Author Archives: මාලන් විදානපතිරණ

75 වැනි ගෝල්ඩන් ග්ලෝබ් සම්මාන උලෙළ

75 වැනි ගෝල්ඩන් ග්ලෝබ් සම්මාන උලෙළ පසුගිය 07 වැනිදා රාත්‍රියේ ඇමෙරිකාවේ The Beverly Hiltonහිදී නිමාවට පත් විය. Three Billboards Outside Ebbing, Missouri සහ Big Little Lies යන චිත්‍රපට ද්විත්වයට වැඩි සම්මාන ප්‍රමාණයක් බෙදී ගිය මෙම සම්මාන උලෙළ ඉදිරිපත් කළේ ජනප්‍රිය හාස්‍ය නළු සහ දේශපාලන විචාරක සෙත් මෙයර්ස්ය. සෙත් මෙයර්ස් මෙම සම්මාන උලෙළ ඉදිරිපත් කළ පළමු වතාව වීමද සුවිශේෂි විශේෂත්වයකි. එසේම ඔහු එදින මෙම සම්මාන උලෙළේ සිනමා තරු පිළිගනිමින් %දයාබර කාන්තාවන් සහ ඉතිරි වී සිටින පිරිමින් සාදරයෙන් පිළිගනිමි^ යැයි හාස්‍ය මුසු ස්වරයෙන් පැවසීමද බොහෝ දෙනාගේ අවධානය දිනාගත්තේ එදා හොලිවුඩයේ සිදුවන ලිංගික හිරිහැර හෙළා දකිනු වස් පළමු වතාවට ප්‍රධාන පෙළේ සිනමා සම්මාන උලෙළකදී කළු පැහැති ඇඳුමින් සැරසී සිනමා තරු පැමිණීම හේතුවෙනි. ඒ අනුව මෙම සම්මාන රාත්‍රිය නිමාව දුටුවේ ලිංගික හිරිහැර පිළිබඳ මාධ්‍යයට සන්නිවේදනය කළ ප්‍රබල වාග් මාලාවක් ලොවට මුදාහරිමිනි.   

හොලිවුඩ් විදෙස් මාධ්‍ය සංවිධානය සමග ඩික් ක්ලාස් සමාගම එකතුව නිපැයූ මෙම චිත්‍රපට උලෙළේදී ජීවිත කාලයටම එක් වතාවක් පිරිනැමෙන සිසිල් බී. ඩිමිලේ අනුස්මරණ ගෞරව සම්මානය හිමි වූයේ 63 හැවිරිදි ඔප්රා වින්ෆ්‍රේටය.   ඇය මෙම සම්මානය ලබාගනිමින් එදින පැවසුවේ නව දිනයක් පවතින්නේ ක්ෂිතිජයේ බවකි. කෙසේ වෙතත් එදින සෙත් මෙයර්ස් ඇයට හාස්‍යයෙන් ආරාධනා කළේ ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප්ට එරෙහිව තරග කරන ලෙසත්, තමන් සහ හිටපු ජනාධිපති බරැක් ඔබාමා 2011 වසරේදී ධවල මන්දිර රාත්‍රිය භෝජන සංග්‍රහයකදී ට්‍රම්ප් ජනාධිපති වන බවට සමච්චල් කළ විහිළු සහගත ප්‍රකාශය අද වනවිට සත්‍යයක් වී ඇති බවත්ය.  සම්මාන හතකට නිර්දේශ වෙමින් වැඩිම සම්මාන ප්‍රමාණයකට නිර්දේශ වූ The Shape of Water මෙම චිත්‍රපට උලෙළේදී ගැරී ඕල්ඩ්මන් සම්මානයක් දිනාගැනීමද සුවිශේෂත්වයකි. ඒ වසර හතළිහක සිනමා දිවිය තුළ ඔහු දිනාගත් පළමු ගෝල්ඩන් ග්ලෝබ් සම්මානයයි. ඒ නාට්‍යමය අංශයෙන් වර්ගීකරණය කළ Darkest Hour චිත්‍රපටයේ රඟපෑ වින්ස්ටන් චර්චිල්ගේ චරිතය වෙනුවෙන් ලැබූ හොඳම නළුවා සම්මානයයි.        කෙසේ වෙතත් නාට්‍යමය අංශයෙන් හොඳම  චිත්‍රපටය බවට Three Billboards Outside Ebbing, Missouri පත් විය.
සංගීතමය හෝ හාස්‍යමය අංශයෙන් හොඳම චිත්‍රපටය බවට Lady Bird පත් විණි.

නාට්‍යමය අංශයෙන් මෙවර හොඳම නිළියට හිමි සම්මානය ෆ්‍රැන්සස් මැක්ඩෝර්මැන්ඩ් දිනාගත් අතර, ඒ මිඩ්රෙඩ් හයේස් ලෙසින් Three Billboards Outside Ebbing චිත්‍රපටයේ රඟපෑ චරිතය වෙනුවෙනි.  සංගීතමය හෝ හාස්‍ය අංශයෙන් හොඳම නළුවා සම්මානය The Disaster චිත්‍රපටයේ රඟපෑ ජේම්ස් ෆ්‍රැන්කෝට හිමි වූ අතර, ඒ ටොමී විසේයු ලෙසින් රඟපෑ චරිතය වෙනුවෙනි.  
මෙම අංශයේ හොඳම නිළියට හිමි සම්මානය දිනා ගත්තේ සාඕර්සේ රොනන්ය. ඒ Lady Bird චිත්‍රපටයේ ලේඩි බර්ඩ් හෙවත් ක්‍රිස්ටින් මැක්පියර්සන් ලෙසින් පෑ රංගනය වෙනුවෙනි.  
මෙවර හොඳම අධ්‍යක්ෂවරයාට හිමි සම්මානය ගුලෙයර්මෝ ඩෙල් ටෝරෝ දිනාගත් අතර, ඒ The Shape of Water චිත්‍රපටය වෙනුවෙනි. මේ ජයග්‍රහණය ප්‍රබල සිනමාකරුවන් වන ස්ටීවන් ස්පීල්බර්ග් (The Post), ක්‍රිස්ටෝපර් නෝලන් (Dunkirk) සහ රිඩ්ලේ ස්කොට් (All the Money in the World) පරයමින් ඩෙල් ටොරෝ දිනාගැනීම කැපී පෙනේ.
කෙසේ වෙතත් මෙවර හොඳම සජීවීකරණ චිත්‍රපටය බවට Coco පත් විය.

මෙවර හොඳම විදෙස් සිනමා කෘතිය වූයේ ජර්මානු-ප්‍රංශ සිනමා කෘතියක් වන In the Fade ය. ජර්මානු ජාතික ෆටි අකින් අධ්‍යක්ෂණය කළ මෙම චිත්‍රපටය කෑන්ස් චිත්‍රපට උලෙළේ ප්‍රධාන තරගකාරී අංශයෙන් තරග වැදීමටද තේරී පත් වූ, හොඳම නිළියට හිමි සම්මානය පසුගිය කෑන්ස් සම්මාන උලෙළේදී ඩයන් කෘගර් දිනාගත් සිනමා කෘතියක් වීම සුවිශේෂී විශේෂත්වයකි.
රූපවාහිනී අංශයෙන් මෙවර හොඳම කතා මාලාවට හිමි සම්මානය නාට්‍යමය අංශයෙන් The Handmaid’s Tale දිනාගත් අතර The Marvelous Mrs. Maisel දිනා ගත්තේ සංගීතමය හෝ හාස්‍ය අංශයේ සම්මානයයි. හොඳම කෙටි මාලා නාටක හෝ රූපවාහිනී චිත්‍රපටයට හිමි සම්මානය Big Little Lies දිනාගත් අතර, 
එය ඔවුන් හැඳින්වූයේ කාන්තාවන්ගේ ශක්තිය ලත් ජයග්‍රහණයක් ලෙසිනි.

_99503543_billboards3_afp _99503706_meyers1_reuters _99503709_dern1_reuters (1) _99503712_portman1_getty 08globes-list-kidman-master768 DS-1iweVMAApj1l dunkirk-watching-master495-v2

මෘදු මිනිස්සුන්ට චිත්‍රපට කරන්න අමාරු නිසයි මටත් චිත්‍රපටයක් අධ්‍යක්‍ෂණය කරන්න බැරිවුණේ

සුපිරි හොලිවුඩ් නළු මාලන් බ්‍රැන්ඩෝ විසින් රචනා කරන ලද ස්වයං චරිතාපදානය වන %Songs my mother taught me^ ඇසුරින් සම්මානනීය කැමරා අධ්‍යක්‍ෂ එම්.ඩී. මහින්දපාල සූරී විසින් කරන ලද පරිවර්තනයක් වන 'අම්මා මට කියා දුන් ගී' කෘතිය එළිදැක්වීම අද (05දා) සවස 4.00ට ජාතික චිත්‍රපට සංස්ථාවේ තරංගනී ශාලාවේදී සිදුකෙරේ. මීට සමගාමීව 'Talk to Me Marlon' නම් වාර්තා චිත්‍රපටයද මෙහිදී තිරගත කිරීමට නියමිත අතර, මේ එම පරිවර්තන කෘතිය පිළිබඳ සම්මානනීය කැමරා අධ්‍යක්‍ෂ එම්.ඩී. මහින්දපාල සූරීන් සමග කළ කතාබහකි.


my photo

Q ඇයි මෙවැනි කෘතියක් පරිවර්තනය කරන්න හිතුවේ

'මාලන් බ්‍රැන්ඩෝ^ අපි දන්නේ සුපිරි සිනමා නළුවෙක් විදියට. ඒත් ඔහුගේ චරිතාපදානය කියවාගෙන යද්දි ඔහුගේ චරිත අභ්‍යන්තරය, පෞද්ගලික ජීවිතය මට නිරාවරණය වෙන්න පටන් ගත්තා. මටත් ඒ නිසා ඒ ගැන කුහුලක් ඇති වුණා. හරියට නවකතාවක් වගේ. ඔහුට තමන්ගේ ජනප්‍රියත්වය නිසා විඳින්න සිදු වූ හිරිහැර ගැන මෙහි කියැවෙනවා. ඒ වගේම ඔහු තමන්ගේ ජනප්‍රියත්වය සමාජ සේවය වෙනුවෙන් භාවිත කරමින් රතු ඉන්දියන්වරුන්, කළු ජාතිකයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ආකාරයත් මෙහි තියෙනවා. ඔහු සටන්වලට සහභාගි වුණා. අනෙක ඔහු තවත් කෙනෙකු විසින් නීතිරීති යොදා පාලනය කරනවාට අකමැති රැඩිකල් චරිතයක්. ඒ වගේම සුපිරි හාස්‍ය නළු චාලි චැප්ලින් ගැනත් මෙහි වෙනමම පරිච්ඡේදයක කියැවෙනවා. ඔහු මේ කෘතියේ ඔහු ඇසුරු කළ කාන්තාවන්, බිරින්දෑවරුන් ගැන කතා කිරීම ප්‍රතික්‍ෂේප කරලා තියෙනවා. විශේෂයෙන්ම ඔහු මෙහි සල්ලි කියන්නෙ මොකක්ද, ජනප්‍රියත්වය කියන්නේ මොකක්ද යන්න ගැන විශේෂයෙන් සඳහන් කරනවා. ඒ බව මෙම කෘතිය කියවන පාඨකයන්ට හොඳින්ම අවබෝධ වේවි. ඒ වගේම මටත් ජීවිතය පිළිබඳ අමුතුම අත්දැකීමක් මෙය පරිවර්තනය කිරීම හරහා ලැබුණා. 

මාලන් බ්‍රැන්ඩෝ මෙහිදී 'සිනමාව' යන්න කලාවක් නෙමෙයි කියලත් කියනවා නේද

ඔහු කියන්නෙ චිත්‍රපටයක රඟපානවා කියන්නේ කලාවක් නෙමෙයි කියලයි. ඔහුට එහෙම කියද්දි හිනා යනවාලු. මොකද අධ්‍යක්‍ෂවරයාගේ සිට සියලුම අය සිදු කරන්නේ නිෂ්පාදකවරයාගේ සාක්කු පුරවන එකලු. කඹුරන එකලු. එහෙමයි ඔහු කියන්නේ. ඒ නිසා ඔවුන්Brando book cover සියල්ලෝම වැඩකාර කූඹියෝ කියලයි ඔහු හුවා දක්වන්නෙ. අනික ඔහුත් කියන්නෙ සිනමාව කර්මාන්තයක් කියලයි. 

ඒ කියන්නේ හොඳ සිනමා කෘති බිහිවෙන්නේ නැද්ද ඔහු කියන ආකාරයට

ඔහු වෙනත් රටවල හොඳ චිත්‍රපට හැදෙනවා කියන විශ්වාසයේ ඉන්නවා. ඒත් ඇමෙරිකාව ඇතුළේ සිනමාව කියන්නෙ කලාවක් නෙමෙයි කියලයි ඔහු කියන්නෙ. මොකද හොලිවුඩ් සිනමාව රඳා පවතින්නේ මුදල මතලු. ඔහු ඒ නිසා ඒ කාලයේ තමන්ගේ ජනප්‍රියත්වය නිසා තමන්ගේ රඟපෑම වෙනුවෙන් වැඩිම මිලක් අය කළා. මං හිතන්නේ ඒ අය කිරීම ඒ කාලයේ මුදලින් ඩොලර් මිලියන දහයක්, පහළොවක් පමණ වුණා. අනික ආදායමින් සියයට 11ක පමණ මුදලකුත් ඔහු ඉල්ලා සිටියා. ඒ නිසා ඔහු කියන්නෙ තමන් මුදල් හින්දා මේ රැකියාව කළා මිසක් මීට වඩා හම්බ කළ හැකි වෙනත් රැකියාවක් ලැබුණා නම් රඟපෑමෙන් ඉවත් වෙනවා කියලයි. ඒ වගේම ඔහු නළුවෙක් නොවුණා නම්, ඉතා බිහිසුණු අපරාධකරුවෙකු වෙන්න තිබුණලු. එයත් ඔහු මෙහි සඳහන් කරලා තියෙනවා. මොකද ඔහු විධිමත් අධ්‍යාපනයක් ලැබූ කෙනෙක් නෙමෙයි. අහම්බෙන් තමයි නළුවෙක් වෙන්නේ. ඒක ඔහුගේ වාසනා ගුණය. අනික ඔහුගේ රූපණයට වඩා රූපයට තිබූ ආකර්ෂණය තමයි ඔහුගේ ජනප්‍රියත්වයට හේතු වෙලා තියෙන්නෙ.

ඔබ හිතන විදියට අද ලංකාවේ දක්‍ෂ සිනමා කැමරාකරණ පරපුරක් ඉන්නවාද

ඔව්. අනිවාර්යයෙන්ම. ගැටලුව තියෙන්නෙ ඔවුන්ගෙන් වැඩ ගැනීමට තරම් හොඳ චිත්‍රපට හැදෙනවාද කියන එකයි. එවැනි දක්‍ෂ අධ්‍යක්‍ෂවරුන් සිටිනවද කියන එකයි. අනික ශාස්ත්‍රාලීය වශයෙන් හොඳ අධ්‍යක්‍ෂවරුන් බිහි කරන්න වැඩි වැඩියෙන් මුදල් වියදම් කළ යුතුයි. ඒ මුදල් වියදම් කරන්න පුළුවන් ඉතා සුළු පිරිසකට පමණයි. ඒ පිරිසෙනුත් දක්‍ෂයන් සිටින්නේ ඉතාම සුළු ප්‍රතිශතයක් පමණයි. අද බිහිවන චිත්‍රපටවලින් සියයට අනූවක්ම දෙපැත්තටම නැති නිර්මාණ වීමට මෙයත් හේතුවෙලා තියෙනවා. ඒ නිසා තමයි කිසිම ප්‍රදර්ශකයෙක් බාර ගැනීමට අකමැති චිත්‍රපට හැත්තෑවක් පමණ තාමත් චිත්‍රපට සංස්ථාවේ පවතින්නෙ. මොකද දැන් වෙද්දි අලුත් අදහස් තියෙන තිර රචකයන්ගේ සහ අධ්‍යක්‍ෂවරුන්ගේ බරපතළ හිඟයක් මතුවෙලා. අනික මේ කාර්යයන් දෙකම නිශ්චිතව උගන්වන්න ශාස්ත්‍රාලීය ක්‍රමයක් නැහැ. ඒක සහජයෙන් එන සතතාභ්‍යාසයෙන් ප්‍රගුණ කළ යුතු දක්‍ෂතාවක්.

හොඳ සිනමා කෘති කිරීම සඳහා පළමුව කළ යුතු වෙන්නෙ ඒ පිටපත් වෙනම මණ්ඩලයකට යොමු කිරීම නෙමෙයිද

ඒකත් ඒ තරම් සාර්ථක විසඳුමක් නෙමෙයි. මොකද පිටපත් මනින නිර්ණායක තීරණ වෙන්නේ මණ්ඩලවල සිටින අයගේ උගත්කම අනුව. අනික මණ්ඩල සභිකයන් නෙමෙයි සමස්ත රසිකත්වය නියෝජනය කරන්නේ. හොලිවුඩ් සිනමා සංස්කෘතිය තුළත් මේ තත්ත්වය මෙහෙමම තමයි. විශාල බලාපොරොත්තු තැබූ චිත්‍රපට අසාර්ථක වූ අවස්ථා ඕන තරම් තියෙනවා.

ඒ කියන්නෙ සිනමාව යන්නත් වාරණයට සුදුසු නැහැ

අනිවාර්යයෙන්ම. වර්ගීකරණය ඊට වඩා සුදුසුයි. අනෙක තුන්වැනි ලෝකයේ අපි වගේ දුප්පත් රටවල තමයි මෙවැනි වාරණ මණ්ඩල සංස්කෘතියක් පවතින්නෙ. හැබැයි නිර්මාණකරණයේ යෙදෙන්න ලබාදෙන නිදහස වල්බූරු නිදහසක් නොවෙන්න වගබලා ගන්න නිර්මාණකරුවන් දැනගත යුතුයි. මොකද පවතින වාරණ මණ්ඩල අවධානය යොමුකළ යුත්තේත් නිර්මාණකරුවාට කලාත්මක අපේක්‍ෂාවක් තියෙනවාද යන්න ගැනයි. 

ටෙලිනාට්‍ය කියලා කියන්නෙ රූපමය භාෂාවෙන් විප්ලවයක් කළ හැකි තැනක්ද

මෙතෙක් නොදුටුවිරූ අන්දමේ අපූර්වත්වයකින් යුතු නිර්මාණයක් කිරීම තමයි ටෙලිනාට්‍යයකින් ප්‍රේක්‍ෂකයා බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ. ඒ නිසා තමයි අද %කූඹියෝ^ ටෙලිනාට්‍ය මිනිස්සු බලන්න පටන්ගෙන තියෙන්නෙ. කුහුල දනවන ආකර්ෂණීය ප්‍රස්තුතයක් කෙතරම් නව්‍ය ආකාරයකින් ඉදිරිපත් කරනවාද යන්නයි වඩා වැදගත් වෙන්නෙ. ඒ ජවය නිර්මාණය තුළ පැවැතිය යුතුයි.   

pic 3 

කැමරාකරුවෙකුට පහසුවෙන්ම අධ්‍යක්‍ෂවරයෙකු වෙන්න පුළුවන් යැයි මතයක් තියෙනවා නේද

එහෙම වූ අවස්ථා තියෙනවා. ඒත් එහෙම සම්මතයක් නැහැ. ඒ නිසා මම ඒ මතය විශ්වාස කරන්නේ නැහැ. මොකද කැමරාකරුවන්, අධ්‍යක්‍ෂවරුන් වුණු අවස්ථා අඩුයි. අනික අධ්‍යක්‍ෂණය කියන්නේ වෙනම දක්‍ෂතාවක්. හොඳ ජවයක් ඕන. ඒක හරියට හමුදා මෙහෙයුමක් කරනවා වගේ කටයුත්තක්. මොකද මෘදු මිනිස්සුන්ට චිත්‍රපට කරන්න අමාරුයි. ඒ නිසයි මටත් චිත්‍රපටයක් අධ්‍යක්‍ෂණය කරන්න බැරිවුණේ.

Q  හෙනම් දක්‍ෂ සිනමා කැමරා ශිල්පියෙක් වෙන්න සපුරාලිය යුතු සුදුසුකම් මොනවද

ඊට සම්මතයන් නැහැ. ශාස්ත්‍රාලීය වශයෙන් නිශ්චිත ක්‍රමයක් ලෙස උගන්වන්නෙත් චිරාත් කාලයක් පැවැති ක්‍රමය. වෙනත් විදියකින් කිව්වොත් හොලිවුඩ් ක්‍රමය. සුදුසුකම යන්න පුද්ගලයාට සාපේක්‍ෂයි. ඒත් චිත්‍ර ශිල්පියෙක්, නිශ්චල ඡායාරූප ශිල්පියෙක් හෝ තුන්වැනි ඇහැකින් යමක් දැකිය හැකි කෙනෙක් කැමරාකරණයට පිවිසීම වඩාත් සාර්ථකයි. විශේෂයෙන් හොඳ පැවැත්මක් තියෙන කෙනෙක්, ජවයක් තියෙන කෙනෙක් තමයි මේ කාර්ය සඳහා පිවිසිය යුත්තෙ. 

 

බොලිවුඩය උඩු යටිකුරු කළ ශෂී කපූර්

ShashiKapoor

හිටපු බොලිවුඩ් සිනමා තරුවක් වන ශෂී කපූර් පසුගිය හතර වැනිදා මුම්බායි කොකිලබෙන් රෝහලේදී අභාවප්‍රාප්ත විය. මිය යන විට 79 වැනි වියේ පසු වූ ඔහු ජනප්‍රිය බොලිවුඩ් පවුලක් වන කපූර් පවුලෙන් පැවැත එන්නෙකි. හින්දි චිත්‍රපට විශාල සංඛ්‍යාවක් මෙන්ම ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් නිපැයුණු චිත්‍රපට කිහිපයකටද දායක වූ ඔහු, Merchant-Ivory ඉංග්‍රීසි චිත්‍රපටයේ නිෂ්පාදකවරයා ලෙසද කටයුතු කළේය.

කල්කටාවේ උපත ලද ඔහු ප්‍රිත්වීරාජ් කපූර්ගේ තුන්වැනි හා බාල පුතා වන අතර, රාජ් කපූර් සහ ෂම්මි කපූර්ගේ බාල සොහොයුරාද වන්නේය. ජනප්‍රිය නිළියක වන ෆෙලිසිටි කෙන්ඩල්ගේ සහෝදරිය වන ජෙනිෆර් කෙන්ඩල් ඔහුගේ බිරිඳ වන අතර, ඇය ඔහුට හමුවන්නේද ඔහු වේදිකා නාට්‍යවල කටයුතු කරන සමයේදීම වීම සුවිශේෂත්වයකි. ඇය ජෙෆ්රි කෙන්ඩාල් නම් ශේක්ස්පීරියානු නාට්‍ය සමාගම් අධ්‍යක්ෂවරයාගේ දියණිය වන නමුත් අවාසනාවට ඇය 1984 වසරේදී මිය ගියේ පිළිකාවක් වැලඳීමෙනි. කරන් කපූර්, කුනාල් කපූර් සහ සංජනා කපූර් ඔහුගේ ආදරණීය දරුවන්ය. 

16shashi-kapoor1

රූපණයට අවතීර්ණ වීමේදී පළමුව ඔහුගේ පියා ප්‍රිත්විරාජ් කපූර්ගේ නාට්‍ය කණ්ඩායම වූ ප්‍රිත්වි තියටර් හරහා පියා අධ්‍යක්ෂණය කර නිෂ්පාදනය කරන ලද වේදිකා නාට්‍යවලින් රූපණයට පිවිසියේය. 1940 අග භාගයේදී දක්ෂ ළමා සිනමා නළුවකු ලෙස ජනප්‍රිය වූ ශෂී 1948දී 'ආග්' (1948) සහ 'ආවාරා' (1951) යන චිත්‍රපට තුළින් කැපී පෙනුණි. ඒ අනුව ඔහු 1948 සිට 1954 දක්වා කාලය තුළ ළමා සිනමා නළුවකු ලෙස සිනමා කෘති හතරකට දායකත්වය දීමට සමත් විය.
මේ අතර ශෂී කපූර්ට බොලිවුඩ් නළු සුනිල් දත්ගේ කුළුඳුල් සිනමාපටය වූ %Post Box 999^ හි සහාය අධ්‍යක්ෂවරයා ලෙස කටයුතු කිරීමට අවස්ථාවක් ලැබුණු අතර, 1959දී රවීන්ද්‍ර ඩේව්ගේ චිත්‍රපටයක් වූ 'Guest House' හි සහාය අධ්‍යක්ෂකවරයා ලෙසද සේවය කිරීමට අවස්ථාවක් ලැබුවේය.

කෙසේවෙතත් තරුණයකු ලෙස සිය වෘත්තීය සිනමා රූපණය ඇරඹීමේදී එය ප්‍රධාන චරිතයකින්ම ඇරඹීමට ශෂී කපූර් සමත් වූ අතර, ඒ 1961දී තිරගත වූ 'ධර්මපුත්‍ර' චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කරමිනි.
මේ අනුව එතැන් සිට හින්දි චිත්‍රපට 116කට දායක වීමට සමත් වූ ශෂී කපූර් එයින් 61කම ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කළේය. එසේම චිත්‍රපට 55කම ඔහු සිනමා සුපිරි තරු සමගින් රූපණයේ නියැළුණි. චිත්‍රපට 21කම සහාය නළුවකු ලෙස රූපණයේ යෙදුණි. මේ අනුව ඔහු 60, 70 දශකවල බොලිවුඩයේ ජනප්‍රියම නළුවා වූ අතර, අසූව දශකයේ මැදභාගය දක්වාම එය පවත්වාගෙන යාමට සමත් වූයේය.

'ධර්මපුත්‍ර' මෙන්ම 'ප්‍රේම් පත්‍ර', 'චාර් දිවාරී' ආදී චිත්‍රපට ඔහු රඟපෑ බොලිවුඩ් චිත්‍රපට අතින් හැටේ දශකයේ ජනප්‍රිය වූ අතර,  1961 සිට ඔහු ඉංග්‍රීසි භාෂා චිත්‍රපටවල වැඩකටයුතුද ඇරඹුවේය. ඒ අතරින් %Householder^ සහ %Shakespeare-Wallah^ යන චිත්‍රපට කැපී පෙනේ. ඒ අනුව ඔහු සැලකෙන්නේ ජාත්‍යන්තරයට ගිය මුල්කාලීන බොලිවුඩ් චිත්‍රපට නළුවන් අතරින් ප්‍රමුඛයකු ලෙසයි.

බොලිවුඩ් නිළි නන්දා සමගින් රූපණයේ යෙදුණු පළමු චිත්‍රපට දෙකම දැඩි විචාරක අවධානයක් දිනාගත් සිනමා කෘති වූ අතර, ඒ 1961 වසරේදී තිරගත වූ %චාර් දිවාරී^ සහ 1962 වසරේදී තිරගත වූ 'මෙහෙන්දි ලගි මෙරේ හාත්' චිත්‍රපටයයි. එහෙත් නන්දා සමගින් රඟපෑ 'මොහබ්බාත් ඉස්කෝ කහීට් හයින්' (1965), 'ජබ් ජබ් ෆූල් ඛලී' (1965), 'නයිඩ්ඩ් හමාරි කවාබ් තුම්හර්' (1966), %රාජා සාබ්^ (1969) සහ %රූතා නාරා කැර^ (1970) යන රොමෑන්ටික් චිත්‍රපටද අතිශයින් ජනප්‍රිය විණ. එබැවින් පසුකලෙක ඇය සමගින් පැවැති සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී නන්දා පවසා සිටියේ තමාගේ කැමැතිම වීරයා ශෂී කපූර් බවයි.

හැත්තෑව, අසූව දශක වන විට රකී, ෂර්මිලා තාගෝර්, සීනට් අමන් ආදී බොලිවුඩ් නිළියන් සමගින් රඟපෑ ෂම්මි කපූර්, පසුව හේමා මාලිනී, මෝෂුමි චැටර්ජි, පර්වීන් බබී යන බොලිවුඩ් නිළියන් සමගින් රඟපෑ චිත්‍රපටද අතිශයින් සාර්ථක විය.
Signed_photo_of_Indian_actor_Shashi_Kapoor_(2)'ජාන්වර් ඕර් ඉන්සාන්' (1972), 'කබි කබි' (1976), 'බසීරා' (1981) මෙන්ම විවේචනයට බඳුන් වූ 'ට්‍රිෂ්ණා' (1978) චිත්‍රපටයේද, 'දුස්රා ආද්මි' (1977) චිත්‍රපටයේද, 'බන්ධන් කුචේ ධගූන් කා' (1983), 'බන්ද් හොන්ත්' (1984) චිත්‍රපට හරහාද අතිශයින් ජනප්‍රිය වූ ශෂී කපූර් රඟපෑ සෙසු සාර්ථක චිත්‍රපට අතර 'හසීනා මාන් ජයේගි' (1968), 'ඒක් ශ්‍රීමන් ඒක් ශ්‍රීමතී' (1969), 'පයාර් කා මෝසම්' (1969), 'චෝර් මැචායේ ෂෝර්' (1970), 'ආප් බෙයිටි' (1976), 'මාන් ගයේ උස්ටාඩ්' (1981), 'චක්කාර් පේ චක්කාර්' (1976), 'කාලි ගාථා' (1980), %කල්යුග්^ (1981), 'විජේතා' (1982), 'පයාර් කි ජීත්' (1987), 'බෙපැන්නා' (1985), 'ඩිල් නේ පුකාරා' (1967), 'ත්‍රිෂූල්' (1978), 'නීයට්' (1980), 'ආන්ධි ටූෆන්' (1985), 'නෙයිනා' (1973), 'පාන්සි' (1978), 'සැලාකීන්' (1975), 'ෆකිරා' (1976), 'ජුනෝන්' (1978) කැපී පෙනේ.
එසේම ඔහු සුපිරි බොලිවුඩ් නළු අමිතාබ් බච්චන් සමගින් චිත්‍රපට 12කට දායක වී ඇති අතර ඒවා නම් 'රෝති කප්දා ඕර් මකාන්' (1974), 'දීවාර්' (1975), 'කබි කබි' (1976), 'ත්‍රීෂූල්' (1978), 'කාලා පතාර්' (1979), 'සුහාග්' (1979), 'නමක් හලාල්' (1982) 'ඉම්මාන් ධරම්' (1977), 'දෝ ඕර් දෝ පාන්ච්' (1980), 'ශාන්' (1980), 'සිල්සිලා' (1981), 'අකේලා' (1991)  යි.

2011 වසරේදී බොලිවුඩ් සිනමාවට කළ සේවය වෙනුවෙන් ඉන්දියානු රජයෙන් පිදෙන පද්ම භූෂන් සම්මානයද හිමිකර ගත් ශෂී කපූර්, 2015දී දාදාසහබ් පල්කේ සම්මානය දිනා ගැනීමටද සමත් විය. මෙම සම්මානය හිමිකර ගත් ඔහුගේ පවුලේ තුන්වැනි සාමාජිකයාද ඔහුයි. මීට පෙර මෙම සම්මානය ප්‍රීත්විරාජ් කපූර් හා රාජ් කපූර් දිනාගත්හ.  

 

නාට්‍ය කලාවක් තියා අපට තාම ආණ්ඩුවක්වත් හොයාගෙන නැහැ

ධර්මප්‍රිය ඩයස්ගේ දෙවැනි නාට්‍ය නිර්මාණය වන 'සාදය මාරයි සල්ලි හමාරයි' වේදිකා නාට්‍යයේ ස්වර්ණමය සන්ධිස්ථානයක් සනිටුහන් කරමින් එහි 200 වැනි දර්ශනය අනිද්දා (19 වැනිදා) සවස 3.30ට සහ 6.30ට බොරැල්ල නාමෙල් මාලිනී පුංචි තියටර්හිදී පැවැත්වීමට නියමිතය. 2015 වසරේ පැවැති රාජ්‍ය නාට්‍ය උලෙළේදී හොඳම නළුවා (ගිහාන් ප්‍රනාන්දු) සහ හොඳම නිළිය (ජයනි සේනානායක) සම්මානය මෙන්ම හොඳම වේදිකා නාට්‍ය පරිපාලනයට හිමි සම්මානය (අරුණ ජයසේන) හිමි වූ මෙම නාට්‍ය පිළිබඳ ධර්මප්‍රිය ඩයස් සමගින් කතාබහක නියැළීමට අප සිතුවේ එබැවිනි. 


2017.4

Q ප්‍රවීණ ශිල්පීන් කණ්ඩායමක් සමගින් නාට්‍ය දර්ශන වාර 200ක් වේදිකාගත කිරීම පහසු කටයුත්තක් නෙවෙයි නේද?

මට හොඳ නාට්‍ය කණ්ඩායමක් ලැබුණා. හොඳ නිෂ්පාදකයෙක් සහ සංවිධාකයෙක් හම්බ වුණා. ඒ නිසා වෙන්න ඇති මේ තරම් දුරක් මට එන්න පුළුවන් වෙන්න ඇත්තේ. අනික මේක හොඳ නාට්‍යයක්.

Q 'සාදය මාරයි සල්ලි හමාරයි' කියන්නේ හාස්‍ය නාට්‍යයක්ද?

නැහැ. මේක අර්ථාන්විත ප්‍රහසන නාට්‍යයක්.

Q විනෝදාත්මක සහ හාස්‍ය යන්නෙහි මායිම කොතැනින්ද සලකුණු කෙරෙන්නේ?

අපේ නාට්‍යයෙන් අපි ප්‍රේක්ෂකයාව මොනවාහරි කරලා හිනස්සන්නේ නැහැ. ඒත් විනෝදාත්මක යන්න ඇතුළේ මොනවාහරි කරලා ප්‍රේක්ෂකයාට විනෝදය සැපයීමක් සිදුවෙනවා. විශේෂයෙන් අපි මේ නාට්‍යයේදී ශාරීරික හෝ මානසික දුබලකම්වලට හිනාවෙන්නේ නැහැ. නුහුරු භාෂාවක් කතා කරන කෙනෙක්ට හිනාවෙන්නේ නැහැ. වෙනත් සංස්කෘතියකට හුරුවීමට යාමේදී එතැනදී මුහුණපාන අනපේක්ෂිත සිදුවීම්වලට හිනාවෙන්නේ නැහැ. අපි මෙතැනදී හිනාවෙන්නේ වේදිකාව මත මැවෙන එක්තරා පරිසරයකට. මේ ගැන ප්‍රේක්ෂකයත් දන්නවා. හැබැයි ඇතැම් චරිත දන්නෙ නැහැ. ඇතැම් චරිත දන්නවා. ඒ හින්දා සැබෑ මිනිස්සු සහ සැබෑ නොවන මිනිස්සු අතර තමයි මෙහි කතාව දෝලනය වෙන්නේ.

Q කාලෙන් කාලෙට වෙනස් වන පිටපතක්ද මෙහි පවතින්නේ?

නැහැ. අපේ නාට්‍යයට පසුබිම් වෙන්නේ එක්තරා ස්ථාවර සිද්ධියක්. ඒත් කලින් කලට වෙනස් වන නාට්‍යයත් ලංකාවේ තියෙනවා. ලෝකෙත් තියෙනවා. එය එම නාට්‍ය ශෛලියේ ස්වරූපයක්. හැබැයි රූපණ ශිල්පීන් ප්‍රේක්ෂකයාට පිටපතේ පවතින අරුත් සන්නිවේදනය කරන ආකාරය මත මේ නාට්‍යයේත් කලින් කලට එහි නිර්වචන වෙනස් වෙන්න පුළුවන්. ඊට ඔවුන් භාවිත කරන ශිල්පීය උපක්‍රම තමා හේතු වෙන්නේ. අපි ඒවා එකතු කර ගත්තේ සහ ගන්නේ ගැළපෙනවා නම් පමණයි. විශේෂයෙන් අපි එහිදී නාට්‍යයේ පෙළ සහ අවස්ථාව ගැන සැලකිලිමත් වෙනවා.

0111

Q කෙසේ වෙතත් හාස්‍ය උපදින්නේ වැරදීමෙන් සහ සැඟවීමෙන් (Comedy of Errors and Disguise) නේද?

එය හාස්‍ය උපදින එක් ආකාරයක් පමණයි. මොකද අපේ නාට්‍යයේ පවතින්නේ වෙනස් ශෛලියක්. එය මෙහි කතාව ගලා යන ආකාරයෙනුත් පැහැදිලි වේවි. අනපේක්ෂිත මුදල් සම්භාරයක් එක්වර ලැබීමත් සහ අහිමි වීමත් එක්ක අනාදිමත් කාලයක ඉඳන් රැකගෙන ආ පුරුෂාර්ථ, පරමාදර්ශ, සංස්කෘතික ලක්ෂණ උඩු යටිකුරු වන ආකාරයයි මෙහි වේදිකාවට ඇවිත් තියෙන්නේ. 

Q ශීඝ්‍රයෙන් දියුණු වන වත්මන් සමාජය තුළ ප්‍රස්තූතයන් තෝරා ගැනීමේදී නවක රචකයන් විශාල අර්බුදයකට මුහුණ පානවා නේද?

ඒක ඕනෑම කාලයකට පොදු තත්ත්වයක්. සම්මත යැයි අපි හිතන දේ කාලයත් සමග යල් පනිනවා. ඒත් ඒකටම අලුතින් දේවල් එකතු වී සම්මතයක් බවට පත්වෙනවා. ඒ වගේම කවදා හෝ යල් පැන ගිය දේවල්ම නැවතත් අලුත් සම්මතය ලෙස පැමිණෙන්නත් පුළුවන්. ඒකයි සමාජයේ ස්වභාවය. ඊට දේශපාලනික, සමාජයීය, පාරිසරික තත්ත්වයන් බලපානවා.

Q ඒ කියන්නේ කාලීන ප්‍රශ්න නාට්‍ය කෘති හරහා කතා කිරීම අසාර්ථකයිද?

නැහැ නැහැ. කාලීන මාතෘකා තෝරා ගැනීමට නිර්මාණකරුවන්ට අයිතියක් තියෙනවා. නිර්මාණවලට එකතු කර ගන්නත් අයිතියක් තියෙනවා. හැබැයි එයත් මුදල වගේ. සුගතපාල ද සිල්වා වැනි නාට්‍යකරුවන් තමන්ගේ ප්‍රස්තූතයට පාදක කර ගත්තෙත් කාලීන මාතෘකා. එවැනි නාට්‍යකරුවන් අවශ්‍යයි.

Q එහෙනම් සර්වකාලීන නිර්මාණ ලෙස පවතින නිර්මාණවල රහස මොකක්ද?

අනුභූතිය අපූරුවත්වයෙන් ඉදිරිපත් කිරීම. ඒ අනුවයි නාට්‍ය රසය ඉස්මතු වෙන්නේ. ඒක ඉතා වැදගත් මූලික පාඩමක්. ඒ නිසා එතැනදී අපි කාලීන ගැටලු තෝරා ගැනීම සිදුකළත් විශාල ගැටලුවක් නැහැ. මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍රයන් පවා සර්වකාලීන නිර්මාණයක් කරනවා කියලා නිර්මාණකරණයේ යෙදුණා කියලා මම හිතන්නේ නැහැ. එතුමා සිදුකළෙත් තමාට දැනෙන හැඟීම නිර්මාණාත්මකව මුදාහැරීමයි. නිර්මාණකරුවා සිදුකළ යුත්තේ එයයි. ඒ නිසා සර්වකාලීන වීම හෝ නොවීම පසුවට සිදුවෙන දෙයක්.

Q අපි තාමත් සාම්ප්‍රදායික නාට්‍ය ආකෘතිවල හිර වෙලා නේද?

ඔව්. අපි තාමත් ස්ටැනිස්ලව්ස්කි, බර්ටෝල්ට් බ්‍රෙෂ්ට් ආදී නාට්‍යකරුවන්ගේ රීතීන් පස්සෙයි ඇලී ගැලී ඉන්නේ. එතැනින් එහා යන්න උත්සාහ කරන්නේ නැහැ. ඒත් අපි ඒවායින් ගැලවෙන්න ඕන. ලංකාවේ විදිහට කිව්වොත් අපි තාමත් ඉන්නේ මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍රයන් ළඟ හිරවෙලා. එතැනින් එහාට යන්න ඕන. මොකද දැන් ලෝක නාට්‍ය කලාව නොහිතන පැතිකඩවල් හොයාගෙන ගිහින්.

Q ඒ කියන්නේ අපි තාමත් ලාංකේය නාට්‍ය කලාවවත් හොයාගෙන නැහැ කියන එකද?

අපි තාම කිසිම දෙයක් හොයාගෙන නැහැ. නිශ්චිත ආර්ථික රටාවක් නැහැ. නිශ්චිත සංස්කෘතියක් හොයාගෙන නැහැ. තිබුණු සංස්කෘතියක් කරේ තියාගෙන යනවා. වර්තමානයේ ජීවත් විය යුතු සංස්කෘතියක්වත් හොයාගෙන නැහැ. නීතියක් හොයාගෙනත් නැහැ. ඒ නිසා අපිට තාම ආණ්ඩුවක් හොයාගෙනත් නැහැ.

Q චරිත අභ්‍යන්තරයට කිඳා බැස රූපණයේ යෙදීම නිසා රූපණ ශිල්පීන්ට සිදුවන හානිය පිළිබඳ පසුගිය දිනෙක කතාබහක් ඇති වුණා?

එහෙම නොවෙන්න වගබලාගත යුත්තේ රූපණ ශිල්පීන්. ඒකයි රූපණ ශිල්පියෙකුගේ දක්ෂතාවය.  ඒත් අද එවැන්නකට ගොදුරු වීමේ ප්‍රවණතාව වැඩියි,
ඊට තමන්ගේ කුසලතාව, විභවය, සතතාභ්‍යාසය සහ ප්‍රේක්ෂකයා වැළඳ ගන්නවාද නැද්ද වැනි කාරණා බලපානවා. අනික ටෙලිනාට්‍ය කලාවේ සිටින රූපණ ශිල්පීන් දවස් කුලියේ පදනමට යොදා ගැනීමෙනුත් හානි සිදුවෙනවා. ඒ ගැන කවුරුත් හිතන්නේ නැහැ. ඒ වගේම තමයි චරිතයේ බරපතළකම මත ගෙවීමක් පැවති ටෙලිනාට්‍ය කලාවට මෙවැන්නක් සිදුවේවි කියලා අපි හීනෙකින්වත් හිතුවෙ නැහැ. හැබැයි විදෙස් රටක මම එක් චරිතයක් රඟපෑවා නම් මට අවුරුද්දක් ජීවත් වෙන්න ඇති. එහෙම බැලුවාම අපි රඟපෑ චරිතවල හැටියට අපේ දරුවන්ට ලබන ආත්මෙත් ජීවත් වෙන්න ඇති. හැබැයි තමන්ගේ තත්ත්වය පවත්වාගෙන නොයෑමෙනුත් රූපණ ශිල්පියා හානියට පැමිණෙන්න පුළුවන්. මොකද ඔවුන් තමන්ගේ ජනප්‍රියත්වයෙන් උපරිම ප්‍රයෝජන ගන්න ගිහින් කඩාවැටෙන්න පුළුවන්. එහෙම වෙලත් තියෙනවා. ඒ නිසා නිර්මාණකරුවන්ට හොඳ විනයක් තිබිය යුතුයි. ඒක වැදගත්. මොකද එහෙම නැත්නම් ඒ හරහාත් රූපණ ශිල්පීන්ට හානි පැමිණෙන්න පුළුවන්.

දරිද්‍රතාව පිටුදැකීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ දැක්ම පිළිබඳ ඔබේ අදහස් බෙදා ගන්න එන්න


ඔක්තෝබර් මස 17 වැනි දින – අන්ත දරිද්‍ර‍තාව අවසන් කිරීම සඳහා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් නම් කළ ජාත්‍යන්තර දිනයෙහි 25 වැනි සංවත්සරය අදයි. ලෝකයේ බොහෝ රටවල් සමග සැසදීමේදී, ශ්‍රී ලංකාව අන්ත දරිද්‍රතාව පරාජය කොට ඇත. 2002 සිට 2012 දක්වා කාලය තුළ ශ්‍රී ලංකාවේ අන්ත දරිද්‍ර‍තාව 8.3% සිට 1.9% දක්වා පහළ බැස ඇති අතර, එම කාලය තුළ ජාතික දරිද්‍ර‍තා මට්ටම 22% සිට 6.7% දක්වා අඩු වී ඇත. (ශ්‍රී ලංකාවේ දරිද්‍රතාව පිළිබඳ වැඩිදුර අවබෝධයක් ලබාගැනීමට මෑතකාලීන දරිද්‍ර‍තා සාරාංශය (poverty brief ) සහ ශ්‍රී ලංකාවේ දරිද්‍රතාව වටහාගැනීම සඳහා වන කාණ්ඩ දෙකකින් යුත් ලේඛන මාලාව ( two-part series on understanding poverty in Sri Lanka) කියවන්න.


තනි පුද්ගලයන් හා ප්‍රජාවන් වෙත සමීපව විමසන විට ශ්‍රී ලංකාවේ දරිද්‍ර‍තාව පිළිබඳ පොදු සිතුවම වෙනස් විය හැකිය. එක් එක් පුද්ගලයන්ගේ දෘෂ්ටි කෝණයන් සහ අදහස් අවබෝධ කර ගැනීම සඳහා, මේ වසරේදී දරිද්‍රතාව අවසන් කිරීම පිළිබඳ ශ්‍රී ලංකාවේ දැක්ම ඔස්සේ ශ්‍රී ලාංකික ඔබගේ අදහස් හුවමාරු කරගැනීමට අවස්ථාව මෙවර හිමිව තිබේ. ශ්‍රී ලංකාවේ දරිද්‍රතාව අවසන් කිරීමට හැකි බව ඔබ විශ්වාස කරන්නේ මන්දැයි යන්න පිළිබඳව ඔබගේ කෙටි බ්ලොග් ලිපිය ඉදිරිපත් කරන්නැයි අපි ඔබට ආරාධනා කරමු. 
පහත දැක්වෙන්නේ ඔබට සිතන්නට ඉඩ විවර කරන දෙන ගැටලු මාලාවකි. මෙම සියලු කරුණු ඔබ විසින් ආමන්ත්‍ර‍ණය කළ යුතු නැත. මෙම ගැටලුවලට පිළිතුරු දීමට පමණක් සීමා නොවී, එනමුත් මෙම තේමාවන් ඔස්සේ ඔබගේ අදහස් විහිදුවනු ඇතැයි අපි සිතමු.

ඔබේ වයසේදී ඔබේ දෙමවුපියන්ට වූවාට වඩා වැඩි අවස්ථාවක් තිබෙන බව ඔබට හැඟෙනවාද? එසේ නම් ඒ ඇයි? එසේ නොමැති නම් ඒ ඇයි?
ඔබ සහ ඔබේ මිතුරන් සඳහා තවත් මාවත් විවෘත කළ හැකි වන්නේ කෙසේද?
වර්තමානයට වඩා වැඩි යමක් අනාගතය විසින් ලබාදෙනු ඇති බව ඔබ විශ්වාස කරනවාද?
ශ්‍රී ලංකාවේ පවත්නා අවස්ථාවන් අනුව ඔබ වඩාත් උද්යෝගිමත් වී සිටින්නේ හා අධෛර්යයට පත්ව සිටින්නේ කුමන තත්ත්වයන් ගැනද?
ශ්‍රී ලංකාවේ දරිද්‍රතාව අවසන් කළ හැකි යැයි ඔබ විශ්වාස කරනවාද? තනි පුද්ගලයන් වශයෙන්, මෙම ඉලක්කය යථාර්ථයක් කිරීම සඳහා අපට දායක විය හැකිද?
‘2025 දැක්මෙ‘හි ලැයිස්තුගත කර ඇති ප්‍රතිසංස්කරණ යෝජනා මගින් ශ්‍රී ලංකාවේ දරිද්‍රතාව අවසන් කිරීම සඳහා දායකත්වය ලබාදිය හැකි බව ඔබ විශ්වාස කරන්නේද?
එය ක්‍රියාත්මක වන්නේ කෙසේද?
සියලුම තරගකරුවන් අප වෙත මෙම දිගුවෙහි වන පෝරමය (link) පුරවා තැබීම හරහා ලියාපදිංචි විය යුතුය. එහි ඉදිරිපත් කරන උපදෙස් අනුගමනය කිරීම මැනවි.
ඔබ ගැන කෙටි විස්තරයක් සහ ඔබේ ඡායාරූපයක් සහිත පිටුවක් ඔබගේ අවකාශය බවට පත්වනු ඇති අතර, ඒ ඔස්සේ ඔබ ලියූ ලිපිය වෙත පිවිසිය හැකි වනු ඇත. ඒ ඔබ ලියා ඉදිරිපත් කළ ලිපිය සංස්කාරක මණ්ඩලය විසින් තෝරාගනු ලබන්නේ නම් පමණි.

 ලිවීම සඳහා මාර්ගෝපදේශ

බ්ලොග් ලිපියක ස්වරූපය අනුගමනය කරනු වස්, ඔබ විසින් ඔබගේ පෞද්ගලික ලේඛන ශෛලිය එයට එක් කරනු දකින්නට අපි කැමැත්තෙමු.
ඉදිරිපත් කිරීම් වචන 500ට වඩා වැඩි නොවිය යුතුය. අන් ලේඛන සොරකම් කර දැක්වීම තදින්ම තහනම් වන අතර, එවැන්නක් සිදුකිරීම නුසුදුසුකමක් වනු ඇත. ඔබ ඔබේ බ්ලොග් ලිපියෙහි අන් අයගේ ලේඛන උපුටා ඇත්නම් එය නිවැරදිව සටහන් කිරීමට වග බලාගත යුතුය.
ඔබගේ ඉදිරිපත් කිරීමට සුදුසු මාතෘකාවක් යොදා අවසන නිසි කියවීමකින් පසු ඉදිරිපත් කරන්නට අමතක නොකරන්න. ව්‍යාකරණ හෝ මුද්‍ර‍ණ දෝෂ රහිත පිරිසුදු ලිපියක් ඉදිරිපත් කිරීමට වග බලාගන්න.
සියලුම ඉදිරිපත් කිරීම් නොවැම්බර් 17 වැනි දින පස්වරු 4.00 ට පෙර උඩුගත (අප්ලෝඩ්) කළ යුතුය.

ලිපි ඉදිරිපත් කිරීම

 භාෂාත්‍රයෙන්ම ලැබෙන ලිපි (ඉංග්‍රීසි / සිංහල / දෙමළ) සඳහා තරගය විවෘතය.
ඉදිරිපත් කරන ලිපි කලින් ප්‍ර‍කාශයට පත් නොකළ, මුල්ම ලේඛන විය යුතුය (ඔබගේ පාසලේ බිත්ති පුවත්පතෙහි හෝ වෙනත් වෙබ් අඩවිවල හෝ බ්ලොග් අඩවිවල පළ වී ඇති ලිපි නොවිය යුතුය.)
'දරිද්‍ර‍තාව පිටු දැකීම : 2025 වෙත මග^ නමැති අපගේ ෆේස්බුක් පිටුවෙහි ඔබේ බ්ලොග් ලිපිය පළ කිරීමට ඔබට සිදුවනු ඇත.
අප සලකා බලන්නේ එක් රචකයෙකුගෙන් එක් ඉදිරිපත් කිරීමක් පමණි. එක් බ්ලොග් ලිපියකට වඩා ඉදිරිපත් කිරීම අවසන් වටයට එක්වීමේ අවස්ථා වැඩි නොකරනු ඇත.
ලිපි සමාලෝචන කමිටුව මගින් අවසන් ලේඛක ලැයිස්තුව තෝරාගනු ලැබේ. ඔවුන්ගේ තීරණය අවසන් තීරණයයි.

තෝරා ගැනීම සහ සම්මාන

දකුණු ආසියා කලාපය සඳහා ලෝක බැංකුවේ කාර්යමණ්ඩලය, මුදල් හා ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ නියෝජිතයන්ගෙන් තෝරාගැනීමේ කමිටුව සමන්විත වේ.
 සහභාගිවන්නන්ගේ ලිපි ඒවායේ අන්තර්ගතය, ස්වරූපය, නැවුම් බව සහ තේමාව වෙත දක්වන අදාළත්වය මත පදනම්ව විනිශ්චය කරනු ලැබේ.
ප්‍රායෝගික උදාහරණ මත පදනම් වූ විසඳුම් සහිත ලිපි මගින් ලකුණු තත්ත්වය ඉහළ යනු ඇත.
සහභාගිවන්නන් අතුරින් තෝරා ගැනෙන ලේඛකයන්ගේ ලැයිස්තුවක් අපගේ ෆේස්බුක් පිටුවෙහි පළ කෙරෙනු ඇත.
අපගේ ෆේස්බුක් පිටුව හරහා සහ විද්‍යුත් තැපෑල හරහා ජයග්‍රාහකයන් නිවේදනය කරනු ලැබේ.
මුල් ජයග්‍රාහකයන් 15දෙනා වෙනුවෙන් ‘ලෝක බැංකු – දරිද්‍රතා අවසන් පරාජය කිරීම‘ පිළිබඳ 
ටී-ෂර්ට් ප්‍ර‍දානය කෙරෙනු ඇත.
ලෝක බැංකුවේ දකුණු ආසියානු කලාපයේ දරිද්‍රතාව පිළිබඳ බ්ලොග් අවකාශයේ හොඳම ලිපි 
3 ප්‍ර‍කාශනය කෙරෙනු ඇත.
ප්‍ර‍මුඛ ජයග්‍රාහකයන් 3දෙනාට විශේෂඥ උපදෙස් යටතේ එම අවකාශය තුළ බ්ලොග් රචනය සඳහා ආරාධනා කෙරෙනු ඇත.
සුදුසුකම :  සියලු ශ්‍රී ලාංකික පුරවැසියන්

මම අදත් කල්පනා කරන්නේ අවුරුදු අටේ ළමයෙක් විදියට

ළමා සාහිත්‍යයේ ස්වරූපය සැකසීමට දායක ‍වෙමින් ළමා ‍ලො‍‍වේ ‍නොමැ‍කෙන සටහන් තැබූ චිත්‍ර ශිල්පිනියක සහ ‍ලේඛිකාවක වන සිබිල් ‍වෙත්තසිංහයන්ගේ අනූව වැනි ජන්ම දිනය මේ මස 31 වැනිදාට යෙදී තිබේ. එය නිමිති කර ගනිමින් එදින (31දා) සිට ‍නොවැම්බර් මස 02 වැනිදා දක්වා ලයනල් ‍වෙන්ඩ්ට් කලාගාර‍යේදී චිත්‍ර ප්‍රදර්ශනයක් පැවැත්වීමට කටයුතු යොදා ඇත. 'ආයු‍බෝ ‍වේවා, අනූවට පා තබන සිබිල්' මැයෙන් නම් කර ඇති ‍මෙම ප්‍රදර්ශනය, 31 වැනිදා සවස 4.30 සිට හා ‍සෙසු දින ‍දෙ‍කෙහිදී උදෑසන 10.00 සිට සවස 7.30 වනතෙක් විවෘත කර තැබේ. මේ ඒ පිළිබඳ සටහන ඇය සමග කළ කතාබහකි.


Sybil Press

Q වත්මන් ලාංකේය ළමා සාහිත්‍ය ගැන මොකද හිතන්නේ?

මම පරම්පරා හතරක ළමයින්ට චිත්‍ර ඇඳලා තියෙනවා. ඒ නිසා මම අනෙක් අයගේ සාහිත්‍ය විවේචනය කිරීම වැරැදියි. සදාචාරාත්මක නැහැ.

Q ඒත් ඔබේ අවධියේ ළමයා නෙමෙයිනේ අද ඉන්නේ. එහෙම නේද?

ඔව්. ඒක ඉතින් ඒ ඒ කාල අනුව වෙනස් වෙනවානේ. අනික තාක්ෂණය දැන් දියුණුයි. ළමයා ශීඝ්‍රයෙන් දියුණු වෙනවා. ඔවුන්ට ඉතා ඉහළ තාක්ෂණයක් තියෙන නිසා ක්‍ෂණිකව ඔවුන්ගේ වැඩ හිතන්නත් කලින් සිදුවෙනවා.

Q ඒ නිසාද ළමයින්ගේ චින්තනය මොට වෙලා තියෙන්නේ?

නැහැ. ළමයින් දැන් එදාටත් වඩා බුද්ධිමත්ව හිතනවා. ඔවුන්ට තියෙන්නේ නවීන අදහස්. ගැටලුව තියෙන්නේ ඔවුන්ට ඒ අදහස්වලට දෙමවුපියන් ඉදිරියට එන්න නොදීමක්. මොකද වැඩිහිටියන්ට අවශ්‍ය කරන්නේ ළමයින්ව තරගකාරී අධ්‍යාපන ක්‍රමයකට හුරුකර වීම. ඒත් කොයි කාලෙත් ළමයින් ළමයින්මයි. අනෙක දැන් ළමයින්ට ලෝකය ගැන විශාල දැනුමක් තියෙනවා.

IMG_0535

Q හැබැයි ළමයින්ට අද අමතර පොත්පත් කියවන්නත් වෙලාවක් නැහැ?

පොත්පත් තියා සොබාදහම ඇසුරු කරන්නවත් අද ඔවුන්ට නිදහස නැහැ. ඒ තරමට ඔවුන්ගේ ළමා කාලය හොරකම් කරලා. ඔවුන්ගේ කැමැත්තත් අහිමි කරලා. දෙමවුපියන්ගේ වහල්ලු බවට ඔවුන්ව පත්කරලා.

Q ඒ වුණාට නව තාක්ෂණයත් එක්ක ළමයින් පොත්පත් කියවීමෙන් දුරස් වෙලා නේද?

ළමයි පොත්පත් කියවන්න අකැමැතියි කියන කතාව බොරුවක්. ඔවුන් කැමැතියි පොත්පත් කියවන්න. වැඩියෙන් කැමැතිත් පින්තූර පොත්වලට. ඒත් දෙමවුපියන් තමයි ඒ කැමැත්ත අහිමි කරලා තියෙන්නේ. මොකද ඔවුන් ළමා මනස හඳුනාගෙන නැහැ. ළමා මනෝ විද්‍යාව දන්නේ නැහැ. ඒත් ළමා සිතිවිලි හරිම වැදගත්. ඒ නිසා ඔවුන්ගේ අදහස්වලට ඉඩ දෙන්න ඕන.

Q කෙසේ නමුත් ළමා මනෝ විද්‍යාව හැදෑරූ ගුරුවරු තමයි බොහෝ පෙරපාසල්වල සහ ප්‍රාථමික පාසල්වල ඉගැන්වීමේ නියැළෙන්නේ?

ඒත් ගැටලුව තමයි ඔවුන්ගෙන් බොහොමයක් එම දැනුම ඉගැන්වීමේදී භාවිත නොකිරීම. ළමයින්ව ඔවුන්ගේ ළමා කාලය අනුව නිර්මාණය කරන්නෙත් නැහැ. අනෙක ඒ ගුරුවරු ළමයින්ගේ මතයට ඉඩ දෙන්නෙත් නැහැ. ඒ පිළිබඳ මටත් පෞද්ගලිකව අත්දැකීම් තියෙනවා. අඩුම ගාණෙ පෙරපාසල් අධ්‍යාපන ක්‍රමය තුළ අකුරු ලිවීම, ගණන් හැදීමවත් උගන්වන්නේ නැහැ කියලා දැන් දෙමවුපියන් දන්නේ නැහැ. ඔවුන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ගෙවීමට සරිලන අධ්‍යාපනයක්. නැතුව ලෝකය ගැන ඉගැන්වීම සිදුවෙනවද යන්න එයාලට වැඩක් නැහැ. ඒ නිසා පළමුව සැකසිය යුත්තේ දෙමවුපියන්ගේ මනස.

Q වර්තමානයේදී ළමා පොත් යන්නත් හුදු වෙළෙඳාමක් බවට පත්වෙලා නේද?

ඔව්. මටත් ඒ ගැන ආරංචි වුණා. දැන් මේවා බස් රථවල බාල අන්දමින් විකිණෙනවලු. අනික අන්තර්ගතයත් ඒවායේ ඉතා භයානකයි. ඒකයි බරපතළකම.

IMG_0534

Q ඒ නිසා නේද ළමා සාහිත්‍ය කෘති සමීක්ෂණයකට ලක්කෙරෙන සමීක්ෂණ මණ්ඩලයක් ස්ථාපිත කළ යුත්තේ?

අනිවාර්යයෙන්ම. හැබැයි ඊට ළමා මනස ගැන අවබෝධයක් ඇති පිරිසක් පත්විය යුතුයි. ඔවුන් හරහා තමයි මේ පොත් අනුමත විය යුත්තේ. ඒත් විදෙස් රටවල නම් මෙවැනි සාහසික තත්ත්වයක් නැහැ. ඒ නිසා තමයි ඔවුන්ගේ රටවල මේ විදිහට මාළු විකිණෙනවා වගේ ළමාපොත් විකිණෙන්නේ නැත්තේ. මේක අපේ රටේ වැරැද්ද.

Q ළමා සාහිත්‍යකරුවෙකු වීමට සැපිරිය යුතු සුදුසුකම් මොනවද?

ළමා මනස හොඳින් තේරුම්ගත යුතුයි. ළමා ආකල්ප දැනගත යුතුයි. ළමා සිතිවිලි දැනගත යුතුයි. එහෙම බැරි නම්, එවැනි අය පොත් නොලියා සිටිය යුතුයි.

Q ලෝක මට්ටමේදී ළමා සාහිත්‍යයට පවතින පිළිගැනීම මොනවගේද?

ළමා සාහිත්‍ය තමයි විදෙස් රටවල ඉහළින්ම තියෙන්නේ. ඔවුන් දන්නවා එහි වටිනාකම. ඒ තරම් ඔවුන් ඒවා පිළිගන්නවා. මොකද ඔවුන් දන්නවා ළමයින්ට ආදරේ ඕන කියලා.

IMG_0533

Q අද ළමා පුවත්පත් කලාවේ කඩාවැටීමක් තියෙනවා නේද?

මම වැඩ කරන කාලේ %බිංදු^ පත්තරේ ලක්ෂ 125ක විශාල අලෙවියක් පෙන්නුම් කළා. මුල්ම වතාවටයි එවැනි අලෙවියක් වාර්තා වුණේ. ඒත් පස්සේ මේ සඳහා දෙමවුපියන් පැමිණිලි කළා. විභාග ප්‍රශ්න පත්තර නැහැ කියලා කෑගැහුවා. මොකද ළමයා නෙමෙයි තීරණය කළේ මේ පත්තරේ ගන්නවාද නැද්ද කියලා. දෙමවුපියෝ. ඒ නිසා මම ඒ පැමිණිලි මත එයින් ඉවත් වුණා. ඒත් මම ඒ පත්තරෙන් එදා බලාපොරොත්තු වුණේ පන්ති කාමරෙන් පිටත ලෝකයෙන් ළමයා පොහොසත් කිරීමයි. 

Q අද වෙද්දි ජනකතා නොදන්නා අත්තම්මාවරුත් බිහිවෙලා?

ඔව්. ඔවුන් ඒවා දන්නෙත් නැහැ. කියවලත් නැහැ. ජනකතා, ජාතකකතා මොනවද කියලවත් ඔවුන් දන්නේ නැහැ. ඒත් අපේ කාලේ අත්තම්මලා ජනවහර හරහා ජනකතා අපට දායාද කළා. අනික ඔවුන් පොතපත කියවූ මිනිස්සුත් නෙමෙයි. හැබැයි ඒවත් මගේ සාහිත්‍යයට බලපෑවා. ඒත් අද ජනකතා ගැන දන්නේ නැත්තෙත් අකුරු දන්නා උගතුන්ටයි.

Q ඔබේ මනසේ ජීවත් වන ළමයා ගැන ඔබට දුකක් නැද්ද?

නැහැ. ඒ ගැන මම ඕන තැනක බය නැතුව කියනවා. මගේ මනස ඇතුළේ ඉන්න ගමේ ජීවත් වන ළමයා තාම වැඩිලා නැහැ. ඒ නිසා මම අදත් කියනවා මගේ මනස ඇතුළේ පොඩි ළමයෙක් ජීවත් වෙනවා කියලා. ඒත් මිනිස්සු නම් කියන්නේ මම තාම වැඩිලා නැහැ කියලයි. හැබැයි ඔවුන්ගේ ඒ මතයටම තමයි මමත් හුඟක්ම කැමැති. මොකද මම අදත් කල්පනා කරන්නේ අවුරුදු අටේ ළමයෙක් විදියට.

IMG_0531 IMG_0315 IMG_0305 IMG_0299 IMG_0243

පොඩි දෙයක් කළාම අපි හිතන් ඉන්නේ අපි දන්නවා කියලයි

ආචාර්ය ප්‍රේමසිරි කේමදාසයන්ගේ නවවැනි ගුණානුස්මරණය වෙනුවෙන් ඔහු සංගීතයෙන් දායක වූ චිත්‍රපට උලෙළක් අද (20දා) සිට ලබන 24 වැනිදා දක්වා සවස 2.30 සහ 6.30ට ජාතික චිත්‍රපට සංස්ථාවේ තරංගනී ශාලාවේදී පැවැත්වීමට කේමදාස පදනම තීරණය කර තිබේ. ඒ අනුව අද (20දා) 'ගොළු හදවත' චිත්‍රපටයෙන් ඇරඹෙන මෙම උලෙළේදී 'වාසනා', 'නිධානය', 'ලොකුම හිනාව', 'සිරිමැදුර', 'බඹරු ඇවිත්' යන චිත්‍රපට තිරගත වන අතර, ලබන 24 වැනිදා තිරගත වන 'හංස විලක්' චිත්‍රපටයෙන් උලෙළ අවසන් වෙයි. මේ ඒ නිමිත්තෙන් ගයත්‍රි කේමදාස සමග කළ කතාබහකි.


kemadasa-foundation

Q ඇයි මෙවර සිනමා උලෙළක් පැවැත්වීමට තීරණය කළේ?

තාත්තා ලාංකේය සිනමා සංගීතය ඇතුළෙත් විශාල පෙරළියක් කළ කෙනෙක්. ඒ නිසා මෙවර ගුණානුස්මරණයේදී තාත්තාගේ තෝරාගත් චිත්‍රපට ඇතුළත් සිනමා උලෙළක් පැවැත්විය යුතුයි කියලා අපි හිතුවා. මොකද තාත්තාගේ සිනමා සංගීතයත් චිත්‍රපටයෙන් චිත්‍රපටයට වෙනස්. මාධ්‍යයෙන් මාධ්‍යයට වෙනස්. ඒ නිසා මේ පිළිබඳ කතිකාවතක් පැවැත්වීමේ අවශ්‍යතාවකුත් අපට තිබුණා. ඒ අනුව තමයි චිත්‍රපට පැවැත්වෙන වේලාවල් අතරතුර කාලය එම කතිකාව සඳහා විවෘත කරන්න අපි හිතුවේ. මේක විවෘත සංවාදයක්. ඕනෑම කෙනෙකුට තමන්ගේ අදහස් එහිදී තාත්තාගේ සිනමා සංගීතය ගැන පළකරන්න පුළුවන්.

Q සිනමාව සහ සිනමාත්මක සංගීතඥයා පිළිබඳ ඔබේ අදහස කොයි වගේද?

රූප රාමුවෙන් පෙනෙන රූපයට එහා ගිය යමක් සංගීතය හරහා රසිකයාට මුසුකළ හැකි නම්, ඒක තමයි සංගීත සංරචකයාගේ ජයග්‍රහණය. ඒ නිසා වෙනමම ගෙන වුවත් කියවිය හැකි, කතාබහක් ඇති කළ හැකි සිනමා සංගීත සංරචනාවක් නිර්මාණය කිරීමයි වඩා වැදගත් වෙන්නේ. ඒ අනුවයි සාමාජීය වශයෙන් වෙනස් කළ හැකි වෙනස් අර්ථකථන සංගීතය හරහා ජනනය වෙන්නේ.

Gayathri-Khemadasa

Q ඒත් ගෝලීය සමාජයක් ඇතුළෙත් තාමත් ලාංකේය සංගීතය ලෝක මට්ටමට ගිහින් නැහැ?

පොඩි දෙයක් කළාම අපි හිතන් ඉන්නේ අපි දන්නවා කියලයි. අපි මාර දෙයක් කළා කියලයි. නැතුව තවදුරටත් වෙනස් විදිහට හිතිය යුතුයි කියලා නෙමෙයි හිතන් ඉන්නේ. අනික අපි අද ඉන්නේ අනුකරණයක. ඒත් ලෝක මට්ටමේදී මෙය කලාකරුවන් සලකන්නේ නරක ප්‍රවණතාවක් විදිහටයි. අනික සංගීතමය අදහස් නිවැරදිව අනුගත වන ආකාරය හෝ කටහඬ හැසිර වීම හෝ නිවැරදිව වාද්‍ය භාණ්ඩයක් හසුරුවන ආකාරය ගැන හෝ අපේ වැඩි අවධානයක් නැහැ. මොකද අපි තාම ඉන්නේ ගීතය කියන තැන කොටුවෙලා. ඒ නිසා සන්නිවේදන දියුණුව හෝ එය නිවැරදිව හසුකර ගැනීමට තවමත් ලාංකේය සංගීතයට නොහැකි වෙලා. ඊට සංගීතය හැදෑරිය හැකි නිශ්චිත ආයතනයක් හෝ නොමැති වීමත් බලපා තියෙනවා. ඒ නිසා සංගීතඥයන්ගේම ගැටලුවක් තමයි මෙතැන අපට තියෙන්නේ. අනික සංරචනාව යන්න කාලයක් පුරා හැදෑරිය යුතු දෙයක්. ඒ අනුවයි එය මනස තුළ ගොඩ නැගෙන්නේ. ඒ අනුවයි ඔහුට හෝ ඇයට සංගීතය වෙනුවෙන් සාධාරණයක් ඉෂ්ට කළ හැකි වෙන්නේ. අනික ලාංකේය සංගීතය අද රසවිඳින්න බැරි සාමාන්‍ය ජනතාවට නෙමෙයි, දන්නවා කියලා හිතාගෙන ඉන්න, ජනප්‍රිය වෙලා මිනිස්සුන්ටමයි. ඔවුන් තමයි මේ රස භාව හරියට විඳින්න දන්නේ නැත්තේ. ඒ නිසයි ඔවුන් හොඳ සංගීතමය නිර්මාණවලට ඉහළට එන්න ඉඩ දෙන්නෙ නැත්තේ. 

Q වත්මන් ගීතය ගැන මොකද හිතන්නේ?

දශක ගණනාවක් ගිහිල්ලත් තවමත් අපි කවියයි, ගීතයයි පටලවාගෙන. අනික පද රචනාව හොඳ වූ පමණින් ගීතය හොඳ වෙන්නේ නැහැ. මොකද සංගීතය තුළ එම වචනයේ සංගීතමයභාවය සහ වාච්‍යාර්ථය කියන්නේ දෙකක්. ඒ වගේම ඊට ගායකයා හෝ ගායකයන් කටහඬ හසුරුවා එය සන්නිවේදනය කරන ආකාරය කියන්නෙත් තවත් කාරණයක්. ඒ නිසා මෙය සාමූහික කර්තව්‍යයක්.

Q ගීතයක් ප්‍රතිනිර්මාණය තුළින් එහි ජීවගුණයට නව අරුතක් එකතු වෙනවා නේද?

අපි ගීතයක් වෙනස් කරනවා හෝ ප්‍රතිනිර්මාණය කරනවා කියන්නේ ඒ සෑම මොහොතකදීම එම වෙනස් කිරීම සඳහා හේතුවක් සොයාගත යුතු කාර්යයක්. මොකද එම පිළිතුර තාර්කික විය යුතුයි. අනික එම ගීතයේ පෙර පැවැති ස්ථරයෙන්, තවත් ස්ථරයකට එය ගෙන යන්න බැරි නම්, එවැනි ප්‍රතිනිර්මාණයකින් රසිකයන්ට වැඩක් නැහැ.

Q ලෝක මට්ටමෙන් ගත්තාම මොනවද අලුත්ම සංගීත ප්‍රවණතා?

සම්භාව්‍ය සංගීතය අද නොයෙකුත් ආකාරයෙන් වෙනස් වෙලා. වෙනස් වෙමින් පවතිනවා. ඔපෙරා, කැන්ටාටා වැනි සංගීත මාධ්‍යයන් නව ආකාරයෙන් රසිකයන් අතරට පැමිණෙමින් තියෙනවා. උදාහරණයකට අලුත් ඔපෙරාවක යෙදෙන චරිතයන් ගණන දෙකකට සීමාවෙලා. සංධ්වනි සංගීත කණ්ඩායමක ප්‍රමාණයත් කුඩා වෙලා. ඒ වගේම දැන් මේ සංධ්වනි රංග ශාලාවට සීමා වන ස්වභාවයකුත් නැහැ. මිනිසුන් අතර සංවාද ඇතිකර වන හැඩතලයකට තමයි සැකසෙමින් පවතින්නේ.

GK

ජනප්‍රිය සංගීතය සහ ශාස්ත්‍රීය සංගීතය යන්න තරාදියක දෙපැත්තේ තියන්න බැහැ නේද?

කොහෙත්ම බැහැ. ඒ නිසා දෙකොට්ඨාසයම අපට වැදගත්. ඒ නිසා අපට වෙලා තියෙන්නේ සියල්ලම එක් පැත්තකට තල්ලු කිරීමට පෙළැඹී තිබෙන ස්වභාවයක්. නැතුව විහිදී යෑමක් නෙමෙයි. එවැනි පෙළඹ වීමක් තාම නැහැ. ඒ නිසා රසිකයන් අද අතරමං වෙලා. 

Q ඒත් අලුත් සංගීතඥයෙකුගේ කැන්ටාටාවකට හෝ වෙනත් සංධ්වනියකට ඔබට වගේ සැලකිය යුතු තරුණ රසික පිරිසක් ඉඳීවිද?

අපට එවැනි දෙගිඩියාවක ඉඳන් වැඩ කරන්න බැහැ. මොකද තාත්තා 'පිරිනිවන් මංගල්‍යය', 'මානස විල' කරද්දි වුණත් මුලදී විශාල ප්‍රේක්‍ෂකාගාරයක් හිටියේ නැහැ. කාලය විසින් තමයි එහි ගුණාත්මක බවට අගයක් ලබා දුන්නේ. ඒ නිසා සංගීතඥයා කළ යුත්තේ තමන්ගේ වගකීම ඉෂ්ට කිරීමයි. ඒ අනුව ඔවුන්ට තමන්ගේ වටිනාකම ලැබේවි. අනික නිව්යෝර්ක් වගේ අතිශයින් කාර්යබහුල නගරවල අදටත් පැය දෙක තුන වේදිකාගත වන ඔපෙරා නරඹන විශාල රසික පිරිසක් සිටිනවා. ඒ නිසා මේක රසිකයන්ගේ දැනුම පිළිබඳ ගැටලුවක්. එහෙම නැතුව වාණිජකරණය වීම හෝ කාලය පිළිබඳ ගැටලුවක් නෙමෙයි.

Q පියාගෙන් වියුක්ත වූ ගයත්‍රි කියන සංගීතඥවරිය ගැන ඔබ අද සෑහීමකට පත්වෙනවාද?

මම ප්‍රාර්ථනා කරනවා එහෙම නොවේවා කියලා. මොකද මම එහෙම සෑහීමකට පත්වූ දවසට තමයි මගේ අවසානය. මොකද මට එහෙම සෑහීමකට පත්වෙන්න ඕන නම්, එදාට මම නවතිනවා.

Q සංගීතමය පුස්තකාලයක අඩුපාඩුවක් ගැනත් ඔබ දිගින් දිගටම කතා කළා?

ලංකාවේදී මට මුහුණපාන්න සිදුවූ බරපතළම ගැටලුව තමයි නිදහසේ පොතක්පතක් කියවන්න තැනක් නැතිවුණු එක. ඒ නිසා සංගීතමය පුස්තකාලයක් කෙසේ වෙතත් පුස්තකාලයක අඩුපාඩුව නම් මට තදින්ම දැනුණා. ඒ නිසා හොඳ පුස්තකාලයක් වගේම සංගීතය අහන්න පුළුවන් හොඳ තැනකුත් අද අපට අවශ්‍ය කරනවා.  

Q සංගීතය පිළිබඳ සිදුකෙරෙන පර්යේෂණ පිළිබඳ අඩුපාඩුවක් ලාංකික වශයෙන් අද පවතිනවා නේද?

ඒක ටිකක් සංකීර්ණ ප්‍රශ්නයක්. හැබැයි ලෝක මට්ටමේදී නම් සංගීතය පිළිබඳ අපි නොසිතන පැතිකඩයන් ඔස්සේ පර්යේෂණ සිදුවෙනවා. නාද රටා, ශබ්ද ආදිය පිළිබඳ අදටත් ඔවුන් පර්යේෂණයේ යෙදෙනවා. සමහරු වාද්‍ය භාණ්ඩවල අලුව පිළිබඳ පමණක්ම පර්යේෂණයේ යෙදෙන අවස්ථා මම දැකලා තියෙනවා. සමහරු තමන්ගේ වාද්‍ය භාණ්ඩයේ වාදනය කරන එක් ස්වරයක් ගැන පමණක්ම පර්යේෂණ කරන අවස්ථා අපි දැකලා තියෙනවා. ඒ නිසා අද තත්ත්පරයෙන්, තත්ත්පරය පර්යේෂණ අංශය යාවත්කාලීන වෙන ලෝකයකයි අපි ජීවත් වෙන්නෙ.

69th Emmy Awards-2017

69-emmys-generic-key-900x600

පසුගිය වසරේ ජුනි මස 01 වැනිදා සිට මේ වසරේ මැයි මස 31 වැනිදා දක්වා වූ කාල වකවානුව අතරතුර විකාශය වූ හොඳම ඇමෙරිකානු රූපවාහිනී කලා කෘති වෙනුවෙන් සම්මාන පිදෙන 69 වැනි Emmy Awards සම්මාන උලෙළ පසුගිය 17 වැනිදා නිමාවට පත් විය. ලොස් ඇන්ජලීස් නගරයේ මයික්‍රොසොෆ්ට් රඟහලේදී පැවති මෙම සම්මාන උලෙළ මෙහෙයවනු ලැබුවේ ජනප්‍රිය හොලිවුඩ් හාස්‍ය නළුවකු වන ස්ටීවන් කූල්බර්ට් විසිනි.
ඒ අනුව මෙවර සම්මාන උලෙළේදී වැඩිම සම්මාන ප්‍රමාණයකට නිර්දේශ වීමට HBO නාළිකාවේ විකාශය වූ විද්‍යාත්මක ශානරයේ ටෙලිනාට්‍යයක් වූ West world සහ NBC නාළිකාවේ විකාශය වූ හාස්‍ය ටෙලිනාට්‍යයක් වූ Saturday Night Live සමත් වූ අතර, ඒ සම්මාන 22 බැගින් නිර්දේශ වෙමිනි.

එසේම මෙවර වෙබ් කතා මාලාවක් ලෙසින් ලෙසින් විකාශය වූ The Handmaid’s Tale මාලා නාටකය පළමු වතාවට හොඳම නාට්‍යමය මාලා නාටකයට හිමි සම්මානය දිනාගත් අතර, එය අධ්‍යක්ෂණය කළේ රීඩ් මොරානෝය. එහි රඟපෑ එළිසබෙත් මොස් හොඳම නාට්‍යමය නිළිය ලෙසින්ද, ආරාධිත රූපණ ශිල්පිනිය ලෙසින් ඇලෙක්සිස් බ්ලෙඩල්ද සම්මාන දිනාගත් අතර, හොඳම නාට්‍යමය මාලා නාටක තිර රචක සම්මානය හිමිවූයේද මෙයටයි.

මෙහිදී හොඳම රූපවාහිනී චිත්‍රපටයට හිමි සම්මානය දිනාගත්තේ %Black Mirror^ චිත්‍රපටයයි. එසේම හොඳම රූපවාහිනී චිත්‍රපට/සීමිත කොටස් සහිත නාටක අංශයෙන් හොඳම නළුවාට හිමි සම්මානය දිනාගත්තේ රිස් අහ්මඩ් වීමද කැපී පෙනේ. මුස්ලිම් ජාතික ඔහුට මෙම සම්මානය හිමි වූයේ HBO නාළිකාවේ විකාශය වූ The Night Of වෙනුවෙනි. මීට තරග කළ සෙසු නම් අතර විශිෂ්ට සිනමා නළුවන් වූ බෙනඩික් කම්බර්බැච්, රොබට් ඩි නිරෝ, ජෙෆ්රි රෂ් වැනි විශිෂ්ටයන් සිටීමද ඔවුන් පරයා මෙම සම්මාන ලබා ගැනීමද කැපී පෙනේ. මෙහිදී එම අංශයේ හොඳම නිළිය සම්මානය හිමි වූයේ එම නාළිකාවේම විකාශය වූ Big Little Lies හි රඟපෑ නිකොල් කිඩ්මන්ටය.

CnybnyE005022_20170918_NYMFN0A001_11n

මෙවර Atlanta හාස්‍ය මාලා නාටකය වෙනුවෙන් හොඳම අධ්‍යක්ෂවරයා ලෙසින් සම්මාන දිනූ ඩොනල්ඩ් ග්ලෝවර්ද බොහෝදෙනාගේ අවධානයට ලක් වූ අතර, ඒ ඔහු කළුජාතික ඇමෙරිකානු අධ්‍යක්ෂවරයකු වීම හේතුවෙනි. මීට තරග කළ සෙසු මාලා නාටක වූයේ ජැමී බැබිට්ගේ %Silicon Valley (Episode: Intellectual Property)^, මයික් ජජ්ගේ %Silicon Valley (Episode: “Server Error”)^, මෝගන් සැකට්ගේ Veep(Episode: Blurb) සහ ඩේවිඩ් මැන්ඩෙල්ගේ Veep (Episode: Ground breaking) යන හාස්‍ය මාලා නාටකයි. එහෙත් හොඳම හාස්‍ය මාලා නාටකය වූයේ HBO නාළිකාවේ විකාශය වූ Veepය. මෙවර හොඳම සංගීතමය රියලිටි වැඩසටහන බවට පත්වූයේ NBC නාළිකාවේ විකාශය වූ The Voice ය. 

stephen-colbert_3d0c43aa-9c0c-11e7-a38e-8ee9fe2ac8e7

මෙවර හොඳම හාස්‍ය මාලා නාටක නිළිය බවට පත්වූයේ ජූලියා ලොයිස් -ඩ්‍රේෆස්ය. ඒ HBO නාළිකාවේ විකාශය වූ Veep (Episode: Ground breaking) වෙනුවෙනි. මෙවර හොඳම නාට්‍යමය මාලා නාටක නළුවා වූයේ ස්ටර්ලින් කේ. බ්‍රවුන්ය. ඒ NBC නාළිකාවේ විකාශය වූ This Is Us (Episode: Memphis) වෙනුවෙනි. එහෙත් ඊට තරග කළ අය අතර, අන්තෝනි හොප්කින්ස්, කෙවින් ස්පේසි වැනි දක්ෂ සිනමා නළුවන්ද සිටීම සුවිශේෂී විශේෂත්වයකි.

මෙවර සම්මාන උලෙළේදී වැඩිම සම්මාන ප්‍රමාණයකට නිර්දේශ වූයේ HBO නාළිකාව වන අතර, එය සටහන් වන්නේ 46ක් ලෙසිනි. CBS නාළිකාව හරහා විකාශය වූ මෙම සම්මාන උලෙළ මිලියන 11.4ක ප්‍රමාණයක් නරඹා ඇති අතර, වත්මන් ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් විවේචනය කරමින් රූපවාහිනී ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳ කතා පැවැත්වීමද කැපී පෙනේ.

393847-thumb-630x330 2427773_1280x720 a7b8cce2e32cc257_stephen-colbert-emmys-1920 ad_258005429 awards-emmys c11426f4c2a7713dc0eb0f4592eb2883 download

විශ්වවිද්‍යාල ගුරුවරුන් සඳහා නව ඉගැන්වීමේ ව්‍යාපෘති කිහිපයක් හඳුන්වා දෙයි

නෙස්කෝ සංවිධානය මගින් උසස් අධ්‍යාපනය නංවනු වස් නව උගැන්වීමේ නවතා ව්‍යාපෘතියක් (Project of Building staff capacity for ICT-Driven Innovation in Cambodia and Srilanka) ශ්‍රී ලංකාවේ විශ්වවිද්‍යාල ගුරුවරුන් සඳහා හඳුන්වා දී ඇති අතර, ඒ පිළිබඳව සහ වත්මන් අධ්‍යාපන ක්‍රමය පිළිබඳ කතාබහක යෙදීමට කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයීය උපකුලපති මහාචාර්ය ලක්ෂ්මන් දිසානායක මහතා අප සමග එක්වූයේය.


Q මෙවැනි නව්‍ය උගැන්වීමේ ව්‍යාපෘතියක් ශ්‍රී ලංකාවට වැදගත් වෙන්නේ ඇයි?

අපි අද ජීවත් වෙන්නේ ස්මාට් සංස්කෘතියක. ජාත්‍යන්තරව බැලූ විට තියෙන්නෙත් ස්මාට් දේශන ශාලා සංස්කෘතියක්. එහෙම නැතුව කළුලෑලි සංස්කෘතියක් නෙමෙයි. අපි ඊට අනුගත විය යුතුයි. ඒ අනුව එවැනි වටපිටාවක් නිර්මාණය කිරීමයි අපේ අරමුණ. ඊට විද්‍යාර්ථයන්ටත් උද්වේගයක් පැවතිය යුතුයි. ප්‍රායෝගිකත්වය තිබිය යුතුමයි. ඒ නිසා අපි කළ යුත්තේ දක්ෂයා ආරක්ෂා කිරීම සහ අදක්ෂයා දක්ෂයකු කිරීමයි. එයයි ගුරුවරයාගේ දක්ෂතාව. අනික ගුරුවරයා කියන්නේ යාවත්කාලීන වන කෙනෙක්. එයයි වැදගත් වෙන්නේ.

Q විශ්වවිද්‍යාලවල පවතින ගුරුකුල සංස්කෘතිය ගැන මොකද හිතන්නේ? 

දේශකයා අභියෝගයට ලක් කිරීමට විද්‍යාර්ථයාටත් නිදහස තිබිය යුතුයි. විද්‍යාර්ථයාගේ මතයට ගරු කිරීමේ හැකියාව දේශකයාට තිබිය යුතුමයි. ඒ නිසා විභාග මට්ටමේදී පෞද්ගලික පළිගැනීම් සිදුනොවිය යුතුමයි. එතකොටයි විශ්වවිද්‍යාලයෙන් අපේක්ෂා කරන විද්‍යාර්ථයා බිහිවෙන්නේ.

Q දියුණු රටවල දැන් පවතින්නේ දැනුම පදනම් කරගත් ආර්ථිකයක් නෙමෙයි නේද?

ඔව්. දැන් පවතින්නේ නිර්මාණාත්මක ආර්ථිකයක්. ඒ නිසා නව පර්යේෂණ, නව නිපැයුම් සමගින් තමයි අපි ඒ පිම්ම ජයගත යුතු වන්නේ. ඒ නිසා අපි ගෝලීය ආර්ථිකයක් සමගයි ඉදිරියට යා යුත්තේ.

Q ඒත් සෙසු පීඨයන්ට සාපේක්ෂව විශ්වවිද්‍යාලවල ශාස්ත්‍ර පීඨවල අද පවතින්නේ බංකොලොත් බවක්?

කිසිම විෂයයකට කිසිම විෂයයක් දෙවෙනි නැහැ. එහෙම අපට සංසන්දනය කරන්නත් බැහැ. ශාස්ත්‍ර පීඨවලින් තමයි ලෝකයා බලාපොරොත්තු වන නව සංකල්ප බිහි වෙන්නේ. ඒ නිසා එවැනි සංකල්ප බිහිවිය යුතුයි. මොකද ඒ සඳහා අවශ්‍ය න්‍යායාත්මක දැනුම අපට ලැබෙනවා. එයින් අපට සෙසු පීඨ සඳහාත් දැඩි බලපෑමක් ඇති කළ හැකියි. එයයි විශ්වවිද්‍යාල ශාස්ත්‍ර පීඨ සිසුවාගෙන් ලෝකයාට ලැබිය යුත්තේ. උදාහරණයක් විදිහට මම පශ්චාත් උපාධි ආයතනයේ පීඨාධිපතිව සිටිනා අවධියේදී පශ්චාත් උපාධි සිසුන්ට තොරතුරු තාක්ෂණය හරහා තමන්ගේ අධ්‍යාපන කටයුතු ආවරණය කරගන්නා ආකාරය හඳුන්වා දුන්නා. ඒ අනුවයි මොබයිල් සංස්කෘතියකට අනුව ඉගෙනීම (Mobile Learning) විශ්වවිද්‍යාලයට එකතු වෙන්නේ. දැනටත් එහි අයිතිය පවතින්නේ මට.

Q වෘත්තීමය ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමත් විද්‍යාර්ථයාගේ ප්‍රධානතම අභියෝගයක්?

අපි ඒ වෙනුවෙන් රැකියා සල්පිලක් පවත්වනවා. මම තමයි එය විශ්වවිද්‍යාලයේ ආරම්භ කළෙත්. ඒ අනුව මෙවර සල්පිලේදී ස්ථිර රැකියා පත්වීම් සියයකට අධික ප්‍රමාණයක් එවෙලේම විද්‍යාර්ථයන්ට ලැබුණා. තවත් සියයට අධික ප්‍රමාණයකට තාවකාලික පත්වීම් ලැබුණා. අනික එම පෞද්ගලික ආයතනම තමයි මීට අනුග්‍රාහකත්වය දක්වන්නේත්. මොකද ඔවුන් දන්නවා විශ්වවිද්‍යාලවල විද්‍යාර්ථයාගේ බුද්ධි මට්ටම ගැන. 

Q නමුත් වෘත්තීය අධ්‍යාපනය සහ දැනුම කේන්ද්‍රීය අධ්‍යාපනය යා යුත්තේ පීලි දෙකක නේද?

නැහැ. පීලි දෙකක යා යුතු නැහැ. දැනුම කේන්ද්‍රීය අධ්‍යාපනය ඔස්සේ තමයි වෘත්තීය අධ්‍යාපනයට අවශ්‍ය පදනම ගොඩනැගෙන්නේ. විශේෂයෙන්ම ශාස්ත්‍ර පීඨයේ සිසුන් මුහුණදෙන රැකියා අර්බුදය ගැන අපි පැහැදිලි අවධානයක් යොමු කරලා තියෙනවා. ඒ අනුව තමයි වෘත්තීය මාර්ගෝපදේශක මධ්‍යස්ථානය අපි දියුණු කළේ. නමුත් අපට බැහැ විද්‍යාර්ථයන්ගේ සම්පූර්ණ පෞරුෂත්වය දියුණු කරන්න. ඒක විද්‍යාර්ථයාගේ කටයුත්තක්. අනික ඉතිහාසය වැනි නව විෂයයන් පවා මෙවැනි නව අධ්‍යාපන ක්‍රම ඔස්සේ අලුත් වෙනවා. එයයි මෙවැනි නව ඉගැන්වීමේ ක්‍රමවේදවල අරමුණ.

Q කෙසේ නමුත් මානව දයාවෙන් යුතු සෞන්දර්යාත්මක විශ්වවිද්‍යාල සිසුවෙක් බිහිකරන යාන්ත්‍රණයක් මීට පෙර විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියේ පැවතුණා?

ඒක කාලයක් තිස්සේ සමස්ත විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියේම පවතින ගැටලුවක්. අපි සීමාවලට කොටු වෙලා. න්‍යායාත්මක බවට ප්‍රමුඛතාව ලබා දීලා. එයයි අර්බුදය. මම එම පරතරය අපේ විශ්වවිද්‍යාල ඇතුළේ අඩු කරන්න උත්සාහ කරනවා. එවැනි උපක්‍රම අනුගමනය කරලා තියෙනවා. මොකද මට එවැනි වටපිටාවක් අලුතින් නිර්මාණය කරන තාක්ෂණ පීඨය ඇතුළේ ගොඩනගන්න හැකියාව ලැබුණා. ඒ අනුව අපි ඒ හරහා සියලුම පීඨ එකතුකර ගත්තා. එයයි විය යුත්තේ. මොකද මෙය විදෙස් විශ්වවිද්‍යාලවල සිදුවෙන සාමාන්‍ය දෙයක්. 

Q විද්‍යාර්ථයා කළ යුත්තේ දේශකයාට අවශ්‍ය දේද?

දේශකයෙක් කියලා කියන්නේ පාසල් ගුරුවරයෙක් නෙමෙයි. වනපොත් කරන කෙනෙක් නෙමෙයි. එය ඊට වඩා වෙනස් භූමිකාවක්. එය දිනපතා වෙනස් වෙන සුලුයි. ඒ නිසා දේශන ශාලාව කියන්නේ පාසල් පන්ති කාමරය නොවන බවත් දේශකයා දැන ගත යුතුයි. දේශකයා කියන්නේ දැනුම සංවිධානය කරගත් පුද්ගලයෙක්. ඒ නිසා තමයි පළමු වසරේදී මහාචාර්යවරයෙක් විද්‍යාර්ථයන් සඳහා උගැන්විය යුත්තේ. එතකොටයි විද්‍යාර්ථයන් විශ්වවිද්‍යාලයට අනුගත වෙන්නේ. අනික දේශකයා සහ විද්‍යාර්ථයන් අතර දේශන ශාලාවේදී සිදුවෙන්නේ දැනුම බෙදා ගැනීමක්. විද්‍යාර්ථයන් තුළින් දේශකයා හුඟක් දේ ඉගෙන ගන්නවා. යාවත්කාලීන වෙනවා. විශේෂයෙන් විද්‍යාර්ථයාගේ දැක්මත් දේශකයා හැදෑරිය යුතුයි. මොකද එකම කාරණාව වුණත් ඒ පිළිබඳ පවතින දෘෂ්ටිකෝණ පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට වෙනස් වෙනවා. ඒ නිසා ළමයින්ගේ විසිරුණු දැනුම සංවිධානගත කිරීම තමයි දේශකයාගේ දක්ෂතාව විය යුත්තේ. එතකොටයි ඉගැන්වීම විනෝදයක් බවට පත්වන්නේ.

Q සෙසු පීඨවල විද්‍යාර්ථයන් ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යයෙන් කටයුතු කරද්දී ශාස්ත්‍ර පීඨයේ විද්‍යාර්ථයන්ට පමණක් ඇයි කුඩම්මාගේ සැලකිලි?

අපි ඇතැම් පාඨමාලා ඉංග්‍රීසියෙන් පවත්වාගෙන යනවා. හැබැයි ඇතැම් විද්‍යාර්ථයන් ඉංග්‍රීසියෙන් ඉගෙන ගන්න කැමති නැහැ. ඇතැම් විශ්වවිද්‍යාල කථිකාචාර්යවරු පවා කැමති නැහැ. ඉංග්‍රීසි කියන්නේ මාධ්‍යයක් පමණක් කියලයි ඔවුන් කියන්නේ. ඒත් බොහෝ අමතර පොතපත අපට හමුවෙන්නේ ඉංග්‍රීසියෙන්. ඒ නිසා තමයි අපි හැකි සෑමවිටම භාෂා ද්විත්වයෙන්ම කටයුතු කරන්න උත්සාහ කරන්නේ. උදාහරණයකට ඈත පිටිසර පාසලකින් එන ජීව විද්‍යා සිසුවෙක් ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යයෙන් අමාරුවෙන් ඉගෙනීම් කටයුතු කළත්, එම පාසලින්ම පැමිණෙන ශාස්ත්‍ර පීඨ සිසුවා ඉගෙන ගන්නේ සිංහල මාධ්‍යයෙන්. ඒ නිසා මම ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යයෙන් කටයුතු කිරීම සඳහා සෑහෙන වෙහෙසක් දරන කෙනෙක්. දැනටත් ඇතැම් දෙපාර්තමේන්තු එයාකාරයෙන් කටයුතු කරමින් සිටිනවා.

Q සෙසු පීඨවලට ශාස්ත්‍ර පීඨවලින් පිටවන ජාත්‍යන්තර විද්වතුන්ගේ සහ පර්යේෂණවල රික්තයක් පවතිනවා නේද?

එදා ඉඳලම හුඟක් න්‍යායයන් හැදුවේ සුද්දන්. ලංකාවටත් ආපු ඔවුන් තමයි පර්යේෂණ කරලා පොත් රචනා කළේ. ඒත් ඒ න්‍යායයන් ඇතුළේ ජීවත් වූ අපට මේවා සාමාන්‍ය දේවල්. හැබැයි සුද්දන් මේවා දැක්කේ න්‍යායාත්මකව, සංකල්පමය රාමුවකින්. ඒ නිසා අපි සොයා ගන්නා බොහෝ පර්යේෂණයන් සාමාන්‍ය ජනතාව අතරට යන්නේ නැහැ. මාධ්‍ය හරහා ජනතාව අතරට යන්නේ නැහැ. ඒත් ජර්නල හරහා ජාත්‍යන්තර මට්ටමට ගිහින් තියෙනවා.

Q ඒත් හොඳ මට්ටමේ ශාස්ත්‍ර පීඨ පර්යේෂණවලට ලැබෙන අනුග්‍රහය සෙසු පීඨවලට ලැබෙන අනුග්‍රහයන්ට සාපේක්ෂව අඩුයි ?

මුදල් යන්න සෑම තැනකම පවතින දෙයක්. හොඳ මට්ටමේ පර්යේෂණයකට අනුග්‍රාහකත්වයක් සොයා ගැනීම අපහසු නැහැ. පර්යේෂකයාගේ දක්ෂතාව තමයි හොඳ පර්යේෂණ යෝජනාවලියක් සකස් කිරීම. එවිට ප්‍රතිපාදන අනිවාර්යයෙන් ලැබෙනවා. ඒ නිසා අපි අපේ අනන්‍යතාව ගොඩනගා ගැනීම තුළින් තමයි මෙවැනි වටපිටාවක් ගොඩනගාගත හැකි වෙන්නේ.

 

 

​වැරදුණු තැන් ‍සොයා යාමට ‍වේදිකා‍වෙන් ‍දේශපාලනයට ආ Dear Children Sincerely

'Stages' නාට්‍ය කණ්ඩායම ඉදිරිපත් කරන රුවන්ති ඩි චිකේරාගේ 'Dear Children Sincerely' නම් සමාජ-දේශපාලනික නාට්‍යය පසුගිය මස නැවතත් ‍වේදිකාගත වූ‍යේ ‍ප්‍රේක්ෂක මනසට ‍වෙනත්ම නාට්‍ය හැඩතලයක් නිර්මාණය කරමිනි. මෑත ඉතිහාසයේදී ලංකාවේ සිදු වූ ප්‍රබලතම ඓතිහාසික සිදුවීම් හතක් පාදක කරගනිමින් නිෂ්පාදනය වූ මෙම නාට්‍යයට 'වෘන්ද' රංගනයක් පාදක වන අතර, වසර 70ක ශ්‍රී ලාංකේය ඉතිහාසය කරා ප්‍රේක්ෂකයා රැගෙන යයි.

එනම් මෙහි එන සියලු ජවනිකා 1930 දශකයේ උපත ලද ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන් සමග කළ සම්මුඛ සාකච්ඡා ඇසුරින් නිර්මාණය වී තිබීමද සුවිශේෂත්වයක් වන අතර, ඒ අනුව එම සාකච්ඡා තුළින් ඉස්මතු වූ ප්‍රස්තුතයන්, 1940 දශකයේ ශ්‍රී ලංකාව නිදහස ලැබූ දින සිට 2009 වසරේ යුද්ධයේ අවසානය තෙක් ඉතිහාසයේ ගමන්මග හරහා ශ්‍රී ලාංකේය පුරවැසියාගේ සමාජ-දේශපාලනික ස්වභාවය වෙනස් කර ඇති ආකාරය මෙම නාට්‍යය තුළින් පිළිබිඹු කරයි.

නව තාක්ෂණය ‍යොදාගනිමින් සියලු ආකාර‍යේ ‍ප්‍රේක්ෂකාගාරයන්ට නැරඹිය හැකි මට්ටමින් නිපදවූ ‍'Dear Children Sincerely' නාට්‍යයේ ආකෘතිය තුළින්ම සංවාද මණ්ඩප නාට්‍ය ආකෘතිය (Forum Theatre) ඉල්ලා සිටියද එය ප‍සෙකලා ඇති නාට්‍යවේදිනිය, ඒ සඳහා ‍වෙනත් ‍තෝරාගැනීමක් සිදුකර තිබුණද එය අපූරුවට සාධාරණයට ලක්කර ඇත්තේ ඉදිරිපත් කර ඇති හැඩතලය හරහා අපවම අපට විනිවිද දැකිය හකි මට්ටමට ‍ගෙන යමිනි.

වි‍ශේෂ‍යෙන්ම ශ්‍රී ලාං‍කේය ‍වේදිකාවට දයානන්ද ගුණවර්ධනයන් හඳුන්වාදුන් වාර්තා රංග‍යේ ලක්ෂණ ‍බොහොමයක් ගැබ්ව තිබූ ‍මෙම නාට්‍ය නිෂ්පාදන‍යේදී සිදුකර ඇති ඓතිහාසික දේශපාලන ගවේෂණය ‍මේ ‍මො‍හො‍තේ සමාජයට අතිශයින් වැදගත් වන අතර, ඒ අපට වැරදු‍ණේ ‍කොතැනද යන්න පිළිබඳ අප විමසිය යුතු බැවිනි.

එනම් අපට පසුගිය දශක හ‍ත තුළින් ඉතිරි වූයේ කුමක්ද යන්නත්, එකල සිදු වූ සංසිද්ධීන් මහජනතාව තුළ සමාජගත වූ ආකාරයත් ඈ සූක්ෂම රං‍ගෝපක්‍රම හරහා ඉදිරිපත් කිරීමට උත්සුක වී ඇති ආකාරය,

ඊට පාලම කරගත් ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ගේ අත්දැකීම් තාර්කිකව ‍මෙන්ම ප්‍රායෝගිකවද සාධාරණයට ලක් කිරීමටද සමත් වී ඇත. ඒ ඇය ‍තෝරාගන්නේද ‍‍ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ම නැවත ආපසු තමා ‍දෙස හැරී බලන සිය ජීවන මං පැතික‍ඩේ දැක්මෙන් බැවිනි.

අ‍නෙක් අතට පවත්නා සංස්කෘතිය තුළ අපෙන් සිදු වූ වැරදි, අතපසුවීම් පිළිබඳ ‍හෙළිදරව් කිරීමට වඩා මුනිවතක සිට ලැජ්ජා සහගතව ජීවත්වීමට පුරුදු පුහුණු වන බහුතර ජන සමාජයක‍ට අවශ්‍ය කරන්නේද ‍මෙවැනි කලා කෘතීන්ය. රටක පැහැදිලි අනාගතයකට චින්තනය පුළුල් කරගත හැක්කේද එවිටය.

නිදසුනක් ‍ලෙස ජර්මනිය වැනි දියුණු රටවල් දෙවැනි ලෝක යුද්ධයෙන් පසු එකල ඒ පිළිබඳ තියුණු විවරණයක් ක‍ළ අතර, ඒ යළි එවැන්නක් සිදු නොවෙන්නට අවශ්‍ය පසුබිම සකස් කළ යුතු බැවිනි. එ‍සේ ‍නොමැතිව පශ්චාත් යුද සමයක ඇලී ගැලී යුද ජයග්‍රහණය පිළිබඳ පම්පෝරි ගසමින් තුන්වැනි ‍ලෝක‍යේ රටක් ‍ලෙස තවදුරටත් ජීවත් වීමට ‍නොවේ.

එබැවින් එවැනි ප්‍රසිද්ධ දේශපාලනික කතාබහක අවශ්‍යතාව ‍මේ ‍මො‍හො‍තේදී බුද්ධිමත් ජනතාවකට අනිවාර්ය‍යෙන් සං‍වේදී විය යුතුය. එ‍සේ‍ ‍නොමැතිව අරගලය යන්න පවා ‍දේශපාලන අත‍කොලුවක් කරගනිමින් නැවතත් යුද්ධයකට මග පාදාගන්නේ නම් එයින් තවදුරටත් ‍පෙ‍නෙන්නේ ‍මෙවැනි නාට්‍ය කෘති රසවිඳිය ‍නොහැකි ‍බුද්ධිමත් ප්‍රේක්ෂකාගාරයක් තවමත් සකස් වී ‍නොමැති ‍සේයාවකි. එහි වාසියද පීඩිත පන්තිය ‍‍වෙනු‍වෙන් ගෙනයන බව පවසන අරගල‍යේ නායකයන්ට සහ ඉහළ පැලැන්තියටය.

එනම් තවමත් අප නිශ්චිත වශ‍යෙන් අරගලය හඳුනා‍ගෙන ‍නොමැති බැව් ‍'Dear Children Sincerely' හරහාද ඉස්මතු වන අතර, අප අ‍නෙකා වෙනුවෙන් අරගල කිරීම ‍වෙනුවට අරගල කර ඇත්තේ තමන් ‍වෙනු‍වෙන් බවද මේ හරහාද ‍පෙනී යයි.

එ‍හෙත් උතුම් අරගලය යනු තමන් ‍‍වෙනු‍වෙන් කරන අරගලය ‍‍නොවන බව පවසන නාට්‍යවේදිනිය, නැවතත් එය ‍වෙනස් මානයකින් දැකිය යුතු බවටද තරුණ සිත් ‍පොළඹවන්නීය. ඒ පීඩිත පන්තිය යැයි පවසන ‍කොටසටද අයත් ‍නොවන, අරගලය යන වචනය පවා ‍නොදන්නා, ඊට වඩා පීඩාවට පත්වුණු මිනිසුන්ද අප රටේ සිටින බැවිනි.

ලෝක‍යේද සිටින බැවිනි. එබැවින් ඔවුන් එවැනි පටු මානසිකත්වයට කොටු වීමට හේතුවත්, අතීත අරගල පිළිබඳ පවත්නා නොදැනුවත්කමත් බැව් පවසන නාට්‍යවේදිනිය, ‍මෙවන් ‍දේශපාලනික වූ ග‍වේෂණාත්මක නාට්‍ය කෘතීන්වල අවශ්‍යතාව ‍ප්‍රේක්ෂකාගාරයට තදින්ම අවධාරණය කරන්නීය.

වසර ‍දෙකකට පමණ ‍පෙර එක් වූ කලාකරුවන් කුඩා කණ්ඩායමක් පර්යේෂණ සහ රංගන ව්‍යාපෘතියක් ‍ලෙස ඇරඹි 'Dear Children Sincerely', එකල ශ්‍රී ලංකාවට නිදහස ලැබීම සහ අප ර‍ටේ නූතන සහ මෑතකාලීන ඉතිහාසය සිය ‍දෙ‍නෙත් අබියස දිගහැ‍රෙනු දෑසින් දුටු 1930 දශක‍යේ උපත ලද අප සමාජ‍යේ වැඩිහිටි පරපු‍රේ කතා සහ අත්දැකිම්  වත්මන් ‍යොවුන් පරපුර ‍වෙත ‍ගෙන යෑ‍මේ උත්සාහයක් ‍ලෙස නිෂ්පාදනය වූවකි.

වි‍ශේෂ‍යෙන්ම අසූ වියැති විය ඉක්මවූ පිරිස හරහා රටක් වශ‍යෙන් අප එකල ‍බො‍හෝ ප්‍රශ්න, දුෂ්කර ගැටලු, පූර්ව නිගමන ‍මෙන්ම ‍බො‍හෝ වැරදීම්ද සිදු වී ඇති බැව් අපූරුවට රං‍‍ගෝපක්‍රම හරහා ‍වේදිකාවට ‍ගෙන එන ‍'Dear Children Sincerely' නාට්‍ය නිර්මාණ‍යේදී අ‍පේක්ෂාව, හාස්‍යය, අව‍බෝධය සහ ඉහළ මට්ට‍මේ ‍ධෛර්යයක්ද අපට ‍මීට ‍පෙර පරම්පරා‍වන්ගෙන් උරුම වී ඇති බැව් හඟියි.

අ‍නෙක් අතට පරම්පරා අතර දැනුම හුවමාරු වී‍මේ ක්‍රම‍වේදයක් අප සමාජ‍යේ ‍නොමැති රික්තකයක් තුළ විධිමත් අධ්‍යාපනයද බංකො‍ලොත් වී ඇති වත්මන් සමාජ‍යේ අප විසින්ම අපවම අතරං කර‍ගෙන ඇති ‍සේයාවක්ද ‍මේ හරහා අපට ‍පෙනී යන්නේ නිදහස, ජාතිවාදය, හමුදා කුමන්ත්‍රණ, ජනතා විමුක්තිය, යුද ජයග්‍රහණය ආදිය නැවත අප ප්‍රශ්න කළ යුතු ‍නිසා‍වෙනි. 

_BP_1248 _BP_1367