්ෂා කෙරෙන්නේ පැමිණිල්ලක් ලැබුණොත් පමණයි. එහෙමත් නැත්නම් නියම කරගත් කාලයක පමණයි. නමුත් එසේ නැතිව හදිසියේ කර්මාන්ත ශාලා පරීක්ෂාවට ලක් කරන ක්‍රමවේදයක් සකස් වෙනවා නම් එය වඩාත් සාර්ථක වෙයි.

කළමනාකාරීත්වයේ වගකීම

විශේෂයෙන්ම රසායනික ද්‍රව්‍ය වැඩි වශයෙන් භාවිත වන තීන්ත, රබර්, ප්ලාස්ටික් ආශ්‍රිත නිෂ්පාදන සිදු කරන කර්මාන්ත වගේම ඉදිකිරීම් ක්ෂේත්‍රය වගේම සියලුම කර්මාන්ත පාහේ සේවක සුරක්ෂිතතාව පිළිබඳ නිසි අවධානයක් යොමු කළ යුතුයි. ආරක්ෂාවට භාවිත කරන උපකරණ සහ පැලඳුම් ආදිය තරමක් මිල අධික වුණත් අනිවාර්යයෙන්ම ඔවුන්ට ඒවා ප්‍රමාණවත් ආකාරයෙන් ලබාදීමට ආයතනය බැඳී සිටිනවා. මොකද සමහර කර්මාන්ත දීර්ඝකාලීනව විවිධ රසායනිකයන්ට සහ දූවිල්ලට නිරාවරණය වීම නිසා පසුකාලීනව රෝගාබාධ මතු කිරීමේ ප්‍රවණතාවක් තිබෙනවා. සේවකයන් මේවා පලඳින්නේ නැහැ කියලා හෝ ඔවුන්ට විශාල වැටුපක් ගෙවනවා කියලා අතපිහදාගන්න ඔවුන්ට හැකියාවක් නැහැ.

 ඒ වගේම අද දකින්න ලැබෙන බොහෝමයක් කර්මාන්ත ශාලා ගත්තොත් අඩුම තරමින් ඒවාට රක්ෂණාවරණයක් හෝ ලබාගෙන නැහැ. තමන්ගේ කර්මාන්ත ශාලාවෙන් පරිසරයට වන බලපෑම සම්බන්ධයෙනුත් කර්මාන්තය අතරතුර සිදුවිය හැකි අවදානම් තත්ත්ව සම්බන්ධයෙනුත් ඔවුන්ට අවදානම් තක්සේරුවක් තිබිය යුතුයි. එවැනි අවදානම් තත්ත්වයක් මතු වුවහොත් ඒ සම්බන්ධයෙන් ක්‍රියා කරන ආකාරය පිළිබඳව සේවකයන්ට නිසි පුහුණුවක් ලබාදීම වැදගත්. ඒවගේම ඊට අදාළ උපදෙස් පුවරු ඕනෑම අයෙකුට තේරුම් ගත හැකි ලෙස භාෂා ත්‍රිත්වයෙන්ම සඳහන් කර තිබිය යුතු වෙනවා. කර්මාන්තකරුවන් විශේෂයෙන්ම තම අවධානයට ගත යුතු දෙයක් තමයි නිෂ්පාදන අවශ්‍යතාව කොතෙක් පැවතියද ඒ වෙනුවෙන් වෙහෙසෙන්නේ තමා වැනිම මනුෂ්‍යයෙකු  බව.
සේවක ආරක්ෂාවට වන පිරිවැය ආයෝජනයක් ලෙස සලකන්න

කර්මාන්ත ශාලා හිමිකරුවන් සහ පරිපාලනයේ නියැළෙන අංශ බොහෝ විට මුල් කරගන්නේ ලාභය පමණයි. සේවක සුභසාධනය කියන්නේ වැටුප් සහ දීමනා පමණක් නොවෙයි. ඒ වගේම බොහෝ කර්මාන්ත ආයතනවල වෘත්තීය සමිති තිබෙනවා එහෙමත් නැත්නම් යම් ගැටලුවකදී ඔවුන්ට එක්ව කටයුතු කරන්න හැකියාව තිබෙනවා. නමුත් ඔවුනුත් වැටුප් ප්‍රශ්නයකදී හෝ දීමනා ලබා නොදීමකදී කටයුතු කරනවා හැර සේවක සුරක්ෂිතතාව සහ සුභසිද්ධිය ගැන නිසි අවධානයක් යොමු කරන්නේ නැහැ. යම් අනතුරක් සිදු වුණොත් පවතින කම්කරු නීතිය යටතේ විශාල දඩ මුදලක් සහ විශාල වන්දි මුදල් ගෙවීමට නියෝග කිරීමට විතරක් නොවෙයි ඇතැම් විට කර්මාන්ත ශාලාව වසා දැමීමට පවා නියෝග කිරීමට ගරු අධිකරණයට හැකියාව පවතිනවා. ඒ නිසා කර්මාන්තකරුවන් ආරක්ෂාවට වන පිරිවැය කිසිදු විටෙක නොසලකා නොහැරිය යුතුයි. එය පිරිවැයක් නොවෙයි පැහැදිලිවම ආයෝජනයක් වෙනවා. ඒ වගේම බොහෝ අවස්ථාවල කර්මාන්තකරුවන් මේ ආරක්ෂිත උපරකණ ලබාදීමට මැළිකමක් දක්වන්නේ ඒවා අධික මිලකින් යුක්ත වීම නිසයි. මේ උපකරණ බොහෝමයක් මිල අධික වීමට හේතු වෙලා තිබෙන්නේ ආනයනයේදී ඒ සඳහා විශාල බද්දක් අය කෙරෙන නිසා. මේ පිළිබඳව සලකා බලා වගකිව යුතු බලධාරීන් ආරක්ෂක උපකරණ සඳහා වන බදු සම්බන්ධයෙන් යම් සහනදායී ප්‍රතිපත්තියක් ක්‍රියාත්මක කරනවා නම් එය වඩාත් හොඳයි. කෙසේ නමුත් කර්මාන්තකරුවන් විශේෂයෙන්ම තම අවධානයට ගත යුතු දෙයක් තමයි නිෂ්පාදන අවශ්‍යතාව කොතෙකුත් පැවතියද ඒ වෙනුවෙන් වෙහෙසෙන්නේ තමා වැනිම මනුෂ්‍යයෙකු බව.

 

කංසා තහනම් ගහේ කථාව

කංසා හෙවත් සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ දැක්වෙන ගංජා විවිධ ආන්දෝලනයන් ඇති කිරීමට පසුගිය කාලයේ සමත් විය. කංසා වැවීම සම්බන්ධයෙන් ප්‍රසිද්ධියට පත්ව තිබෙන ඇතැම් ප්‍රදේශවල මෙම නීත්‍යනුකූල නොවන කංසා වගාවන් පාලනය කිරීමට නොහැකි වීම නිසාම එය නීතිගත කළයුතු බවද ඇතැම් දේශපාලඥයන් ප්‍රසිද්ධ වේදිකාවල පැවසීය. මේ ආන්දෝලනාත්මක කංසා පිළිබඳ මෙම විග්‍රහය ගෙන එන්නේ ආචාර්ය වසන්ත සේන වැලිඅංග මහතාය.


පළමු ගෘහාශ්‍රිත ශාකය වූ කංසා

වසර 12000කට ඉහතදී මිනිසා කෘෂිකාර්මික ශිෂ්ටාචාරය ආරම්භ කරන විට ගෘහස්ථකරණය කළ පළමු ශාකය වූයේ කංසා. එසේ සිදුකළේ එයින් ලබාගත හැකි වූ අමුද්‍රව්‍ය ඔවුන්ගේ ජීවිතයට නැතිව බැරි වූ නිසයි. කෘෂිකර්මය සමග ආරම්භ වුණු වෙළෙඳාම සමග කංසා ආශ්‍රිත කරගත් විවිධ නිෂ්පාදන ලොව පුරා ව්‍යාප්ත වීමට පටන්ගෙන තිබෙනවා. ඒ හා සමගාමීවම චීනයේ අල්තායි කඳුවැටියෙන් බිහි වූ කංසා ශාකයත් ලොව පුරා ව්‍යාප්ත වන්නට පටන් ගත්තා. 
චීනයේ සිට කංසා ශාකය ඉන්දියාවට රැගෙන ආවේ ආර්යයන් විසින්. ඔවුන් වෙළෙන්ඳන්. මධ්‍යධරණී ප්‍රදේශයට සහ යුරෝපයට රැගෙන ආවේ සයිතියන් වෙළෙන්දන් විසින්. අප්‍රිකාවට රැගෙන ගියේ අරාබි ජාතික වළෙන්ඳන්. ශ්‍රී ලංකාවට රැගෙන එන්නට ඇත්තේ රාවණා රජු ලංකාද්වීපයේ පාලකයා වූ කාලයේදී බව සැලකෙනවා. යුරෝපයේ සිට ඇමරිකාවට කංසා රැගෙන ගියේ ක්‍රිස්ටෝපර් කොලොම්බස් විසිනුයි. යුරෝපයේ සිට ඔස්ට්‍රේලියාවට කංසා රැගෙන ගියේ කැප්ටන් ආතර් පිලිප් විසින්. ඒ වසර 1787දියී. කංසා සහ මිනිසා අතර මෙවන් දැඩි සම්බන්ධතාවක් ඇතිවීමට හේතුව තේරුම් ගැනීමට නම් විශ්වය ආරම්භයේ සිට සිදුවූ දෑ තේරුම්ගත යුතුයි.

විශ්වයේ ආරම්භය

විශ්වය ආරම්භය සිදු වූ බව සැලකෙන්නේ වසර බිලියන 13.7කට ඉහතදීයි. ඉන්පසුව ක්‍රමයෙන් සෞරග්‍රහ මණ්ඩල නිර්මාණය වී තිබෙනවා. පෘථිවි ග්‍රහවස්තුවේ සාගරවල ජීවය ඇරඹුණා. ජීවයේ රසායනික පදනම DNA බවට පත්වුණා. DNA සහිත ඒකසෛලික ජීවීන් පරිණාමය වීමෙන් බහුසෛලික සංකීර්ණ ජීවීන් බවට පත් වුණා. මෙම සංකීර්ණ සතුන්ගේ ශාරීරික යහපාලනය ස්ථාවරව පවත්වා ගැනීම සඳහා වසර මිලියන 600කට ඉහතදී ජෛව රසායනික පද්ධතියක් බිහිවුණා. වර්තමාන විද්‍යාඥයන් විසින් එම ජෛව රසායනික පදනම හඳුන්වා දෙන්නේ එන්ඩෝකැනබිනොයිඩ පද්ධතිය ලෙසයි. මෙම ජෛව රසායනික පද්ධතිය සක්‍රීය කරන්නේ මොළයෙන් නිපදවන රසායන දෙකක් මගින්. එම රසායන දෙක විද්‍යාඥයන් නම්කර ඇත්තේ ආනන්දමයිඩ් සහ විරෝධ්මයින් ලෙසයි.1912297_1532658523677835_1778212492377225174_n

එන්ඩෝකැනබිනොයිඩ පද්ධතිය

එන්ඩෝකැනබිනොයිඩ පද්ධතිය ක්‍රියාත්මක වන විට මිනිස් සිරුරේ ප්‍රතිශක්තිය වැඩි වීම සිදුවෙනවා. ඒ ඔස්සේ රෝගාබාධවලට ගොදුරු වීම අඩු වෙනවා. ආහාර රුචිය වැඩි වෙනවා. අනවශ්‍ය දේ අමතක කිරීම පහසු වෙනවා. මනසට ආනන්දය ලැබෙනවා. පොදුවේ ගත්විට හිත සිරුර සහ මනසේ පාලනය යහපත්ව පවත්වා ගැනීමටද හැකියාව ලැබෙන බව තහවුරුකොට තිබෙනවා.

කංසා ශාකයේ බිහිවීම

එන්ඩෝකැනබිනොයිඩ පද්ධතිය නිර්මාණය වී වසර මිලියන 600කට පමණ පසුව මධ්‍යම ආසියාවේ අල්තායි කඳුවැටියේදී කංසා ශාකය බිහි වී ඇති බව සැලකෙනවා. මේරූ ගැහැනු කංසා ශාකවල කරටිවලින් පැනනගින ගැහැනු මල් වටා ඇති නිපත්‍ර සහ පත්‍රවලින් මැලියම් වර්ගයක් ශ්‍රාවය වනවා. එහි රසායන 500ක් සහ කංසා ශාකයටම ආවේණික වූ රසායන 80ක් පමණ තිබෙනවා. වර්තමානයේදී විද්‍යාඥයන් විසින් ඒවා පිළිබඳව අධ්‍යයනය කර කාණ්ඩ 8කට වර්ගීකරණය කර තිබෙනවා. එයින් කාණ්ඩ දෙකකට එනම් ටෙට්රාහයිඩ්‍රෝකැනබිනොයිඩ සහ කැනබිඩයෝල්වලට සතුන්ගේ සිරුර තුළ ඇති එන්ඩෝකැනබිනොයිඩ පද්ධතිය සක්‍රීය කිරීමට හැකියාව පවතිනවා. මෙම රසායන දෙකට මනසෙන් නිපදවන ආනන්දමයිඩ් සහ විරෝධ්මයින්වලින් සිදුකරන ක්‍රියාවම සිදුකළ හැකියි.
කංසා ඇටවල පිෂ්ටය, ප්‍රෝටීන සහ මේදය බහුලයි. ඔමේගා 3 සහ 6 ෆැටි ඇසිඩ් වර්ග මිනිස් සිරුරට අවශ්‍ය වන පරිදි  1-3 අනුපාතයෙන්ම පවතින බව පර්යේෂණ මගින් තහවුරුකොට තිබෙනවා. කංසා කඳ වටා ඇති පොත්තේ ශක්තිමත් නම්‍යශීලී තන්තු බහුලයි. කංසා අරටුව ශක්තිමත් සහ නම්‍යශීලීයි. 

මිනිසාගේ බිහිවීම

මිනිසා බිහිවන්නේ කංසා ශාකය බිහි වී වසර මිලියන 30ක් පමණ ගෙවී ගිය පසුවයි. එනම් වසර ලක්ෂ දෙකකට පමණ ඉහතදීයි. අප්‍රිකාවේදී බිහි වූ මිනිසා චීනයට පැමිණෙන්නේ වසර 25,000කට පමණ ඉහතදීයි. මිනිසාට ප්‍රථම වතාවට කංසා ශාකය හමුවන්නේ වසර 12,000කට පමණ ඉහතදීයි. කංසා ශාකයෙන් ලබාගත හැකි ප්‍රයෝජන අත්දකින මිනිසා කංසා ශාකය ගෘහාශ්‍රිත භෝගයක් ලෙස වගාකර තිබෙනවා. මිනිසාගේ එන්ඩෝකැනබිනොයිඩ පද්ධතියද කංසා නිසා සක්‍රීය වුණා. එකල කංසා ශාකය බහුකාර්ය භෝගයක් ලෙස පරිභෝජනය කර තිබෙන බවට සාක්ෂි තිබෙනවා. ආහාර, ඖෂධ, රෙදි විවීම, රූපලාවණ්‍ය, ඉන්ධන, විනෝදය සහ ආධ්‍යාත්මික ජීවිතය ඉහළ නංවා ගැනීම සඳහා කංසා ශාකය නිසි ලෙස භාවිත කර තිබෙනවා. සයිතියන්වරු කූඩාරම් සෑදීමට භාවිත කර තිබෙන්නේ කංසා දඬුයි. 
කෘෂිකාර්මික ශිෂ්ටාචාරය ආරම්භ වන්නේ චීනයේදීයි. පසුව ක්‍රමක්‍රමයෙන් මිනිස් සමාජය නාගරීකරණයට ලක්වුණා. නාගරීකරණය නිසා ආහාර රටා වෙනස් වුණා පමණක් නොවෙයි ආහාරයේ තිබූ විවිධත්වයද අඩු වුණා. නැවතත් සෞඛ්‍ය සම්පන්න වීම සඳහා අවශ්‍ය ආහාර, වනාන්තරයේ වූ ශාක, සත්ත්ව සහ පාෂාණවලින්ම ලබා ගැනීමට විවිධ සේවාවන් බිහි වුණා. මෙම නව සේවාව ඖෂධ සැපයීම වුණා. ඒ ඖෂධ බෙදාහැරීමට දක්ෂ මිනිසුන් වෛද්‍යවරු ලෙස දේවත්වයට පත් වී තිබෙනවා.

DSC_7752

ඖෂධ සංග්‍රහ

ශිෂ්ටාචාරයේ මුල්වැසියන් නව පරම්පරාවට දැනුම ලබාදුන්නේ ප්‍රායෝගිකව පුහුණු කිරීම සහ කාව්‍යමය ආකාරයටයි. ලේඛනකරණය ආරම්භ වීමත් සමග තොරතුරු වෙන වෙනම ලේඛනගත වී තිබෙනවා. ආහාර සහ ඖෂධ පිළිබඳ තොරතුරු අඩංගු ලේඛන ඖෂධ සංග්‍රහ ලෙස හඳුන්වනවා. ඉන්දියානුවන්ගේ මුල්ම ඖෂධ සංග්‍රහය ඇතුළත් වුණේ වේද ග්‍රන්ථවලයි. චීනයේ මුල්ම ඖෂධ සංග්‍රහය ලෙස සලකන්නේ %පෙන්ෂෝචින්ග්^ නම් ග්‍රන්ථය. පර්සියානුවන්ගේ ඖෂධ සංග්‍රහය %මාක්ෂාන් අල් අද්වියාවි^. ශ්‍රී ලංකාවේ මුල්ම ඖෂධ සංග්‍රහය %සාරාර්ථ සංග්‍රහය ලෙස සැලකෙනවා. යුරෝපයේ සෑම රටකට මෙන්ම ඇමරිකාවේද ඖෂධ සංග්‍රහයන් තිබී තිබෙනවා.

ලතින් බසින් %මැටීරියා මෙඩිකා^ නම් වූ ඖෂධ සංග්‍රහය ඉංග්‍රීසි බසින් %ඩිස්පෙන්සරි^ හෝ පාර්මැකෝපියා නම් වෙනවා. මෙම සියලු ඖෂධ සංග්‍රහවල තිබූ ප්‍රධානම ඖෂධීය ශාකයක් තමයි කංසා. 
වසර 1200දී සම්පාදනය වූ ආනන්දකණ්ඩම් නමැති ඉන්දීය ඖෂධ සංග්‍රහයට අනුව කංසා පරිභෝජනයෙන් සියලු දෝෂ සහ රෝග නැසෙන බව සැලකෙනවා. මතකය තී‍ව්‍ර වීම, ආහාර රුචිය වැඩි වීම, මලබද්ධය දුරු වීම. මකුණන් සහ උකුණන් නැසීම වගේ ප්‍රයෝජන වගේම මෛථුන ශ්‍රාවයන්ගේ නිෂ්පාදනය වැඩි කිරීමට, ඥානය වර්ධනයට සහ ධාර්මික ගුණ වැඩිකිරීමට කංසා ශාකය නිසි ලෙස භාවිතකොට තිබෙනවා.
දේශ ගවේෂණයත් සමග යටත්වි ජිතවලින් ගෙන්වාගත් ඖෂධ අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ ඖෂධ සංග්‍රහවලට එකතු වී තිබෙනවා. එංගලන්තයේ සහ ඇමරිකාවේ ඖෂධ සංග්‍රහවලට කංසා, අබිං සහ කොකා එකතු වූයේ ඒ අයුරින්. මත්පැන් සහ දුම්කොළ යටත් විජිතවලට හඳුන්වාදීමද මේ අතරේ සිදුවී තිබෙනවා.

රසායන විද්‍යාවේ ප්‍රගමනය

ඇමරිකාවේ සහ යුරෝපයේ එවකට සිටි රසායන විද්‍යාඥයන් විසින් මෙම ප්‍රධාන ඖෂධ තුනෙහි ක්‍රියාකාරී රසායනය සොයා පර්යේෂණ සිදුකළා. වසර 1804දී අබිංවල ඇති ක්‍රියාකාරී රසායනය හඳුනා ගැනීමට පර්යේෂකයන්ට හැකි වුණා. ඉන්පසුව එම රසායනය නිස්සාරණය කර වෙළෙඳ පොළට ඉදිරිපත් කෙරුණා. දුම්කොළවල ක්‍රියාකාරී රසායනය  වන %නිකොටින්^ හඳුනාගත්තේ ජර්මන් ජාතික පර්යේෂකයන් දෙදෙනෙකු විසින් වසර 1828දීයි. කොකා ශාකයේ ක්‍රියාකාරී රසායනය වන %කොකේන්^ හඳුනාගත්තේ වසර 1855දීයි. මුල්කාලීනව කොකේන්, මොර්ෆීන් සහ හෙරොයින් ඖෂධ ලෙස භාවිත කෙරුණා. එකල තිබූ අනෙක් ජනප්‍රිය ඖෂධය වුණේ කංසා.

some advertiement of medicine used till 1930s in UK and USA (10) (1)

ලෝකයේ තිබූ ප්‍රධාන ඖෂධ

වසර 1900 වන විට ලෝකයේ සෑම රටකම කංසා, අබිං, මොර්ෆීන්, හෙරොයින් සහ කොකේන් ඖෂධ ලෙස භාවිත කරන්නට පෙළඹුණා. කොකා, අබිං සහ කංසා ශාක අතරෙන් බහුකාර්ය භෝගයක් වූයේ කංසායි. රෙදි විවීම, කඩදාසි නිපදවීම, ඉන්ධන, ආහාර සහ රූපලාවණ්‍ය සඳහා භාවිත කළේද කංසා ශාකයෙන් ලබාගත් අමුද්‍රව්‍යයන්. 

ඇබ්බැහි වීම සහ තහනම

මේ අතර කාලයේ කොකේන් හෙරොයින් සහ මොර්ෆීන් සමාජ ව්‍යසනයක් බවට පත්වුණේ අවභාවිතාවත් සමග සිදුවූ ඇබ්බැහි වීම නිසයි. ඒවා පාලනයට ඇමරිකානු මත්ද්‍රව්‍ය අධිකාරිය පිහිටුවන්න ඇමරිකානු රජය විසින් පියවර ගත්තා. කොකේන්, මොර්ෆීන් සහ හෙරොයින් පරිභෝජනයට නුසුදුසු ද්‍රව්‍ය බවට පත් කරන්න යෙදුණා. ඒ සමගම කොකා ශාකය සහ අබිං ශාකය  වගා කිරීම සහ භාවිතය තහනම් කෙරුණා. 

සින්තටික් ද්‍රව්‍ය

රසායන විද්‍යාවේ ප්‍රගමනයත් සමග පෙට්‍රෝලියම් අමුද්‍රව්‍ය භාවිතයෙන් කෘත්‍රිම ද්‍රව්‍ය නිෂ්පාදනය ආරම්භ වුණත් කෘත්‍රිම භාණ්ඩ සඳහා වෙළෙඳ පොළ නිර්මාණය කිරීම අපහසු වුණා. වසර 1940දී කෘත්‍රිම හෙවත් සින්තටික් අමුද්‍රව්‍යවලින් සෑදූ භාණ්ඩ වෙළෙඳ පොළ ආක්‍රමණය කරන්න ගත්තා. රසායනාගාරවලදී කෘත්‍රිම ඖෂධ වර්ග මහා පරිමාණයෙන් නිෂ්පාදනය කෙරුණා. කැලෑ ගස් කපමින් දැව තලපයෙන් කඩදාසි නිපදවීම ආරම්භ වූයේත් මේ කාලසීමාවේදීයි. ඒ සමගම පරිසරයට පිළිකාකාරක ඩයොක්සීන් වැනි රසායන එකතු වීම ක්‍රමක්‍රමයෙන් ආරම්භ වුණා. දුම්කොළ භාවිතය නිසා පිළිකා සෑදෙන බව වසර 1952 වන විට පර්යේෂණවලින් හෙළි වුණත් දුම්කොළ තහනමක් පැමිණියේ නැහැ.

කංසා තහනම

කෘත්‍රිම අමුද්‍රව්‍ය භාවිතයෙන් ඇඳුම්, බෙහෙත්, ලණු, කඹ ආදී කංසාවලින් සිදුකළ බොහෝ දේවල් කිරීමට හැකියාව තිබුණා. නමුත් කෘත්‍රිම ඖෂධ විකුණා ගැනීම සඳහා වෙළෙඳ පොළ නිර්මාණය කිරීම ඉතා අපහසු වූ නිසා ඇමරිකාවේ මූල්‍ය ආයතනය, මත්ද්‍රව්‍ය අධිකාරිය සහ මාධ්‍ය ජාලයක හිමිකරුවෙකු එකතුවෙලා කංසා ශාකය ගොවිබිමෙන් ඉවත් කිරීම සඳහා විවිධ උපක්‍රම යෙදුවා. කංසා කියන්නේ හුදෙක් මත්ද්‍රව්‍යයක් බවත් එම නිසා කංසා ශාකය පරිභෝජනයට නුසුදුසු ද්‍රව්‍ය කාණ්ඩයට ඇතුළත් කළයුතු බවත් ඔවුන් යෝජනා කළා. ඒ අනුව ඇමරිකානු ෆෙඩරල් රජය කංසා තහනමට ලක් කළා. ඇමරිකානු ඖෂධ සංග්‍රහයෙන් කංසා ඉවත් කෙරුණා. ප්‍රාන්ත රජයන් විසිනුත් කංසා තහනම් කළා. ඉන්පසු එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය සමග එකතු වී ලොව පුරා කංසා වගාව සහ භාවිතය තහනම් කිරීම සිදුවුණා. 

පිළිකා

මේ සමගම කංසා රසායනයන් ශරීරගත වීම අඩු වීම නිසා සින්තටික් රසායන, සාන්ද්‍රණය අධික මද‍යසාර සහ නිකොටින් ශරීරගත වීම බහුලව දකින්න ලැබෙනවා. ශ්‍රී ලංකාවට ගෙන්වන ඖෂධවලට පාලනයක් තිබිය යුතු බව පෙන්වා දුන්නේ මේ කාලයේදීමයි. ඒ වෛද්‍ය සේනක බිබිලේ මහතා විසින් වසර 1970දීයි. පිළිකාව සමාජය පුරා ව්‍යාප්ත වන අතරේ කංසාවලට පිළිකා නැසිය හැකි බව 1974දී පර්යේෂණ මගින් තහවුරු කෙරුණා. වසර 1976 සිට 1992 දක්වා වූ කාලයේදී ඇමරිකානු පිළිකා රෝගීන්ට වසරකට කිලෝ නවයක කංසා සලාකයක් ලැබී තිබෙනවා. ඒ පිළිකාවෙන් සහනය ලබා ගැනීමටයි. 

තහනම ඉවතට

බටහිර ජාතිකයන්ගේ පර්යේෂණවලට අනුව කංසා ප්‍රතිශක්තිය වැඩි කරන්න සමත් වෙනවා. පර්යේෂණ අනුව බැක්ටීරියා විනාශ කිරීම, පිළිකා වර්ධනය නැවතීම, ස්නායු ආරක්ෂා කිරීම, රුධිරයේ සීනි ප්‍රමාණය අඩු කිරීම, අස්ථි වර්ධනය කර ශක්තිමත් බව වැඩි කිරීම, වලිප්පුවට, ආසාදන වැළැක්වීම, රුධිරවාහිනී හිරවීම වැළැක්වීම, කුඩා බඩවැලේ ආසාදන සහ අපහසුතා අඩු කිරීම, ඔක්කාරය නැවැත්වීම, වේදනා නාශනය, කාංසාව දුරු කිරීම, මාංසපේශී ලිහිල් කිරීම සහ ස්පොරියාසිස් වැනි චර්ම ආසාදන වැළැක්වීම වැනි ගුණාංග කංසා සතු බව පර්යේෂණ මගින් තහවුරු කර තිබෙනවා.
වසර 2015 වන විට පමණක් කංසා ආශ්‍රිත ඖෂධ වර්ග 650කට පමණ අන්තර්ජාතික පේටන්ට් බලපත්‍ර ලබාගෙන තිබෙනවා. මේ වන විට ලෝකයේ රටවල් 40කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් කංසා වගා කිරීම අරඹා තිබෙනවා. කංසා ශාකයෙන් ලබාගන්නා අමුද්‍රව්‍යවලින් ඖෂධ, ආහාර, තෙල් කඩදාසි, රෙදි, ප්ලාස්ටික්, ගොඩනැගිලි ද්‍රව්‍ය, රූපලාවණ්‍ය සහ විනෝදාස්වාදය ලැබිය හැකි බියර් සහ ආනන්දය ලැබිය හැකි මරිජුවානා හෙවත් ගංජාද පාලිත ක්‍රමවේද යටතේ නීත්‍යනුකූලව නිපදවමින් කංසා මත පදනම් වන ආර්ථිකයක් දක්වා ඔවුන් ගමන් කරමින් සිටිනවා.

ෙකර්මාන්ත ක්ෂේත්‍ර‍ෙය් තිරසාර නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලි සඳහා වෙනසක් අනාගතයේදී අවශ්‍යයි

හුදෙක් වර්තමානය පිළිබඳ පමණක් සිතීම නිසා මානව වර්ගයා මෙතෙක් පැමිණි ගමනේදී ඇති කරගෙන ඇති ආර්ථික, සමාජීය මෙන්ම පාරිසරික ගැටලු බොහෝය. එම ගැටලු අවම කරමින් ආර්ථික, සමාජීය මෙන්ම පාරිසරික යන සාධක තුනෙහිම යහපැවැත්ම පවත්වාගෙන යෑම වෙනුවෙන් අද වනවිට ස්ථිරසාර සංවර්ධනය වෙත ලෝකය යොමුවෙමින් පවතියි. මේ පිළිබඳ විග්‍රහයක් ගෙන ඒමට අපි පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ නිෂ්පාදන හා කර්මාන්ත ඉංජිනේරු අධ්‍යයනාංශයේ ආචාර්ය අසේල කුලතුංග මහතා 'අද' වෙත සම්බන්ධ කර ගතිමු.


2අද ගැන පමණක් සිතා මෙතෙක් ආ ගැටලුකාරී ගමන්මග

අතීතයේදී බොහෝ කර්මාන්ත පැවතියේ ගෘහාශ්‍රිත කර්මාන්ත වශයෙනි. කුල ක්‍රමය මත පදනම් වී පියාගෙන් පුතාට වශයෙන් වන රාමුවක එම කර්මාන්ත බොහෝ විට ස්ථාපනය වී පැවතුණි. එවන් පාරම්පරික කර්මාන්තවල වෙළෙඳ පොළ තුළින් ඉතා සීමිත ප්‍රදේශයක්  ආවරණය වූ අතර, වෙළෙඳ කටයුතු සිදු වූයේ භාණ්ඩ හුවමාරු ක්‍රමය මගිනි. 

17 වැනි සියවස අග භාගයේ සිදු වූ කාර්මික විප්ලවය විවිධාකාරයෙන් ගෝලීය ජන ජීවිතය නව මාවතක් ඔස්සේ පියමං කරවන්නට හේතු විය. 1770 දශකයේ වාෂ්ප එන්ජිම සොයාගැනීමත් සමග සිදු වූ ගමනාගමන සහ කර්මාන්ත සහ කාර්මික ක්ෂේත්‍රයේ විපර්යාසයන් කාර්යක්ෂම හා ගුණාත්මක නිෂ්පාදන බිහි කිරීමට සමත් විය. මුහුදු සුළං සහ ජල මාර්ග ආධාරයෙන් එතෙක් සිදු වූ නාවික ගමනාගමනය වාෂ්ප එන්ජිම මගින් කාර්යක්ෂ්මව සිදු කිරීමත්, අශ්ව රථ හා සතුන් මගින් ගොඩබිම සිදු වූ ගමනාගමනය වාෂ්ප දුම්රිය සහ මෝටර් රථ මගින් සිදු වීමත්, ඊට පසු ගල් අඟුරු වෙනුවට ඩීසල්, පෙට්‍රල් වැනි පොසිල ඉන්ධන භාවිතයත් ශීඝ්‍ර ගෝලීය ආර්ථික දියුණුවට මග පෑදීම සිදු කරන ලදී. මෙසේ සිදු වූ කාර්මික දියුණුව අසීමිත අමුද්‍රව්‍ය භාවිතය සහ බලශක්තිය නිපදවීම ආදිය නිසා පරිසරය කෙරෙහිද අයහපත් ලෙස බලපෑම් සිදු කිරීමෙන් පරිසර දූෂණය සඳහාද හේතු විය.

මීට අමතරව ගෝලීයකරණයේ පුළුල් වීම් නිසා අලෙවිකරණය හා ආශ්‍රිත ක්‍රියාදාමයන් තුන්වැනි ලෝකයේ රටවල් වෙත ව්‍යාප්ත වීම තුළින් මිනිසාගේ පරිභෝජන රටාවන්ට දැඩි බලපෑමක් සිදුවිය. මෙම බලපෑම නිසා සමස්ත ලෝකයේම භාණ්ඩ හා සේවා නිෂ්පාදනයේ සැලකිය යුතු වෙනස්කම් සිදුවිය. විශේෂයෙන්ම තුන්වැනි ලෝකයේ රටවලින් අඩු වියදමෙන් අමුද්‍රව්‍ය, මානව සම්පත් ආදී නිෂ්පාදන කාර්යයන් සඳහා අවශ්‍ය සම්පත් අඩු මිලට ලබාගැනීමට හැකි වීම නිසා නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලි පහසුවෙන් හා කාර්යක්ෂ්මව කිරීමට හැකි විය. මෙම ක්‍රියාවලිය අධිකව සිදු වීම නිසා අපද්‍රව්‍ය එක්රැස් වීම හා බලශක්තිය අධිකව භාවිත වීමද සිදු විය.

 ඕනෑම නිෂ්පාදනයක් සිදු කිරීමට මූලික වශයෙන් යෙදවුම් අවශ්‍ය වේ. මූලික යෙදවුම් වශයෙන් නිෂ්පාදන සඳහා අමුද්‍රව්‍ය භාවිත කිරීමේදී සම්පත් හායනය වීමක් සිදු වේ. එබැවින් නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලියේදී මෙම යෙදවුම් යම්කිසි පරිවර්තනීය ක්‍රියාදාමයකට ලක්කර එහි මූලිකාංග අගය වැඩි කිරීමක් සිදු කරනු ලබයි. මෙම අගය එකතු කිරීමේ ක්‍රියාවලිය සඳහා අනෙකුත් යෙදවුම් වශයෙන්, ශක්තිය (විදුලි හා තාප), මිනිස් ශ්‍රමය, ජලය යනාදිය අවශ්‍ය වේ.

නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලියේදී භාණ්ඩ නිෂ්පාදනයට අමතරව, ඝන අපද්‍රව්‍ය,  දිරාපත් වන අපද්‍රව්‍ය සහ පහසුවෙන් නොදිරන අපද්‍රව්‍ය, ද්‍රව්‍යමය අපද්‍රව්‍ය හා වායු විමෝචනය ලෙස තුන් ආකාරයකින් අපද්‍රව්‍ය පරිසරයට නිකුත් කෙරෙයි.  මීට අමතරව, නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය සඳහා අධිකව භාවිතයට ගැනෙන බලශක්තිය නිපදවීමේදී පරිසරයට විෂ වායූන් අධික ලෙස මුදාහරිනු ලැබේ. මේ ආකාරයට නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලියේදී කිහිප ආකාරයකින් පරිසරයට හානිදායක ක්‍රියාවලි සිදු කෙරේ. මෙම ක්‍රියාදාමයන් ඇතැම් විට කර්මාන්ත ශාලා අවට හා ඊට පරිබාහිර ප්‍රදේශයන්හිදී සිදු වේ. මීට උදාහරණ ලෙස නිෂ්පාදනය සඳහා අවශ්‍ය අමුද්‍රව්‍ය නිෂ්කාශනයේදී නිෂ්පාදනය සඳහා භාවිත කිරීමට පෙර තාවකාලිකව තැන්පත් කර තිබීමේදී, ප්‍රවාහනයේදී හා බලශක්තිය නිෂ්පාදනයේදී සිදුවන පරිසර දූෂණය කර්මාන්ත ශාලාවට පරිබාහිරව සිදු වන පරිසර දූෂණය වශයෙන්ද, නිෂ්පාදනයේදී සිදු වන දූෂණය හා අපද්‍රව්‍ය අක්‍රමවත් ලෙස බැහැර කිරීම මෙන්ම නිෂ්පාදිත උපකරණ හා භාණ්ඩ භාවිත කිරීම කර්මාන්ත ශාලාව අවට සිදු වන පරිසර දූෂණය වශයෙන්ද පෙන්වා දිය හැකිය.

අනාගතය වෙනුවෙන් ස්ථිරසාර සංවර්ධනය

තිරසාර සංවර්ධන සංකල්පයේ මූලික පරමාර්ථය වන්නේ ආර්ථික හා සමාජීය සංවර්ධනය අවම පාරිසරික බලපෑමක් යටතේ අනාගත පරම්පරාවල අවශ්‍යතා ඉටු කිරීමට බාධාවක් නොවන සේ සිදු කිරීමයි. වෙනත් ආකාරයකින් දක්වතොත් සිදුවන භෞතික සංවර්ධනය හා බද්ධ වූ අකාර්යක්ෂ්ම සම්පත් අවභාවිතය සීමා කිරීමයි. ඒ අනුව සංවර්ධන ක්‍රියාවලියේදී අතීතයේ සැලකීමට ලක්කළ ආර්ථිකමය අභිලාෂයන්ට අමතරව නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලියේ පාරිසරික හා සමාජීය දිශානති ඔස්සේද විමසීමකට ලක්කර අහිතකර ප්‍රතිඵල සිදුවිය හැකි නම් ඒවා අවම වන ආකාරයෙන් සිදු කිරීම තිරසාර නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය වේ. මෙහිදී නිෂ්පාදන කාර්යයන් තුළ වන ආර්ථික අභිලාෂයන් ලෙස නිෂ්පාදන පිරිවැය අවම කිරීම, ව්‍යාපාර දියුණුව, රැකියා අවස්ථා ජනනය කිරීම ආදිය සැලකිය හැකිය. පාරිසරික අභිලාෂයන් ලෙස දේශගුණික විපර්යාසයන් කෙරෙහි වන බලපෑම අවම කිරීම, ජෛව විවිධත්වය සුරැකීම සහ අසීමිත සම්පත් පරිභෝජනය අවම කිරීමද සමාජීය අභිලාෂයන් ලෙස යටිතල පහසුකම් දියුණු කිරීම, අයිතිවාසිකම් සුරැකීම, සහජීවනය වර්ධනය කිරීම, සමාජ සමානාත්මතාව වර්ධනය කිරීම සහ අධ්‍යාපන හා සෞඛ්‍ය සේවාවන්ගේ උන්නතිය සැලකිය හැකිය.

ඒ අනුව විශේෂයෙන්ම යම් ව්‍යාපෘතියක් හෝ සංවර්ධන ක්‍රියාවලියක් තුළින් තිරසාර සංවර්ධනයේ මූලිකාංග සපුරාලීමට නම් එම ව්‍යාපෘතියේ පමණක් නොව සමස්ත සමාජයේම ආර්ථික, සමාජීය සහ පාරිසරික උන්නතිය පිළිබඳ අවධානය යොමු කළ යුතුය. මේ සඳහා නිර්මාණශීලීත්වය, අධ්‍යාපනය, නිසි පුහුණුව හා නවෝත්පාදන ක්‍රියාදාමයන් භාවිතයට ගත යුතු ය. මෙම ක්‍රියාවලිය ආර්ථික, පරිසර සහ සමාජ යන අංශවල ත්‍රිවැදෑරුම් ප්‍රතිපත්තිය මත පදනම් වී සිදු වේ.
තිරසාර සංවර්ධන මූලධර්ම සමාජගත වූ පසු විවිධ ක්ෂේත්‍ර එම මූලධර්ම ඔස්සේ යමින් තම ක්ෂේත්‍ර තුළ ධරණීය බව ඇතිවන ලෙස නව යොමුවක් කරා පිය නැගීමක් සිදුවිය. උදාහරණ වශයෙන් කෘෂිකර්මාන්ත, ප‍්‍රවාහන, නිවාස, වත්කම් හා කළමනාකරණය, නිෂ්පාදන, සමාගම් සහ ව්‍යාපාර, වාස්තු විද්‍යා සහ සැලසුම්, ඉදිකිරීම් සහ ගොඩනැගිලි සහ බලශක්ති ආදී විවිධ ක්ෂේත්‍ර වෙත තිරසාර සංවර්ධන මූලධර්ම යොමු වීම පෙන්වා දිය හැකිය. කෙසේ වුවත්  ඕනෑම ක්ෂේත්‍රයක තිරසාර බවක් ඇති වීමට නම් අධ්‍යාපනය සහ පුහුණුව, නිර්මාණශීලිත්වය සහ නවෝත්පාදනය යන අංශවල සංවර්ධනයක් අවශ්‍ය වේ.

ස්ථිරසාර සංවර්ධනය වෙනුවෙන් ස්ථිරසාර නිෂ්පාදන

තිරසාර නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය යන්න පිළිබඳ විවිධ නිර්වචන ඉදිරිපත් වී තිබේ. ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපද වාණිජ ආයතනයට අනුව තිරසාර නිෂ්පාදනය යනු ‘‘පරිසරයට වන අයුතු බලපෑම් අඩුවන, ස්වාභාවික සම්පත් හා ශක්ති සංරක්ෂණයක් වන පරිදි සහ වෘත්තිකයන්ට, මහජනතාවට හා පාරිභෝගිකයන් සුරක්ෂිත වන පරිදි ආර්ථිකමය වශයෙන් භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය කිරීමේ ක්‍රියාවලියයි.

තිරසාර නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය තුළ තිරසාර නිෂ්පාදන සිදු කිරීම සහ සියලු නිෂ්පාදන තිරසර නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය යටතට පත් කිරීම යන කරුණු අන්තර්ගත වේ. ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ උසස් නිෂ්පාදන සඳහා වන ජාතික උපදේශන ආයතනයට අනුව මුල් යුගය තුළ පුනර්ජනනීය ශක්තීන් නිෂ්පාදනය, බලශක්ති කාර්යක්ෂමතාව, හරිත කර්මාන්ත ශාලා ඉදිකිරීම හා වෙනත් හරිත හා සමාජමය සමතුලිතතා සහිත නිෂ්පාදන බිහි කිරීම ආදිය වූ අතර, පසුකාලීනව සමස්ත ජීවන චක්‍රය තුළ ගැටලු සහිත නිෂ්පාදනය කරනු ලබන සියලු නිෂ්පාදනයන් සම්පූර්ණ තිරසරභාවයට පත් කිරීම සඳහා තිරසර නිෂ්පාදන ක්‍රම යෙදවීම අවධාරණය විය.

ස්ථිරසාර සංවර්ධනය අභිමුව ශ්‍රී ලංකාවේ සූදානම

ශ්‍රී ලංකාව වැනි තුන්වැනි ලෝකයේ රටක නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලියක තිරසාරත්වය මැන බැලීමට සහ වර්ධනය කර ගැනීමට සුදුසු ක්‍රමවේදයක් සොයාගැනීමේදී වැදගත් කරුණු කිහිපයක් පිළිබඳ අවධානය යොමු කළ යුතුය. එනම් නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලියක තිරසාරත්වය මැන බැලීමට සහ වර්ධනය කර ගැනීමට සැලසුම් කිරීමේදී භාණ්ඩය සඳහා යොදාගන්නා අමුද්‍රව්‍ය, නිෂ්පාදනය කරන ආකාරය, නිෂ්පාදනයෙන් පසු භාණ්ඩය භාවිත කරන ආකාරය සහ භාවිතයෙන් පසු බැහැර කිරීම යන අවස්ථා සියල්ලන්හි තිරසාර සංවර්ධනය කෙරෙහි බලපෑම අධ්‍යයනය කර ඒ අනුව භාණ්ඩය සැලසුම් කිරීමයි. මෙම ක්‍රමය වඩාත් යෝග්‍ය වන්නේ නව භාණ්ඩයක් වෙළෙඳ පොළට හඳුන්වා දෙන අවස්ථාවකදීය. නමුත් දැනට නිෂ්පාදනය කරමින් පවතින භාණ්ඩයක නිෂ්පාදනයේ තිරසාර බව ළඟා කරගැනීමට නම් නිෂ්පාදනය කිරීම සඳහා අමුද්‍රව්‍ය ලබා ගැනීම, ඒවා ගබඩා කර තබා ගැනීම, පෙර සැකසුම් කිරීම, කර්මාන්ත ශාලාව තුළ සිදුවන නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය, ඉන්පසු භාණ්ඩය බෙදාහැරීම ආදිය ගැන අවධානය යොමු කළ යුතුය.

නමුත් ශ්‍රී ලංකාවේ කර්මාන්ත ශාලා තුළ නිෂ්පාදනය වන භාණ්ඩ බොහෝමයක සැලසුම් කිරීමේ පියවර තුළ තිරසාර නිෂ්පාදන බිහි කිරීම සඳහා වන අවධානය මඳ බවකින් යුක්තය. එසේම මෙරට තුළ නිෂ්පාදනය කරන ඇතැම් භාණ්ඩවල සැලසුම් කිරීමේ කාර්යය සිදු වන්නේ විදේශයන්වලදීය. තවද රට තුළ සිදු කරන භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය සඳහා අවශ්‍ය යන්ත්‍ර සූත්‍ර සහ තාක්ෂණය බොහෝවිට ලැබෙන්නේද විදේශයන්ගෙනි. ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ කර්මාන්ත ක්ෂේත්‍රය තුළ තිරසාර නිෂ්පාදන සිදු කිරීම සඳහා එකී ක්‍රියාවලීන්ගේ වෙනසක් අනාගතයේදී සිදු වීම අවශ්‍ය වේ. ඒ වෙනුවෙන් වගකිවයුතු අංශවල මැදිහත් වීමෙන් ජාතික වශයෙන් ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය විය යුතුය.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාට රටේ සුබසාධනය වෙනුවෙන් කටයුතු කරන්න ඕනෑ තරම් හැකියාව තිබෙනවා ඒත්

හිටිහැටියේ අමාත්‍ය මණ්ඩල සංශෝධනයක් කරමින් ආණ්ඩුව තවත් සංදර්ශනයක් පැවැත්වූ බව මේ දිනවල ජනතාවගේ පාර්ශ්වයෙන් අසන්නට ලැබේ. විද්‍යාත්මක පදනමක් මත අමාත්‍යවරුන් පත්කරන බව ආණ්ඩුව පැවසුවද එවැනි කිසිදු පදනමක් එහි නොමැති බවත්, යන්තමින් හෝ එවැනි විද්‍යාත්මක පදනමක් මත සිදුවූ පත්වීමකට තිබෙන්නේ සරත් ෆොන්සේකා අමාත්‍යවරයාට හිමි වූ වනජීවී අමාත්‍ය ධුරය පමණක් බවත් ආණ්ඩුවට විපක්ෂ කණ්ඩායම් පවසයි. කෙසේ නමුත් සමෘද්ධිමත් ජීවිත ගෙවන ශ්‍රී ලාංකේය ජනතාවට අඩුවකට තිබුණේ අමාත්‍ය මණ්ඩල සංශෝධනයක් පමණක් බව ජනාධිපතිවරයා සහ අගමැතිවරයා අවබෝධ කරගෙන ඇති බව පෙනේ. මේ පිළිබඳ අදමෙම විග්‍රහය ගෙන එන්නේ මහාචාර්ය මයුර සමරකෝන් මහතා සමගිනි.


Maura

ඔළුගෙඩි මාරුවට හේතු වූයේ ආණ්ඩුවේ දෙදරා යෑමද?

විශේෂයෙන්ම මෙවර ඇමති මණ්ඩල සංශෝධනය සිදුවෙන්නේ පසුගියදා අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහට පැමිණි විශ්වාසභංගයත් සමගයි. ඉහත විශ්වාසභංගයට ආණ්ඩුවේම ඇමතිවරුන් 16 දෙනෙක් පක්ෂව කටයුතු කරමින් ඇමති ධුරවලින් ඉවත් වෙනවා. ඒ ඇමතිවරුන් 16 දෙනාම ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන සභාපතීත්වය දරන ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ සාමාජිකයන් වෙනවා. ඒ අනුව මෙය ආණ්ඩුවේ මේ වන විට හටගෙන තිබෙන තදබල අර්බුදයන්ගෙන් මිදීමට ගත් යම් උත්සාහයක් බව පැහැදිලියි.

තම අවිචාරවත් බව හා අවිද්‍යාව පිළිගැනීම

මේ අමාත්‍ය මණ්ඩලය සංශෝධනයත් සමග ආණ්ඩුව කතා කරන දෙයක් තමයි අමාත්‍ය සංශෝධනයත් සමග ඔවුන් කඩිනමින්, වේගවත් සංවර්ධන වැඩපිළිවෙළක් ක්‍රියාත්මක කරනවා කියන දේ. ඒ ප්‍රකාශය තුළින්ම ජනාධිපතිවරයාත්, අගමැතිවරයාත් පිළිගන්නවා මේ රජය පත්වූ දා සිට මේ දක්වාමත් කිසිම සංවර්ධන ක්‍රියාවලියක් රට තුළ සිදුනොවූ බවට. ආණ්ඩුව පවසන තවත් දෙයක් තමයි මේ අමාත්‍ය මණ්ඩල සංශෝධනය සිදුකළේ විද්‍යාත්මක පදනමක් ඇතිව බව. ඒ වගේම මේ ආණ්ඩුව බලයට පත්වීමේදී මැතිවරණ වේදිකාවල ඉදිරිපත් කළ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශවල තිබූ දෙයක් තමයි ඉතා ප්‍රබල හා දක්ෂ ඇමති මණ්ඩලයක් පත්කරනවා කියන කාරණය. මේ ප්‍රකාශවලින් ආණ්ඩුව පිළිගන්නවා මෙතෙක් කාලයක් තමන් අමාත්‍යවරුන් පත්කොට තිබුණේ කිසිදු විද්‍යාත්මක හෝ පදනමක් නොමැතිව සහ ඉතාමත් අවිචාරවත් ලෙසින් බව. 
එහෙමනම් ජනතාවගේ පැත්තෙන් නැගිය යුතු ප්‍රශ්නයක් තමයි හිටපු රාජපක්ෂ රජය තදබල ලෙසින් බලයට පත්වූ මේ රජය, රට සංවර්ධනයට තිබූ වසර 3ක කාලයක් නිරපරාදේ 
නාස්ති කර දැම්මේ ඇයි කියන එක.  එසේ විද්‍යාත්මක නොවූ සහ අවිචාරවත් අමාත්‍ය මණ්ඩලක් තබාගෙන, රටේ සංවර්ධන කාර්යයට නිසි ස්ථානයක් ලබා නොදී, මෙතෙක් කාලයක් ජනතා මුදල් නාස්ති කිරීම පිළිබඳව එසේනම් ආණ්ඩුව ජනතාවගෙන් සමාව ගත යුතුය. ඒ වගේම මහජන මුදල් නාස්ති කිරීමේ වරද ආණ්ඩුව විසින් සිදුකොට තිබෙනවා. 

ජනපතිව සහ අගමැතිව බිත්තියට හේත්තු කරන පසු පෙළ මන්ත්‍රීවරු

මේ අමාත්‍ය මණ්ඩල සංශෝධනයෙන් ඵලක් නොවූ බවට ආණ්ඩුවේම සිටින එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ පසුපෙළ මන්ත්‍රී කණ්ඩායම චෝදනා කරනවා. මෙහිදී පසු පෙළ මන්ත්‍රීවරුන්ට අවස්ථාවක් හිමි නොවූ බවටත් පැවසෙනවා. පසුපෙළ මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් ඇසිය යුතු දේ තමයි ආණ්ඩුවේ සිටින මන්ත්‍රීවරුන් 225ටම අමාත්‍ය ධුර, නියෝජ්‍ය අමාත්‍ය ධුර, රාජ්‍ය අමාත්‍ය ධුර හිමිවිය යුතු යැයි විශ්වාස කරනවාද, ඔවුන්ටත් අමාත්‍ය ධුර ලබාදී ජනතා මුදලින් ඔවුන් වෙනුවෙනුත් අධික වියදමක් දැරිය යුතුද සහ තමන්ගේ මන්ත්‍රී ධුරයට හිමි කාර්යභාරයවත් නිසි අයුරින් ඉටුකර තිබෙනවාද යන්න. 

රටත් ජනතාවත් තවමත් එකම තැන මෙතෙක් පැවති සමාජ 

ප්‍රශ්නවලට අමතරව අද වෙනකොට ජනතාවට තවත් සමාජ ප්‍රශ්න ගණනාවකට මුහුණ දෙන්න සිදුවෙලා තිබෙනවා. පාතාල ක්‍රියාකාරකම් අලුත් මුහුණුවරකින් නැවත සක්‍රීය වීමත් එක්ක ජනතාවට සුරක්ෂිත වූ පරිසරයක් රටේ ගොඩනගන්න තවමත් මේ රජයට නොහැකි වෙලා තිබෙන බව පැහැදිලියි. රජයේ පාර්ශ්වයෙනුත් අද කතාබහ කරන්නේ රට හෝ ජනතාව වෙනුවෙන් ගෙන එන වැඩපිළිවෙළ සම්බන්ධයෙන් නෙවෙයි. ජනතාවට අද සිදුවෙලා තිබෙන්නේ කැබිනට් සංශෝධන, විශේෂ සාකච්ඡා, අනුකමිටු පත්කිරීම වැනි ආණ්ඩුව තමන්ගේ බලය

රැකගැනීම වෙනුවෙන් දරන ප්‍රයත්න පිළිබඳ අහන්න. 

පසුගියදා පාතාල නායකයෙකුගේ විවාහයට සහ මධුසමයට පූර්ණ පොලිස් ආරක්ෂාවක් හිමි වීම පිළිබඳව රජයේ පාර්ශ්වයන් තවමත් නිහඬයි. තවමත් මේ රටේ සම්පත් බෙදීයෑම සම්බන්ධයෙන් විශාල විෂමතාවක් තිබෙනවා. සමහර පාසල්වලට අත්‍යවශ්‍ය විෂයයන් ඉගැන්වීමටවත් ගුරුවරු නැහැ. අපද්‍රව්‍ය කළමනාකරණය සම්බන්ධයෙන් පවා විශාල ගැටලු මතුවෙලා තිබෙනවා. විධිමත් ආරක්ෂණ වැඩපිළිවෙළක් නොමැතිකම සහ ගෙන ඒමට ගිය දැඩි නීතිරීති ක්‍රියාත්මක නොවීම නිසා රටේ මාර්ග අනතුරු ප්‍රමාණය පවා ඉහළ ගොස් ඇති බව දකින්න ලැබෙනවා. ආණ්ඩුවේ එක් පාර්ශ්වයක් ගෙන එන යෝජනා සහ තීන්දු තීරණ ජනාධිපතිවරයා හෝ වෙනත් පාර්ශ්වයක් මැදිහත් වෙලා නවත්වනවා. මේ ආකාරයේ අසමත් වීම් ගණනාවකට මේ රජය මුහුණදීම නිසා දැවැන්ත සමාජ අර්බුදයන් රැසකට මේ රට අද මුහුණපාලා තිබෙනවා. තමන්ගේ බලය රැකගැනීමට දරන ප්‍රයත්න දිහා බලද්දි මේ සමාජ අර්බුදය විසඳන්න රජයටත් කිසිදු වුවමනාවක් නැති බව පැහැදිලිවම පෙනී යනවා. 

අලුත් අමාත්‍යවරුන් කරන්නේ කුමක්ද?

විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදයකට මේ අමාත්‍ය මණ්ඩල පත්කිරීම සිදුවුණා නම් අලුත් අමාත්‍යවරුන්ට හැකිවිය යුතුයි ඉදිරියේදී ජනතාව අපේක්ෂා කරන යහපත් වර්ධනයක් සම්බන්ධයෙන් සිය විෂයයට අදාළ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයක් සිදුකරලා, ඒවා ක්‍රියාත්මක කරන්න සහ ඒවා ප්‍රකාශයට පත් කරන්න. උදාහරණයක් විදිහට උසස් අධ්‍යාපනය ගත්තොත් තව විශ්වවිද්‍යාල කොපමණ ප්‍රමාණයක් ඔහු විවෘත කරන්න බලාපොරොත්තු වෙනවාද, දැනට උසස් අධ්‍යාපනය සම්බන්ධයෙන් පවතින ගැටලු කොතෙක්දුරට ඔහු විසඳන්න කටයුතු කරනවාද, පහසුකම් ප්‍රමාණවත් නොවීම නිසා උසස් අධ්‍යාපන අවස්ථා අහිමි වන දරුවන් වෙනුවෙන් ක්‍රියාත්මක කරන්න බලාපොරොත්තු වන වැඩපිළිවෙළ කුමක්ද සහ උපාධිවල ගුණාත්මකභාවය තවත් වැඩිදියුණු කරන්න කටයුතු කරන්නේ කෙසේද කියන කාරණා පිළිබඳව නව අමාත්‍යවරයාට දැක්මක් තිබිය යුතුයි.

ඒ වගේම පොදු ප්‍රවාහන සේවය ගත්තොත් එහි ගුණාත්මකභාවය වැඩිදියුණු කරන්න, දැන්වත් ජනතාවට සතුටු විය හැකි ආකාරයේ පොදු ප්‍රවාහන පද්ධතියක් සකස් කරන්න ක්‍රියාත්මක කරන වැඩපිළිවෙළක් පිළිබඳව අදාළ අමාත්‍යවරයාට නිසි ප්‍රතිපත්තියක් තිබිය යුතුයි. නීතිය සහ සාමය තහවුරු කරමින් මේ යම් ප්‍රමාණයකට හිස ඔසවා තිබෙන පාතාලය මර්දනය කරන්න තමන් කටයුතු කරන්නේ කෙසේද, පොලිස් සේවයේ පවතින ගැටලු විසඳීමට ලබාදෙන විසඳුම් මොනවාද කියලා තීරණය කරන්න ඒ ඇමතිවරයාට ප්‍රතිපත්තියක් තිබිය යුතුයි. නමුත් 2020 ජනාධිපතිවරණය පිළිබඳ වහසිබස් කියවීම, එකිනෙකාට මඩගසා ගැනීම වැනි බහුභූත කතා කරනවා හැර අද සිටින දේශපාලඥයන්ට ඉදිරි දශකය තුළ රට කුමන තත්ත්වයකට ගෙන යනවාද කියන කාරණය සම්බන්ධයෙන් නිසි දැක්මක් හෝ ප්‍රතිපත්තියක් තිබෙන බව දකින්න ලැබෙන්නේ නැහැ. 2020 ජනාධිපතිවරයා තීරණය කරන්නේ ජනතාව මිසක් ආණ්ඩු පක්ෂය හෝ විපක්ෂය නොවෙයි.

ජනාධිපතිතුමනි ඔබ තවමත් ප්‍රමාද නැත

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාට මේ රටේ බිහිවුණු විශිෂ්ටතම ජනාධිපතිවරයෙකු වීමේ හැකියාව තිබුණා. ඔහුට ජනාධිපති ධුරය ලැබුණේ ඔහුවත් බලාපොරොත්තු වූ හෝ සැලසුම් කළ ආකාරයකට නොවෙයි. ජනාධිපති ධුරයට පත්වූ වහාම සහ අදටත් ඔහු ප්‍රකාශ කරන දෙයක් තමයි නැවතත් තමන් ජනාධිපතිවරණයකට ඉදිරිපත් නොවන බව. කාරණා එසේ නම් ඔහුට හැකියාව ඕනෑතරම් තිබෙනවා ජනප්‍රිය මතයන්වල එළඹ නොසිට රටේ සුභසාධනය වෙනුවෙන් නිසි තීන්දු තීරණ ගන්න. නමුත් ජනාධිපති ධුරයට පත් වූ වහාම ඔහු නොකළ යුතු දෙයක් කළා. ඒ තමයි ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සභාපතීත්වය බාරගැනීම. නිර්පාක්ෂිකයෙක් විදිහට බලයට ආපු ඔහුට එතැනදී සිදුවුණා නැවතත් එක් පක්ෂයක් ගන්න. එතැනදී තමයි ඔහුත් තවත් ජනවරමක් බලාපොරොත්තු වන ජනාධිපතිවරයෙකු බවට පත්වුණේ.
හිටපු ජනාධිපතිවරයා එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානය විනාශ කළාට පස්සේ ඔහු හොඳින්ම දැනගෙන හිටියා තමන් නැවත ජනාධිපතිවරණයකට තරග කළහොත් සුළු ජාතිකයන් යැයි හඳුන්වාගන්නා පිරිස්වල ඡන්ද ඔහුට නොලැබෙන බව. නමුත් මේ ජනාධිපතිවරයාට ඊටත් එහාගිය සමාජ සුභසාධන වැඩපිළිවෙළක් ඉටුකරමින් රට ඉදිරියට ගෙන යන්න අවස්ථාවක් තිබුණා. ඔහුට තිබුණා සොරකම් කළා කියන පිරිස් හුදෙක් මාධ්‍ය සංදර්ශන නොපෙන්වා අත්අඩංගුවට ගන්න, වන්දිභට්ටයන් ඉවත් කරන්න, එක් පක්ෂයකට ගැති නොවී රටේ යහපත වෙනුවෙන් තීන්දු තීරණ ගන්න, ඥාති සංග්‍රහයන් නවත්වන්න ඔහුට පැහැදිලිවම හැකියාව තිබුණා. නමුත් අවාසනාවත්ත සිදුවීම තමයි ජනතාව වැඩිම බලාපොරොත්තු තැබූ ජනාධිපතිවරයා, රටේ සැබෑ වෙනසක් ඉටුකරයි කියා ජනතාව අපේක්ෂා කළ ජනාධිපතිවරයා වේදිකාවට ඇවිල්ලා අගක් මුලක් නැති කතා පවත්වන තවත් එක් සාම්ප්‍රදායික ජනාධිපතිවරයෙකු පමණක් වීම. නමුත් ඔහුට ජනතා අපේක්ෂා ඉටුකරන්න තවමත් ප්‍රමාද නැහැ.

පැනගොස් සැඟව සිටින අපරාධකරුවන් ගෙන්වීම සිතන තරම් පහසු නැත

arres

දිනපතා පුවත්පත්වල සිරස්තල එකිනෙකට වෙනස් සිද්ධීන්ගෙන් සමන්විත වීම සාමාන්‍ය සිරිතයි. සාමාන්‍ය රීතිය ඉක්මවා යමින් යම්කිසි සිද්ධියක් දිනපතාම අවධානයට ලක්වේ නම් ඒ ගැන වැඩිදුර විමසා බැලීම සුදුසුය. උදයංග වීරතුංග සහ අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් යන දෙදෙනා ශ්‍රී ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීමට ආණ්ඩුව කරන අරගලය මේ දිනවල වඩාත් උණුසුම් මාතෘකාව බවට පත්ව තිබේ. උදයංග හා මහේන්ද්‍රන් යන දෙදෙනා පසුබිම් කරගෙන හටගත් මතභේදය මේ වන විට රටෙහි දේශපාලන ගමන්මග තීරණාත්මක සන්ධිස්ථානයක් කරාගෙන යන තත්ත්වයක් දක්වා පරිණාමය වෙමින් පවතින ආකාරයක් නිරීක්‍ෂණය කළ හැකිය. මෙම පුද්ගලයන් දෙදෙනා නීතිය හමුවට ගෙන ඒමට ඇති හැකියාව කෙබඳුද යන්න පිළිබඳ මෙම විග්‍රහය ගෙන එනු ලබන්නේ නීතිඥ නිලන්ත හෙට්ටිගේ මහතා සමගිනි.
මිග් යානා ගනුදෙනුව

මේ වන විට විවාදයට තුඩු දී ඇති මිග් යානා සිද්ධිය සැකෙවින් මෙසේය. ශ්‍රී ලංකා රජය විසින් රුසියාවෙන් මිලට ගත් මිග් ජෙට් යානා යල්පිනූ හා ගෙවූ මිලට නොවටිනා ඒවා බවට චෝදනා එල්ල විය. ඒ චෝදනාවන්හි ප්‍රධාන වගඋත්තරකරු වූයේ එවකට රුසියානු තානාපතිව සිටි උදයංග වීරතුංග නමැත්තාය.

වර්තමානයේ අතිශයින් විවාදයට පාත්‍රව ඇති මිග් යානා සිද්ධිය හා පර්පචුෙවල් ට්‍රෙෂරීස් සිද්ධිය පෙර සඳහන් කළ විවාදාපන්න සිද්ධීන්ගේ කුලකයටම අයත් තවත් එක් ජවනිකාවක් මිස අලුත් සිද්ධියක් නොවන බව පැහැදිලිය. ඉහතින් සඳහන් කළ දූෂණ හා වංචාවන් කාලය විසින් ගිලගත් පරිද්දෙන්ම මිග් යානා සිද්ධිය හා පර්පචුෙවල් ට්‍රෙෂරීස් සිද්ධිය කාලයේ වැලිතලාවට යටවනු මිසක යුක්තියක් ඉටු නොවනු ඇති බව සම්භාවිතා න්‍යාය අනුව වැඩි විශ්වාසයකින් යුතුව ප්‍රකාශ කළ හැකිය.
උදයංග වීරතුංග සහ අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් යන දෙදෙනා හැකි ඉක්මනින් මෙරටට ගෙන්වාගෙන ඔවුන්ට විරුද්ධව අපරාධ නඩු කටයුතු ආරම්භ කරනු ඇති බවට රජය නිතර නිතර ජනතාවට පොරොන්දු වෙයි. නමුත් මෙරටින් පැන ගොස් සැඟව සිටින උදයංග හෝ අර්ජුන් මෙරටට ගෙන්වා ගැනීම මෙන්ම ඔවුන්ට එරෙහිව නීති කෘත්‍යයන් අවසන් කර යුක්තිය ඉෂ්ටකර පෙන්වීම හිතන තරම් පහසු නැත.

පර්පචුෙවල් මායාව

අපි අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් පිළිබඳ සිද්ධියේ වැදගත් සන්ධිස්ථාන සුළු මොහොතකට සිහිපත් කරමු. අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් මෙරට ආර්ථිකය ගැන අබමල් රේණුවකවත් උනන්දුවක් ඇතැයි සිතිය නොහැකි සිංගප්පූරු ජාතිකයෙකි. ඔහු හදිසියේම මෙරටට පැමිණ මහ බැංකු අධිපතිකම බාරගනියි. මහ බැංකුව කිසිදු සාධාරණ හේතුවක් මත අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන්ගේ සමීපතම ඥාතියෙකු වන අර්ජුන් ඇලෝෂියස්ගේ පර්පචුෙවල් ට්‍රෙෂරීස් සමාගම වෙත භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර නිකුත් කරයි. පර්පචුෙවල් යන්නේ අර්ථය සදාකාලික නැතහොත් ස්ථිර යන්නයි. එයින් පර්පචුෙවල් ට්‍රෙෂරීස් සමාගම වාර්තාගත ලාභයක් ලබන අතර, මහ බැංකුව පාඩු පිට පාඩු ලබයි. 

මේ අවාසනාවන්ත සිද්ධිය කාලයේ වැලිතලාව යට සැඟව අමතකව යන්නට නියමිතව තිබුණු එකකි. නමුත් දෛවයේ සරදමකට මෙන් සිද්ධිය පිළිබඳව දන්නා දෙදෙනෙක් ඉදිරිපත්ව ජනමාධ්‍යයන්ගේ අවධානය ඒ වෙත ගෙන එති. එයින් ඇතිවන කැලඹීම කොතෙක්ද යත් මහ බැංකු බැඳුම්කර සිද්ධිය පිළිබඳව පරීක්‍ෂා කිරීමට විශේෂ ජනාධිපති පරීක්‍ෂණ කොමිෂන් සභාවක් පත්කරනු ලැබෙයි. කොමිෂන් සභාවෙන් කරන ලද පරීක්‍ෂණයන් අනුව විශාල මූල්‍ය වංචාවක් හෙළිවෙයි. අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් ජනාධිපති කොමිසම ඉදිරියේ සාක්‍ෂි දී නිරුපද්‍රිතව මෙරටින් පිටව යයි. එසේ මෙරටින් පිටව ගොස් සිංගප්පූරුවට සැපත් වෙයි. මේ පිළිබඳ ජනතාවගේ අප්‍රසාදය තීව්‍ර වීමත් සමග පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස්හි අධිපති අර්ජුන් ඇලෝෂියස් අත්අඩංගුවට ගෙන ඔහුට විරුද්ධව නඩු පවරනු ලැබේ. මේ අතර, තමන් සිංගප්පූරු ජාතිකයෙකු වන බැවින් ලංකාවේ නීතියට තමන් යටත් නොවන බව අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් ප්‍රකාශ කළ බවට ප්‍රසිද්ධ වෙයි.

අපූරු සබඳතා රැසක්

මේ සිද්ධීන් පෙළගැස්ම සාමාන්‍ය බුද්ධියෙන් හා වටහා ගැනීමේ ශක්තියෙන් යුතු පුද්ගලයෙකු විසින් වරක් හෝ දෙවරක් කියවා බැලුවහොත් වටිනා  සබඳතාවන් රාශියක් වටහාගත හැකිය. ඉන් පළමුවැනි සබඳතාව නම් විදේශිකයෙකු වෙත මහ බැංකුවේ අධිපති තනතුර ලැබීම හා ඔහු මහ බැංකුවේ මුදල් වංචාකර තමන් ලංකාවේ පුරවැසියෙකු නොවන නිසා මෙරට නීතියට යටත් නොවන බවට වහසිබස් කීමයි. දෙවැන්න නම් ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසයේ දැවැන්තම මූල්‍ය වංචාව තමන් විසින් සිදුකළ බව හෙළිදරව් කිරීමෙන් අනතුරුව අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් නිරුපද්‍රිතව රටින් බැහැරව යාමයි. මහ බැංකු මූල්‍ය වංචාව මෙරට සිටින පුද්ගලයෙකු හෝ පුද්ගල කණ්ඩායමක් විසින් සැලසුම් කර ඇති බවටත් අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් හා අර්ජුන් ඇලෝෂියස් ඊට බළල් අත් ලෙස සහභාගි කරවා ගත් බවටත් සාධාරණ පුද්ගලයෙකුට සැක පහළ වෙයි. අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන්ට විදේශගත වන්නට ඉඩ හැරීම අශ්වයාට පැන යන්නට ඉඩදී ඉස්තාලය වසා දැමීමක් බවද පෙනී යයි.

ජාත්‍යන්තර නීතිය

අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් හා උදයංග වීරතුංග යන දෙදෙනා මෙරටට ගෙන්වා ගැනීමට ශ්‍රී ලංකා රජය සතු හැකියාව මෙතැන් සිට විශ්ලේෂණය කර පෙන්වීම සුදුසුය. විදේශගතව  හෝ විදේශයකට පලාගොස් සිටින අයෙකු අපරාධ නඩු කටයුත්තකට ගෙන්වා ගැනීම සම්බන්ධව ජාත්‍යන්තර නීතිය හා උදර්පණ නීතිය යන නීතින් සෘජුව බලපායි.

වෙනත් රටකට පලා ගොස් සැඟවී සිටින අපරාධකරුවන් අත්අඩංගුවට ගෙන ඔවුන් ඉල්ලා සිටින රාජ්‍යය හෙවත් අයදුම් කරන රාජ්‍යය වෙත යැවීමේ යුතුකමක් ජාත්‍යන්තර චාරිත්‍රමය නීතිය තුළ නොවීය. චාරිත්‍රමය ජාත්‍යන්තර නීතිය අනුව අපරාධකරුවන්, සැකකරුවන් හෝ චූදිතයින් රැඳී සිටින රාජ්‍ය රක්‍ෂස්ථාන සපයන රාජ්‍යය Asylum state නම් වෙයි.

රක්‍ෂස්ථාන සපයන රාජ්‍යයන්හි රැකවරණය ඉල්ලා සිටින පුද්ගලයන් ප්‍රධානකොටම කොට්ඨාස තුනකි. (අ) සැකකරුවන් චූදිතයන් හා අපරාධකරුවන් (ආ) දේශපාලන රැකවරණය ඉල්ලා සිටින අය (ඇ) සරණාගතයන්.
මෙම කොට්ඨා තුනට අයත් වූවන්ගෙන් අයදුම් කරන රාජ්‍යයන් වඩාත්  ඕනෑකමින් ඉල්ලා සිටිනුයේ දේශපාලන රැකවරණය ඉල්ලා සිටිනවුන් තමන් වෙත එවන ලෙසයි. එහි අරමුණ නම් දේශපාලන සතුරන්ගෙන් වඩා කාර්යක්‍ෂම ලෙස පළිගැනීමයි. මේ හේතුවෙන් දේශපාලන රැකවරණ ඉල්ලා සිටින අය සම්බන්ධයෙන් වඩා සානුකම්පිත පදනමකින් සලකා බැලීමට දහනව වන සියවසේ සිට ජාත්‍යන්තර නීතිය පරිණාමය විය. කෙසේ වෙතත් අපරාධකරුවන් අයදුම්කරන රාජ්‍ය වෙත භාරකරවිය යුතුද යන්න තීරණය කිරීම සඳහා ද්වි අපරාධ රීතිය නම් මූලධර්මයක් අන්තර්ජාතික නීතිය තුළ වර්ධනය විය. ද්වි අපරාධ නීතිය අනුව සැකකරුවෙකු හෝ චූදිතයෙකු ඉල්ලා සිටින රාජ්‍ය වෙත භාරදීම සඳහා අදාළ ක්‍රියාව උදර්පණීය වරදක් විය යුතුය. 

උදර්පණීය වැරදි

යම් ක්‍රියාවක් උදර්පණීය වරදක් වීම සඳහා කොන්දේසි ගණනාවක් තෘප්ත විය යුතුය. (අ) අදාළ ක්‍රියාව අයදුම්කරන රාජ්‍යය තුළ වරදක් විය යුතුය. (ආ) අදාළ ක්‍රියාව රක්‍ෂස්ථාන දෙන රාජ්‍යය තුළ වරදක් විය යුතුය. (ඇ) එකී ක්‍රියාව අවම වශයෙන් එක් අවුරුද්දක්වත් බන්ධනාගාරගත කළ හැකි වරදක් විය යුතුය. එසේම යම් උදර්පණීය වරදකට සම්බන්ධ වූවෙකු ඉල්ලා සිටින රාජ්‍යය වෙත බාරදුන් පසු එම රාජ්‍යය තවත් වැදගත් කොන්දේසියකට යටත් වෙයි. එම කොන්දේසිය නම්, නිශ්චය කරගත් උදර්පණීය වරදට හැර වෙනත් වරදකට චූදිතයා වරදකරු කළ නොහැකි බවයි. යම් හෙයකින් උදර්පණීය වරද හැර වෙනත් උදර්පණීය වරදකට චූදිතයාට දඬුවම් කළ හැකි බව පසුව අනාවරණය වුවහොත් කළ යුතුව තිබුණේ චූදිතයා නැවතත් රක්‍ෂස්ථාන දෙන රාජ්‍යය වෙත යවා නැවත උදර්පණය කරන ලෙස ඉල්ලීමයි.

උදර්පණ සම්මුතීන්

 ජාත්‍යන්තර චාරිත්‍රමය නීතියෙහි උදර්පණය පිළිබඳව පවත්නා වියවුල් සහගත ස්වරූපය නිසාම අපරාධකරුවන් රටකින් රටකට මාරුකර යැවීම කාර්යක්‍ෂම ලෙස ඉටුකළ නොහැකි විය. එසේම දහනවන සියවස අවසානයෙහිදී නෞකා ගමනාගමනය කාර්යක්‍ෂම වීම හේතුකොටගෙන අපරාධකරුවන් වෙන රටකට පලාගොස් සැඟවීම කරදරයක් බවට පත් විය. ඒ අනුව උදර්පණය නැතහොත් අපරාධ නඩුවලදී අන්‍යෝන්‍ය ලෙස සහයෝගය දැක්වීම පිළිබඳව ගිවිසුම් ඇතිකර ගනු ලැබීය.
 1959 වර්ෂයේදී යුරෝපා රාජ්‍යයන් ඇතිකර ගන්නා ලද මෙවැනි ගිවිසුමක් අති සාර්ථකත්වයට පත්ව සාමාජික රාජ්‍ය 47ක් දක්වා වර්ධනය විය. බ්‍රිතාන්‍යයේ යටත් විජිතයක්ව කලක් පැවත ඉන් නිදහස ලද රාජ්‍යයන්ගෙන් පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලය සමන්විත වෙයි. පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය රටවල නිෙයා්ජිතයන් 1986 වර්ෂයේදී සිම්බාබ්වේහි හරාරේ නුවරට රැස්ව අපරාධ නඩුවලදී අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් සහයෝගය ලබාදීමේ ප්‍රතිපත්තියකට මුල පිරූහ. හරාරේහිදී ආරම්භ කළ ඒ අලුත් වැඩපිළිවෙළ පසුකාලීනව තව තවත් විධිමත් කරනු ලැබීය. ඒ අනුව පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලීය රටවල් අතර අපරාධකරුවන් රාජ්‍යයන් අතර මාරුකර යැවීම පෙරට වඩා කාර්යක්‍ෂම හා විශ්වසනීය ලෙස සිදුකළ හැකිය. 

උදර්පණ පනත

ශ්‍රී ලංකාවේ පවත්නා නීති ක්‍රමය අනුව ජාත්‍යන්තර නීතියේ පවත්නා ගිවිසුම් හෝ රීතීන් කිසිවක් මෙරට නීතිය තුළින් නැවත හඳුන්වා දෙනතුරු මෙරට තුළ වලංගු නීතියක් බවට පත් නොවෙයි. ඒ හේතුවෙන් උදර්පණීය හා අපරාධ නඩු කටයුතු වලදී අන්‍යෝන්‍ය සහයෝගය දැක්වීම යන ක්‍රියාවන් විධිමත් කිරීමට 1977 අංක 8 දරන උදර්පණ පනත හඳුන්වා දෙනු ලැබීය. උදර්පණීය වැරදි හෙවත් වෙනත් රාජ්‍යයක් සැකකරු ඉල්ලා සිටින විට යැවිය යුතු වැරදි මෙයාකාරයෙන් පනතේ 6(1) වගන්තියෙන් විස්තර කර දෙනු ලැබේ.
‘‘6(1) යම් නාමෝද්දිෂ්ට පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලීය රටකදී හෝ යම් සන්ධාන රාජ්‍යයකදී හෝ යම් තැනැත්තකු යම් වරදක් සම්බන්ධයෙන් චෝදනා ලැබුවේද ඒ වරද,
(අ) සන්ධාන රාජ්‍යයක නීතියට විරුද්ධ වරදක් සම්බන්ධයෙන් වූ විට,  උදර්පණ වැඩපිළිවෙළෙහි විධිවිධාන සලසනු ලැබ ඇත්තාවූ වරදක් නම්,
(ආ) නාමෝද්දිෂ්ට පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලීය රටක නීතියට විරුද්ධ වරදක් සම්බන්ධයෙන් වූ විට, … උපලේඛනයේ දක්වා ඇති යම් විස්තරයකට අයත්වන්නා වූ සහ එම නීතිය යටතේ මාස දොළහකට නොඅඩු කාලයක් සඳහා බන්ධනාගාරගත කිරීමෙන් දඬුවම් කළ හැකි වරදක් නම්, සහ
(ඇ) කවර වරදක් සම්බන්ධයෙන් වූ විට, වරද සංයුක්ත කරන ක්‍රියාව… හෝ නොකර හැරීම, නැතහොත් ක්‍රියාවට හෝ නොකර හැරීමට සමාන දෙය ශ්‍රී ලංකාව හෝ 
ශ්‍රී ලංකාවෙන් පිටත හෝ සිදු වුවහොත්, 
ශ්‍රී ලංකාවේ නීතියට විරුද්ධ වරදක් වේ නම්, මේ පනතේ කාර්යයන් සඳහා උදර්පණීය වරදක් වන්නේය.*
අපරාධ නඩු කටයුතුවලදී අන්‍යෝන්‍ය නීති සහය ලබාගැනීමේ පනත
උදර්පණ පනතෙන් පසුව නැවත 2002 අංක 25 දරන අපරාධ නඩු කටයුතුවලදී අන්‍යෝන්‍ය නීති සහාය ලබා ගැනීමේ පනත සම්මත කරනු ලැබීය. එම පනතේ 3 වැනි වගන්තිය අනුව අපරාධකරුවන් පමණක් නොව සාක්‍ෂිකරුවන් ගෙන්වීම වැනි ක්‍රියාවන්ටද අන්‍යෝන්‍ය ජාත්‍යන්තර සහාය ලබාගත හැකිය. 
විදේශගතව සිටින අපරාධකරුවෙකු මෙරටට ගෙන්වා ගැනීමේ කාර්යය සැලකුවහොත් කාණ්ඩ තුනකට අයත් රාජ්‍යයන් හඳුනාගත හැකිය. 
(අ) පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය රටවල්. 
(ආ) උදර්පණීය සම්මුතියකින් ශ්‍රී ලංකාව සමග බැඳුණු වෙනත් රටක්. 
(ඇ) ශ්‍රී ලංකාව සමග උදර්පණීය සම්මුතියකින් බැඳීමක් නැති රටවල්.  
මෙයින් අවසානයට දැක්වූ වර්ගයේ රටක සැඟවී සිටින අපරාධකරුවෙකු මෙරටට ගෙන්වා ගැනීම පහසු නැත. මන්දයත් එම අවස්ථාවෙහි අපරාධකරු මෙරටට එවීමට කිසිදු ගිවිසුමකින් එම රාජ්‍යය බැඳී නොමැති බැවිනි.
අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් සිංගප්පූරුවේ සිටින තාක් කල් ඔහු අත්අඩංගුවට ගෙන මෙරටට එවීමෙහි බරපතළ අමාරුකමක් නොමැති නමුත්, ඔහු මෙරට සමග උදර්පණීය ගිවිසුමක් නොමැති රාජ්‍යයකට පලා ගියහොත් ඇතිවනුයේ විසඳුම් නොමැති අර්බුදයකි. ඔහු වෙනත් රටකට පලා යාම වැළැක්වීමද හිතන තරම් පහසු කාර්යයක් නොවනු ඇත.
අෙනක් අතට විදේශ රටක සැඟවී සිටින සැකකරුවෙකු හෝ චූදිතයෙකු මෙරටට ගෙන්වා ගැනීමට අනුගමනය කළයුතු කාර්ය පටිපාටියද සෑහෙන වෙහෙසකර එකකි. එසේම එබඳු කාර්යයක් සඳහා අනුගමනය කළ හැකි ක්‍රියාපටිපාටීන් එකක් නොව කිහිපයක්ම හඳුනාගත හැකිය.

සැකකරු කැඳවීමේ හැකියාව

අපරාධ නඩු විධාන සංග්‍රහයේ 110(6) වගන්තිය අනුව අපරාධයක් සම්බන්ධව තොරතුරු දන්නා අයෙකු තමන් වෙත කැඳවීමට අපරාධ විමර්ශනය භාර පොලිස් ස්ථානයේ ස්ථානාධිපතිවරයාට ඇත. ඔහු එම නියෝගය ඩී.එච්. එල්. වැනි බාරදීමේ ක්‍රියාවලියක් හරහා සැකකරු වෙත යැවිය යුතුය. සැකකරු එම නියෝගය බාර නොගෙන ආපසු හරවා යැවුවහොත් අතපිසදාගෙන නිකං සිටීමට පොලිස් නිලධාරීන්ට සිදුවනු ඇත. 
විදේශගත සැකකරුවෙකු ගෙන්වන දෙවන ක්‍රමය නම් මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයට දිවුරුම් ප්‍රකාශයක්ද සමගින් ඉදිරිපත් කරනු ලබන වාර්තාවක් මගින් සැකකරු මෙරටට ගෙන්වීමට පියවර ගන්නා ලෙස ඉල්ලීමයි. මෙයද පොලිස් ස්ථානාධිපතිවරුන් විසින් කළ යුත්තකි.  එහිදී සැකකරු ජාත්‍යන්තර පොලීසියේ සහාය ඇතිව අත්අඩංගුවට ගෙන අධිකරණයට පමුණුවන මෙන් නියෝග කිරීමට මහේස්ත්‍රාත්වරයාට බලය ඇත. තුන්වැනි ක්‍රමය වනුයේ චූදිතයාට එරෙහිව මහාධිකරණයේ නඩුවක් පවත්නා අවස්ථාවයි. එහිදී අදාළ නියෝගය නිකුත් කරනුයේ මහාධිකරණ විනිසුරුවරයෙකු විසිනි.

උදර්පණ කාර්ය පටිපාටිය

උදර්පණය නැතහොත් සැකකරුවෙකු අත්අඩංගුවට ගෙන මෙරටට ගෙන්වා ගැනීම පිළිබඳ ක්‍රියාවලියේ වඩාත් අසීරු කොටස ආරම්භ වනුයේ උදර්පණය කරවා ගැනීම පිළිබඳ අධිකරණ නියෝගය නිකුත් කිරීමත් සමඟය. මෙවැනි නියෝගයක් තමන්ට එරෙහිව නිකුත් කරන ලද බව විදේශගතව සිටින සැකකරුවන්ට ස්වකීය ඥාති මිත්‍රාදීන්ගෙන්ද ජනමාධ්‍යයන්ගෙන්ද ඉක්මනින්ම දැනගන්නට ලැබීම සාමාන්‍ය දෙයකි. උදර්පණය පිළිබඳ කාර්ය පටිපාටිය තුළ ඔහුට වෙනත් ස්ථානයකට පැන ගැනීමට ඇති හැකියාව බෙහෙවින්ම වැඩිය. 
අපි දැන් උදර්පණය පිළිබඳ පොදු කාර්ය පටිපාටිය උදාහරණයක් ඇසුරෙන් සලකා බලමු. අදාළ නඩුව මහාධිකරණයේ පවතී නම් එහි පළමුවැනි පියවර වන්නේ සැකකරු විදේශගතව සිටින බවත් ඔහු අත්අඩංගුවට ගෙන මෙරටට උදර්පණය කළයුතු බවටත් කරුණු තහවුරු කිරීමයි. ඒ කරුණු තහවුරු කිරීමෙන් අධිකරණය සෑහීමට පත්වුවහොත් ඊට අදාළ නියෝගය මහාධිකරණ විනිසුරුවරයා විසින් ප්‍රකාශයට පත්කරනු ඇත. නියෝගය ප්‍රකාශයට පත්කළ පසු එය අධිකරණයේ රෙජිස්ට්‍රාර්වරයා විසින් අධිකරණ අමාත්‍යාංශය වෙත යොමු කළ යුතුය. අධිකරණ අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් විසින් අදාළ නියෝගය විෂය භාර අමාත්‍යවරයාට යොමු කළ යුතුය. අමාත්‍යවරයාගේ අනුමැතියෙන් පසු අධිකරණ අමාත්‍යාංශය විසින් එම නියෝගය නැවත විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය වෙත යොමු කළ යුතුය.
එලෙස විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට ලැබුණු නියෝගය සැකකරුට රක්‍ෂස්ථාන සපයන රාජ්‍යයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයට නිකුත් කළ යුතුය. තානාපතිවරයා එය රක්‍ෂස්ථාන සපයන රටේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට නිකුත් කළ යුතුය. එම රටේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය විසින් අදාළ නියෝගය එරටෙහි අධිකරණ කටයුතු පිළිබඳ අමාත්‍යාංශයට යොමු කළ යුතුය. එම රටෙහි අධිකරණ කටයුතු පිළිබඳ අමාත්‍යාංශය විසින් අදාළ නියෝගය සැලකිල්ලට ගෙන ඒ පිළිබඳ වැඩිදුර ක්‍රියා කරන්නේ නම් සැකකරු සිටිතැයි කියන බලප්‍රදේශයෙහි නිසි බලය ඇති අධිකරණයට එම කරුණ පිළිබඳව සුදුසු නියෝගයක් සඳහා යොමු කළ යුතුය.

රක්‍ෂස්ථාන සපයන රටෙහි නිසි බලය ඇති අධිකරණයට අදාළ නියෝගය ලැබුණු පසු සැකකරුට විරුද්ධව උදර්පණ නඩු කටයුත්තක් ආරම්භ කළයුතුය. එහිදී සැකකරු අත්අඩංගුවට ගෙන උදර්පණීය වරදක් ඔහුට විරුද්ධව ඇත්ද යන්න සලකා බැලෙනු ඇති අතර, එහිදී ඔහු උදර්පණීය වරදකට චෝදනා ලැබිය යුතු බව පැහැදිලිව ඔප්පු විය යුතුය. ඔහු උදර්පණීය වරදකට චෝදනා ලැබිය යුතු නැති බව පෙනී යන්නේ නම් ක්‍රියාවලියේ මෙම කොටසෙහිදී චූදිත නිදහස් වනු ඇත. ඔහු උදර්පණීය වරදකට චෝදනා ලැබිය යුතු බව ඔප්පු වුවහොත් ඔහු මෙරටට උදර්පණය කරනු පිණිස එරටෙහි අදාළ බලධාරීන් වෙත භාර කරවනු ඇත. උදර්පණය හෙවත් විදේශ රටක සැඟව සිටින සැකකරුවෙකු මෙරටට ගෙන්වා ගැනීම කෙතරම් අපහසුද යන්න ඔප්පුකර පෙන්වීමට මීටත් වඩා කරුණු ඉදිරිපත් කිරීම අනවශ්‍යය.
 මහ බැංකුව හිස් කරවීමට අවශ්‍ය උදවිය ඒ කටයුත්තට විදේශිකයෙකුම යොදවා ගත්තේ මන්ද යන්න දැන් කාහටත් පැහැදිලිය. කෙසේ නමුත් අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් විදේශිකයෙකු වූ පළියට මෙරට අපරාධ නීතියට යටත් නොවන්නේය යන තර්කය පදනම් විරහිතය. ඒ මහා අපරාධයේ සැලසුම්කරුවන්ට වැරදුණු තැනත් හරියටම එතැනය.

 

අද අපට අවශ්‍ය ලෝකයට සාර්ථක නිෂ්පාදන විකිණිය හැකි ව්‍යවසායකයන්

අපනයනය කරන නිෂ්පාදන ප්‍රමාණය මෙන් දෙගුණයකටත් වැඩි ප්‍රමාණයක් ආනයනය කරමින්, දේශීය නිෂ්පාදනය අවම මට්ටමක පවත්වාගෙන යමින් දශක ගණනාවක සිටම තවමත් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටක් ලෙස පත්ව තිබෙන ශ්‍රී ලංකාව අද වන විට අධික ණය බර සහ ආර්ථික අස්ථාවරත්වය නිසා විවිධ පීඩාවන්ට ලක්වෙමින් සිටියි. මෙම අර්බුදයෙන් මිදීමට ව්‍යවසායකත්ව සංස්කෘතියක් මෙරට ඇතිවීම අත්‍යවශ්‍යය. නමුත් ඒ සියලු වැඩසටහන් රජයන් විසින් හුදෙක් මාධ්‍ය සංදර්ශනවලට පමණක් සීමා කර තිබීම පැහැදිලිවම දැකගත හැකිය. ශ්‍රී ලංකාව ව්‍යවසායකත්ව සංස්කෘතියක් කරා රැගෙන යාමේ වැදගත්කම පිළිබඳව අද මේ කතාබහ ගෙන එන්නේ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලයේ ව්‍යවසායකත්ව අධ්‍යයනාංශයේ අංශාධිපති ආචාර්ය රුක්මාල් වීරසිංහ සමගිනි.


IMG-20180430-WA0000

?ව්‍යවසායකයෙක් සහ ව්‍යාපාරිකයෙක් අතර තිබෙන වෙනස කුමක්ද

ව්‍යාපාරිකයා යනු සාම්ප්‍රදායික ලෙස ව්‍යාපාරයක් පවත්වාගෙන යමින් මිලදී ගැනීම් සහ විකිණුම් ක්‍රියාවලිය මත පමණක් යැපෙන පුද්ගලයායි. නමුත් ව්‍යවසායකයා කියන පුද්ගලයා ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් කෙනෙක්. ඔහු පවතින සාම්ප්‍රදායික ව්‍යාපාරය වුණත් අලුත් විදිහකට කරන්න පෙළඹෙනවා. අලුත් දේවල්, අලුත් සේවා හඳුන්වා දෙනවා. ඒ ආකාරයෙන් නවෝත්පාදනය සහ නිර්මාණශීලීත්වය තමයි ව්‍යවසායකයාගේ ප්‍රධානතම විශේෂත්වයන් වෙන්නේ.

?පොදුවේ ගත්විට දැනට සිටින ව්‍යවසායකයන්ට සහ නව ව්‍යවසායකයන් බිහිවීමට ශ්‍රී ලංකාවේ පවතින්නේ හිතකර පරිසරයක්ද

ලෝකයේ අනෙක් රටවල ව්‍යවසායකයන් වෙත ලබාදෙන වටිනාකම්, අනුග්‍රහයන් වගේම ලෝක ශ්‍රේණිගත කිරීම් සමග සංසන්දනය කළොත් සහ යථාර්ථය දිහා බැලුවොත් මේ රටේ ව්‍යවසායකත්වයට පවතින්නේ ඉතාමත් කනගාටුදායක වාතාවරණයක්. 
Easy of Doing Business කියන ලෝක ශ්‍රේණිගත කිරීම් අරගෙන බැලුවොත් 2018 වනවිට ශ්‍රී ලංකාව සිටින්නේ 111 වැනි ස්ථානයේ. අපිට වඩා ආර්ථික අර්බුද තිබෙන රුවන්ඩාව වැනි රටවල් සිටින්නේ 42 වැනි ස්ථානයේ. ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කරන්න අවශ්‍ය කටයුතු කරගන්න වෙනත් රටවල උපරිම වශයෙන් දින 2ක් හෝ 3ක් ගතවන වැඩකට අපේ රටේ සති දෙක තුනක් පමණ යනවා. මේ සියල්ල එකම තැනකින් කරගන්න එක ආයතන පද්ධතියක් හෝ පවතින ආයතන අතර නිසි සම්බන්ධීකරණයක් නැහැ. අල්ලසක් නැතිව වැඩක් කරගන්න බැහැ. නැගිටින ව්‍යවසායකයෙකුට 
අත දෙන්න විධිමත් වැඩපිළිවෙළක් නැහැ. මුලදිම මනුස්සයෙකුට එපා කරවන පරිසරයක් තමයි මේ රටේ පවතින්නේ. අපි කොච්චර හංගගෙන ඉන්න හැදුවත් ආයෝජකයෝ මේ රටට එන්න අකමැති හේතුවත් මේකයි.
අද දියුණුවට පත්වෙලා තිබෙන රටවල් සහ රුවන්ඩාව වැනි රටක් ගත්තොත් ඒ රටවල සිටින අයට සහ පිටරටවලින් පැමිණෙන අයට ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කරන්න ඉතාමත්ම පහසුයි. ඒක දින ගත වෙන ක්‍රියාවලියක් නොවෙයි. බැංකු ගිණුමක් ආරම්භ කිරීම පවා අපේ රටේ අපහසු වුණාට ඒ රටවල පහසුයි. ව්‍යවසායකයා රැකගන්න ශක්තිමත් වැඩපිළිවෙළක් තිබෙනවා. ආයෝජන අවස්ථා සුලභ කරලා තිබෙනවා. 

?ලියාපදිංචියක් හෝ නොමැතිව අවිධිමත් ලෙස පවත්වාගෙන යන ව්‍යාපාර අද  සුලභ වෙන්න මෙය හේතුවක් වෙලා තිබෙනවා නේද

පැහැදිලිවම. මේ විදිහට ව්‍යවසායකයන්ට සහ ව්‍යාපාරිකයන්ට නිසි අනුග්‍රහයක් නොමැති වීම සහ අදාළ ආයතනික පද්ධතිවල අකාර්යක්ෂමතාව නිසා ඔවුන් ලියාපදිංචියක් හෝ නොමැතිව අවිධිමත් ආකාරයෙන් ව්‍යාපාර කරගෙන යනවා. ඒ ආකාරයෙන් සිදුකරන ව්‍යාපාර දියුණු වීමට ඇති ඉඩකඩ ඉතාමත්ම අඩුයි වගේම පවතින අවදානමත් වැඩියි. එවැනි අවිධිමත් ව්‍යාපාරයකට ආයෝජන අවස්ථා උදාවෙන්නේ නැහැ.

?බොහෝ අයට නව ව්‍යාපාර අවස්ථා පිළිබඳ අදහස් තිබුණත් මුදල් නොමැති නිසා ඒවා අත්හැර දමනවා. ඇත්තටම මෙතැනදි ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කරන්න මුදල් අත්‍යවශ්‍ය සාධකයක් වෙනවාද

මුදල් කියන්නේ අත්‍යවශ්‍ය සාධකයක් නෙවෙයි. මොකද, සමහර ව්‍යාපාර ආකෘති තිබෙනවා මුදල් අවශ්‍ය නොවන සහ ඉතාමත්ම අඩු ආයෝජනයකින් ආරම්භ කිරීමට හැකියාව පවතින. නමුත් බොහෝ දෙනෙක් තුළ දකින්න ලැබෙන මතයක් තමයි සල්ලි නැතිව ව්‍යාපාර කරන්න බැහැ කියන එක. එවැනි සංස්කෘතියක් නම් අපේ තිබෙන්නේ ඒකට තමයි අපි පහසුවෙන් ඒ සඳහා මුදල් ලබාගත හැකි ක්‍රමවේද සහ අවස්ථා ඇති කළ යුත්තේ. 
ඒ අවස්ථා ඇති කරන්න නම් තමයි ව්‍යවසායකයන්ට ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කරන්න පහසුවෙන් මුදල් ලබාගත හැකි ආකාරයෙන් අඩු පොලියකට බැංකු ණය පහසුකම් ලබාදීම, ක්ෂුද්‍ර මූල්‍ය ණය ක්‍රම ඇති කරන්න අවශ්‍ය වෙන්නේ. නමුත් ණය නොවී ආයෝජන ඔස්සේ ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කිරීමට ඇති හැකියාව ඇති කිරීමත් වඩා වැදගත් වෙනවා. 

ආයෝජන ක්‍රමවේද මගින් මුදල් තිබෙන පිරිස් හොඳ ව්‍යවසායකයන්ට ව්‍යාපාරය සිදුකරන්න ආයෝජනය කරනවා. එතැනදී සිදුවෙන්නේ ව්‍යාපාරය ලාභ ලබන විට ලාභය ව්‍යවසායකයාත්, ආයෝජකයාත් අතර බෙදී යාමක්. සමහර ආයෝජකයෝ සිටිනවා ඔවුන් ව්‍යවසායකයන් කිහිපදෙනෙක්ම එකතු කරගෙන ව්‍යාපාර සිදුකරගෙන යනවා. එමගින් බොහෝසෙයින් ලාභ ලැබෙනවා වගේම ව්‍යවසායකයා වෙත තිබෙන අවදානමත් අවමයි. නමුත් මෙවැනි ක්‍රමවේද මේ රටේ දකින්න ලැබෙන්නේ නැහැ, වගකිවයුතු අංශ මැදිහත්වෙලා ඒ සඳහා ක්‍රමවේද සකස් කිරීමක් සිදුකරන්නේ නැහැ වගේම අද දකින්න ලැබෙන සමහර ක්ෂුද්‍ර මූල්‍ය ණය ක්‍රමවේද පවා ගසාකෑම් ඉලක්ක කරගත් ඒවා බවට පත්වෙලා තිබෙනවා.

?ව්‍යවසායකයෙක් නව දැනුමින් සන්නද්ධ වීමේ සහ විධිමත් ව්‍යවසායකත්ව අධ්‍යාපනයක් ලැබීමේ වැදගත්කම ගැන කතා කළොත්

වර්තමානයේදී තාක්ෂණය කියන දේ දවසින් දවස වෙනස් වෙනවා. ඒ නිසා ව්‍යවසායකයෙකුට නව තාක්ෂණික දැනුම කියන දේ අත්‍යවශ්‍ය සාධකයක් වෙනවා. කෘෂිකර්මාන්තයේ නියැළෙන පිරිස් පවා නව තාක්ෂණික දැනුම සොයා යෑම වැදගත් වෙනවා. මොකද, අද වෙද්දී කාර්යක්ෂම යන්ත්‍ර සූත්‍ර, වගා ක්‍රම, නව ගුණාත්මක පොහොර වර්ග, පළිබෝධක හානි, පරිසර හානි වලට ඔරොත්තු දෙන සහ වැඩි අස්වැන්නක් ලබාගත හැකි නව ගුණාත්මක බීජ වර්ග වැනි දේවල් බිහිවෙලා තිබෙනවා.
සාර්ථක ව්‍යවසායකයෙක්ට අත්‍යවශ්‍ය අනෙක් අත්‍යවශ්‍ය සාධකය තමයි කළමනාකරණ දැනුම. සම්පත්, කාලය, මුදල් නිවැරදි සහ ප්‍රශස්ත ලෙසින් කළමනාකරණය කරගනිමින්, ස්ථිරසාර ලෙස ව්‍යාපාර දියුණුව වෙත ගෙන යන්න කළමනාකරණ දැනුම ව්‍යවසායකයෙකුට ඉතා වැදගත් වෙනවා. අද අපට අවශ්‍ය වෙලා තිබෙන්නේ මේ රටේ ඉන්න මිලියන 20ට නෙවෙයි. ලෝකයට ගිහින් මිලියන 7,000කට යම් සාර්ථක නිෂ්පාදනයක් විකිණිය හැකි ව්‍යවසායකයන්. ඒ නිසා ව්‍යවසායකයා එක් සීමාවකට කොටුවෙලා එකතැන පල්වෙමින් ඉන්නේ නැහැ ඔහු දැනුමින් සන්නද්ධයි නම්. ඔවුන් නිරන්තරයෙන් නව අවස්ථා දකිනවා සහ ඒවා හඹා යනවා. මේ නව දැනුම සොයා යෑම අපේ රටේ අවම නිසයි අපේ ඉතාමත් වටින සාම්ප්‍රදායික කර්මාන්ත පවා අභාවයට ගිහින් තිබෙන්නේ.

?නිර්මාණශීලීත්වය හීන කෙනෙක්ට සාර්ථක ව්‍යවසායකයෙක් වෙන්න බැරිද

ඕනෑම මිනිසෙක් තුළ නිර්මාණශීලීත්වය තිබෙනවා. නිර්මාණශීලී නොවුණත් තමන් නියැළෙන ක්ෂේත්‍රයේ පිළිබඳ හොඳ අවබෝධයක් පවතිනවා නම් සහ නව දැනුම සොයා යනවා නම්, ඒ පුද්ගලයාටත් හැකියාව තිබෙනවා ඒ දැනුම නිවැරදි ලෙස භාවිත කරලා ඒ ඔස්සේ ඉහළ සාර්ථකත්වයකට පත්වෙන්න. වැදගත් වෙන්නේ තමා තුළ සැඟවී තිබෙන එම හැකියාවන් ඉස්මතු කර ගැනීමයි. අධ්‍යාපනය තුළින් ලබන දැනුම තමයි ඊට උපකාරී වෙන්නේ.

?දියුණුව කරා යන්න අපේ ව්‍යවසායකයන් නිවැරදි කරගත යුතු, ඔබතුමා දකින දුර්වලතා මොනවාද

අපේ ව්‍යවසායකයන් බොහෝ දෙනෙක් තවමත් සිටින්නේ ව්‍යාපාරික මානසිකත්වයක. අපි කල්පනා කළයුතු මූලිකම දේ තමයි ව්‍යවසායකත්වය කියන්නේ හුදෙක් මිලදී ගැනීම සහ විකිණීම කියන ක්‍රියාවලිය නොවෙයි කියන කාරණය. ඊට තවත් එක්කළ හැකි වටිනාකම් බොහෝමයක් තිබෙනවා. මම කලින් කිව්වා වගේ අපේ අභාවයට ගිහින් තිබෙන සහ අභාවයට යමින් තිබෙන සාම්ප්‍රදායික කර්මාන්ත වෙත හොඳ ව්‍යවසායකත්ව දැනුමක් එක්වෙනවා නම් එය විශාල ලාභයක් ලැබිය හැකි හොඳ අවස්ථාවක් වෙනවා. නමුත් තවමත් කවුරුත් ඒ අවස්ථාව අරගෙන නැහැ.
ඒ වගේම ව්‍යාපාරික මානසිකත්වය තුළ සිටින නිසාම බොහෝ දෙනෙකුට විනය සහ ශික්ෂණය කියන දේ නැහැ. අතට එන සල්ලි ටික හිතුමතේ වියදම් කරලා එදා වියදම විතරක් සොයාගෙන යන පුද්ගලයාට කවදාවත් සාර්ථක ව්‍යාපාරයක් කරන්න ලැබෙන්නේ නැහැ. දිනෙන් දින අභාවයට යනවා පමණයි. 

?ව්‍යවසායකයන් වුණත්, ව්‍යාපාරිකයෙකු වුණත් ණය මත යැපීමට යාම විශාල අවදානමක් නේද

පැහැදිලිවම ලංකාව වැනි රටවල ණය මත යැපීම විශාල අවදානමක් වෙනවා. ලෝකයේ හොඳම ව්‍යාපාර ගත්තත්, ආයෝජනය කරන මුදලට ලැබෙන ප්‍රතිලාභය හෙවත් ආර්.ඕ.අයි එක පවතින්නේ 10෴-15෴ත් අතර ප්‍රමාණයක. නමුත් ශ්‍රී ලංකාවේ බැංකු පොලිය පමණක් 15%කට වැඩියි. එතකොට ව්‍යාපාරයට ඉතිරි වෙන දෙයක් නැහැ. එවැනි තත්ත්වයක අපි ව්‍යාපාරයකට බැංකු ණයක් ආයෝජනය කළොත්, ව්‍යාපාරයකට එහි ආදායම මුළුමනින්ම බැංකු ණය ගෙවීමට වැය කරන්න සිදුවෙනවා. ඒ විදිහට ණය ගෙවන්න ගිහින් අවසානයේදී ව්‍යාපාර බංකොලොත්භාවයට පත්වෙලා විශාල ගැටලු රැසකට මුහුණ දෙන්න සිදුවෙනවා. ඒ නිසා මුල් කාලයේ හොඳ කැපවීමකින් සහ දැනුම භාවිත කරලා කටයුතු කළොත් ව්‍යවසායකයෙකුට හෝ ව්‍යාපාරිකයෙකුට අවදානමක් නොමැතිව සාර්ථක ගමනක් යන්න හැකියාව තිබෙනවා.

?අධික ණය බරක් සහ යම් ආර්ථික අස්ථාවරභාවයකට මුහුණදී සිටින  ශ්‍රී ලංකාව වැනි රටකට ව්‍යවසායකයන්ගේ ඇති වැදගත්කම පිළිබඳව පැහැදිලි කළොත්

ශ්‍රී ලංකාව අද මුහුණපා සිටින ආර්ථික අස්ථාවරභාවයට මූලිකම හේතුව වෙලා තිබෙන්නේ අපේ නිෂ්පාදනය ඉතාමත් අවම මට්ටමක තිබීම. මේ වෙද්දි අපි යම් ප්‍රමාණයක් අපනයනය කරද්දී එමෙන් දෙගුණයක් ආනයනය කරන තත්ත්වයට පත්වෙලා ඉන්නවා. එතැනදි නිරන්තරයෙන් තිබෙන්නේ සෘණාත්මක පරතරයක්. ඒ සෘණාත්මක පරතරය නැති කරන්න රටේ නිෂ්පාදන වැඩි වෙන්න ඕන. නිෂ්පාදන වැඩි කරන්න නම් රටේ හොඳ ව්‍යවසායකයන් බිහිවෙන්න ඕන.
අපේ රටේ සමහර කාලවල් තිබෙනවා ඇතැම් පලතුරු වර්ග, එළවළු වර්ග විසි කරන තත්ත්වයකට එන අතිරික්තයක් ඇතිවෙන. හොඳ ව්‍යවසායකයෙකු හිටියොත් ඒ අතිරික්තය ලෝකයට විකුණන්න පුළුවන් හොඳ නිෂ්පාදනයක් කරලා අපනයනය කරනවා. ඒක රටට විශාල ආදායමක් හිමිවෙන කටයුත්තක් වෙනවා. පැහැදිලිවම මේ රට මුහුණදී තිබෙන ආර්ථික අර්බුදයෙන් මුදාගන්න තිබෙන එකම ක්‍රමවේදය තමයි ව්‍යවසායකත්ව සංස්කෘතියක් බිහිකිරීම.

?ශ්‍රී ලංකාව තුළ ව්‍යවසායකයන් අධෛර්යට පත්වීමට වගකිවයුතු වෙන්නේ කවුද

මෙහි වගකීම ප්‍රධාන වශයෙන් පැවරෙන්නේ අප ජීවත්වෙන සංස්කෘතියට සහ අප දරන සමාජ ආකල්පයන්ට. අපට කවදාවත් ගෙදරින් කියන්නේ නැහැ ව්‍යවසායකයෙකු වෙන්න කියලා. අද පවතින අධ්‍යාපන ක්‍රමය තුළ වුණත් කරන්නේ රැකියාවකට මිනි‍සෙකු බිහි කිරීම මිසක් රටට වැඩදායී, රට ඉදිරියට ගෙනයන්න පුළුවන් සාර්ථක මිනිහෙකු බිහිකිරීම නෙවෙයි. ඒ නිසා මුලින්ම අප කළ යුත්තේ ආකල්පමය වෙනසක් ඇතිකර ගැනීම.
දේශාපාලඥයන් තමයි එහි පුරෝගාමියා විය යුත්තේ. නමුත් ඔවුන් ඒ පිළිබඳව අවධානයක් යොමු කරන්නේ නැහැ. මොකද මේ රටේ තිබෙන්නේ හැමදාම වැජඹෙන දේශපාලඥයන්ට වන්දනාමාන කරන පීඩිත ජනතාවක් සිටින ක්‍රමයක් නිසා. ඒ ක්‍රමය තුළදී දේශපාලඥයා කිසිම අවස්ථාවක වෙනත් කෙනෙකුට ඉදිරියට එන්න ඉඩ ලබාදෙන්නේ නැහැ. නමුත් ජනතාවගේ ආකල්පමය වෙනසක් හරහා මේ වෙනස ඇති කළොත් ඒ තත්ත්වය අපට වෙනස් කරන්න හැකියාව පවතිනවා.